PL168779B1 - Złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych - Google Patents

Abstract

Złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza do rur polietylenowych, posiadające końcówki gwintowane i pierścienie, znamienne tym, że złączka wkrętna (2) o dobranej długości (L), której średnica wewnętrzna jest równa średnicy wewnętrznej rury (1), a środkowa część na długości (L2I ma powierzchnię zewnętrzną walca lub sześciokąta a dwie powierzchnie boczne na długości (Lt)są nachylone do osi pod kątem od 8 do 15° i są nagwintowane, jedna gwintem lewym a druga gwintem prawym, jest wkręcona jednocześnie do dwóch końców rur (1), przy czym na rurach, przed ich wkręceniem, nałożone są pierścienie dociskowe (3)

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza do rur z polietylenu.

Rury z tworzyw sztucznych stosuje się szeroko w przemyśle, a zwłaszcza rury polietylenowe, które mają dobre własności mechaniczne, odporność na ścieranie, na działanie niskich temperatur (-45°), brak zapachu i smaku, dużą gładkość powierzchni oraz są odporne na działanie mediów agresywnych.

Rury z polietylenu są najczęściej wytwarzane przez wytłaczanie, a średnice ich wynoszą od 6 do około 100 mm. Niezmiernie ważnym zagadnieniem jest łatwe łączenie odcinków rur oraz przyłączanie ich do różnego rodzaju aparatury przemysłowej. Jeżeli w przewodzie rurowym panuje niewielkie ciśnienie lub podciśnienie to rury polietylenowe można łączyć przez wciśnięcie w głąb nasuwki.

Stosuje się również połączenia rozłączne za pomocą połączeń kołnierzowych lub gwintowanych. Wieniec oporowy kształtuje się najczęściej przez spaczenie i częściowe wywinięcie końca rury ogrzanego do temperatury 100-150°C. Niekiedy wieńce formuje się wtryskowo lub wykonuje się z arkuszy twardego polietylenu. Znane jest z opisu polskiego wzoru użytkowego Ru 44068 złącze rurowe, które jest utworzone z rury, które z jednej strony ma zmniejszoną średnicę na dobranej długości, gdzie wykonany jest rowek, a po obu stronach wyłożone są dwa kołnierze wykonane ze stali, złączone ze sobą obwodowo, mającej od wewnętrznej średnicy podcięcie, którym są ku sobie zwrócone i dociśnięte do elastycznego pierścienia wypełniającego rowek.

Znane jest również ze zgłoszenia polskiego wynalazku P-283 849 złącze do rur bezkołnierzowych z tworzywa sztucznego z elementem łączącym, gdzie nakrętka, stalowy pierścień i uszczelka osadzone są na rurze, a między oporową ścianą nakrętki osadzony jest element łączący.

Z opisu polskiego wzoru użytkowego Ru 50689 znane jest złącze rur, które ma łącznik wykonany w postaci walcowanej tulei, wewnętrznie i zewnętrznie gwintowanej. Odcinek rury z tworzywa sztucznego zakończony jest wywiniętym kołnierzem, o który opiera się łącząca nakrętka.

Złącze kołnierzowe do rur, zwłaszcza z PCV znane jest z polskiego opisu wynalazku 163000, gdzie na zewnętrznej powierzchni rury przyklejona jest nakładka od zewnątrz osłonięta nasuwką mającą stożkową część otoczoną od zewnątrz nakładką. Według polskiego opisu wynalazku 163 289 znane jest złącze do rur z materiału sztywnego lub półsztywnego (tworzywo sztuczne), które na końcówce do połączenia ma otwór równy średnicy rury. W otworze znajduje się giętki pierścień uszczelniający styczny do jednej ściany rury i zablokowany elementem blokującym. Złącze i pierścień 1 uszczelniający są wykonane z tego samego materiału.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej i niezawodnej konstrukcji złącza do rur, zwłaszcza do rur polietylenowych umożliwiające łączenie odcinków rur o jednakowej średnicy oraz o rozłączenie złączonych odcinków rur w razie zaistnienia takiej potrzeby.

168 779

Złącze według wynalazku posiada złączkę wkrętną o dobranej długości, której średnica wewnętrzna jest równa średnicy rur (łączonych) a środkowa część ma powierzchnię zewnętrzną walca lub sześciokąta, zaś dwie powierzchnie boczne są nachylone do osi pod kątem od 8 do 15° i są nagwintowane, jedna gwintem lewym a druga gwintem prawym, którymi wkręca się jednocześnie do dwóch końcówek łączonych rur, na których nałożone są pierścienie dociskowe.

Korzystnie jest jeżeli złączka wkrętna oraz pierścienie dociskowe są z metalu.

Złącze według wynalazku umożliwia łatwe łączenie i rozłączenie rur. W przypadku zniszczenia odcinka rury możliwa jest jego wymiana bez konieczności przemieszczania całego przewodu. Ponadto w miejscach złącza można przyłączyć dodatkowe odcinki rur. Złącze wytrzymuje ciśnienie około 2,5 MPa.

Wynalazek został pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój przez złącze, a fig. 2 - przekrój złączki wkrętnej.

Złącze rurowe dwóch rur 1 z tworzywa sztucznego jest pokazane na fig. 1, gdzie złączka wkrętna 2 została jednocześnie wkręcona do rur 1, na których wcześniej nałożone były pierścienie dociskowe 3.

Złączka wkrętna 2 o długości L ma powierzchnię zewnętrzną na długości L2 w postaci walca lub sześcioboku, a na długości L1 po obu stronach części środkowej, jest nachylona do osi pod kątem od 8° do 15° i nagwintowana, jedna część gwintem prawym, a druga część gwintem lewym.

Wykonanie złącza według wynalazku polega na tym, że na przygotowane równo obcięte dwie rury 1 nakłada się po jednym pierścieniu dociskowym 3 i wkłada złączkę 2 w otwory rur 1. Następnie na część walcową lub sześcioboku złączki 2 nakłada się klucz i wkręca złączkę 2 jednocześnie w oba końce rur 1 aż do uzyskania sztywności i szczelności złącza.

Przykładowa złączka 2 dla rur o średnicy 0 20 mm ma długość L = 90 mm, część środkową L2=12mm i L1 po 35 mm nachylone do osi pod kątem 10°, dla rur o średnicy φ 25 mm, L= 120 mm, L2 = 12 mm i L1 po 50 mm nachylone do osi pod kątem 10°, dla rur o średnicy φ 35 mm, L= 130mm, L2 = 12mm i L1 po 55 mm nachylone do osi pod kątem 10°.

Fig.2

168 779

Fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 1,50 zł

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Złącze rurowe do rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza do rur polietylenowych, posiadające końcówki gwintowane i pierścienie, znamienne tym, że złączka wkrętna (2) o dobranej długości (L), której średnica wewnętrzna jest równa średnicy wewnętrznej rury (1), a środkowa część na długości (L₂) ma powierzchnię zewnętrzną walca lub sześciokąta a dwie powierzchnie boczne na długości (L1) są nachylone do osi pod kątem od 8 do 15° i są nagwintowane, jedna gwintem lewym a druga gwintem prawym, jest wkręcona jednocześnie do dwóch końców rur (1), przy czym na rurach, przed ich wkręceniem, nałożone są pierścienie dociskowe (3).

2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że złączka wkrętna (2) oraz pierścienie dociskowe (3) są z metalu.