PL159409B1 - Okladzina do obudowywania chodników PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Okladzina do obudowywania chodni- ków przy podziemnych pracach górniczych i tunelowych, której prety podluzne z prosto- padlymi do nich pretami poprzecznymi sa na koncu zagiete w podwójny hak, przy czym koniec preta tworzacy podwójny hak zawraca poprzez ten hak i biegnie równolegle do preta podluznego, z którym jest polaczony, zna- mienna tym, ze prety podluzne (2) sa zagiete w podwójny hak (3) na jednym tylko koncu (4) maty natomiast na przeciwleglym koncu (5) maty biegna prosto, przy czym, zakonczenia oczkowe (10) sa polaczone z równolegle bieg- nacymi pretami podluznymi poprzez ulozone pomiedzy nimi prety poprzeczne (7, 8). Fi g. 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku Jest okładzina do obudowywania chodników przy podziemnych pracach górniczych i tunelowych, której pręty podłużne wraz z prostopadłymi do nich prętami poprzecznymi sę na końcu zagięte w podwójny hak, przy czym tworzęcy podwójny hak koniec pręta Jest poprowadzony z powrotem poprzez podwójny hak równolegle do pręta podłużnego, z którym Jeet połęczony.

Głównym zadaniem okładzin przy drężeniu chodników w podziemnych pracach górniczych Jest przykrycie przestrzeni pośrednich pomiędzy poszczególnymi łukami chodnika 1 zapobieganie załamywaniu ociosów chodnika, a w razie potrzeby zestępienie lub uzupełnienie działających na rozciąganie i ściskanie połączeń śrubowych. Z reguły okładziny eę wprowadzane przy drężeniu chodnika i zależnie od rodzaju tak umieszczone ze łukami chodnika, że się o te łuki opierają albo też sę między sobę wzajemnie łączone. Okładzinami szczególnie dobrze łączącymi się z łukami chodników lub za tymi łukami naprężonymi sę tak zwane okładziny dwuhakowe /znane z niemieckiego opisu patentowego nr OE-PS 2118801/. Okładziny te składaję się z prętów podłużnych o długości odpowiadaJącej odstępowi budówlanemu i z prostopadłych do nich prętów poprzecznych. Zagięte w podwójny hak końce prętów podłużnych wielokrotnie zwiększają ich wytrzymałość na rozcięganie. Ponadto tego rodzaju okładziny z podwójnymi hakami na końcach mogę być bezproblemowo umieszczane i daję się dobrze transportować. Szczególnie przy drężeniu chodnika, gdzie obecnie z reguły strop Jest przykrywany przez szybkie przesunięcie stropnicy składającej się z kilku segmentów stropowych i okładzin, korzystnym jest Je±el± można okładziny zawiesić w^ześśi^e. Wadę znanych okładzin Jest to, że ze względu na ukształtowanie swoich haków na końcach prętów podłużnych wymagają one kłopotUwego są tr^udne w transporcie a przez wystające haki stwarzają nieblzpiθczeńsiwo zranienia. Jakkolwiek niewielkie, ale ma to także znaczenie. Szczególną wadą jest to, że długość okładzin jest ukształtowaia odpowiednio do przyjętego rozstawu konstrukcyjnego obudowy i dlatego mogą być one stosowane tylko dla danego rozstawu. Dokonanie zmiany jest niemożliwe, ponieważ okładziny dla skutecznego oparcia muszą wniknąć za obudowę lub w obudowy swymi umieszczonymi na końcu podwójnymi hakami. Wadę również Jest to, że okładziny w kierunku wzdłużnym chodnika nie mogą być wzajemnie połączone co jest szczególnie istotne tam, gdzie stosuje się prefabrykowane stropnice, w związku z czym istnieje zawsze niebezpieczeńswwo zsunięcie się stropnicy.

Celem wynalazku Jest stworzenie okładziny prostej w stosowaniu i niezwięzaiej z Jakimkolwiek rozsuwam konstrukcyjnym a stanowiącej okładzinę układaną z tyłu.

