Opis wzoru przemyslowego Przedmiotem wzoru przemyslowego jest stelaz wózka inwalidzkiego ze stalymi kolami na oponach, wyposazonego z przodu w podnózek dla oparcia stóp, a z tylu w uchwyt do prowadzenia wózka, wykorzystywanego jako inwalidzki wózek dzieciecy spacerowy lub jako wózek inwalidzki specjalny. Wózek inwalidzki spacerowy znany jest z opisów wzorów zdobniczych: Rz.16713, Rz.16804, Rz.16805 i Rz.16806. Zawiera on zespól elementów konstrukcyjnych o ksztaltach symetrycznie powtarzalnych wzgledem osi wzdluznej, zespolonych równoleglymi miedzy soba elementami rozpie- rajacymi, tworzacych rame wózka. Na ten zespól elementów konstrukcyjnych skladaja sie: zespól elementów nosnych przednich kól, zespól elementów nosnych tylnych kól, siedzisko, podlokietniki oraz oparcie tylne. Wózek jest oparty na elementach osi, zakonczonych kólkami wyposazonymi w opony. Znane wózki posiadaja ksztaltowa tapicerke usytuowana na elementach konstrukcyjnych siedziska z tylnym oparciem i na elementach konstrukcyjnych podlokietników oraz sa wyposazone z przodu w podnózek dla oparcia stóp, a z tylu w uchwyt do prowadzenia wózka. Z kolei z opisu wzoru przemyslowego Rp. 16898 znany jest wózek inwalidzki posiadajacy przednie skretne kola zamocowane w widelkach osadzonych w pionowych, rurowych odcinkach elementów nosnych przednich kól oraz zespól elementów stezajacych elementy nosne, usytuowany ponizej poziomych lub w przyblizeniu poziomych odcinków tych elementów nosnych. Element nosny przedniego kola jest zlozony z prostego odcinka usytuowanego ukosnie w dól, w kierunku przodu wózka, lukowego przegiecia przechodzacego w krótszy prosty odcinek w przyblizeniu poziomy lub wznoszacy sie nieco ku górze, ponownie lukowego przegiecia przechodzacego w najkrótszy prosty odcinek pionowy, na którego koncu jest zamocowane kolo skretne. Zespól stezajacy, laczacy elementy nosne kól, sklada sie z dwóch elementów wykonanych z rur lub pretów powiazanych rozpórkami prostopadlymi do osi wzdluznej wózka. Istote niniejszego wzoru przemyslowego stanowi nowa postac stelaza wózka, przejawiajaca sie w ksztalcie i ukladzie linii jego ukladu nosnego. Przedmiot wzoru przemyslowego zostal uwidoczniony na zalaczonym materiale ilustracyjnym, na którym: Fig. 1 przedstawia szkic stelaza wózka w widoku z boku, w pierwszej odmianie wzoru; Fig. 2 przedstawia szkic stelaza wózka w widoku z boku w drugiej odmianie wzoru; Fig. 1.1 przedstawia fotografie pierwszej odmiany stelaza wózka w widoku z boku z opuszczonym podnózkiem; Fig. 1.2 przedstawia fotografie pierwszej odmiany stelaza wózka w widoku z boku z pod- niesionym podnózkiem; Fig. 1.3 przedstawia fotografie przedniej czesci pierwszej odmiany stelaza wózka w widoku perspektywicznym z góry; Fig. 1.4 przedstawia fotografie przedniej czesci pierwszej odmiany stelaza wózka w widoku perspektywicznym z tylu, ze zdjetym kolem; Fig. 2.1 przedstawia fotografie drugiej odmiany stelaza wózka w widoku z boku z opuszczonym podnózkiem; Fig. 2.2 przedstawia fotografie drugiej odmiany stelaza wózka w widoku z boku z pod- niesionym podnózkiem; Fig. 2.3 przedstawia fotografie przedniej czesci drugiej odmiany stelaza wózka w widoku perspektywicznym z góry; Fig. 2.4 przedstawia fotografie drugiej odmiany stelaza wózka w widoku z boku, ze zdjetym kolem. Stelaz wózka inwalidzkiego wedlug wzoru przemyslowego zawiera zarówno zespól elementów znanych, w tym konieczna „baze" wózka, w oparciu o która powstaje kazda jego konstrukcja, jak równiez zespól elementów nowych, bedacych cechami postaciowymi, które wyrózniaja zgloszony wzór od innych, znanych juz wzorów i stanowia podstawe do jego identyfikacji. Elementy nosne przednich kól, zwane potocznie „przednimi nogami wózka", przypominaja ksztaltem rozciagniete litery „Z". Kazdy z nich jest zlozony z prostego odcinka usytuowanego opadajaco w dól w kierunku przodu wózka, lukowego pierwszego ugiecia przechodzacego w krótszyPL 21234 3 prosty odcinek w przyblizeniu poziomy, nieco wznoszacy sie ku górze w kierunku przodu wózka, drugiego lukowego ugiecia przechodzacego w kolejny prosty wydluzony odcinek pionowy, w którego koncowym odcinku zamocowane jest stale kolo na oponach. Powyzej pierwszego ugiecia elementy nosne przednich kól sa przegubowo polaczone z elementami nosnymi tylnych kól. Do elementów nosnych przednich kól, trwale przymocowany jest rozpieracz, usztywniajacy