PL160104B1 - rur skraplaczy turbinowych po stronie parowej PL - Google Patents

Abstract

Sposób usuwania osadów eksploatacyjnych z powierzchni wymiany ciepla a zwlaszcza z rur skraplaczy turbinowych po stronie parowej polegajacy na wprowadzeniu na oczyszczana powierzchnie kapieli czyszczacej zawierajacej wode, inhibitor korozji i ewentualnie srodek powierzchniowo-czynny, a nastepnie po usunieciu kapieli czyszczacej przemyciu ukladu korzystnie woda zdemineralizowana, znamienny tym, ze na 1 litr kapieli o temperaturze do 60°C stosuje sie od 1 do 100 g kwasnego szczawianu amonowego i/lub amidu kwasu szczawiowego, od 1 do 10 g inhibitora korozji oraz od 0 do 10 g srodka powierzchniowo- czynnego. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania osadów eksploatacyjnych z powierzchni wymiany ciepła a zwłaszcza z rur skraplaczy turbinowych po stronie parowej.

Osady eksploatacyjne gromadzące się na wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni rur skraplaczy turbinowych są przyczyną poważnych trudności eksploatacyjnych, zaniżania mocy oraz spadku ich sprawności. W wyniku długiego okresu eksploatacji wynoszącego około 20 lat występują znaczne ilości osadów zgromadzonych na zewnętrznej powierzchni rur to jest po stronie parowej skraplacza.

Usuwanie osadów eksploatacyjnych prowadzi się znanymi sposobami stosując kąpiele zawierające kwasy mineralne takie jak kwas solny, kwas siarkowy czy kwas fluorowodorowy. W przypadku skraplaczy turbinowych proces usuwania osadów prowadzi się głównie po stronie wody chłodzącej.

Ze względu na konstrukcję skraplaczy turbinowych kwasy te nie mogą być stosowane do usuwania osadów eksploatacyjnych po stronie parowej. Istotą tego problemu jest korozyjne oddziaływanie kąpieli w szczelinie pomiędzy rurą a dnem sitowym, w które zawalcowane są rury mosiężne, miedzioniklowe lub z innego stopu miedzi. Pomimo wprowadzenia do kąpieli inhibitora korozji oraz w związku z niemożliwością dokładnego wypłukania kąpieli z obiegu, nie da się uniknąć dalszej korozji w czasie eksploatacji układu.

Z opisów patentowych japońskiego nr 019 710, polskiego nr 105 961, NRD nr 226 909 i 226 551 oraz RFN nr 3504 394, znane są sposoby usuwania osadów eksploatacyjnych typu węglanowego lub węglanowo-korozyjnego w wyniku zastosowania kąpieli złożonych z pojedynczych kwasów organicznych lub ich mieszanin. Kąpiele te nie wykazują dużej skuteczności i efektywności w usuwaniu osadów zgromadzonych na powierzchniach rur skraplaczy turbinowych po stronie parowej, stwarzają poważne trudności ściekowe oraz wymagają w · większości utrzymywania temperatury kąpieli do 95°C.

W wyniku prowadzonej pracy badawczej dotyczącej opracowania sposobu usuwania osadów eksploatacyjnych z powierzchni wymiany ciepła, szczególnie po stronie parowej skraplaczy turbinowych nieoczekiwanie stwierdzono, że kąpiel o składzie według wynalazku odznacza się nadspodziewanie skutecznym oddziaływaniem.

Sposób usuwania osadów eksploatacyjnych według wynalazku polega na wprowadzeniu na powierzchnię wymiany ciepła kąpieli czyszczącej o temperaturze do 60°C, zawierającej w 1 litrze roztworu wodnego od 10 do 100 g kwaśnego szczawianu amonowego i/lub amidu kwasu szczawiowego, od 1 do 10 g inhibitora korozji oraz od 0 do 10 g środka powierzchniowo-czynnego. Kąpiel cyrkuluje w obiegu oczyszczonym, a po jej usunięciu obieg przemywa się korzystnie wodą zdemineralizowaną.

160 104

W sposobie według wynalazku stosuje się powszechnie używane środki pomocnicze oraz inhibitory korozji takie jak mocznik, urotropina. Zaletą stosowania kąpieli według wynalazku jest mała jej agresywność w stosunku do metalowych części powierzchni czyszczonych.

Sposób według wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania, w których przedstawiono usuwanie osadów eksploatacyjnych z rur skraplaczy turbinowych po stronie parowej.

Przykład I. Przestrzeń parową skraplacza turbinowego napełnia się wodą w ilości 80 ton, do zalania najwyższego poziomu rurek. Wodę podgrzewa się do temperatury 50-55°C. Następnie dawkuje się poprzez instalację pomocniczą kolejno 0,4 tony urotropiny, oraz 3,2 tony kwaśnego szczawianu amonowego. Roztwór cyrkuluje się w skraplaczu za pomocą pomp cyrkulacyjnych przez okres 8-10 godzin. Po upływie tego czasu kąpiel usuwa się ze skraplacza, a skraplacz przemywa się wodą zdemineralizowaną lub kondensatem turbinowym.

Przykład Π. Przestrzeń parową skraplacza turbinowego napełnia się wodą w ilości 80 ton do zalania najwyższego poziomu rurek. Wodę podgrzewa się do temperatury 50-55°C. Następnie dawkuje się poprzez instalację pomocniczą kolejno 0,3 tony mocznika, 0,08 tony środka powierzchniowo-czynnego oraz 3 tony amidu kwasu szczawiowego. Roztwór cyrkuluje się w skraplaczu za pomocą pomp cyrkulacyjnych przez okres 8-10 godzin. Po upływie tego czasu kąpiel usuwa się ze skraplacza, a skraplacz przemywa się wodą zdemineralizowaną lub kondensatem turbinowym.

Pr z y k ł a d ΙΠ. Przestrzeń parową skraplacza turbinowego napełnia się wodą w ilości 80 ton do zalania najwyższego poziomu rurek. Wodę podgrzewa się do temperatury 50-55°C. Następnie dawkuje się poprzez instalację pomocniczą kolejno 0,05 tony środka powierzchniowo-czynnego, 0,4 tony urotropiny oraz 2 tony kwaśnego szczawianu amonowego i 1 tonę amidu kwasu szczawiowego. Roztwór cyrkuluje się w skraplaczu za pomocą pomp cyrkulacyjnych przez okres 8-10 godzin. Po upływie tego czasu kąpiel usuwa się ze skraplacza, a skraplacz przemywa się wodą zdemineralizowaną lub kondensatem turbinowym.

160 104

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób usuwania osadów eksploatacyjnych z powierzchni wymiany ciepła a zwłaszcza z rur skraplaczy turbinowych po stronie parowej polegający na wprowadzeniu na oczyszczaną powierzchnię kąpieli czyszczącej zawierającej wodę, inhibitor korozji i ewentualnie· środek powierzchniowo-czynny, a następnie po usunięciu kąpieli czyszczącej przemyciu układu korzystme wo^dą zdemmeralizowan^ znamienny tym, że na 1 Htr ^kąpieH o tem^peraturze ^do 60^aC stosuje się od 1 do 100 g kwaśnego szczawianu amonowego i/lub amidu kwasu szczawiowego, od 1 do 10 g inhibitora korozji oraz od 0 do 10 g środka powierzchniowo- czynnego.