PL159085B1 - Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL - Google Patents

Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL

Info

Publication number
PL159085B1
PL159085B1 PL27795889A PL27795889A PL159085B1 PL 159085 B1 PL159085 B1 PL 159085B1 PL 27795889 A PL27795889 A PL 27795889A PL 27795889 A PL27795889 A PL 27795889A PL 159085 B1 PL159085 B1 PL 159085B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
cellulose
weight
pulp
urea
minutes
Prior art date
Application number
PL27795889A
Other languages
English (en)
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Priority to PL27795889A priority Critical patent/PL159085B1/pl
Publication of PL159085B1 publication Critical patent/PL159085B1/pl

Links

Landscapes

  • Polysaccharides And Polysaccharide Derivatives (AREA)

Abstract

1 . Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy w reakcji degradowanej celulozy, poddanej dzialaniu cieklego amoniaku z mocznikiem, znamienny tym, ze mase celulozowa poddaje sie degradacji enzymatycznej za pomoca glukanaz, korzystnie endo-1,4- ß-glukanazy o aktywnosci enzymatycznej typu CMC nie nizszej niz 10 J/cm 3 i aktywnosci enzymatycznej typu FPU nie nizszej niz 0,2 J/cm 3 do osiagniecia sredniego stopnia polimeryzacji celulozy wynoszacego 300-700, korzystnie 350-500, po czym odmywa sie preparat enzymatyczny i zdegradowana mase celulozowa poddaje sie dzialaniu cieklego amoniaku zawierajacego rozpuszczony mocznik w ilosci 1-15% wagowych, przy zachowaniu modulu celulozy do roztworu mocznika w cieklym amoniaku wynoszacego od 1:4 do 1:15 w czasie 15-720 minut, a nastepnie po odparowaniu amoniaku, otrzymana mieszanine fizyczna celulozy z mocznikiem ogrzewa sie w czasie 30-600 minut w temperaturze 110-160°C, korzystnie 130-140°C, a otrzymany produkt oczyszcza sie znanymi sposobami. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania karbaminianu celulozy przydatnego do produkcji włókien lub folii.
Znany jest z opisu patentowego USA nr 2 134 825 oraz opracowań opublikowanych w Textile Research Jurnal, tom 26,str. 2103, rok 1981, CelłuloseChemistry and Technology, tom 12, str. 671, rok 1978 i tom 16, str. 465, rok 1982, Journal of Applied Polymer Science, tom 26, str. 2103, rok 1981, a także opisu polskiego nr 150981 i opisu europejskiego zgłoszenia patentowego nr 178 292, sposób otrzymywania karbaminianu celulozy na drodze reakcji celulozy, uprzednio poddanej działaniu wodorotlenków metali alkalicznych np. wodorotlenku potasowego lub sodowego z mocznikiem, prowadzonej w temperaturze 130-155°C, po czym otrzymany produkt oczyszcza się od nieprzereagowanego mocznika i produktów jego rozkładu na drodze wielokrotnego przemywania.
Sposób ten wymaga stosowania celulozy o obniżonej wartości średniego stopnia polimeryzacji uzyskiwanej poprzez degradację tego polimeru prowadzoną na drodze utleniania alkalicelulozy otrzymanej w wyniku obróbki celulozy odpowiednimi wodorotlenkami metali alkalicznych. Otrzymany w ten sposób karbaminian celulozy charakteryzujący się obecnością ugrupowań karbaminianowych w pozycji 2 i 3 meru glukozowego przy jednoczesnej znacznej nierównomierności podstawienia, nie pozwala na otrzymanie włókien celulozowych o poprawnych własnościach fizykochemicznych i użytkowych. Wytworzone z otrzymanego opisanym wyżej sposobem karbaminianu celulozy roztwory charakteryzują się bardzo niskim stężeniem polimeru rzędu 1-2% lub też wykazują tendencję do szybkiego żelowania przy równoczesnej znacznie utrudnionej filtracyjności, co w konsekwencji nie pozwala na otrzymanie włókien czy folii nadających się do praktycznych zastosowań.