Cel ten został osiągnięty według wynalazku dzięki temu, że pręty podłużne eę zagięte w podwójny hak na Jednym tylko końcu okładziny, natomiast na drugim naprzeciwległym końcu biegną prosto, zaś zakończenia oczkowe sę połączone z równolegle biegnącymi prętami podłużnymi poprzez ułożone między nimi pręty poprzeczne.

Tego rodzaju okładzina może być korzystnie stosowana niezależnie od każdorazowego rozstawu konstrukcyjnego, ponieważ przez dobór odpowiθdnilJ nadwyżki wymmarowej można uzyskać możliwość ławwego dopasowywania do każdorazowego rozstawu· Aby Jednak utrzymać zużycie materiału związane z tymi nadwyżkami w określonych granicach, celowym jest by pręty podłużne z hakami podwójnymi miały nadwyżkę wymiarową wystarczającą dla co najmniej trzech różnych rozsaawów konstrukcyjnych, w przypadku rozsaawów konstrukcyjnych spotykanych w górnictwie niemieckim wystarczają trzy różne wielkości okładzin dla zaopatrzenia całego górnictwa. Daje to korzyści lkonomycziθ, ponieważ wytwarzanie Jest uproszczone, a konieczność magazynowania zostaje zmniθJszona· Szczególnie korzystnym Jest to, że niewykazujący podwójnych haków koniec maty może być poprostu położony na wykazujący pod4

159 409 wójne haki koniec poprzedniej okładziny, przez co ta zostaje skutecznie ustalona i przy obciążeniu na przykład w środku nie może się usunąć· W ten sposób zapewnia się trwałe połączenie, to znaczy połączenie hakowe za lub w każdoraoowym łuku chodnika względnie profilu chodnika.

Połączenie okładzin w kierunku wzdłużnym uzyskuje się w prosty i celowy sposób przez to, że końce prętów podłużnych na pozbawionym haków końcu maty 9ą wzajemnie połączone przez szereg prętów poprzecznych ustawionych w zmniejszonych wzajemnych odstępach. Dzięki tym umieszczonym na końcu maty prętom poprzecznym uzyskuje się z jednej strony znaczne wzmmccianie tego obszaru, a z drugiej strony to, że te pręty poprzeczne względnie ostatni pręt poprzeczny osadza się każdorazowo w Oczkowym końcu poprzedniej maty, co utrudnia lub wręcz uniemoCliola dalsze rozciąganie względnie wyginania okładzin przy odpowiednim nacisku.

Na połączenie w kierunku podłużnym szczególnie korzystnie wpływa to, że zakończenia oczkowe są połączone wzajemnie i z równolegle biegnącymi prętami podłużnymi poprzez co najmniej dwa pręty poprzeczne. Pręty poprzeczne łączące zakończenie oczkowe z prętami podłużnymi dodatkowo zwiększają wytrzymałość ne gięcie podwóJnych haków, e jednocześnie służą temu by skutecznie ustalać każdorazowo ostatni pręt poprzeczny sąsiedniej maty i zapobiegać dalszemu przesuwaniu we wzdłużnym kierunku chodnnka. Ma to szczególnie miejsca wówwzas,gdy zakończenie oczkowe z drugiej strony ostatniego łączącego pręta poprzecznego są odgięte od górnej powwerzchni maty. Tworzą one wówczas swojego rodzaju hak chwytny dla odpowOθdniago pręta poprzecznego na końcu sąsiedniej maty, o który po nałożeniu tej maty na wstający koniec oczkowy łapią i w ten sposób korzystnie ustalają.

Zsunięciu lub wysunięciu ostatniego pręta poprzecznego sąsiedniej maty zahaczone go o wystający do góry koniec oczkowy skutecznie zapobiega się lub skutecznie utrudnia przez to, że zakończenia oczkowe są podwóónie zagięte tak, że koniec pręta jest ustawiony w drugiej płaszczyźnie równooegłej do płaszczyzny maty. Sposób zaginanie można przy tym tak dobrać by każdorazowo pręt poprzeczny sąsiedniej maty waz z postępującym przesunięciem osadzał się coraz mooziθa, to znaczy by zakleszczał się pomiędzy prętem podłużnym a zakończeniem oczkowym względnie końcem pręta.

