Uzycie tioniartiów do pochlaniania siarko¬ wodoru lub dwutlenku siarki bylo propono¬ wane niejednokrotnie, przyczem do pochla¬ niania dwutlenku siarki stosowano najko¬ rzystniej sole kwasu tiosiarkowego, do po¬ chlaniania zas siarkowodoru — sole kwasu wielotiosiarkowego. Przy badaniu kwasów wielosiarkowych i ich soli stwierdzona, ze wyzsze kwasy wielosiarkowe, wzglednie wielotioniany (np, kwas czterofiiacrkowy) wykazuje zdolnosc przylaczamia siarki, W ten sposób z nizszych wielotionianów moz¬ na otrzymywac wyzsze zwiazki siarkowe.Wyzsze wielotioniany, a wiec piecio- i sze- sciotioniany sa jednak zwiazkami nietrwale- mi, gdyz pobrana siarke oddaja powoli zpo- wrotem i przechodza przytem w czterotio- niany. Okazalo sie, ze to osadzanie sie siar-§kl w postac straaMwrj przebiega 3ardo prz^z \ ^\vkjk ffcorojednak uwazac, aby siarka w roz- •"*•** tyrarite po&caas <&&dzania sie jej znajdowa¬ la sie w postaci koloidu lub „in statu na- sceadi", natenczas czterotionian pochlania te siarke zpowrotem i wi warunkach sprzy¬ jajacych wydziela ja ponownie w postaci straconej.W mysl wynalazku zawarta w surowcu siarke przeprowadza sie w sposób zwykly w gazowy siarkowodór i dwutlenek siarki i u- wolnione od pylu £ przemyte gazy wprowa¬ dza sie jednoczesnie do roztworu, najko¬ rzystniej stezonego, rozpuszczalnych w wo¬ dzie wyzszych wielotionianów, jako to soli alkalicznych i ziem alkalicznych, piecio- szesoiotionianów, i wydzielajaca sie przytem siarke oddziela z roztworu soli i suszy, uwol¬ niony zas od siarki roztwór soli doprowa¬ dza sie zpowrotem do zbiornika reakcyjne¬ go. Jednoczesnie roztwór pochlania utwo¬ rzona „ki stattu nascendi" dzialaniem siar¬ kowodoru na kwas siarkowy siarke, wsku¬ tek czego czterotionian regeneruje isie zpo¬ wrotem na pieoio- i szesciotionian. Proces ten mozna przyspieszyc, dodajac do roztwo¬ ru wielotionianu bardzo nieznaczna ilosc alkoholu, np. 1 — 2% gliceryny, ponadto równiez, utrzymujac temperature cieczy, do której doprowadza sie gazy zmieszane z dwutlenkiem wegla lub równiez z tlenkiem wegla, miedzy 45 -— 65°.Siarkowodór i dwutlenek siarki nalezy oprowadzac do rozitworu pieciotionianów w stosunku prawidlowym, który winien wy¬ nosic, zaleznie od wlasnosci gazów, 2 :4 do 2:7.Podczas doprowadzania gazu osadzanie siarki i regenerowanie roztworu przebiega bardzo szybko, poza tern reakcja idzie opor¬ nie. Skoro jednak siarkowodór jest w ilo¬ sci wiekszej, niz tego wymaga podany po¬ wyzej, stosunek, natenczas pieciotionian re¬ dukuje sie powoli na tiosiarczan. Nalezy te¬ go bezwarunkowo unikac, gdyz regenerowa¬ nie pieciotionianu z tiosiarczanu jest reak¬ cja powolna i wogóle nie mozna jej dosto¬ sowac do pracy w sposób ciagly.Skoro kwas siarkowy znajduje sie w ilo¬ sci wiekszej, niz tego wymaga podany po¬ wyzej stosunekf natenczas siarke otrzymuje sie przewaznie w postaci koloidalnej, z któ¬ rej dopiero stopniowo wytwarza sie siaika w postaci straconej.Wl tym stanie siarka daje sie trudno wy¬ mywac. Nieznaczne wahania podczas do¬ prowadzania gazu, rozumie sie, nie szkodza, gdyz te niedokladnosc jest latwo spostrzec i wyrównac.Podczas gdy dotychczas znane sposoby opieraly sie glownie z jednej strony na po¬ chlanianiu kwasu siarkawego zapomoca tiosiarczanu, przyczem z tiosiarczanu two¬ rzyl sie trój- i czterotionian, z drugiej zas na uzyciu kwasu siarkawego do redukowa¬ nia wspomnianych wielotionianów, to w sposobie niniejszym w roztworze wielotio- nianów moga byc obecne tylko cztero- i piecia, wzglednie szesciotioniany, a miano¬ wicie w jednakowym stosunku. Skoro jest nadmiar cztero- wzglednie pieciotionianu, natenczas doplyw gazu byl nieprawidlo¬ wy.Z powyzszego wynika wiec, ze w danym przypadku nie ma sie do czynienia z ab- soribcja gazów, lecz z czysto chemicznym, prowadzonym na drodze mokrej, procesem, w którym osadzanie siarki z uzytego roz¬ tworu pieciotionianu uskutecznia sie katali¬ tycznie. Wedlug tego sposobu z bardzo nie¬ znacznej ilosci roztworu mozna otrzymac w krótkim czasie znaczne ilosci siarki w spo¬ sób ciagly.Poniewaz osadzanie sie siarki i pobie¬ ranie siarki przez wielotionian przebiega jednoczesnie, wiec stosunek miedzy romz* mi wielotionianamA pozostaje staly i roztwór przy prawidlowym doplywie gazu zachowu¬ je niezmieniona aktywnosc. W przypadku posiadania roztworu pieciotionianu, nalezy wogóle uwazac tylko, aby siarkowodór do¬ plywal bez przerwy w 'stosunku prawidlo- - 2 -wym^ aby wydzielona siarka byla oddziela¬ na i uwolakffly od siarki roztwór byl do* prowadzany zpowrotem do procesu. Osa¬ dzanie siarki i doprowadzanie niezmienione¬ go! roztwcra pieciotionianu przebiega wiec niepczeifwante w obiegu kolowym.Z powyzszego wynika^ ze wydajnosc siarki zaJezy li tylko od stezenia jej w ga¬ zie. Skoro prace prowadzi sie gazami ste- zonemi, natenczas korzystnie jest stosowac mocniejszy roztwór pieciotionianu. Okaza¬ lo sie, ze 10% roztwór pieciotionianu nada¬ je sie w zupelnosci do uzytku; wydaje sie jednak, ze jest to prawie najnizsza grani¬ ca, przy której praca sie oplaca jeszcze.Sposób nadaje sie glownie do otrzymy¬ wania znacznych ilosci isiarki z rozmaitych zawierajacych ja surowców lub z siarki su¬ rowej. Wchodza w gre wiec przewaznie su¬ rowce, dajace sie latwo zgazowac, jak np. rudy siarkowe, piryt, blenda cynkowa, pi¬ ryt miedziany, blyszczyk olowiany, masy sluzace do oczyszczania gazu i t. d.Do przygotowania roztworu wielotionia- nu nadaje sie najkorzystniej sól potasowa.Sól amonowa nadaje sie najmniej do prze¬ prowadzenia sposobu, gdyz prace prowadzi sie stale w temperaturze 60a i wyzej, wsku¬ tek czego, wobec lotnosci soli anionowej, nalezaloby sie liczyc ze znacanemi strata¬ mi.Przy doprowadzaniu gazu jest rzecza o- bojetna, czy oba gazy sa doprowadzane do roztworu pieciotionianowego w postaci zmieszanej, czy tez oddzielnie.Wazna rzecza jest tylko okolicznosc, aby doplyw byl prowadzony jednoczesnie i w stosunku} prawidlowym.Przedstawione schematycznie na zala¬ czonym przy niniejszym rysunku urzadze¬ nie, sluzace do prowadzenia ispo&obu, we¬ dlug wynalazku w praktyce, czyni sposób ten zrozumialym na tyle, ze dalsze wy¬ jasnienia wydaja sie zbednemi.Roztwór pieciotionianu potasowego o 30 — 32° Be, przygotowuje sie w ten spo- &ób, i* do lugu potasowego wprowadza sie do nasycenia równe objetosci siarkowodoru i kwasu siarkawegp i roztwór teiv przecho¬ wuje sie w zbiorniku. Roitwóc ten dopro¬ wadza sle; stopniowo przewodem 2 do po¬ chlaniaczy 5 — 7, gdzie sie go rozpyla do* kladnde. Do tegfcK dokladnie rozpylone¬ go mzbwora pieckrii^ sie przewodami gazowemi 3 i 4 siarkowo¬ dór i dwutlenek siarki. Roztwór, dzie¬ ki cieplu reakcji, ogrzewa sie do tempe¬ ratury okolo 60°C, w której sie go stale u- trzymuje. Podczas doplywu gazu osadza sie natychmiast rozdrobniona siarka, w po¬ staci straconej, która przewodem 8 dopro¬ wadza sie do cedzidla 9, gdzie siarke sie przemywa. Przemyta, czysta siarke prowa¬ dzi sie nastepnie przewodem 9 do suszarki 10. Przesacz tloczy isie przewodami 11, 12 i 13 ^powrotem do zbiornika 1, przyczem, zaleznie od woli, mozna wlaczyc miedzy przewody 15 i 16 zbiornik 14, lub miedzy przewody 18 i 19 —¦ wyparke 17. Zbiornik 17 winien sluzyc równiez, jako zbiornik dla wody, uzytej do przemywania siarki, która to wode wypuszcza sie natenczas ru¬ ra spustowa 20. PL