PL168797B1 - Złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych - Google Patents

Abstract

1. Złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza do rur z polietylenu, za pomocą złączki gwintowanej, w której znajduje się pierścień uszczelniający, znamienne tym, że końce dwóch rur (1), których otwory oparte są na sztywnym pierścieniu rozporowo- uszczelniającym (2), którego średnica wewnętrzna jest równa średnicy wewnętrznej rury (1), a powierzchnia boczna zewnętrzna posiada kształt wycinka dwóch kul odwróconych do siebie promieniami, który ma długość (L) równą 0,6 do 1,2 wymiaru średnicy rury (1), połączone są złączką gwintowaną (3) na pierścieniu rozporowo-uszczelniającym (2).

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza do rur z polietylenu.

Rury z tworzyw sztucznych stosuje się szeroko w przemyśle, a zwłaszcza rury polietylenowe, które mają dobre własności mechaniczne, odporność na ścieranie, na działanie niskich temperatur (-45°C), brak zapachu i smaku oraz dużą gładkość powierzchni i są odporne na działanie mediów agresywnych. Rury z polietylenu są najczęściej wytwarzane przez wytłaczanie, a średnice ich wynoszą od 6 do około 100 mm.

Niezmiernie ważnym zagadnieniem jest łatwe łączenie odcinków rur oraz przyłączanie rur do różnego rodzaju armatury przemysłowej. Jeżeli w przewodzie rurowym panuje niewielkie ciśnienie lub podciśnienie to rury polietylenowe można łączyć przez wciśnięcie w głąb nasuwki. Stosuje się również połączenie rozłączne za pomocą połączeń kołnierzowych lub gwintowanych. Wieniec oporowy kształtuje się najczęściej przez spęczenie i częściowe wywinięcie końca rury ogrzanego do temperatury 100°C - 150°C. Niekiedy wieńce formuje się wtryskowo lub wykonuje z arkuszy twardego polietylenu.

Znane jest z polskiego wzoru użytkowego Ru 44068 złącze rurowe, które jest utworzone z rury, która z jednej strony ma zmniejszoną średnicę na dobranej długości, gdzie wykonany jest rowek, a po obu stronach nałożone są dwa kołnierze wykonane ze stali, złączone ze sobą obwodowo, mające od wewnętrznej średnicy podcięcie, którym są ku sobie zwrócone i dociśnięte do elastycznego pierścienia wypełniającego rowek.

Znane jest również ze zgłoszenia polskiego wynalazku P-283 849 złącze do rur bezkołnierzowych z tworzywa sztucznego z elementem łączącym, gdzie nakrętka, stalowy pierścień i uszczelka osadzone są na rurze, a między oporową ścianą nakrętki osadzony jest element łączący.

Z opisu polskiego wzoru użytkowego Ru 50 689 znane jest złącze rur, które ma łącznik wykonany w postaci walcowej tulei, wewnętrznie i zewnętrznie gwintowanej. Odcinek rury z tworzywa sztucznego zakończony jest wywiniętym kołnierzem o który opiera się łącząca nakrętka.

Złącze kołnierzowe do rur, zwłaszcza z PCV znane jest z polskiego opisu wynalazku P-163 000, gdzie na zewnętrznej powierzchni rury przyklejona jest nakładka od zewnątrz osłonięta nasuwką mającą stożkową część otoczoną od zewnątrz nakładką.

Według polskiego opisu wynalazku 163 289 znane jest złącze do rur z materiału sztywnego lub półsztywnego (tworzywo sztuczne), które na końcówce do podłączenia ma otwór równy średnicy rury. W otworze znajduje się giętki pierścień uszczelniający styczny do jednej ściany rury i zablokowany elementem blokującym. Złącze i pierścień uszczelniający są wykonane z tego samego materiału.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej i niezawodnej konstrukcji złącza do rur, zwłaszcza do rur polietylenowych umożliwiające łączenie odcinków rur o jednakowej średnicy oraz rozłączenie złączonych odcinków rur w razie zaistnienia takiej potrzeby.

168 797

Złącze według wynalazku posiada końcówki dwu rur oparte na sztywnym pierścieniu rozporowo-uszczelniającym, którego średnica wewnętrzna jest równa średnicy wewnętrznej rur (łączonych), a powierzchnia boczna zewnętrzna posiada kształt wycinka dwu kul odwróconych do siebie promieniami, który ma długość (L) równą 0,6 do 1,2 wymiaru średnicy rur (łączonych), które łączy się złączką gwintowaną na pierścieniu rozporowo-uszczelniającym. Korzystnie jest, jeżeli pierścień rozporowo-uszczelniający wykonany jest z metalu.

Złącze według wynalazku umożliwia łatwe łączenie i rozłączenie odcinków rur. Ponadto istnieje możliwość łatwej wymiany odcinków rur np. uszkodzonych oraz łatwość dołączenia lub przyłączenia dodatkowych przewodów. Pierścień rozporowo-uszczelniający służy za formę, na którym kształtuje się ogrzane końce rur oraz chroni rury przed uszkodzeniem podczas montażu. Złącze wytrzymuje ciśnienie do 2,5 MPa.

Wynalazek został pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój przez złącze, a fig. 2 - przekrój pierścienia rozporowo-uszczelniającego.

Na przygotowane równo obcięte dwie rury 1 nakręca się kompletną złączkę gwintowaną 3 tak aby końca rur wystawały na około 3 grubości ścianki rury. Następnie ogrzewa się końce rur i wkłada pierścień rozporowo-uszczelniający 2 wykonany z metalu i skręca złączką gwintowaną 3.

Dla rur o średnicy wewnętrznej 0 20 mm należy zastosować złączkę rurową o średnicy 3/4, a pierścień rozporowo-uszczelniający o długości L = 20 mm i o łuku powierzchni bocznych ukształtowany przez promień R = 6 mm.

Dla rur o średnicy wewnętrznej φ 25 mm należy zastosować złączkę rurową o średnicy 1, a pierścień rozporowo-uszczelniający o długości L = 20 mm i o łuku powierzchni bocznych ukształtowany przez promień R = 8 mm.

Dla rur o średnicy wewnętrznej 0 40 mm należy zastosować złączkę rurową o średnicy 1 i 1/2 a pierścień rozporowo-uszczelniający o długości L = 25 mm i o łuku powierzchni bocznych ukształtowany przez promień R = 10 mm.

168 797

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza do rur z polietylenu, za pomocą złączki gwintowanej, w której znajduje się pierścień uszczelniający, znamienne tym, że końce dwóch rur (1), których otwory oparte są na sztywnym pierścieniu rozporowo-uszczelniającym (2), którego średnica wewnętrzna jest równa średnicy wewnętrznej rury (1), a powierzchnia boczna zewnętrzna posiada kształt wycinka dwóch kul odwróconych do siebie promieniami, który ma długość (L) równą 0,6 do 1,2 wymiaru średnicy rury (1), połączone są złączką gwintowaną (3) na pierścieniu rozporowo-uszczelniającym (2).
2. 2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że pierścień rozporowo-uszczelniający (2) wykonany jest z metalu.