Dalszą mU-i^wość ustalenia każdorazowo pręta poprzecznego ne końcu sąsiedniej maty uzyskuje się przez to, że zakończenie oczkowe są wielokrotnie poprzeginane tworząc linią falistą. Stwarza się w tan sposób swojego rodzaju wybranie, w którym zahacza się po przeczny pręt sąsiedniej mty, który z tego miejsca może być usunięty tylko przez celowe i odpowiednie działania. 3ak widać uzyskuje się tek skuteczne połączenie we wzdłużnym kierunku chodnika, że przy odpowiednim ukształoowaniu (ποζΗν^ się staje również wstępne zgniatanie Mt.

Według wynalazku przewidziano, że dla umiCliwianiα zahaczania i ustalanie okładzin z pod^^óny^^ hakami w każdorazowych profilach obudów, podwójne haki utworzone przez podłużne pręty maaą szerokość dopasowaną do otworów łuków obudowy. Pozwala to zawsze na umieszczenie okładziny w profilu obudowy, dzięki czemu wystające w stronę wnętrza chodnika podwójne haki pozostają niewidoczne wawnntrz profilu i nie tworzą jakiegokolwiek utrudnienia dle dalszych prac.

Łączenie okładzin we wzdłużnym kierunku chodnika przez ustalanie ostatnich prętów poprzecznych Jest według wynalazku ułatwione przez to, że ostatnie pręty poprzeczne, a korzystnie oba ostatnie pręty poprzeczne wolnej od haków strony maty są umieszczone na spodniej stronie mfy. Dzięki powyższemu, te dwa pręty poprzeczne leżą w tej samej płaszczyźnie co pręty poprzeczne, które wzajemnie łączą zakończenia oczkowe i pręty poprzeczne każdorazowo drugiej okładziny. Wprowadzanie ustalanych prętów poprzecznych w odpowOθdnia otwory hakowe końców prętów Jest przez to znacznie ułatwione.

Okładziny według wynalazku mogą korzystnie być stosowane Jednocześnie Jako maty wypełniane dzięki umieszczeniu tkaniny o drobnych oczkach plecionej z drutów lub podobnej pomiędzy prętami podłużnymi i prętami poprzecznymi aż do haków podwóónych. Za

159 409 względu na apet^jalne ukształtowanie okładzin podczas ich montażu nie może dojść do uszkodzenia tkaniny, ponieważ maty sę na końcach poproś tu nakładane na siebie bez potrzeby przepuszczania haków lub im podobnych przez drobnooczkowę tkaninę drucianą lub podobną. Korzysnnym Jest także, że profile obudowy sę w ten sposób zabezpieczone przed materiałem budowlanym, ponieważ maty sę pokryte drobnooczkowę tkaninę drucianę praktycznie na całej swojej długości. Wsuwanie w siebie profili obudowy każdego z łuków obudowy zostaje ułatwione co z kolei znacznie poprawia funkcjonalność i pewność całej obudowy. Tam gdzie okładziny według wynalazku maaę utworzyć stropnicę clęgłę można zastosować rozwięzanie, w którym pręty podłużne z podwójnymi hakami obejmuję Jedno lub kilka pól, a tym samym ponad dwa łuki obudowy maaęce taki sam lub różny rozstaw. Przy wstępnym montażu stropnicy jsst więc w kierunku wzdłużnym chodnika do przykrycia obszaru potrzebna tylko Jedna maaa. Zmnnejsza to znaczne nakłady na montaż wstępny, a Jednocześnie wskutek zmnnejszania ilości miejsc połęczenlowych w kierunku wzdłużnym chodnika poprawia szczelność pokrycia. Przez brak nadwyżki materiału w obszarze łęczenla korzystnie zostaję zmniejszone nakłady materiałowe.