obie przednie nogi wózka. Rozpieracz posiada dlugi prosty odcinek rozmieszczony równolegle do osi kól, zakonczony z dwóch stron ramionami, usytuowanymi w plaszczyznach prostopadlych do osi kól. Ramiona sa skierowane ukosnie w dól, a nastepnie ugiete w kierunku przodu wózka, tworzac wznoszace sie odcinki proste, po czym sa ponownie ugiete ku dolowi, a dalej w kierunku tylu wózka, tworzac ksztalt lekko rozwartych liter „U". Mniej wiecej w polowie prostych, wznoszacych sie odcinków ramion rozpieracza oraz w poblizu dolnych zakonczen, rozpieracz jest przymocowany do pionowych odcinków elementów nosnych przednich kól. Miedzy ramionami rozpieracza, ponizej jego dlugiego prostego odcinka, a powyzej ugiecia ramion w kierunku przodu wózka, jest rozmieszczony dodatkowy prosty element, równolegly do osi kól. Spelnia on role oporu podnózka do regulacji ustawienia jego kata pochylenia i jest zaopatrzony na jednym koncu w pokretlo stabilizujace prety podpórki podnózka. Opór podnózka posiada dwa otwory przelotowe, w których sa suwliwie osadzone prety podpórki podnózka. Konce tych pretów sa przegubowo zamocowane do wieszaka podnózka. Dolne czesci ramion rozpieracza uformowane w lekko rozwarte litery „U" spelniaja role uchwytów do przenoszenia wózka i jednoczesnie stanowia zabezpieczenie przed obsuwaniem sie nóg inwalidy z podnózka. W pierwszej odmianie stelaza wózka wedlug wzoru przemyslowego, kazdy z dwóch elementów nosnych tylnych kól, podtrzymujacych zarazem siedzisko, przypomina ksztaltem litere „S", z prostoliniowa czescia srodkowa usytuowana opadajaco w kierunku tylu wózka i przednim lukiem skierowanym w góre, w strone elementów konstrukcyjnych podlokietników. W drugiej odmianie stelaza wózka inwalidzkiego wedlug wzoru przemyslowego, kazdy z dwóch elementów nosnych tylnych kól, podtrzymujacych zarazem siedzisko, takze przypomina ksztaltem litere „S", przy czym prostoliniowe srodkowe czesci elementów nosnych tylnych kól sa nieznacznie zakrzywione w dól przed tylnymi lukami skierowanymi w dól. Cechy istotne wzoru przemyslowego 1. Stelaz wózka inwalidzkiego posiadajacy zespól elementów nosnych tylnych kól, przy- pominajacych ksztaltem litery „S" oraz zespól elementów nosnych przednich kól, przypominajacych ksztaltem rozciagniete litery „Z", przy czym oba zespoly sa polaczone ze soba przegubowo, wedlug wzoru przemyslowego posiada ? wydluzone pionowe odcinki elementów nosnych przednich kól, na koncach których zamocowane sa na stale kola na oponach oraz ? rozpieracz, który posiada dlugi prosty odcinek rozmieszczony równolegle do osi kól, zakonczony z dwóch stron ramionami, usytuowanymi w plaszczyznach prostopadlych do osi kól. 2. Ramiona rozpieracza sa skierowane ukosnie w dól, a nastepnie ugiete w kierunku przodu wózka, tworzac wznoszace sie odcinki proste, po czym sa one ponownie ugiete ku dolowi, a dalej w kierunku tylu wózka, tworzac ksztalt lekko rozwartych liter „U", przy czym rozpieracz jest przymocowany trwale, mniej wiecej w polowie prostych, wznosza- cych sie odcinków ramion rozpieracza oraz w poblizu dolnych zakonczen rozpieracza, do pionowych odcinków elementów nosnych przednich kól. 3. Miedzy ramionami rozpieracza ponizej jego dlugiego prostego odcinka, a powyzej ugiecia ramion w kierunku przodu wózka, jest rozmieszczony dodatkowy prosty element, równolegly do osi kól, stanowiacy opór podnózka. 4. Opór podnózka posiada dwa otwory przelotowe, w których sa suwliwie osadzone prety podpórki podnózka. Konce tych pretów sa przegubowo zamocowane do wieszaka podnózka. 5. Opór podnózka jest zaopatrzony na jednym swym koncu w pokretlo stabilizujace prety podpórki podnózka.PL 21234 4 6. W pierwszej odmianie wzoru przemyslowego stelaz wózka inwalidzkiego posiada zespól elementów nosnych tylnych kól, przypominajacych ksztaltem litery „S", tak uksztaltowany, ze jego prostoliniowe czesci srodkowe opadajace w kierunku tylu wózka przechodza plynnie w dolny luk. 7. W drugiej odmianie wzoru przemyslowego stelaz wózka inwalidzkiego posiada zespól elementów nosnych tylnych kól, przypominajacych ksztaltem litery „S", tak uksztalto- wany, ze jego prostoliniowe czesci srodkowe opadajace w kierunku tylu wózka posiadaja zalamanie w poblizu dolnego luku. Ilustracja wzoruPL 21234 5PL 21234 6PL 21234 7PL 21234 8 Departament Wydawnictw UPRP PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL