Wózek inwalidzki z kolami skretnym i Przedmiotem wzoru przemyslowego jest wózek inwalidzki z kolami skretnymi, przeznaczony dla niepelnosprawnych dzieci, mlodziezy i doro- slych, którego budowa umozliwia bezpieczne i wygodne jego uzytkowanie. Wózek inwalidzki znany z opisów wzorów zdobniczych: Rz. 16713, Rz. 16804, Rz. 16805 i Rz. 16806 zawiera zespól elementów konstrukcyj- nych o ksztaltach symetrycznie powtarzalnych wzgledem osi wzdluznej, zespolonych równoleglymi miedzy soba elementami rozpierajacymi, two- rzacych rame wózka. Na ten zespól elementów konstrukcyjnych skladaja sie: zespól elementów nosnych przednich kól, zespól elementów nosnych tylnych kól, siedzisko, podlokietniki oraz oparcie tylne. Wózek jest oparty na elementach osi, za- konczonych kólkami wyposazonymi w opony. Znany wózek posiada ksztaltowa tapicerke usytuowana na elementach konstrukcyjnych siedziska z tylnym oparciem i na elementach konstruk- cyjnych podlokietników oraz jest wyposazony z przodu w podnózek dla oparcia stóp, a z tylu w uchwyt do prowadzenia wózka. Istote wzoru przemyslowego stanowi nowa postac wózka przejawiajaca sie w ksztalcie i ukladzie linii jego ukladu jezdnego.2 Wózek inwalidzki wedlug wzoru przemyslowego posiada przednie skret- ne kola zamocowane w widelkach osadzonych w pionowych, rurowych odcinkach elementów nosnych przednich kól oraz zespól elementów steza- jacych elementy nosne, usytuowany ponizej poziomych lub w przyblizeniu poziomych odcinków tych elementów nosnych. Element nosny przedniego kola, zwany potocznie „przednia noga wózka" jest zlozony z prostego odcinka usytuowanego ukosnie w dól, w kierunku przodu wózka, lukowego przegiecia przechodzacego w krótszy prosty odci- nek w przyblizeniu poziomy lub wznoszacy sie nieco ku górze, ponownie lukowego przegiecia przechodzacego w najkrótszy prosty odcinek pionowy, n a koncu którego jest zamocowane kolo skretne. Zespól stezajacy, laczacy elementy nosne kól, sklada sie z dwóch elemen- tów wykonanych z rur lub pretów powiazanych rozporkami prostopadlymi do osi wzdluznej wózka. Zespól stezajacy w niektórych odmianach zakonczony jest lukowymi za- gieciami, stanowiacymi uchwyty do przenoszenia wózka. Wózek inwalidzki z kolami skretnymi wedlug wzoru przemyslowego jest przedstawiony w szesciu odmianach na zalaczonych rysunkach Fig. 1 ÷ 6 oraz na fotografiach Fig. 1a, 1b, 2a i 2b. Wózek inwalidzki w pierwszej odmianie wzoru przemyslowego uwidocz- niony n a rysunku Fig. 1 oraz na fotografiach Fig. 1a i Fig. 1b, ma zespól stezajacy zlozony z dwóch elementów, które posiadaja w przyblizeniu po- stac dwóch odwróconych wzgledem siebie i splaszczonych liter „U" , przy czym - ramiona jednego z nich stanowia odcinki proste bedace przedluze- niem prostych, ukosnych odcinków elementów nosnych przednich kól, a ram iona drugiego sa uniesione ku przodowi wózka i zakonczone wygiety- mi do dolu odcinkami stanowiacymi uchwyty do przenoszenia wózka.3 W drugiej odmianie wzoru przemyslowego, pokazanej na rysunku Fig. 2 oraz fotografiach Fig. 2a i Fig. 2b, wózek inwalidzki posiada zespól steza- jacy zlozony z trzech elementów, z których dwa boczne maja ksztalt linii falistej, opadajacej, a nastepnie wznoszacej sie ku przodowi wózka, za- konczonej wygietymi do dolu uchwytami do przenoszenia wózka, nato- m iast trzeci element stanowi rozporka. Wózek inwalidzki w trzeciej odmianie wzoru przemyslowego, przedsta- wionej na rysunku Fig. 3, posiada zespól stezajacy zlozony z trzech ele- mentów, analogicznie jak w odmianie drugiej z tym, ze rozporka ma ksztalt splaszczonej litery „U". Ramiona tej rozpórki sa uniesione ku przo- dowi wózka i lacza dwa srodkowe, proste odcinki bocznych elementów, a jej tylna czesc wystaje poza obreb lukowych czesci bocznych elementów. Wózek inwalidzki w czwartej odmianie wzoru przemyslowego, przedsta- wionej n a rysunku Fig. 4, posiada zespól stezajacy w postaci dwóch ele- mentów, które posiadaja w przyblizeniu postac dwóch odwróconych wzgle- dem siebie, splaszczonych liter „U" , przy czym - ram iona jednego z nich stanowia odcinki proste bedace przedluzeniem prostych, ukosnych odcin- ków elementów nosnych przednich kól, a ramiona drugiego sa uniesione ku przodowi wózka i zakonczone przy prostym odcinku pionowym elemen- tu nosnego przedniego kola. W piatej odmianie wzoru przemyslowego, pokazanej na rysunku