PL163939B1 - Sprężyste połączenie szyn z płytkami belek nośnych - Google Patents

Abstract

Sprężyste połączenie szyn z płytkami belek ,nośnych przy pomocy elementu sprężystego wpostaci sprężystej przetyczki wykonanej z wygiętego pręta, opartej na stopce szyny i płytce belki zamocowanej w uchu osadzonym w płytce belki nośnej, znamienne tym, ze sprężystaprzetyczka ma kształtdużej litery G, utworzonej z połączenia trzech równoległych odcinków pręta, przy czym górny odcinek równoległy, będący odcinkiem końcowym pręta stanowi część oporową (8) przetyczki (4) i spoczywa na płytce (2), dolny odcinek równoległy litery G, będący środkowym odcinkiem pręta, stanowi część dociskającą (9) przetyczki (4) ijest ułożony na stopce szyny (1) natomiastśrodkowy odcinekrównoległy, stanowiący końcowy odcinek pręta jest częścią zaciskową (10) przetyczki (4) i jest wygięty ku górze i posiada wstępnie odchyloną końcówkę, tworzącą równię pochyłą z wyprofilowanym naniej gniazdem (11) współpracującym z uchem (5) i przeciwdziałającym samoczynnemu przesuwaniu przetyczki (4) względem ucha (5) i szyny (1).

Description

Przedmiotem wynalazku jest sprężyste połączenie zapewniające stały docisk szyn jezdnych do płytek przymocowanych do belek nośnych, którymi mogą być podkłady kolejowe, wsporniki lub fundamenty pod szyny dźwignic.

Dotychczas stosowane konwencjonalne zespoły łączące szyny do płytek mocowanych do podkładów lub fundamentów składające się ze śrub, nakładek sprężystych i nakrętek nie zapewniają stałości docisku szyny do tych płytek. W takich połączeniach występuje - podczas eksploatacji - poluzowanie między poszczególnymi częściami zespołu łączącego, szczególnie przy dynamicznych obciążeniach. Znane są również połączenia elementem sprężystym szyny z płytkami podkładów, które polegają na wbijaniu wzdłuż szyny sprężystej zatyczki mocowanej w uchu podkładu. Przy takich połączeniach występuje zjawisko wyłuskiwania z uchwytu zatyczki podczas eksploatacji torowiska.

Sprężyste zatyczki, wykonane z pręta stalowego wygiętego w kształt pętli do mocowania szyn do podkładu znane są z brytyjskiego opisu patentowego nr 1449 890 i europejskiego opisu patentowego nr 313 325. Według tych rozwiązań koniec pręta zatyczki, znajdujący się na zewnątrz pętli leży na szynie i dociska ją sprężyście do podkładu po umieszczeniu pozostałej części wygiętego pręta zatyczki w specjalnym uchwycie mocującym.

Według rozwiązania przedstawionego w w/w brytyjskim opisie patentowym zewnętrzny koniec sprężystej zatyczki, oparty na szynie, jest spłaszczony od dołu dla zapewnienia większej powierzchni styku z szyną a w wyniku tego uzyskania mniejszego nacisku powierzchniowego zatyczki na szynę.

Mocowanie szyn do podkładu przy użyciu zatyczek sprężystych wygiętych w kształt pętli, przedstawione w znanych rozwiązaniach są mało skuteczne, ponieważ elementem dociskającym szynę do podkładu jest tylko zewnętrzny koniec zatyczki, przyciskany jednostronnie. Montaż i demontaż tak wykonanego zamocowania szyn jest kłopotliwy, ponieważ konieczne jest stosowanie do tego celu specjalnych urządzeń.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego połączenia szyn z płytkami belek nośnych, w którym przy użyciu sprężystej przetyczki uzyskuje się możliwe największy docisk szyny do podkładu i skuteczne zamocowanie przetyczki w uchwycie zapobiegające wysuwaniu się jej z uchwytu w trakcie eksploatacji toru kolejowego.

Zgodnie z wynalazkiem połączenie szyny do płytki podkładu, w którym zamocowane jest ucho do mocowania sprężystej przetyczki dociskającej szynę do podkładu polega na tym, że sprężysta przetyczka wykonana jest z pręta wygiętego tak, że w widoku z góry ma kształt dużej

163 939 litery G, utworzonej z połączenia trzech równoległych odcinków, z których dwa stanowią odcinki końcowe pręta. Jeden końcowy, równoległy odcinek pręta, znajdujący się w środku przetyczki jest wygięty do góry, w stosunku do pozostałych odcinków pręta przetyczki i ma uformowane gniazdo, przechodzące następnie w część końcową wstępnie odchyloną ku dołowi i zarazem tworzącą równię pochyłą. Ten odcinek przetyczki jest częścią zaciskową, która jest umieszczona w uchu, współpracującym gniazdem, które przeciwdziała samoczynnemu przesuwaniu przetyczki zględem ucha i szyny. Drugi odcinek końcowy pręta, znajdujący się po zewnętrznej stronie przetyczki stanowi część oporową przetyczki i jest oparty na płytce belki nośnej. Trzeci odcinek równoległy pręta, tworzący dolną część litery G spoczywa na stopie szyny i jest częścią dociskającą szynę do podkładu.