Z opisów patentowych Finlandii nr 61 033, W. Brytanii nr 2 1^4941, NRD nr 201 908 i nr 214 135, USA nr 4404 369, RFN nr 343971 oraz publikacji w Kemira News, nr 2, str. 8, rok 1987, monografii w „Cellułose Structure, Modification and Hydrolysis, Wydawnictwo John Wiley and Sons, Inc. New York, rok 1986, „Cellułose and Its Derivatives“, wydawnictwo Elias Hordword Ltd,
159 085
New York, rok 1985, czy z materiałów konferencyjnych 14 IFATCC Congress, Tampere, Finlandia, rok 1987 oraz 23 International Man-made Fibres Congress, Dornbirn, Austria rok 1984, znany jest sposób otrzymywania karbaminianu celulozy polegający na tym, że celulozę poddaje się, w celu obniżenia jej średniego stopnia polimeryzacji, działaniu promieniowania radiacyjnego typu β lub y, przy dawce wynoszącej 0,5-10 Mrad, do osiągnięcia wartości tego parametru około 400, po czym otrzymaną masę celulozową obrabia się ciekłym amoniakiem z rozpuszczonym w nim mocznikiem dla zwiększenia jej reaktywności i wprowadzenia mocznika do struktury polimeru. Następnie mieszaninę fizyczną celulozy z mocznikiem poddaje się ogrzewaniu w temperaturze powyżej 130°C.
Znany jest także z europejskiego opisu patentowego nr 57 105 sposób otrzymywania karbaminianu celulozy opisaną powyżej metodą przy zastosowaniu masy celulozowej poddanej uprzednio degradacji utleniającej w środowisku utleniającym.
Z opisu patentowego RFN nr 3 508 611 znany jest sposób otrzymywania karbaminianu celulozy w reakcji celulozy, poddanej działaniu degradacji radiacyjnej i ciekłego amoniaku z biuretem w temperaturze 170°C.
Znane sposoby otrzymywania karbaminianu celulozy przy zastosowaniu ciekłego amoniaku, jako środka zwiększającego reaktywność celulozy, wymagają stosowania degradacji radiacyjnej polimeru lub degradacji utleniającej w środowisku alkalicznym. Degradacja radiacyjna jest metodą trudną, w której niezbędna staje się kosztowna i technicznie skomplikowana aparatura a także istnieje konieczność stosowania operacji wymagającej ścisłego dozoru radiacyjnego. W procesie degradacji radiacyjnej trudne jest uzyskiwanie wartości średniego stopnia polimeryzacji równomiernego w całej masie celulozowej, przy zachowaniu poprzecznego rozkładu tego parametru Natomiast degradacja utleniająca jest procesem długotrwałym i kosztownym. Istnieje przy tym konieczność stosowania dodatkowych operacji technologicznych. Sposób ten nie gwarantuje uzyskania średniej wartości stopnia polimeryzacji równomiernej w całej masie celulozy i o właściwym jej rozkładzie.
Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy według wynalazku polega na tym, że masę celulozową poddaje się degradacji enzymatycznej za pomocą glukanaz, korzystnie endo-1,4-(/5glukanazy o aktywności enzymatycznej typu CMC nie niższej niż 10 J/cm3 i aktywności enzymatycznej typu FPU nie niższej niż 0,2 J/cm3, do osiągnięcia średniego stopnia polimeryzacji wynoszącego 300-700, korzystnie 350-500, po czym odmywa się preparat enzymatyczny i zdegradowaną masę celulozową poddaje się działaniu ciekłego amoniaku zawierającego rozpuszczony mocznik w ilości 1-15% wagowych, przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku wynoszącego od 1:4 do 1:15 w czasie 15-720 minut, a następnie po odparowaniu amoniaku, otrzymaną mieszaninę fizyczną celulozy z mocznikiem ogrzewa się w czasie 30-600 minut w temperaturze 110-160°C, korzystnie 130-140°C, po czym otrzymany produkt oczyszcza się znanymi sposobami.
Korzystne jest poddawanie masy celulozowej, po ewentualnym wstępnym rozdrobnieniu, degradacji enzymatycznej w temperaturze 10-50°C w czasie od 1 minuty do 24 godzin, przy zamkniętym obiegu roztworu preparatu enzymatycznego.
W sposobie według wynalazku zdegradowaną masę celulozową poddaje się działaniu ciekłego amoniaku zawierającego rozpuszczony mocznik stosując metodę ciśnieniową lub bezciśnieniową przy chłodzeniu w temperaturze nie wyższej niż -33°C.
Degradacja enzymatyczna umożliwia otrzymanie mas celulozowych o określonym średnim stopniu polimeryzacji dostosowanym do możliwości technologicznych przetwarzania wytworzonego na ich podstawie karbaminianu celulozy, tzn. otrzymanie roztworu przędzalniczego o własnościach niezbędnych dla uzyskania finalnych włókien czy folii celulozowej o poprawnych własnościach fizyko-mechanicznych i użytkowych. Degradacja enzymatyczna charakteryzuje się łagodnymi warunkami technologicznymi oraz wysoką efektywnością działania enzymów. W procesie degradacji enzymatycznej celulozy stosowana jest grupa enzymów typu glukanaz, które w trakcie hydrolizy enzymatycznej atakują wiązania β (1,4) - glikozydowe łańcucha polimeru w miejscach przypadkowych, powodując zmniejszenie jego długości, czyli obniżenie średniego stopnia polimeryzacji z wydajnością rzędu 95%. Zaletą degradacji enzymatycznej w sposobie według wynalazku jest, obok obniżenia średniego stopnia polimeryzacji, zwiększenie reaktywności masy
159 085 celulozowej związanej przede wszystkim ze zmianą struktury nadmolekularnej, w tym obniżenie stopnia krystaliczności. Zmiany te umożliwiają lepszą penetrację w strukturę celulozy mocznika rozpuszczonego w ciekłym amoniaku.
Karbaminian celulozy wytworzony sposobem według wynalazku charakteryzuje się równomiernym podstawieniem ugrupowań karbaminianowych w pozycji 7 meru glikozowego przy zawartości 1,7-2,5% związanego azotu, podczas gdy produkt otrzymany znanymi sposobami w analogicznych warunkach zawiera 1,0-1,3% związanego azotu, często przy nierównomiernym podstawieniu grup karbaminianowych.
Badania spektrofotometryczne karbaminianu celulozy otrzymanego sposobem według wynalazku w podczerwieni wykazują obecności w widmie produktu pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1720-1710cm1, charakterystycznego dla grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym oraz pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1630 cm”1 charakterystycznego dla grupy -NH- w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogramy rentgenowskie produktu otrzymanego sposobem według wynalazku, wykazują jednoznacznie, iż zachowuje on postać odmiany polimorficznej równoważnej celulozie III. Lepkość istotna karbaminianu celulozy wynosi 2,5-3,5 w zależności od rodzaju użytej masy celulozowej oraz stopnia podstawienia.
Sposobem według wynalazku wytwarza się w prosty sposób, z wykorzystaniem typowej aparatury w przemyśle chemicznym, pochodną celulozy dającą roztwory przędzalnicze w wodnych roztworach wodorotlenków metali alkalicznych, przydatne do formowania włókien i folii, a także gąbek czy osłonek celulozowych. Sposób ten umożliwia odejście od metody wiskozowej wymagającej stosowania dwusiarczku węgla dla otrzymywania rozpuszczalnej pochodnej w postaci celulozoksantogenianu sodowego.
Sposób według wynalazku ilustrują bliżej podane przykłady nie ograniczając jego zakresu.
