PL168794B1 - Sposób badania wytrzymałości na ściskanie materiałów dojrzewających - Google Patents

Abstract

Sposób badania wytrzymałości na ściskanie materiałów dojrzewających, znamienny tym, że próbki przeznaczone do badań formuje się z wykorzystaniem podkładek lub/i nakładek, a następniewprowadza się próbki do maszynywytrzymałościowej i przeprowadza badania wraz z tymi podkładkami lub/i nakładkami.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób badania wytrzymałości na ściskanie materiałów dojrzewających.

Próbki z materiałów dojrzewających, których przykładami są zaczyny, zaprawy i betony, formowane są w stanie płynnym lub plastycznym, a badane po stwardnieniu. Próbki takie po stwardnieniu wykazują nierówności górnej powierzchni jak też powierzchni bocznych (pory), toteż podczas badania wytrzymałości na ściskanie takich próbek występują dwa zasadnicze problemy:

1) zapewnienie równomiernego przyłożenia obciążenia do górnej powierzchni próbki mimo jej nierówności i

2) dokładne ustawienie próbki w osi maszyny wytrzymałościowej mimo porów na powierzchni bocznej próbki.

Pierwszy z tych problemów rozwiązuje się albo specjalne przygotowanie (wyrównywanie) powierzchni próbki przed badaniem, albo przez formowanie próbki w formach sześciennych i badanie próbki w kierunku prostopadłym do kierunku jej pionowej osi w czasie formowania (ten sposób nakazuje norma PN-88/B-06250 przy badaniu betonu), co pozwala na wykorzystanie płaskości jej ścian stykających się z formą. Pierwszy sposób jest uciążliwy i trudny do skontrolowania, zaś drugi daje wyniki różne od uzyskiwanych przy badaniu próbki w tym samym kierunku, jaki próbka miała w czasie formowania.

Drugi spośród w/w problemów właściwie nie znalazł dotąd rozwiązania i próbki ustawia się w osi maszyny ręcznie wykorzystując przy tym linie narysowane na płycie dolnej maszyny wytrzymałościowej. W praktyce uniemożliwia to ustawienie próbki w osi maszyny z błędem mniejszym od 1 mm. Wywołany w ten sposób mimośród powoduje odstępstwa od równomierności nacisków na próbkę. Przykładowo, w przypadku próbek o średnicy 20 mm różnice naprężeń w próbce z tego powodu sięgają 20%, co jest przyczyną dużych rozrzutów między poszczególnymi badaniami i niejednokrotnie uniemożliwia badania porównawcze.

Nierówności powierzchni próbki (jak również skurcz wykazywany przez wiele materiałów, na skutek którego ulega zmianie średnica próbki) oprócz w/w problemów uniemożliwiają również automatyzację badań i powodują konieczność obecności operatora.

Niezależnie od wymienionych problemów pojawia się duża trudność przy badaniu próbek bardzo młodych, gdyż ze względu na swą niewielką wytrzymałość ulegają one uszkodzeniom przy transporcie i ustawianiu próbki w maszynie.

Sposób badania wytrzymałości na ściskanie materiałów dojrzewających, według wynalazku charakteryzuje się tym, że próbki przeznaczone do badań formuje się z wykorzystaniem podkładek lub/i nakładek, a następnie wprowadza się próbki do maszyny wytrzymałościowej i przeprowadza badania wraz z tymi podkładkami lub/i nakładkami.

Przykład. Badanie wytrzymałości na ściskanie materiału dojrzewającego rozpoczyna się od zaformowania próbek, które przebiega w ten sposób, że przed wlaniem materiału do gniazda formy umieszcza się w nim podkładkę, a po wlaniu na wierzchu próbki

168 794 umieszcza się nakładkę w czasie gdy materiał jest jeszcze plastyczny i może idealnie dopasować się zarówno do podkładki jak i nakładki.

Podkładki mają średnicę równą średnicy formowanej próbki i układane są przed formowaniem na dnie formy. We wszelkich dalszych operacjach stanowią one rodzaj podstawki, na której próbka może być swobodnie przesuwana bez narażenia jej na uszkodzenie. Zachowują one swe rozmiary i nie podlegają skurczowi. Mogą więc być wykorzystane również do dokładnego pozycjonowania próbki w osi prasy przez zaopatrzenie prasy w szablon (ogranicznik) i dosuwanie do niego podkładki wraz z umieszczoną na nim próbką. Sposób ten umożliwia też automatyczne pozycjonowanie próbki w osi prasy.

Nakładki również mają średnicę równą średnicy formowanej próbki. Zakładane są na wierzch próbek bezpośrednio po zakończeniu formowania, gdy próbki są jeszcze plastyczne. Przez docisk nakładki do próbki doprowadza się do samoczynnego wyrównania górnej powierzchni próbki i zapewnienia kontaktu między próbką a nakładką na całej jej powierzchni. Nakładki pozostają na próbce w trakcie badania stanowiąc niejako część tłoka prasy o powierzchni próbki. Ze względu na przeszlifowanie nakładki mają bardzo dobrą płaskość, co zapewnia, że nacisk tłoka na nakładkę, a za jej pośrednictwem na próbkę, jest bardzo równomierny. Nakładki mają również tę dodatkową zaletę, ze umożliwiają bardzo precyzyjne zidentyfikowanie odległości między nakładką a tłokiem prasy. W konsekwencji umożliwia to zautomatyzowanie przestawiania prędkości ruchu tłoka z dużej - stosowanej przed zetknięciem tłoka z próbką, na małą - stosowaną w trakcie pomiarów. Nakładki te mogą być też wykorzystane do automatycznego pozycjonowania próbek w osi prasy.

168 794

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób badania wytrzymałości na ściskanie materiałów dojrzewających, znamienny tym, że próbki przeznaczone do badań formuje się z wykorzystaniem podkładek lub/i nakładek, a następnie wprowadza się próbki do maszyny wytrzymałościowej i przeprowadza badania wraz z tymi podkładkami lub/i nakładkami.

   * * *