PL168043B1 - Aparat stomatologiczny do jonoforezy zębów - Google Patents

Abstract

Aparat stomatologiczny do jonoforezy zębów, zawierający zasilacz połączony ze stabilizatorem prądu, połączonym z gniazdami wyjściowymi poprzez wyłącznik elektroniczny, które są połączone z elektrodą czynną oraz bierną i zaopatrzoną w sterownik mikroprocesorowy połączony ze stabilizatorem prądu poprzez blok zadający prąd i odrębnie poprzez blok pomiarowy, a ponadto połączony z wyłącznikiem elektronicznym, przy czym blok zabezpieczający pacjenta przed przepływem przez niego nadmiernego prądu jest połączony ze stabilizatorem prądu i poprzez wyłącznik elektroniczny z pierwszym gniazdem wyjściowym oraz bezpośrednio z drugim gniazdem wyjściowym, znamienny tym, że ma blok symulacji pacjenta (7)sterowany sterownikiemmikroprocesorowym (2) i połączony równolegle z blokiem (8) zabezpieczającym pacjenta.

Description

Przedmiotem wynalazku jest aparat stomatologiczny, mający zastosowanie do przeprowadzania jonoforezy zębów.

Znany aparat stomatologiczny do jonoforezy zębów ma kilka układów połączeń przeznaczonych do różnych celów, a mianowicie układ do przeprowadzania jonoforezy, układ do elektrochirurgii i do endoskopii oraz układ do elektrodiagnostyki miazgi zębów. Poza tym aparat jest wyposażony w negatoskop do przeglądania rentgenowskich zdjęć stomatologicznych. W aparacie tym układ do jonoforezy zawiera zasilacz połączony ze stabilizatorem prądu, który jest połączony z miernikiem wskazówkowym. Stabilizator zawiera potencjometr do regulacji prądu jonoforezy w obwodzie pacjenta, oraz gniazda wyjściowe z których jedno jest połączone z elektrodą czynną stanowiącą przykładowo igłę metalową a drugie gniazdo jest połączone z elektrodą bierną stanowiącą walec metalowy. Natomiast w płycie czołowej aparatu jest umieszczony zegar mechaniczny do sygnalizowania upływu ustawionego czasu zabiegu jonoforezy, a prąd jonoforezy jest włączany i wyłączany ręcznie. Układ do endoskopii ma wyłącznik oraz gniazdo wyjściowe do przyłączania trzonka endoskopowego, a układ do elektrochirurgii ma generator wielkiej częstotliwości z przełącznikiem połączony z gniazdami wyjściowymi do przyłączania elektrody czynnej i biernej. Układ do elektrodiagnostyki ma do wspólnego zasilacza przyłączony generator impulsów z wyjściem połączonym z potencjometrem także połączonym ze wspólnym miernikiem wskazówkowym. Poza tym potencjometr jest połączony z dwoma gniazdami wyjściowymi do przyłączania pacjenta. Jedno gniazdo służy do przyłączania elektrody czynnej stanowiącej pręt metalowy z końcówką wgłębioną do umieszczenia w niej kropli płynu ułatwiającego kontakt elektrody z zębem a drugie gniazdo jest przeznaczone do przyłączania elektrody biernej stanowiącej metalowy walec trzymany w dłoni przez pacjenta.

Aparat stomatologiczny znany ze zgłoszenia patentowego nr P - 280956 zawiera różne układy połączeń do przeprowadzania jonoforezy oraz elektrodiagnostyki miazgi zębów. Aparat ten w układzie do jonoforezy ma cyfrowy zegar elektroniczny z wyłącznikiem tego układu, a wyłącznik zegara jest dodatkowo połączony z ogranicznikiem prądu zabezpieczającym pacjenta przed przepływem przez niego nadmiernego prądu poprzez wyłącznik elektroniczny połączony też ze stabilizatorem prądu za pośrednictwem wyłącznika potencjometru regulacji prądu jonoforezy. Aparat w układzie do elektrodiagnostyki miazgi zębów ma blok sterowania stop-start połączony poprzez wyjściowe gniazdo trójbiegunowe z elektrodą czynną zaopatrzoną we włącznik start, a także połączony poprzez wyjściowe gniazdo dwubiegunowe z elektrodą bierną zaopatrzoną we włącznik stop. Blok sterowania stop-start jest połączony poprzez generator impulsów i wyłącznik układu do elektrodiagnostyki z zasilaczem, z którym jest także połączony wyłącznik cyfrowego zegara elektronicznego poprzez wyłącznik układu do jonofo168 043 rezy. Elektroda bierna układu do jonoforezy oraz elektroda czynna, a także elektroda bierna układu do elektrodiagnostyki są połączone z miernikiem cyfrowym, z którym jest też połączony stabilizator prądu i blok sterowania start-stop. Elektroda czynna układu do elektrodiagnostyki jest zaopatrzona na końcu w nakładkę z gumy przewodzącej prąd.

