PL169565B1 - Kartoteka PL - Google Patents

Abstract

1. Kartoteka z bloczkami prowadzonymi za po- moca wzdluznych listew na paneli i spinanymi, zwlasz- cza z lezacych arkuszy kartoteki, które to bloczki sa polaczone razem mostkami laczacymi, oddzielonymi od siebie podluznym i mocowanym po srodku podwójnie zwinietym jarzmem, a w miejscu zamocowania sa pola- czone za pomoca uzebionej listwy plaskiego suwaka tak, ze zeby listwy, wychodzace na przemian z podstawy przerw miedzyzebowych leza na mostku laczacym, a skosy tych zebów siegaja az do zakladek jarzm arku- szy, podczas gdy przerwy miedzyzebowe oddzielaja sasiednie arkusze, znamienna tym, ze arkusze (14, 15) kartoteki maja przedluzona dlugosc (L), ponad poprzeczne krawedzie (31) mostków laczacych (21, 22) dla nalozenia ich na wzdluzne listwy (5, 6), a ich przedluzenia (34, 35) zawieraja wciecia (36) przy krawedziach (32, 33) arkuszy (14, 15), przy czym krawedz wewnetrzna (37) wciec (36) zbiega sie z zew- netrzna krawedzia mostka laczacego ( 2 2) i jest tak roz- szerzona wokól niego w obydwie strony, ze szerokosc (B) wciecia (36) jest wieksza od odleglosci miedzy sko- sami (26), lezacego na mostku laczacym (22) zeba (25). FIG 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kartoteka z bloczkami, prowadzonymi za pomocą wzdłużnych listew na paneli i spinanymi, zwłaszcza z leżącymi arkuszami kartoteki, które to bloczki są połączone razem z mostkami łączącymi, oddzielonymi od siebie podłużnym i mocowanym w środku podwójnie zawiniętym jarzmem.

W miejscu zamocowania bloczka arkusze takiej kartoteki są połączone za pomocą uzębionej listwy płaskiego suwaka w taki sposób, że zęby wychodzące na przemian z podstawy przerw międzyzębowych leżą na mostku łączącym, a skosy tych zębów sięgają aż do zakładek jarzm arkuszy, podczas gdy przerwy międzyzębowe oddzielają sąsiednie arkusze.

169 565

Powyżej opisana kartoteka ma tę zaletę, że może być wykorzystana do planowania terminów. Jej przyłączane arkusze dają się po upływie zaplanowanego terminu usunąć z paneli i mogą zostać zastąpione nowymi. Arkusze nieaktualne mogąbyć przechowywane gdzie indziej, w pozycji leżącej, lub wiszącej, albo niszczone. Prowadzenie bloczków we wzdłużnych listwach paneli umożliwia wprowadzenie nowych bloczków zjednej strony i wysuwanie już nieaktualnych z drugiej. Bloczki wyznaczają wówczas odstępy czasu, w których arkusze kartoteki są wymieniane.

Spinanie bloczków w powiązaniu z podwójnie zwiniętym jarzmem ogranicza do minimum opór wzajemnego połączenia przegubowego arkuszy przeciwdziałający ich nakładaniu się na siebie, zapewnia jednak wystarczającą wytrzymałość tych arkuszy tak, że nie mogą one ulec uszkodzeniu i nie mogą zostać wyrzucone. Spinanie na uzębionych listwach suwaków wymusza zachowanie, między innymi przez oddzielenie mostków łączących, niezbędnych odstępów arkuszy w bloczkach i umożliwia przez to pozbawione pomyłek- spinanie i zapisywanie.

Takie kartoteki są stosowane przez różne grupy zawodowe, przede wszystkim jednak przez lekarzy, którzy swój czas, poświęcony praktyce, muszą podzielić na krótkie odcinki czasowe. Przykładem zastosowania kartoteki tego rodzaju jest jej wykorzystanie w praktyce stomatologicznej , w któ>rej trzeba planować dłuższe i krótsze terminy na obsługę każdego pacjenta. Dochodzi do tego to, ze wizyty licznych pacjentów muszą być zaplanowane w dalekich terminach w sposób tak przejrzysty, żeby nie mogły wystąpić kolizje.

