PL162979B1 - Stos ochronny dla wyrobiska ścianowego - Google Patents

Abstract

Stos ochronny dla wyrobiska ścianowego zawierający ryszpy, podkłady kolejowe, stojaki, znamienny tym, że od strony zawału posiada zamontowane ryszpy (2) na stojakach drewnianych (1), a w przestrzeni między stojakami (1) a łukiem obudowy chodnikowej (7) zabudowane są dwa rzędy podkładów kolejowych (6), przy czym podkłady (6) umieszczone są jeden na drugim, zaś przestrzeń między rzędami podkładów (6) wypełniona jest kamieniem (5), na podkładach (6) i ryszpach (2) położone są prostopadle do nich belki stropowe (4), które wystają do wnętrza obudowy (7) i podparte są ryszpami (8) i stojakami (9) zabudowanymi pod określonym kątem, ponadto między stojakami ryszpy (2) a pionowym rzędem podkładów (6) wstawione jest płótno izolujące (3).

Description

Przedmiotem wynalazku jest stos ochronny dla wyrobiska ścianowego stosowany zwłaszcza przy zawałowym systemie wybierania węgla.

Dotychczas znane są różne konstrukcje stosów ochronnych dla utrzymania chodników. Charakteryzują się one rodzajem, ilością i sposobem zabudowania użytego materiału. Znana jest konstrukcja kilkumetrowego stosu ochronnego utrzymującego chodnik ze ścianą, która posiada długą belkę stropową podtrzymywaną w obrębie chodnika. Jednakże im dłuższajest belka stropu podparta od strony chodnika, tym większa masa górotworu nacieka na obudowę chodnikową, powodując jej deformację względnie znaczne wyciskanie spągu. Znane są stosy ochronne o mniejszej szerokości, wypełnione dwoma kasztami lub tylko jednym kasztem. Znane są stosy zbudowane z podwójnych stojaków stawianych obok obudowy lub też obudowa posiada jedynie od strony zawału tkaninę, którą następnie torkretowano dla wyeliminowania przepływu powietrza do zrobów.

Przedstawione rozwiązania konstrukcji pasów ochronnych są mało skuteczne, pracochłonne i materiałochłonne. Szerokość pasów jest znaczna a podparcie stropu zbyt długie. Zabudowa stosu ochronnego z podkładów kolejowych układanych w studzienkę w trzech rzędach i wypełnionych kamieniem wymaga zabezpieczenia pracujących poprzez budowę od strony zawału na styk z kasztem ryszpy podbudowanej stojakami drewnianymi.

Dotychczas znany jest z opisu patentowego RP Nr 143 808 sposób zabezpieczenia obudowy chodnikowej przed deformacjami, który polega na tym, że szczeliny ochronne wykonuje się wzdłuż elementów ociosowych obudowy chodnikowej po obydwóch ich stronach zbieżnie ku sobie tak, że przecinają się one w płaszczyźnie wyznaczonej przez odrzwia obudowy, przy czym głębokość szczelin ochronnych zwiększa się w miarę ich wykonania od góry ku dołowi, a dolne ich zakończenie wykonuje się poniżej dolnej krawędzi elementów ociosowych.

Znana jest ze zgłoszenia patentowego RP Nr P. 245 049 obudowa wyrobisk chodnikowych zabezpieczająca przed wyciskaniem spągu, która posiada dwuczęściową spągnicę i stopy łącznikowe umieszczane pod każdym łukiem ociosowym. Każda stopa łącznikowa składa się z podstawy i z ramienia usytuowanych względem siebie pod kątem rozwartym. Podstawa jest wyposażona w ogranicznik stabilizujący położenie łuku ociosowego na tej podstawie. Natomiast ramię jest zaopatrzone w dwa wzmacniające wsporniki i w otwór, w którym umieszcza się końce zewnętrzne spągnicy.

Znany jest ze zgłoszenia patentowego RP Nr P. 241 601 sposób ograniczania przemieszczeń skał do wyrobisk kopalnianych od spodu i zaciskanie obudowy tych wyrobisk. Sposób polega na tym, że wykonuje się wzdłuż każdego poziomego i pochyłego wyrobiska górniczego otwory o długości najkorzystniejszej nie mniejszej niż 2,0 m i średnicy nie mniejszej niż 60 mm,

162 979 usytuowane po obydwu stronach wyrobiska poza linią jego obudowy i skierowane ukośnie w dół pod odpowiednim kątem zależnym od szerokości danego wyrobiska.