Ponadto znany jest z opisu patentowego PL 134863 programowany zasilacz prądowy, który zawiera człon programująco-sterujący połączony ze stabilizatorem prądu poprzez blok zadający prąd. Zasilacz ten jest przeznaczony zwłaszcza do zasilania żarnika pompy sublimacyjnej.

Znane aparaty charakteryzują się tym, że są wielozadaniowe, bowiem służą do jonoforezy, a także do elektrodiagnostyki miazgi zębów, elektrochirurgii, endoskopii i do negatoskopii.

W związku z tym aparaty te są duże objętościowo, dość ciężkie, przy czym niektóre przewidziane dla nich zadania są rzadko stosowane. Inne aparaty o mniejszej liczbie układów do przewidzianych zadań, przykładowo bez negatoskopu, elektrochirurgii lub endoskopii są także o skomplikowanej budowie, nieco mniejsze i lżejsze oraz na tyle nieporęczne, że gdy dokonuje się na jednym pacjencie zabiegu jonoforezy lub elektrochirurgii, to inni pacjenci, przykładowo na endoskopię, muszą długo wyczekiwać. Podobne skutki są przy awarii któregoś z poszczególnych układów w aparacie i wówczas wszyscy pacjenci są pozbawieni wymaganych różnych, nieraz bardzo pilnych zabiegów.

Aparat stomatologiczny do jonoforezy zębów, według wynalazku, zawiera zasilacz połączony ze stabilizatorem prądu, połączonym z gniazdami wyjściowymi poprzez wyłącznik elektroniczny, które są połączone z elektrodą czynną i bierną oraz zawiera sterownik mikroprocesorowy połączony ze stabilizatorem prądu poprzez blok zadający prąd i odrębnie poprzez blok pomiarowy, a ponadto połączony z wyłącznikiem elektronicznym, przy czym blok zabezpieczający pacjenta przed przepływem przez niego nadmiernego prądu jest połączony ze stabilizatorem prądu i poprzez wyłącznik elektroniczny z pierwszym gniazdem wyjściowym oraz bezpośrednio z drugim gniazdem wyjściowym charakteryzuje się tym, że ma blok symulacji pacjenta sterowany sterownikiem mikroprocesorowym i połączony równolegle z blokiem zabezpieczającym pacjenta.

Zaletą aparatu według wynalazku jest jego oszczędna i prosta budowa o małej objętości i masie, a ponadto jest jednozadaniowy i służy tylko do masowych zabiegów jonoforezy profilaktyce przeciwpróchnicowej uzębienia, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Inną zaletą jest to, że dzięki zastosowaniu sterownika mikroprocesorowego i bloku zadającego prąd uzyskuje się ścisłe określenie prędkości zmian prądu, co zdecydowanie poprawia komfort pacjenta, ponieważ wskutek zadziałania sterownika następują łagodne zmiany prądu jonoforezy nie przynoszące objawów bólowych. Także dzięki umieszczeniu bloku pomiarowego i bloku symulującego pacjenta uzyskuje się kontrolę poprawności działania układów elektrycznych przed podłączeniem pacjenta do aparatu i kontrolę ciągłości obwodu pacjenta podczas zabiegu. Ponadto wskutek zastosowania niezależnego od sterownika bloku zabezpieczającego pacjenta przepływem nadmiernego prądu, uzyskuje się zabezpieczenie pacjenta przed porażeniem prądowym w przypadku awarii sterownika.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania przedstawionym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia blokowy schemat elektryczny aparatu, a fig. 2 - aparat w widoku z przodu.

Aparat według wynalazku ma elektroniczny układ 1 połączeń do wykonywania jonoforezy, w którym mikroprocesorowy sterownik 2 jest połączony ze stabilizatorem 3 prądu poprzez zadający prąd blok 4 i odrębnie poprzez pomiarowy blok 5. Sterownik mikroprocesorowy 2 także jest połączony z elektronicznym wyłącznikiem 6 i osobno z blokiem 7 symulującym pacjenta. Blok 7 symulacji pacjenta z blokiem 8 zabezpieczającym pacjenta przed przepływem przez niego nadmiernego prądu, jest połączony ze stabilizatorem prądu 3 i poprzez wyłącznik elektroniczny 6 z pierwszym gniazdem wyjściowym 9 jest podłączone do elektrody czynnej 11 a drugie gniazdo wyjściowe 10 jest podłączone do elektrody biernej 12. Zasilacz l3 jest połączony ze stabilizatorem prądu 3. Sterownik mikroprocesorowy 2 jest także połączony z blokiem 14 sygnalizacji wizualnej i dźwiękowej. Aparat na czołowej płycie 15 obudowy ma przyciski funkcyjne rozmieszczone szeregowo. Przycisk 16 służy do wprowadzania aparatu w stan gotowości do

168 043 zabiegu, przycisk 17 służy do wprowadzania aparatu w stan oczekiwania na zabieg, przycisk 18 służy do programowania czasu trwania zabiegu, natomiast przycisk 19 służy do rozpoczęcia i zakończenia zabiegu, przyciski 20, 21, 22 są przeznaczone do regulacji prądu jonoforezy. Poza tym nad przyciskami jest umieszczony wyświetlacz 23 pokazujący wartość prądu jonoforezy i obok znajduje się wyświetlacz 24 odmierzający czas pozostały do końca zabiegu.