Okładzinę według wynalazku można baz większych nakładów zastosować Jako matę zespolonę. W tym celu pręty podłużne na pozbawionej haków stronie maty sę tak przegięte w Jednę i drugę stronę, by utworzyć żłobek skierowany ku spodowi maty, przy czym żłobek Jest tak ukształoowany by móc przyjęć co najmniej jeden lekko wsuwany pręt poprzeczny. Również i w tym Γozwiązαtiu okładziny sę poprostu układane Jedne na drugich, przy czym żłobek i luźno wsuwany weń pręt poprzeczny stwarzaję możliwość prostego i celowego połęczenia. Pręt poprzeczny może być przy tym transporoowany osobno jako luźna część dodatkowa, ale może też być na przykład połęczony rozłęcznie w Jednym lub w dwóch miejscach z okładzinę i z nię transportowany. Korzystnie zaopatrzony Jest on na Jednym końcu w hak lub podobny kształt dla zapobiegnięcia przesunięcia.

Wynalazek wyróżnia się tym, że stwarza okładzinę niezależnę od rozstawu konstrukcyjnego o wielosto^nym zastosowaniu łatwę do wykonanna, a przede wszystkim łatwę do układanie. Ozięki temu, ża również i w najprostszym tozaięzαtiu umożliwia swego rodzaju pouczenie we wzdłużnym kierunku chodnika z każdorazowo tęβiadującą okładzinę, to tym samym pozwala na stworzenie clęgłego pokrycia, które staje się Jeszcze bardziej skutecznym wskutek tego, że okładziny w obszarze połęczenia uniemooiiwiaję sobie wzajemnie podgięcie lub zagięcie. Również i w przypadku występujęcych obciężeń punktowych zapewnia się, że końca okładziny nia mogę się odgięć od ustalonej obudowy.

Przedmiot wynalazku Jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym iig.l przedstawia schematycznia kilka nałożonych na slabie łuskowato okładzin, a poniżej kilka różnych, stosowanych w górnictwie rozsaawów konstrukcyjnych, iig.2 widok układu okładzin według wynalazku pokazanym w ^ιηίιΐηβ^ΐ z łukiem obudowy, w innym przykładzie wykonanńa, iig.3 widok końca maty z podwójnym w widoku powiększeniu, iig.4 widok specjalnego przykładu wykonania zakończenia Oczkowego, iig.5 widok innego przykładu wykonania Oczkowego, iig.6 widok trzeciego przykładu wykonania zakończenia Oczkowego, iig.7 widok okładziny widzianej z boku, zaś iig.8 widok dalszego przykładu wykonania okładziny z uwidocznieniem obszaru pomęczenia z poprzednię okładzinę.

Na figurze 1 pokazano okładziny 1 z Jednym tylko prętem podłużnym 2, który na końcu 4 maty jest wyposażony w hak podwójny 3, natomiast na drugim końcu 5 maty biegnie prosto i bez zakończenia hakowego. Wzdłuż pręta podłużnego 2, a tym samym na długości okładziny rozstawiono szereg prętów poprzecznych 6, 7, 8, 9, tworzęcych stabilnę siatkę.

Zakończenia oczkowe 10 poszczególnego pręta podłużnego 2 w obszarze haka podwóónego 3 Jest zawsze skutecznie połęczone z równolegle biegnęcym prętem podłużnym 2 poprzez dwa pręty poprzeczne 7, 8. Uzyskuje się w ten sposób ^^mmor^n-ony hak m^aęcy dużę wytrzymałość na zginanie.

Ola połęczenia poszczególnych okładzin 1 w kierunku wzdłużnym chodnika, zakończenia 11 prętów końców Oczkowych 10 sę każdorazowo zagięte do góry, to znaczy od górnej

159 409 strony maty 12. Różna rozwięzanla zakończeń Oczkowych pokazano na fig.4 - 6, przy czym zgodnie z fig.4 przewidziano prosta odgięcia tworzęca otwór hakowy, w który można wsunąć pręt poprzeczny 9 maty sąsiedniej, gdy Jest ona nakładana na koniec 4 okładziny 1.