Przykład I. Do reaktora zaopatrzonego w mieszadło i termometr wprowadzano 100 części wagowych wstępnie rozdrobnionej masy celulozowej typu KCBK, charakteryzującej się wartością średniego stopnia polimeryzacji DP-900, wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV-47,9%, indeksem krystaliczności KrJ-81,5%, zawartością σ-celulozy równą 93%, lepkością 25,5 cP i zawartością popiołu równą 0,05% oraz wodny roztwór glukanaz zawierający endo-l ,4-J-glukanazę o aktywności enzymatycznej CMC wynoszącej 1790 J/cm3. Po rozcieńczeniu roztworu wyjściowego w stosunku wagowym 1:20 odczyn pH wynosił 4,8. Proces hydrolizy enzymatycznej prowadzono przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu enzymatycznego równego 1:20 przy ciągłym mieszaniu w temperaturze 40°C w czasie 60 minut. Celulozę następnie odfiltrowano i odprasowano do uzyskania stopnia odprasowania równego 2, 6, po czym wprowadzono ją do szarpacza, w którym w czasie 60 minut zachodził dalszy proces degradacji enzymatycznej. Masę celulozową wprowadzono następnie do komory cieplnej, gdzie temperatura wynosiła 48°C. W komorze w czasie 90 minut zachodził końcowy etap degradacji. Po zakończeniu procesu degradacji enzymatycznej dezaktywowano enzym w czasie 5 minut w temperaturze 85°C. Masę celulozową płukano następnie w wodzie do uzyskania bezbarwnego przesączu, przemywano metanolem i suszono do stałej masy w temperaturze 40°C. Uzyskano 95 części wagowych półproduktu w postaci włóknistej o białej barwie i średnim stopniu polimeryzacji DP = 387.
Otrzymany półprodukt poddawano w czasie 120 minut w naczyniu Dewara działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 10% wagowych mocznika przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku równego 1:10. Następnie po wyjęciu masy celulozowej nasyconej mocznikiem, odparowywano amoniak w temperaturze otoczenia i ogrzewano ją w temperaturze 135°C w czasie 110 minut. Otrzymany produkt po chłodzeniu oczyszczano od nieprzereagowanego mocznika i produktów jego rozkładu przemywając go wodą. Produkt suszono następnie do stałej masy.
Otrzymano 95 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o szarej barwie, zawierającego 1,7% związanego azotu i ulegającego rozpuszczeniu w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Otrzymany produkt charakteryzował się obecnością w widmie absorpcyjnym w podczerwieni pasma przy liczbie falowej 1715 cm1 charakterystycznego dla grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym oraz pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1630 cm1 charakterystycznego dla grupy -NH- w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram wykazał postać charakterystyczną dla celulozy III.
159 085
Przykład II. Do reaktora jak w przykładzie I wprowadzono 100 części wagowych masy celulozowej oraz roztwór enzymatyczny o własnościach jak w przykładzie I. Po rozcieńczeniu roztworu wyjściowego w stosunku wagowym 1:20, odczyn pH wynosił 4,8. Proces degradacji enzymatycznej prowadzono przy ciągłym mieszaniu w temperaturze 30°C w czasie 60 minut, następnie postępowano jak w przykładzie I do momentu uzyskania półproduktu w ilości 96 części wagowych w postaci włóknistej masy o białej barwie i średnim stopniu polimeryzacji DP = 455. Otrzymany półprodukt poddano w naczyniu Dewara działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 10% wagowych mocznika w warunkach analogicznych jak w przykładzie I.
Otrzymano 97 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej o barwie jasnobeżowej, zawierającego 7,74% wagowych związanego azotu, ulegającego rozpuszczeniu w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Otrzymany produkt charakteryzował się obecnością w widmie absorpcyjnej w podczerwieni pasma przy liczbie falowej 1718 cm-1, charakterystycznego dla grupy karbanylowej w ugrupowaniu karbaminianowym oraz pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1630 cm-1, charakterystycznego dla grupy -NH- w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram produktu wykazywał postać charakterystyczną dla celulozy III.