Działanie aparatu według wynalazku polega na tym, że po włączeniu zasilacza 13 zaczyna działać sterownik mikroprocesorowy 2 dokonując samotestowania, konfiguruje się i wprowadza w stan STANDBY, w którym to aparat nie reaguje na wciskanie przycisków 18, 19, 20, 21,22. Stan ten może być spowodowany też przyciskiem 17. Następnie wciśnięcie przycisku 16 powoduje, że sterownik mikroprocesorowy 2 uaktywnia blok 7 symulacji pacjenta i wykonuje test poprawności działania układów elektronicznych w całym zakresie regulacji prądu jonoforezy. W przypadku zaistnienia uszkodzenia, jest ono sygnalizowane dźwiękowo i wizualnie.

W przypadku uzyskania pomyślnego wyniku testu, sterownik mikroprocesorowy 2 odłącza blok 7 symulacji pacjenta i wprowadza aparat w stan gotowości do przeprowadzenia zabiegu i pacjent może być dołączony do aparatu. Następnie ustawia się czas trwania zabiegu za pomocą przycisku 18 a wciśnięcie przycisku 19 powoduje, że sterownik mikroprocesorowy 2 zaczyna odliczać czas, dołącza napięcie stabilizatora prądu 3 do pierwszego gniazda wyjściowego 9 za pomocą wyłącznika elektronicznego 6 i przeprowadza test kontroli ciągłości obwodu pacjenta.

W przypadku wykrycia przerwy jest ona sygnalizowana wizualnie i dźwiękowo. Na skutek oddziaływania przyciskami 22, 21, 20 na sterownik mikroprocesorowy 2 następuje ustawienie wartości prądu jonoforezy, który poprzez blok zadający prąd 4 steruje stabilizatorem 3. Po wciśnięciu przycisku 22 następuje narastanie prądu z prędkością 0,5 mA/s a po wciśnięciu przycisku 21 narastanie to przebiega z prędkością 0,1 mA/s, natomiast po wciśnięciu przycisku 20 występuje opadanie prądu z prędkością 0,1 mA/s, co pozwala na precyzyjne ustawienie prądu jonoforezy. Po upływie przewidzianego czasu, sterownik mikroprocesorowy 2 oddziałując poprzez blok 4 zadający prąd na stabilizator prądu 3, powoduje stopniowe opadanie prądu jonoforezy do zera z prędkością 0,25 mA/s, po czym poprzez wyłącznik elektroniczny 6 odłącza napięcie ze stabilizatora prądu 3 od pierwszego gniazda wyjściowego 9. Przez cały czas trwania zabiegu sterownik mikroprocesorowy 2 kontroluje rzeczywisty prąd płynący od pierwszego gniazda wyjściowego 9 poprzez elektrodę czynną 11, przez pacjenta i elektrodę bierną 12 do drugiego gniazda wyjściowego 10, co następuje dzięki blokowi pomiarowemu 5 i sterownik ten wyświetla wartość prądu na wyświetlaczu 23. Sterownik mikroprocesorowy 2 powoduje też wyświetlanie czasu pozostałego do końca zabiegu na wyświetlaczu 24. W czasie trwania zabiegu, niezależnie od działania sterownika mikroprocesorowego 2, blok zabezpieczający pacjenta 8 powoduje zwarcie obwodu pacjenta w przypadku płynącego prądu większego od 0,6 mA/t.j. 1. 1 I max/. Także w czasie trwania zabiegu jest możliwość uruchomienia przycisku 19 powodującego takie zadziałanie sterownika mikroprocesorowego 2, jak po upływie zaprogramowanego czasu trwania zabiegu, a także wyzerowania tego czasu.

168 043

168 043

Fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz

Cena 1,50 zł °

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Aparat stomatologiczny do jonoforezy zębów, zawierający zasilacz połączony ze stabilizatorem prądu, połączonym z gniazdami wyjściowymi poprzez wyłącznik elektroniczny, które są połączone z elektrodą czynną oraz bierną i zaopatrzoną w sterownik mikroprocesorowy połączony ze stabilizatorem prądu poprzez blok zadający prąd i odrębnie poprzez blok pomiarowy, a ponadto połączony z wyłącznikiem elektronicznym, przy czym blok zabezpieczający pacjenta przed przepływem przez niego nadmiernego prądu jest połączony ze stabilizatorem prądu i poprzez wyłącznik elektroniczny z pierwszym gniazdem wyjściowym oraz bezpośrednio z drugim gniazdem wyjściowym, znamienny tym, że ma blok symulacji pacjenta (7) sterowany sterownikiem mikroprocesorowym (2) i połączony równolegle z blokiem (8) zabezpieczającym pacjenta.