Według fig.5 zakończenie 11 pręta Jest tak zagięte, że ustawia się w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny maty 14. Na fig.6 pokazano wreszcie rozwiązanie, w którym zakończenie 11 pręta Jest tak wielokrotnie zagięte by stworzyć swego rodzaju wybranie, w które może się wsunęć i tamże ustalić pręt poprzeczny 9 okładziny sąsiedniej.

Jak to pokazano na fig.l i 2, poszczególne pręty podłużne 2, a tym samym całe okładziny 1 maję na końcu pewnę nadwyżkę wymiarowę 15 dla umożliwienia za pomocę jednej i tej samej okładziny wadług wynalazku pokrycia różnych rozstawów budowlanych, bez wyzierania wpływu na Jej skuteczność. Jak Już wielokrotnie wspomniano, na końce 16 prętów podłużnych nasadzono pręty poprzeczne 9, które wchodzę A haki pokazane na fig.4 - 6 i tam· że się ustalaję. Jest przy tym korzystne. Jak to pokazano na fig.7, by każdorazowo pręt poprzeczny 9 był umieszczony na spodniej stronie 13 maay, ponieważ wówczas podczas wcięgania znajduje się w tej samej płaszczyźnie co i poprzeczne pręty 7, 8.

Podczas gdy na fig.l pokazano podwójne haki 3 zaczepiające się zawsze za lukami obudowy 18, 19, 21, to w rozwięzaniu z fig.2 przewidziano, że sę one umieszczane w profilach łuków obudowy 18*, 19, 21. W każdym przypadku nadwyżka wymiarowa 15 sęsiadniej maty spoczywa na majęcych podwójne haki końcach 4 maty i wciska je za łuki obudowy lub w łuki obudowy tak jak to wyjaśniaję fig.l i 2. Na fig.l ale również i na fig.2 dla uwidocznienia łuskowatego charakteru pokrycia utworzonego z poszczególnych okładzin 1 pokazano ich przesunięcie w kierunku górotworu. W rzeczywistości maty leżę praktycznie w jednej cięgłej płaszczyźnie 14 szczególnie, gdy po wywarciu nacisku przez górotwór lub wypθanieiia muszę przylgnęć do łuków obudowy 18, 19.

Okładziny 1 pewnie zabezpleczaję pola 20, 22, przy czym tu nie pokazane rozwięzanie okładziny 1 może być tak ukszttłżowaia, że jednocześnie pokrywa kilka pól 20, 22, przy czym podwójny hak 3 jest wówczas wkładany w otwór 23 łuków obudowy 18, 19, 21 lub Jest zawieszany za tymi łukami tak jak to pokazuje fig.l.

Na figurze 7 pokazano z boku okładzinę 1 w rozwiązaniu, w którym na końcu 5 maty Jest uformowany podwójny hak lub Jego odpowiednik. Koniec 5 maty ma przebiegające prosto końce 7 prętów podłużnych. Końce 16 prętów podłużnych sę przy tym wzajemnie połęczone poprzez pręty poprzeczne 9, 9*lub przez pręty poprzeczne 9° umieszczone na spodniej stronie maty 13. Pręty poprzeczne 9, 9*, 9' sę trwale osadzone na końcach prętów 11 względnie w oczkach 10* tak Jak to pokazano na fig.8.