Kartoteki o wymienionych wyżej cechach konstrukcyjnych, są już znane i wielokrotnie się sprawdziły /DE 28 20 271 C2/. Panel służy jako podłoże przy pisaniu, kiedy kartoteka jest wykorzystywana do planowania terminów. Jej arkusze, w celu planowania terminów, na przykład przy ustalaniu terminów w praktyce stomatologicznej, są podzielone na pionowe szpalty, w których dokonuje się planowania na każdy dzień. Do tego celu, dla podziału czasu przewidziane są poziome wiersze. Jeżeli zwróci się uwagę na to, że każdorazowo są do dyspozycji dwa połączone razem arkusze z dwiema odchylanymi jednocześnie stronami do wnoszenia zapisów, to wtedy na jedną panelę daje się wprowadzić kilka miesięcy jednego roku, ewentualnie cały rok, bez obawy, że kartoteka stanie się nieporęczna. Wysokość szpalt jest wprawdzie ograniczona, jednak okazało się, że w znanej kartotece podział każdego dnia na części odpowiadające jednemu kwadransowi jest możliwy do przeprowadzenia.

Znane kartoteki tego rodzaju są już stosowane wiele lat ze względu na trwałość ich paneli i współdziałających z nimi części. Z drugiej strony postęp, jaki dokonuje się na przykład w praktyce stomatologicznej, prowadzi do skrócenia czasu zajmowania się pacjentem tak, ze podział na kwadranse ocenia się jako za mało dokładny i użytkownicy chcieliby, aby w nowo zamawianych arkuszach występował podział bardziej precyzyjny, bez niekorzystnego wpływu na szerokość wierszy, zwłaszcza ich znacznego zmniejszenia. Ponieważ jednak na istniejącej paneli wysokość arkuszy określa odstęp pomiędzy listwami prowadzącymi, tego życzenia nie można było dotychczas uwzględnić.

W rozwiązaniu według wynalazku arkusze kartoteki, w celu zwiększenia ich długości, są nad poprzecznymi krawędziami mostków łączących przedłużone dla nałożenia ich na listwy wzdłużne, a ich przedłużenia mają wcięcia przy krawędziach arkuszy, przy czym krawędź wewnętrzna wcięć zbiega się z zewnętrzną krawędzią mostka łączącego i jest tak rozszerzona wokół niego w obydwie strony, że szerokość wcięcia jest większa od odległości między skosami, leżącego na mostku łączącym zęba.

Korzystnie wcięcia arkuszy są ograniczone przebiegającymi prostopadle względem siebie krawędziami aż do wyciętych na kształt jaskółczego ogona szczelin wprowadzających.

Korzystnie kartoteka, ma na górnej powierzchni płaskiego suwaka, parę kułaków do prowadzenia suwaka przy wewnętrznych krawędziach wzdłużnych listew, przy czym wcięcia te są tak poszerzone, że każdorazowo w obrębie wcięcia znajduje się jeden z kułaków.

Korzystnie bloczek do notowania z pionowym obrzeżem spinającym, jest każdą z wystających ponad poziome krawędzie arkuszy nakładek zaciśnięty pod wzdłużnymi listwami i zamocowany listwą zaciskającą, która obejmuje prawą wzdłużną krawędź - paneli i spina z nią obrzeże spinające bloczka do notowania, na paneli pod · nakładanymi ku prawej stronie arkuszami

169 565 kartoteki, przy czym krawędź wewnętrzna listwy zaciskającej jest brzegiem, wzdłuż którego odrywane są kartki bloczka.

Korzystnie nakładki zaciskane pod listwami wzdłużnymi tworzą podkładkę kartek bloczka do notatek.

Korzystnie kartoteka ma prowadzony w górnej wzdłużnej listwie suwak, który służy jako zakładka do bloczka do notatek przy nakładanych częściowo arkuszach.

Korzystnie we wzdłużnej listwie kartoteki, jako prowadzenie suwaka, znajduje się wycięty z tyłu wzdłużny rowek, który na każdym końcu wzdłużnej listwy jest zablokowany zamknięciem, przy czym suwak ma górną krawędź, obejmującą tylne wycięcie rowka.

W rozwiązaniu według wynalazku wykorzystuje się stosunkowo dużą szerokość wzdłużnych listew, wymuszoną przez konieczność spinania arkuszy kartoteki na suwakach, do powiększenia wysokości tych arkuszy, to znaczy do wydłużenia ich krawędzi bocznych. Okazało się bowiem, że określona przez płaskie suwaki płaska górna powierzchnia wzdłużnych listew jest przydatna przy pisaniu jako podłoże. Możliwe jest przez to powiększenie liczby wierszy na arkuszu bez zmniejszania odstępu między nimi i powodowania uciążliwości obsługi kartoteki przy nakładaniu jej arkuszy. Okazało się, że w ten sposób może być na arkuszu przewidzianych tak dużo wierszy, że dotychczasowy podział na kwadranse może być zmieniony na podział 10-minutowy.