Fig. 5, wózek inwalidzki posiada zespól stezajacy zlozony z trzech elementów, z których dwa boczne maja ksztalt linii falistej, opadajacej, a nastepnie wznoszacej sie ku przodowi wózka, zakonczonej przy prostym odcinku pionowym elementu nosnego przedniego kola, natom iast trzeci element stanowi rozporka laczaca boczne elementy.4 Wózek inwalidzki w szóstej odmianie wzoru przemyslowego, uwidocz- niony n a rysunku Fig. 6, posiada zespól stezajacy zlozony z trzech ele- mentów, z których dwa boczne maja ksztalt linii falistej, opadajacej, a na- stepnie wznoszacej sie ku przodowi wózka, zakonczonej przy prostym od- cinku pionowym elementu nosnego przedniego kola, natom iast trzeci ele- ment stanowi rozporka w ksztalcie splaszczonej litery „U". Ramiona tej rozpórki sa uniesione ku przodowi wózka i lacza dwa srodkowe, proste odcinki bocznych elementów, przy czym tylna czesc rozpórki wystaje poza obreb lukowej czesci bocznych elementów, analogicznie jak w odmianie trzeciej. Cechy istotne wzoru przemyslowego 1. Wózek inwalidzki wedlug wzoru przemyslowego posiada skretne kola zamocowane w widelkach osadzonych w pionowych, rurowych odcin- kach elementów nosnych przednich kól oraz zespól stezajacy elementy nosne, usytuowany ponizej poziomych lub w przyblizeniu poziomych odcinków tych elementów nosnych, przy czym kazdy z dwóch elemen- tów nosnych przednich kól jest zlozony z prostego odcinka usytuowa- nego ukosnie w dól, w kierunku przodu wózka, lukowego przegiecia przechodzacego w krótszy prosty odcinek w przyblizeniu poziomy lub wznoszacy sie nieco ku górze, ponownie lukowego przegiecia przecho- dzacego w prosty odcinek pionowy, na koncu którego jest zamocowane kolo skretne, natomiast zespól stezajacy, laczacy elementy nosne kól, sklada sie z dwóch elementów powiazanych rozporkami prostopadlymi do osi wzdluznej wózka.5 2. Zespól stezajacy w pierwszej odmianie wzoru sklada sie z dwóch ele- mentów stezaj aco-rozpierajacych o ksztalcie odwróconych wzgledem siebie i splaszczonych liter „U", przy czym ramiona jednego z nich sta- nowia odcinki proste bedace przedluzeniem prostych, ukosnych odcin- ków elementów nosnych przednich kól, a ramiona drugiego sa unie- sione ku przodowi wózka i zakonczone wygietymi do dolu odcinkami, stanowiacymi uchwyty do przenoszenia wózka. 3. Zespól stezajacy w drugiej i trzeciej odmianie wzoru zlozony jest z trzech elementów, z których dwa boczne elementy stezajace maja ksztalt linii falistej, opadajacej, a nastepnie wznoszacej sie ku przodowi wózka, zakonczonej wygietymi do dolu uchwytami do przenoszenia wózka, natom iast trzeci element stanowi rozporka, przy czym w trzeciej odmianie rozporka ma ksztalt splaszczonej litery „U". Ramiona tej roz- pórki sa uniesione ku przodowi wózka i lacza dwa srodkowe, proste odcinki bocznych elementów, przy czym w trzeciej odmianie wzoru tyl- na czesc rozpórki wystaje poza obreb lukowej czesci bocznych elemen- tów stezajacych. 4. Zespól stezajacy w czwartej odmianie wzoru sklada sie z dwóch ele- mentów stezajaco-rozpierajacych o ksztalcie odwróconych wzgledem siebie i splaszczonych liter „U", przy czym ramiona jednego z nich sta- nowia odcinki proste bedace przedluzeniem prostych, ukosnych odcin- ków elementów nosnych przednich kól, a ram iona drugiego sa unie- sione ku przodowi wózka i zakonczone przy prostym odcinku piono- wym elementu nosnego przedniego kola. 5. Zespól stezajacy w piatej i szóstej odmianie wzoru zlozony jest z trzech elementów, z których dwa boczne elementy stezajace maja ksztalt linii falistej, opadajacej, a nastepnie wznoszacej sie ku przodowi wózka, za-6 konczonej przy prostym odcinku pionowym elementu nosnego przed- niego kola, natom iast trzeci element stanowi rozporka, przy czym w szóstej odmianie rozporka ma ksztalt splaszczonej litery „U". Ramiona tej rozpórki sa uniesione ku przodowi wózka i lacza dwa srodkowe, proste odcinki bocznych elementów stezajacych, a tylna czesc rozpórki wystaje poza obreb lukowej czesci bocznych elementów stezajacych. P e l n o m o c n i k :7 Fig. 1 Fig. 2 P e l n o m o c n i k8 Fig. 3 Fig. 4 P e l n o m o c n i k9 Fig. 5 Fig. 6 P e l n o m o c n i k1 0 Fig. 1a Fig. 1b P e l n o m o c n i k11 Fig. 2a Fig. 2b P e l n o m o c n i k12 Fig. 1 Fig. 2 Fig. 3 Fig. 4 Fig. 5 Fig. 6 P e l n o m o c n i k PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL