Wielkie kotly o wysokiej sprawnosci wymagaja palenisk o coraz wiekszych wy¬ miarach, przyczem zaznacza sie daznosc do unikania wielodzietnych rusztów posu¬ wowych. Dotychczas budowano poszcze¬ gólne ruszty posuwowe o niepodzielnej sze¬ rokosci, wynoszacej okolo 5 m. Gdy dwa takie ruszty byly umieszczone obok siebie, to pozostawal miedzy niemi niewyzyskany wezszy lub szerszy pas, zakryty od dolu ksztaltownflkiem lub obmurowaniem. Ta droga mozna bylo uzyskac calkowita szero¬ kosc rusztu kotlowego, dochodzaca do 10 m.Ruszty wiecej niz dwudzielne okazaly sie niepraktyczne, gdy juz przy trójdzielnym ruszcie obsluga srodkowej tasmy rusztowej jest bardzo utrudniona. Z drugiej strony budowa pojedynczego rusztu, szerszego niz 4 m, napotyka na pewne trudnosci, a wspo¬ mniany pas nieruchomy miedzy tasmami w rusztach podwójnych jest powierzchnia niewyzyskana do spalania, której nalezy u- nikac. Poza tern bardzo szerokie ruszty po¬ jedyncze latwo sie bocza, a ich dlugie wa¬ ly napedowe sa narazone w razie jakich¬ kolwiek przeszkód przy ruchu rusztów na skrecanie.Obie tasmy rusztowe w rusztach dwu¬ dzielnych mozna przyblizyc do siebie, po¬ zostawiajac wszakze miedzy niemi szczeli-Ul, nieodzownie potrzebna z powodu wy- pdjgm^Jtonstrukcji i*iuichu. Korzystnie jest ^MUc4d $8ll|fcle jfcczeline nieruchomym ksztaltownikiem lub w inny sposób, zeby u- nilknac wypadania w tern miejscu palacego sie paliwa. Dobrze jest zakrycie to ze wzgledu na niebezpieczenstwo przepalenia zrobic wewnatrz puste, a przez te we¬ wnetrzna przestrzen przepuszczac czynnik chlodzacy, np. wode, powietrze i t. d. Za¬ krycie od dolu szczeliny przedstawia je¬ szcze te dobra strone, ze, nie obawiajac sie spadania paliwa, mozna nadac szczelinie wieksza szerokosc, a pod nia wbudowac od dolu dostatecznie silny dzwigar podporo¬ wy do podtrzymywania ramy rusztowej o- bu tasm rusztu. Mozna wówczas uniknac prowadzenia tasm rusztowych na krazkach, umieszczonych w srodku rusztu i ponizej niego, majacych te zla strone, ze zlamane kawalki rusztu latwo sie o nie zaczepiaja, co moze spowodowac powazne zaklócenie ruchu. Do dzwigara wbudowanego ponizej szczeliny rusztowej mozna przymocowac u dolu po obu stronach prowadnice, po któ- nych poruszaja sie umieszczone na pasmie rusztowem krazki prowadnicze, przyczem prowadnica nie jest narazona na uszkodze¬ nia przez zuzel i polamane rusztowiny, przyczepione do tasmy, co zdarza sie stale przy prowadzeniu tasm po krazkach.Szczególnie korzystna jest konstrukcja rusztu, w której rusztowiny, znajdujace sie po wewnetrznej stronie tasm rusztu wpobli- zu jego srodka, sa dostosowane do formy chlodzonego pustego wewnatrz ciala, wyko¬ nanego w postaci rury fasonowej albo zwy¬ klej, która jest osadzona na srodkowej podporze na wysokosci tasmy rusztowej, wskutek czego rusztowiny zakrywaja pra¬ wie te rure od góry.Na fig. 1 rysunku przedstawiony jest schematycznie przekrój poprzeczny jednej postaci wykonania tego rodzaju szerokiego rusztu posuwowego, przy zalozeniu, ze ruszt ten jest niewysuwalny.Obie kompletnie wykonane tasmy ru¬ sztowe a i 6 sa wbudowane tuz obok siebie w rame rusztowa, podparta po obydwóch stronach zewnetrznych i w srodku na dzwi¬ garach c, d, f, przyczem jednak pozostawio¬ na jest miedzy tasmami zakryta od dolu szczelina. Wal napedowy nie jest jednoli¬ ty, lecz zastosowane :a dwa waly pojedyn¬ cze h i i, które w srodkowej czesci rusztu na koncach min sa osadzone w lozyskach.Litery o i g oznaczaja kola napedowe, osa¬ dzone na skrajnych koncach walów, a lite¬ ry s kola, napedzajace lancuchy rusztu.Pod szczelina miedzy obu tasmami a i b przeprowadzony jest srodkowy dzwigar d podstawy rusztu, który podtrzymuje lozy¬ ska m i n walów h i i oraz rure fasonowa t, przeznaczona do zakrycia szczeliny, przy¬ czem przez rure te przeplywa czynnik chlo¬ dzacy.Z fig. 2, która odpowiada srodkowej czesci fig. 1, widac, ze puste wewnatrz cia¬ lo t, sluzace do zakrycia szczeliny, moze miec ksztalt zwyklej rury, rusztowiny zas skrajne od wewnatrz obu tasm ru¬ sztowych sa dostosowane do tego ksztal¬ tu.Na fig. 3 wyjasniono w jaki sposób dzwigar d moze sluzyc do podtrzymywania prowadnic krazków, przymocowanych do lancuchów przenoszacych, znajdujacych sie po wewnetrznych stronach obu tasm a i b.Lancuchy te sa zaopatrzone, jak wspomnia¬ no, w krazki o, które tocza sie po odpo¬ wiednich prowadnicach górnych p, poza tern jednak posiadaja równiez krazki r, które z pierwszemi sa polaczone zapomoca sworzni lancuchowych i w dolnej czesci rusztu tocza sie po prowadnicach u. Pro¬ wadnice p i u umocowane sa zapomoca od¬ powiedniej konstrukcji na dzwigarze srod¬ kowym d. Lancuchy, zaopatrzone w krazki o i r, sa napedzane w zwykly, powszechnie stosowany sposób, np. zapomoca tarcz wie- lobocznych, których boki odpowiadaja dlu¬ gosci ogniw lancucha. — 2 — PL