Z drugiej strony, dzięki wynalazkowi osiągnięto to, że arkusze kartoteki pomimo ich powiększonej wysokości dają się bez trudu układać. Osiągnięto to dzięki kształtowi i wielkości wcięć. Wcięcia te są potrzebne dlatego, że pionowa rozpiętość suwaków, wskutek określonej rozpiętości wzdłużnych listew paneli, nie może być dopasowana do zwiększonej wysokości arkuszy. Gdyby chciało się jednak przewidzieć tylko wcięcia, bez podjęcia dalszych zmian, to okazuje się, że przy przewracaniu arkuszy ostre skosy zębów, przyporządkowane zakładkom podwójnie zawiniętego jarzma, wciskają się w papier, co arkusze, a przez to kartotekę, czyni w krótkim czasie nieużytecznymi. Dzięki temu, że według wynalazku krawędź wewnętrzna wcięć pokrywa się z krawędzią poprzeczną mostka łączącego i jednocześnie jest ona przedłużona poza niego w obydwie strony, możliwe jest niedopuszczenie do wciskania się arkuszy kartoteki w mostka w obrębie podstawy przerwy międzyzębowej suwaków.

Ponadto wynalazek ma tę zaletę, że umożliwia on ulepszony dokładny podział arkuszy kartoteki w wymiarze pionowym bez zmiany istniejących paneli. W ten sposób można istniejące panele pokrywać poprawionymi arkuszami i z góry przewidzieć nowe panele z takimi arkuszami.

Troska o dalsze ulepszenie jest realizowana przede wszystkim przez to, że przewidziano wcięcia z wpustami wprowadzającymi w kształcie jaskółczego ogona, co ułatwia przewracanie arkuszy i poprawia spinanie.

Dalszą korzyść stanowi to, że arkusze kartoteki, pomimo ich zwiększonej wysokości, dają się łatwo wykorzystać do prowadzenia zapisów również w obrębie suwaków. Kiedy bowiem według wynalazku kułaki zostaną wprowadzone we wcięcia, nie mogą one zniekształcić płaskiego ułożenia arkusza na suwaku, tak że na arkuszu można bez trudu pisać.

Zgodnie z inną cechą wynalazku, obszar, na którym dokonuje się notatek dotyczących rozplanowania zabiegów w czasie, daje się powiększyć bez poszerzania w tym celu paneli, lub jej wymiany. Odbywa się to za pomocą dalszego bloczka, mogącego mieć dowolny podział czasu i zszytego z wielu kartek. Ten bloczek do notatek jest osadzony na wcisk na paneli za pomocą wzdłużnych listew i listwy zaciskającej. Dlatego może on być łatwo usunięty, kiedy zostanie zużyty. Leżące płasko jedna na drugiej kartki tego bloczka nie przeszkadzają w prowadzeniu zapisów na arkuszach kartoteki. Skoro tylko kartka bloczka do notatek jest, powiedzmy po przeniesieniu zapisków do arkuszy kartoteki już wykorzystana, może zostać oderwana i zniszczona. Ta idea wynalazku może być urzeczywistniona, zwłaszcza dzięki kolejnej cesze wynalazku. Kartki bloczka leżą pomiędzy krawędziami prowadzącymi wzdłużnych listew i mogą być przewracane. Podłoże bloczka służy wyłącznie do blokowania go w listwach wzdłużnych.

Okazało się również korzystnym ułatwienie odszukiwania bloczka przy wykorzystaniu arkuszy kartoteki. Żeby łatwo można było znaleźć ostatni arkusz, który dla odsłonięcia musi zostać podniesiony, należy skorzystać z utworzonej przez suwak prowadzony w górnej listwie

169 565 zakładki, którą przesuwa się w zależności od wykorzystania długości kartoteki z jej arkuszami. Zakładka ta może również pomóc w szybkim odnalezieniu określonych arkuszy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kartotekę widzianą z góry, fig. 2 - część fragmentu zakreślonego na fig. 1 linią II, pokazaną w powiększeniu, fig. 3 - kartotekę z fig. 1 i 2, pokazaną w trakcie wymiany bloczka do notatek, widzianą w perspektywie, fig. 4 - wyrwany górny fragment kartoteki z fig. 3, pokazany w widoku z góry, i fig. 5 - kartotekę z fig. 4 widzianą z boku.