Przykład III. Do zaciernika wprowadzono 500 części wagowych wstępnie rozdobnionej masy celulozowej typu KCB o własnościach jak w przykładzie I oraz wodny roztwór glukanaz zawierający endo-l,4-J-glukanazę o aktywności enzymatycznej CMC wynoszącej 818 J/cm3. Po rozcieńczeniu roztworu wyjściowego w stosunku wagowym 1:53, odczyn pH wynosił 5,3. Proces hydrolizy enzymatycznej prowadzono przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu enzymatycznego równego 1:20 w temperaturze 20°C w czasie 30 minut, po czym celulozę odprasowywano do osiągnięcia stopnia odprasowania równego 2,65 i rozdrobniono w szarpaczu w czasie 60 minut. Następnie celulozę dogrzewano w cieplarce w temperaturze 48°C w czasie 180 minut, przemywano wodą do uzyskania bezbarwnego przesączu i suszono. Roztwór glukanaz z tego procesu zawracano powtórnie do etapu hydrolizy enzymatycznej. Otrzymano 475 części wagowych półproduktu w postaci włóknistej, o barwie białej i średnim stopniu polimeryzacji DP = 376.
Otrzymany półprodukt wprowadzano do izolowanego zbiornika z polietylenu zawierającego 5845 części objętościowych ciekłego amoniaku oraz 475 części wagowych rozpuszczonego mocznika. Nasycenie celulozy mocznikiem prowadzono przy ciągłym mieszaniu w czasie 120 minut. Otrzymaną mieszaninę fizyczną cetolozy z mocznikiem suszono w temperaturze otoczenia, poczym ogrzewano ją w temperaturze 135°C w czasie 110 minut. Otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 480 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej o jasnobeżowej barwie i lepkości istotnej 3,09 zawierającego 1,0% związanego azotu i rozpuszczającego się w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Otrzymany produkt charakteryzował się obecnością w widmie absorpcyjnym w podczerwieni pasma przy liczbie falowej 1720 cm\ charakterystycznego dla grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym oraz pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1630 cm^ charakterystycznego dla grupy -NH- w ugrupowaniu karbaminianowym. Badania rozkładu masy cząsteczkowej produktu wykazały ostry kształt krzywej rozkładu bez obecności produktów niskocząsteczkowych.
Przykład IV. Do reaktora jak w przykładzie I wprowadzono 100 części wagowych masy celulozowej o własnościach jak w przykładzie I oraz roztwór glukanaz o własnościach jak w przykładzie I. Po rozcieńczeniu roztworu wejściowego roztworem buforowym w stosunku wagowym 1: 11,5, odczyn pH wynosił 5,3. Proces hydrolizy enzymatycznej prowadzono przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu enzymatycznego równego 1:20 przy ciągłym mieszaniu w temperaturze 20°C w czasie 30 minut. Następnie odprasowywano masę celulozową do uzyskania stopnia odprasowania równego 2,65, po czym masę celulozową rozdrabniano w szarpaczu w czasie 60 minut i następnie termostatowano w temperaturze 48°C w czasie 90 minut. Po zakończeniu degradacji enzymatycznej proces oczyszczania prowadzono jak w przykładzie I. Otrzymano 96 części wagowych półproduktu - zdegradowanej masy celulozowej w postaci włóknistej i średnim stopniu polimeryzacji DP = 540. Otrzymany półprodukt poddawano w naczyniu Dewera w czasie 30 minut działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 10% wagowych mocznika, przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku równego 1:10. Po wyjęciu masy
159 085 celulozowej z naczynia Dewara odparowywano amoniak w temperaturze otoczenia i dalej ogrzewano ją w temperaturze 135°C w czasie 115 minut. Otrzymany produkt, po ochłodzeniu, oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 97 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o barwie jasnobeżowej, zawierającego 1,41% wag. związanego azotu i dobrze rozpuszczającego się w 9% -wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1712 cm' 1, charakterystycznego dla grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram rentgenowski wykazywał postać charakterystyczną dla celulozy III.
Przykład V. 100 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej otrzymanej jak w przykładzie IV poddano działaniu roztworu mocznika, jak w przykładzie IV. Masę celulozową nasyconą mocznikiem ogrzewano w temperaturze 160°C w czasie 115 minut, po czym oczyszczano ją jak w przykładzie I.
Otrzymano 98 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o barwie beżowej, zawierającego 2,99% wagowych związanego azotu i słabo rozpuszczającego się w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1720 cni1, charakterystycznego dla grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram rentgenowski wykazywał postać charakterystyczną dla celulozy III.
Przykład VI. 100 części wagowych masy celulozowej o własnościach jak w przykładzie I poddano działaniu roztworu - glukanaz zawierającego endo-l,4-3-glukanazę o aktywności enzymatycznej CMC wynoszącej 818J/cm3. Po rozcieńczeniu roztworu wyjściowego w stosunku wagowym 1:5,3, odczyn pH wynosił 5,3. Proces hydrolizy enzymatycznej prowadzono przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu enzymatycznego równego 1:20, przy ciągłym mieszaniu w temperaturze 20°C w czasie 30 minut. Następnie postępowano jak w przykładzie IV.
Otrzymano 95 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej w postaci włóknistej o średnim stopniu polimeryzacji DP = 461. Zdegradowaną masę celulozową poddawano w naczyniu Dewara, w czasie 120 minut, działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 5% wagowych mocznika przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku równego 1:10, następnie postępowano jak w przykładzie IV.
Otrzymano 98,5 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o beżowej barwie, zawierającego 1,30% wagowych z.wiązanego azotu i dobrze rozpuszczającego się w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1716 cm-1, odpowiadającego drganiom grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram rentgenowski wykazywał postać charakterystyczną dla celulozy III.
Przykład VII. 100 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej otrzymanej jak w przykładzie VI, poddawano działaniu roztworu mocznika w ciekłym amoniaku jak w przykładzie VI, po czym masę elulozową nasyconą mocznikiem ogrzewano w temperaturze 160°C w czasie 115 minut. Otrzymany produkt oczyszczono jak w przykładzie I.
Otrzymano 195 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o beżowej barwie zawierającego 1,94% wagowych azotu i słabo rozpuszczającego się w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego · przy liczbie falowej 1716 cm-1, odpowiadającego drganiom grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram rentgenowski wykazał postać charakterystyczną dla celulozy III.
Przykład VIII. 100 części wagowych masy celulozowej o własnościach jak w przykładzie I poddano działaniu roztworu glukanaz zawierającego endo-1,4-/3-glukanazę o aktywności enzymatycznej CMC wynoszącej 1790 J/cm3. Po rozcieńczeniu roztworu wyjściowego roztworem cytrynianu sodowego w stosunku wagowym 1:11,5, odczyn pH wynosił 5,3. Proces hydrolizy enzymatycznej prowadzono przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu enzymatycznego równego 1:20, przy ciągłym mieszaniu w temperaturze 21°C w czasie 30 minut. Następnie postępowano jak w przykładzie IV.
159 085
Ί
Otrzymano 95 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej w postaci włóknistej o średnim stopniu polimeryzacji DP — 498. Zdegradowaną masę celulozową poddawano w naczyniu Dewera, w czasie 120 minut, działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 10% wagowych mocznika przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika równego 1:10, następnie postępowano jak w przykładzie IV. Masę celulozową nasyconą mocznikiem ogrzewano w temperaturze 135°C w czasie 115 minut, po czym otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 97 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o beżowej barwie, zawierającego 1,15% wagowych związanego azotu i dobrze rozpuszczającego się w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej .1Ί16 cm-1, odpowiadającego drganiom grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym.
Przykład IX. 100 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej jak w przykładzie VIII poddano działaniu ciekłego amoniaku z mocznikiem jak w przykładzie VIII. Masę celulozową nasyconą mocznikiem ogrzewano w temperaturze 160°C w czasie 115 minut, a otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 104 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o beżowej barwie, zawierającego 2,60% wagowych związanego azotu i słabo rozpuszczającego się w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego o temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1Ί16 cm’1, odpowiadającego drganiom grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym. Dyfraktogram rentgenowski wykazał postać charakterystyczną dla celulozy III.
Przykład X. 100 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej jak w przykładzie VIII poddano działaniu ciekłego amoniaku z mocznikiem jak w przykładzie VIII. Masę celulozową nasyconą mocznikiem ogrzewano w temperaturze 135°C w czasie 210 minut, zaś otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 102 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o barwie białej, zawierającego 1,50% wagowych azotu i poprawnej rozpuszczalności w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego w temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1720cm’1, odpowiadającego drganiom grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym.
