PL160113B1

PL160113B1 - osnowie PL

Info

Publication number: PL160113B1
Application number: PL28113589A
Authority: PL
Inventors: Andrzej Bydalek; Adam Bydalek
Original assignee: Wyzsza Szkola Inzynierska
Priority date: 1989-08-21
Filing date: 1989-08-21
Publication date: 1993-02-26
Also published as: PL281135A1

Abstract

1. Sposób topienia miedzi, niklu, kobaltu i stopów na ich osnowie przy uzyciu srodka rafinacyjno-ochronnego, znamienny tym, ze po rozdrobnieniu do granulacji do 5 mm srodek rafinacyjno- ochronny dozuje sie wraz ze wsadem metalowym do tygla lub pieca w ilosci 0,4-3% masy metalu, a nastepnie dozuje do 50% technicznego karbidu i 10-50% azotniaku i/lub do 50% wegla w stosunku do masy srodka rafinacyjno-ochronnego. 2. Srodek rafinacyjno-ochronny do topienia miedzi, niklu, kobaltu i stopów na ich osnowie, znamienny tym, ze zawiera stop glinokrzemianowy z zawartoscia 2-5% Ca, 1-10% Mg, do 10% Na, 1-5% Fe, z dodatkiem topników w postaci do 30% sody, do 30% boranów, do 10% fluorków i do 10% chlorków metali alkalicznych. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek rafinacyjno-ochronny oraz sposób topienia miedzi, niklu, kobaltu oraz stopów na ich osnowie przy użyciu tego środka rafinacyjno-ochronnego.

Znane są środki rafinacyjno-ochronne do topienia miedzi, niklu i kobaltu oraz stopów na ich osnowie składające się z mieszanek rozmaitych soli lub tlenków. Wadą takich syntetycznych środków rafinacyjno-ochronnych jest znaczny stopień wydzielania się z nich aktywnych w stosunku do wsadu metalowego gazów, spowodowany dysocjacją składników mieszanek. Prowadzi to do występowania porowatości w odlewach lub wlewkach oraz do zwiększania się zgaru metali. Dodatkową wadą syntetycznych środków rafinacyjno- ochronnych jest wysoki koszt wielu składników.

Znany jest również topnik do rafinowania tylko niektórych stopów miedzi oparty na wtórnym wykorzystaniu żużli poredukcyjnych z dodatkiem boraksu, miału koksowego i węgla drzewnego oraz technicznego karbidu.

Znane sposoby topienia miedzi i jej stopów przy stosowaniu rafinatorów żużlowych składających się z różnych mieszanin tlenków, soli i reduktorów polegają na jednostopniowym oddziaływaniu rafinatorów na ciekły metal. Wadę tych sposobów stanowi częściowe neutralizowanie zdolności redukcyjnych rafinatorów jeszcze w trakcie podgrzewania i roztapiania dysocjujących w wysokiej temperaturze składników. W charakterze podawanych z rafinatorem dodatków przeciwdziałających ujemnym skutkom neutralizowania właściwości rafinacyjnych preparatu używany jest techniczny karbid lub węgiel.

Celem wynalazku jest opracowanie odpowiedniego składu środka rafinacyjno-ochronnego oraz sposobu topienia miedzi, niklu, kobaltu i stopów na ich osnowie przy użyciu tego środka wolnych od opisanych niedogodności.

Środek rafinacyjno-ochronny według wynalazku składa się z rozdrobnionego do granulacji do 5 mm proszku zawierającego mieszankę stopu glinokrzemianowego z 2-5% Ca, 1-10% Mg, do 10% Na, 1-5% Fe z dodatkiem topników w postaci do 30% sody i/lub do 30% boranów i/lub do 10% fluorków i/lub do 10% chlorków metali alkalicznych.

Sposób topienia miedzi, niklu, kobaltu i stopów na ich osnowie przy użyciu środka rafinacyjno-ochronnego według wynalazku polega na tym, że po rozdrobnieniu do granulacji do 5 mm dozuje się go wraz ze wsadem metalowym do tygla lub pieca w ilości 0,4-3% masy metalu, a następnie dozuje 10-50% technicznego karbidu i 10-50% azotniaku i/lub do 50% węgla w stosunku do masy rafinatora.

Zasadnicza korzyść techniczna wynikająca ze stosowania środka rafinacyjnego według wynalazku polega na polepszeniu jakości przetopionej miedzi, niklu, kobaltu lub stopów na ich osnowie, ponieważ w wyniku ograniczenia zawartości wilgoci i utleniających składników w rafmatorze nie zachodzi proces wtórnego zanieczyszczenia metalu lub stopu. Dodawany w trakcie roztapiania wsadu reduktor w postaci technicznego karbidu i/lub węgla aktywizuje powstały ze stopionego rafmatora żużel, powodując podwyższenie zdolności ekstrahowania niemetalicznych zanieczyszczeń z ciekłego metalu lub stopu.

Przykład. Minerał o osnowie glinokrzemianowej lub odpady szkłopodobne z przemysłu hutniczego miesza się z topnikiem w postaci boraksu w ilości 15% masy pozostałych składników i po rozdrobnieniu do granulacji do 2 mm dozuje się do tygla wraz ze wsadem z miedzi katodowej, w ilości 1,5% masy metalu. Po stopieniu nanosi się reduktor w postaci mieszaniny rozdrobnionego do granulacji do 15 mm technicznego karbidu w ilości 30% masy mieszanki rafinacyjno-ochronnej oraz sproszkowanego azotniaku w ilości 20% masy mieszanki rafinacyjno-ochronnej. Po okresie 20 min. zgarnia się żużel z powierzchni kąpieli i rozlewa się miedź do form.

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób topienia miedzi, niklu, kobaltu i stopów na ich osnowie przy użyciu środka rafinacyjno-ochronnego, znamienny tym, że po rozdrobnieniu do granulacji do 5 mm środek rafinacyjno- ochronny dozuje się wraz ze wsadem metalowym do tygla lub pieca w ilości 0,4-3% masy metalu, a następnie dozuje do 50% technicznego karbidu i 10-50% azotniaku i/lub do 50% węgla w stosunku do masy środka rafinacyjno-ochronnego.
2. Środek rafinacyjno-ochronny do topienia miedzi, niklu, kobaltu i stopów na ich osnowie, znamienny tym, że zawiera stop glinokrzemianowy z zawartością 2-5% Ca, 1-10% Mg, do 10% Na, 1-5% Fe, z dodatkiem topników w postaci do 30% sody, do 30% boranów, do 10% fluorków i do 10% chlorków metali alkalicznych.