Zaletą połączenia szyny z podkładem wykonanego według wynalazku jest możliwość łatwego montażu i demontażu połączenia, uzyskanie stałej siły docisku szyny do płytki podkładowej oraz trwałość połączenia. Trwałość połączenia uzyskuje się dzięki właściwemu ukształtowaniu części zaciskowej przetyczki, ponieważ gniazdo uformowane w tej części, w którym osadzone jest ucho mocujące zapobiega przed wysuwaniem się przetyczki z ucha w trakcie eksploatacji. Zakończenie części zaciskowej w kształcie równi pochyłej ułatwia osadzanie przetyczki w uchu a również wysuwanie jej z ucha przy demontażu połączenia. Natomiast wykorzystanie odcinka środkowego pręta przetyczki jako części dociskanej szyny do podkładu ma tę zaletę, że uzyskuje się dwustronny o jednakowej sile docisk szyny do podkładu.

Wynalazek jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia połączenie szyny z płytkami belki nośnej w rzucie pionowym, fig. 2 - połączenie j.w. w rzucie poziomym, fig. 3 - rzut boczny połączenia.

Połączenie szyny z płytkami belki nośnej składa się z płytki 2 przytwierdzonej do belki nośnej 3 elementami mocowania 7, ucha 5 połączonego zamkiem 6 do płytki 2 oraz sprężystej przetyczki 4. Przetyczka 4 jest wykonana z pręta wygiętego tak, że w widoku z góry ma kształt dużej litery G, utworzonej z połączenia trzech odcinków równoległych. Końcowy odcinek pręta, znajdujący się po zewnętrznej stronie przetyczki 4, tworzy jej część oporową 8, która jest oparta na płytce 2. Drugi odcinek końcowy pręta, znajdujący się w środkowej części przetyczki 4 jest wygięty do góry, w stosunku do pozostałych części przetyczki 4 i tworzy jej część zaciskową 10, na której jest wyprofilowane gniazdo 11 a wolny koniec tej części jest pochylony ku dołowi na kształt równi pochyłej. Gniazdo 11 umieszczone jest w uchu 5 po zmontowaniu połączenia i zapobiega przed wysuwaniem się przetyczki 4 z ucha 5 w triak^.ie eksploatacji toru. Pozostały odcinek równoległy przetyczki 4, tworzący dolną część litery G, jest częścią dociskową 9 przetyczki 4 i znajduje się na szynie 1. Tak ukształtowana przetyczka, mająca możliwość wstępnego odkształcenia w części zaciskowej 10 umożliwia jej wbicie np. przy pomocy młotka w ucho 5 i wywieranie później nacisku na szynę 1.

Schemat montażu i pracy połączenia jest następujący: po zamontowaniu płytki 2 na belce nośnej 3, przy pomocy elementów mocowania 7, zakłada się na płytkę 2 szynę 1 i po obu jej stronach ucha 5, mocując je do płytki 2 zamkami 6. Następnie wkłada się część zaciskową 10 przetyczki 4 w ucho 5 tak, aby część dociskająca 9 przetyczki 4 leżała na stopce szyny 1 a część oporowa 8 przetyczki 4 spoczywała na płytce 2. Po tym przesuwa się, np. przez uderzenie młotem przetyczkę 4 wzdłuż szyny 1 aż do momentu, gdy gniazdo 11 na części zaciskowej 10 przetyczki 4 wpadnie w ucho 5. Operacja demontażu połączenia przebiega w odwrotnej kolejności.

163 939

Fg 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sprężyste połączenie szyn z płytkami belek nośnych przy pomocy elementu sprężystego w postaci sprężystej przetyczki wykonanej z wygiętego pręta, opartej na stopce szyny i płytce belki zamocowanej w uchu osadzonym w płytce belki nośnej, znamienne tym, że sprężysta przetyczka ma kształt dużej litery G, utworzonej z połączenia trzech równoległych odcinków pręta, przy czym górny odcinek równoległy, będący odcinkiem końcowym pręta stanowi część oporową (8) przetyczki (4) i spoczywa na płytce (2), dolny odcinek równoległy litery G, będący środkowym odcinkiem pręta, stanowi część dociskającą (9) przetyczki (4) i jest ułożony na stopce szyny (1) natomiast środkowy odcinek równoległy, stanowiący końcowy odcinek pręta jest częścią zaciskową (10) przetyczki (4) i jest wygięty ku górze i posiada wstępnie odchyloną końcówkę, tworzącą równię pochyłą z wyprofilowanym na niej gniazdem (11) współpracującym z uchem (5) i przeciwdziałającym samoczynnemu przesuwaniu przetyczki (4) względem ucha (5) i szyny (1).