Kartoteka 1 uwidoczniona na fig. 1 zawiera zbiór arkuszy 14, 15. Kartoteka 1 ma panelę 8 (fig. 4) z płytą 2, służącą jako podłoże przy pisaniu, o zasadniczo prostokątnym zarysie. Do dłuższych bloków 3,4 płyty 2 są przytwierdzone wzdłużne listwy 5, 6. Każda z tych wzdłużnych listew 5, 6 ma w przekroju poprzecznym profil 7 w kształcie litery U z równoległymi ramionami 9, 10. Zewnętrzne powierzchnie 11, 12 ramion 9, 10 są płaskie. Powierzchnia 12 może być zatem wykorzystywana jako podłoże przy pisaniu.

Na płycie 2 ułożone są w pozycji leżącej, tworzące kartotekę, arkusze 14, 15. Te arkusze są spięte w bloczki 16 do 20. Bloczek 20 jest przedstawiony na fig. 1 jako odkryty.

Arkusze 14, 15 są spięte za pomocą mostków łączących 21,22, oddzielonych od siebie podłużnym i umieszczonym po środku, podwójnie zawiniętym jarzmem 23. W miejscu przypięcia bloczka, arkusze są zawieszone razem za pomocą uzębionej listwy płaskiego suwaka 24. Na fig. 2 pokazany jest jeden z zębów 25, mający prostokątny zarys, którego równoległe skosy 26, przylegają do zakładek 29 wspomnianego jarzma. Suwak 24 ma usytuowane parami kułaki, z których jeden kułak· 30 jest prowadzony przy wewnętrznej krawędzi 31 obydwóch wzdłużnych listew 5, 6. Każdemu z mostków łączących 21, 22 jest przyporządkowany jeden płaski suwak 24, 24a.

Na każdym płaskim suwaku 24, 24a każdemu z sześciu arkuszy jest przyporządkowany jeden ząb 25. Mostki łączące 21,22 są sklejone z zębami tak, że przerwa między zębami, której na figurze nie widać, oddziela sąsiadujące ze sobą arkusze 14, 15 od następujących za nimi.

W celu zwiększenia długości L arkuszy 14, 15 są one przedłużone przy każdej ich krawędzi poprzecznej 32, 33 o wymiar 1, ponad poprzeczne krawędzie 31 mostków łączących 21, 22. Dzięki temu powstają podłużne paski 34, 35, które leżą na płaskiej powierzchni 12 ramienia 10 wzdłużnych listew 5, 6.

Dla umożliwienia tego, przy krawędziach 32, 33 arkuszy 14, 15 wykonane są wcięcia 36. Jedno z tych wcięć 36 jest pokazane dokładniej na fig. 2. Cofnięta w głąb arkusza 14, 15, wewnętrzna krawędź 37 wcięcia 36 jest zakryta zewnętrzną krawędzia poprzeczną mostka łączącego 22, której nie pokazano na fig. 2. Równocześnie wcięcie 36 jest w taki sposób wydłużone w obydwie strony poza mostek łączący, że jego szerokość B jest większa od odległości między bocznymi skosami 26, leżącego na mostku łączącym 22, zęba 25.

Wcięcia 36 mają, przebiegające prostopadle do siebie, krawędzie 37, 39 przechodzącego w ścięte na kształt jaskółczego ogona krawędzie wprowadzające 40,41. Ułatwia to wprowadzanie i spinanie arkuszy. Wcięcia 36 są poza tym w taki sposób rozszerzane, że każdorazowo do wnętrza wcięcia 36 wchodzi jeden z kułaków 30, jak to jest pokazane na fig. 2.

Na figurze 3 przedstawiono poglądowo kartotekę wyposażoną dodatkowo w bloczek 42 do notatek. Składa się on z kilku kartek 43, trzymanych razem obrzeżem spinającym 44. Obrzeże to przebiega równolegle do poprzecznej krawędzi 45 paneli ewentualnie płyty 2, stanowiącej podłoże przy pisaniu. Bloczek 42 do notatek ma na swojej górnej i dolnej krawędzi 45, 56 po jednej nakładce 47,48, wystającej poza krawędzie arkusza 49. Za pomocą tych nakładek bloczek 42 jest zaciskany pod ramieniem 12 każdej ze wzdłużnych listew 5, 6 i przez to mocno utrzymywany. Jego obrzeże spinające jest natomiast trzymane listwą zaciskającą 50, która spina razem prawą wzdłużną krawędź 45 paneli 8 i to obrzeże spinające 44. Bloczek 42 do notatek jest wtedy mocowany do paneli 8 pod nakładanymi ku prawej stronie arkuszami kartoteki. Wewnętrzna krawędź 51 listwy zaciskającej 50 jest krawędzią określającą brzeg, wzdłuż którego przebiega oddzieranie kartek 43 bloczka 42. Podczas gdy nakładki 47, 48 w przykładzie wykonania według fig. 3 są mocowane przy bloczku, może być również użyty bloczek mający podkładkę wystającą do góry poza krawędzie arkusza, i stanowiącą przez to nakładkę.