Dotychczas znane są i przeważnie stosowane strony ochronne podatne, przeznaczone na zniszczenie, wykonane z okrąglaków czy kantówek w dwóch równoległych do siebie płaszczyznach, układanych krzyżowo na siebie na kształt studni wypełnionej kamieniem. Znane były również próby prowadzone ze stosami z krążków betonowych, układanych na siebie obejmujących poprzez promieniowe wycięcie swoim obwodem drewniane stojaki, umieszczone w ich środku. Konstrukcja dotychczas znanych stosów nie zapewnia im dostatecznej trwałości. Stosy drewniane mają zbyt małą podatność, a dodatkowo jeszcze szybko butwieją, zaś stosy z krążków betonowych mają małą stabilność i za często się wywracają. Wady te nie pozwalają na dobre utrzymanie wyrobisk i powodują konieczność częściowej czy też całkowitej wymiany obudowy wyrobiska.

Znany z opisu patentowego RP Nr 138 782 stos górniczy posiada betonowe elementy o złożonym kształcie opartym o prostopadłościan, zaopatrzone w osi poprzecznej na całej szerokości w kwadratowe wpusty o jednakowej głębokości równej grubości połowy pozostawionego rdzenia i nałożone są na siebie w formie krzyża w ten sposób, aby wypusty nakładały się a ich boczne krawędzie zabezpieczały przed wzajemnym przesuwaniem w dowolnym kierunku. Między elementami betonowymi ułożonymi w rzędy i znajdującymi się od strony zawału a obudową chodnikową umieszczony jest kamień.

Istotą wynalazku jest stos ochronny dla wyrobiska ścianowego, który posiada od strony zawału na styk z kasztem ryszpy podbudowane stojakami drewnianymi. Przestrzeń między stojakami i łukiem obudowy chodnikowej zabudowana jest dwoma rzędami podkładów kolejowych. Podkłady od strony stojaków drewnianych ułożone są pionowo jeden na drugim od spągu do stropu podobnie jak podkłady przy obudowie chodnikowej, które przylegają do niej od zewnętrznej strony. Przestrzeń między rzędami podkładów wypełniona jest kamieniem. Na podkładach i ryszpach ułożone są prostopadle belki stropowe, które podbudowane są od wewnątrz obudowy chodnikowej ryszpą i stojakami umieszczonymi pod określonym kątem. Dodatkowo między stojakami drewnianymi i rzędem podkładów kolejowych umieszczone jest płótno izolujące.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, który przedstawia widok stosu ochronnego w przekroju poprzecznym.

Stos ochronny dla wyrobiska ścianowego posiada od strony zawału ryszpy 2 podbudowane stojakami 1. Między stojakami 1 i obudową chodnikową 7 zabudowane są dwa rzędy podkładów kolejowych 6. Podkłady 6 umieszczone są jeden na drugim od spągu do stropu, przy czym jeden z rzędów przylega do łuku obudowy 7. Przestrzeń między podkładami 6 wypełniona jest kamieniem 5. Na podkładach 6 i ryszpach 2 ułożone są prostopadle belki stropowe 4, których końce wystają poza łuk obudowy 7 do wewnątrz i są podparte na ryszpach 8 i stojakach 9 zabudowanych pod określonym kątem. Dodatkowo między ryszpami 2 i pionowym rzędem podkładów kolejowych 6 umieszczone jest płótno izolujące 3.

162 979

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Stos ochronny dla wyrobiska ścianowego zawierający ryszpy, podkłady kolejowe, stojaki, znamienny tym, że od strony zawału posiada zamontowane ryszpy (2) na stojakach drewnianych (1), a w przestrzeni między stojakami (1) a łukiem obudowy chodnikowej (7) zabudowane są dwa rzędy podkładów kolejowych (6), przy czym podkłady (6) umieszczone są jeden na drugim, zaś przestrzeń między rzędami podkładów (6) wypełniona jest kamieniem (5), na podkładach (6) i położone są prostopadle do nich beUk stropowe (4), które wystają do wnętrza obudowy (7) i podparte są ryszpami (8) i stojakami (9) zabudowanymi pod określonym kątem; ponadto między stojakami ryszpy (2) a pionowym rzędem podkładów (6) wstawione jest płótno izolujące (3).