□ak to pokazano na fig.8, do łęczenia okładzin 1 w kierunku wzdłużnym chodnika stworzono przy końcach prętów podłużnych 16 cięgły żłobek 25, w który można włożyć luźny pręt poprzeczny 26. Po nałożeniu okładziny 1 na okładzinę uprzednio położonę 1*, żłobek 25 przechodzi przez płaszczyznę 14 maty, dzięki czemu można wsunęć poprzeczny pręt 26 pod pręt podłużny 2*. W ten sposób uzyskuje się skuteczne wzajemne ustalenie obu okładzin 1, 1

Claims (12)

1. Okładzina do obudowywania chodników przy podziemnych pracach górniczych i tunelowych, której pręty podłużne z prostopadłymi do nich prętami poprzecznymi sę na końcu zagięte w podwójny hak, przy czym koniec pręta tworzęcy podwójny hak zawraca poprzez >ten hak i biegnie równolegle do pręta podłużnego, z którym Jest połęczony, znamienna tym, że pręty podłużne /2/ sę zagięte w podwójny hak /3/ na Jednym tylko końcu /4/ Mt^y, natomiast na przeciwległmm końcu /5/ maty biegnę prosto, przy czym zakończenia oczkowe /10/ sę połęczone z równolegle biegnącymi prętami podłużnymi poprzez ułożona pomiędzy nimi pręty poprzeczne /7, 8/.

2. Okładzina według zastrz.l, znamienna tym, że końce /16/ prętów podłużnych na pozbawionym haków końcu /5/ maty sę wzajemnie połęczone poprzez kilka prętów poprzecznych /9/ rozstawionych w zmniejszonych odstępach.

3. Okładzina według zastrz.l, znamienna tym, że zakończenia oczkowe /10/ sę połęczone pomiądzy sobę 1 z równolegle biegnęcymi prętami podłużnymi /2/ poprzez co najmniej dwa pręty poprzeczne /7, 8/.

4. Okładzina według zastrz.l albo 3, znamienna tym, że zakończenia oczkowe /10/ w drugim końcu ostatniego łączącego pręta poprzecznego /8/ sę odgięte od górnej powierzchni /12/ maty.

5. Okładzina według zastrz.4, znamienna tym, /10/ sę dwukrotnie tak zagięte, że koniec /11/ pręta znajduje sią równoległej do płaszczyzny /14/ maty.

że zakończania oczkowe w drugiej płaszczyźnie

6. Okładzina według zastrz.4, znamienna tym, że zakończenie oczkowe /10/ sę wielokrotnie zagięta tworzęc linię falistę.

7. Okładzina według zastrzoi, znamienna tym, że pręty podłużne /2/ z podwójnymi hakami /3/ maję nadwyżkę wymiarowę /15/ wystarczajęcę dla co najmniej trzech różnych rozstawów budowlanych.

8. Okładzina według zastrz.l, znamienna tym, że utworzone przez pręty podłużne /2/ haki podwójne /3/ maję szerokość dopasowaną do otworu /23/ w łukach obudowy /18, 19, 21//.

9. Okładzina według zastrz.2, znamienna tym, że ostatnie pręty poprzeczne /9/, a korzystnie obydwa ostatnie pręty poprzeczne pozbawionego haków końca /5/ maty sę umieszczone na spodniej stronie /13/ maay.

10. Okładzina według zastrz.l, znamienna tym, że pomiędzy prętami podłużnymi /2/ i prętami poprzecznymi /6, 7, 8, 9/ aż do haków podwójnych /3/ Jest na stałe umieszczona drobnooczkowa siatka druciana lub podobna.

11. Okładzina według zastrz.l, znamienna t y m, że pręty podłużne /2/ z podwójnymi hakami /3/ sę tak ukształtowane, że pokrywaję Jedno lub kilka pól /20, 22/, a tym samym ponad dwa łuki obudowy /18, 19, 21/ majęce Jednakowe lub różne rozstawy konstrukcyjne.

12. Okładzina według zastrz.l albo 2 albo 3 albo 5 albo 6 albo 7 albo 8 albo 9 albo 10 albo 11, znamienna tym, że pręty podłużne /2/ na pozbawionym haków końcu /5/ maty sę pozaginane w Jednę i drugę stronę dla utworzenia skiacowanego ku spodowi /13/ maty żłobka /25/, przy czym żłobek jest tak uksztamowany, że może przyjąć Jeden luźno wsuwany pręt poprzeczny /26/.