169 565

Jak to przedstawia fig. 5, krawędź zewnętrzna 53 górnej wzdłużnej listwy 6 ma wycięty z tyłu rowek 54. Rowek ten służy jako prowadzenie nie pokazanego suwaka, blokowanego na każdym końcu listwy 6 zamknięciem 55. Suwak daje się prowadzić nakładką 47 i służy wówczas jako zakładka do odnajdywania ostatniego arkusza kartoteki, kiedy ten winien być doprowadzony do położenia uniesionego według fig. 3.

169 565

FIG.2

169 565

169 565

169 565

FIG.1 η

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kartoteka z bloczkami prowadzonymi za pomocą wzdłużnych listew na paneli i spinanymi, zwłaszcza z leżących arkuszy kartoteki, które to bloczki są połączone razem mostkami łączącymi, oddzielonymi od siebie podłużnym i mocowanym po środku podwójnie zwiniętym jarzmem, a w miejscu zamocowania są połączone za pomocą uzębionej listwy płaskiego suwaka tak, że zęby listwy, wychodzące na przemian z podstawy przerw międzyzębowych leżą na mostku łączącym, a skosy tych zębów sięgają aż do zakładek jarzm arkuszy, podczas gdy przerwy międzyzębowe oddzielają sąsiednie arkusze, znamienna tym, że arkusze (14,15) kartoteki mają przedłużoną długość (L), ponad poprzeczne krawędzie (31) mostków łączących (21,22) dla nałożenia ich na wzdłużne listwy (5,6), a ich przedłużenia (34,35) zawierają wcięcia (36) przy krawędziach (32, 33) arkuszy (14,15), przy czym krawędź wewnętrzna (37) wcięć (36) zbiega się z zewnętrzną krawędzią mostka łączącego (22) i jest tak rozszerzona wokół niego w obydwie strony, że szerokość (B) wcięcia (36) jest większa od odległości między skosami (26), leżącego na mostku łączącym (22) zęba (25).
2. 2. Kartoteka według zastrz. 1, znamienna tym, że wcięcia (36) są ograniczone przebiegającymi prostopadle względem siebie krawędziami (37, 39) aż do wyciętych na kształt jaskółczego ogona szczelin wprowadzających (40, 41).
3. 3. Kartoteka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że na górnej powierzchni płaskiego suwaka (24, 24a) ma parę kułaków (30) do prowadzenia suwaka przy wewnętrznych krawędziach (31) wzdłużnych listew (5, 6), przy czym wcięcia (36) są tak poszerzone, że każdorazowo w obrębie wcięcia (36) znajduje się jeden z kułaków (30).
4. 4. Kartoteka według zastrz. 1, znamienna tym, że bloczek (42) do notowania z pionowym spinającym obrzeżem, jest każdą z, wystających ponad poziome krawędzie (49) arkuszy, nakładek (47, 48) zaciśnięty pod wzdłużnymi listwami (5, 6) i zamocowany listwą zaciskającą (50), która obejmuje prawą wzdłużną krawędź (45) paneli i spina z nią obrzeże spinające (44) bloczka (42) do notowania, na paneli (8) pod nakładanymi ku prawej stronie arkuszami (14, 15) kartoteki, przy czym krawędź wewnętrzna (51) listwy zaciskającej (50) stanowi brzeg, wzdłuz którego odrywane są kartki (43) bloczka.
5. 5. Kartoteka według zastrz. 4, znamienna tym, że nakładki (47, 48) tworzą podkładkę kartek (43) bloczka (42) do notatek.
6. 6. Kartoteka według zastrz. 4 albo 5, znamienna tym, że ma prowadzony w górnej wzdłużnej listwie (5) suwak, przewidziany jako zakładka do bloczka (42) do notatek przy leżących na sobie arkuszach (14,15).
7. 7. Kartoteka według zastrz. 4 albo 6, znamienna tym, że we wzdłużnej listwie (5), znajduje się wycięty z tyłu wzdłużny rowek (54), jako prowadzenie suwaka, który na każdym końcu wzdłużnej listwy (5) jest zablokowany zamknięciem (55), przy czym suwak ma górną krawędź, obejmującą tylne wycięcie rowka (54).