Przykład XI. 100 części wagowych zdegradowanej masy celulozowej obrabiano jak w przykładzie X, przy czym czas ogrzewania mieszaniny celulozy z mocznikiem wynosił 300 minut.
Otrzymano 101 części wagowych karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o barwie białej, zawierającego 1,50% wagowych azotu i poprawnej rozpuszczalności w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1Ί20 cm, charakterystycznego dla drgań grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym.
Przykład XII. 100 części wagowych masy celulozowej zdegradowanej jak w przykładzie I poddawano w czasie 15 minut działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 10% wagowych mocznika przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku 1:10. Następnie po wyjęciu masy celulozowej nasyconej mocznikiem odparowywano amoniak w temperaturze otoczenia i ogrzewano ją w temperaturze 135°C w czasie 30 minut. Otrzymany produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 103 części wagowe karbaminianu celulozy w postaci włóknistej masy o barwie białej, zawierającego 1,0% wagowych azotu, o poprawnej rozpuszczalności w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego w temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1Ί15 cm, charakterystycznego dla drgań grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym.
Przykład XIII. 100 części wagowych masy celulozowej zdegradowanej jak w przykładzie I poddano w czasie 240 minut działaniu ciekłego amoniaku zawierającego 15% wagowych mocznika przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku 1:15. Następnie po wyjęciu masy celulozowej nasyconej mocznikiem odparowywano w temperaturze pokojowej amoniak i ogrzewano ją w temperaturze 135°C w czasie 180 minut. Produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
159 085
Otrzymano 105 części wagowych karbaminianu celulozy, w postaci włóknistej masy o barwie białej, zawierającego 1,61% wagowych azotu i dobrej rozpuszczalności w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego w temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne w podczerwieni wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1720 cm’1, charakterystycznego dla drgań grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym.
Przykład XIV. 100 części wagowych masy celulozowej zdegradowanej jak w przykładzie I poddawano nasyceniu mocznikiem jak w przykładzie XIII w czasie 720 minut zaś uzyskaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze 130°C w czasie 600 minut. Produkt oczyszczano jak w przykładzie I.
Otrzymano 99 części wagowych karbaminianu celulozy, w postaci włóknistej masy o barwie j. beżowej, zawierającego 1,49% wagowych azotu i słabej rozpuszczalności w 9% wodnym roztworze wodorotlenku sodowego w temperaturze -5°C. Badania spektrofotometryczne wykazały obecność pasma absorpcyjnego przy liczbie falowej 1718 cm’1, charakterystycznego dla drgań grupy karbonylowej w ugrupowaniu karbaminianowym.
Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.
Cena 5000 zł.

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy w reakcji degradowanej celulozy, poddanej działaniu ciekłego amoniaku z mocznikiem, znamienny tym, że masę celulozową poddaje się degradacji enzymatycznej za pomocą glukanaz, korzystnie endo-l,4-)5-glukanazy o aktywności enzymatycznej typu CMC nie niższej niż 10 J/cm3 i aktywności enzymatycznej typu FP.U nie niższej niż 0,2 J/cm3 do osiągnięcia średniego stopnia polimeryzacji celulozy wynoszącego 300-700, korzystnie .350-500, po czym odmywa się preparat enzymatyczny i zdegradowaną masę celulozową poddaje się działaniu ciekłego amoniaku zawierającego rozpuszczony mocznik w ilości 1-15% wagowych, przy zachowaniu modułu celulozy do roztworu mocznika w ciekłym amoniaku wynoszącego od 1:4 do 1:15 w czasie 15-720 minut, a następnie po odparowaniu amoniaku, otrzymaną mieszaninę fizyczną celulozy z mocznikiem ogrzewa się w czasie 30-600 minut w temperaturze 110—160°C, korzystnie 130-140°C, a otrzymany produkt oczyszcza się znanymi sposobami.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamicnmy tym, że masę celulozową po ewentualnym wstępnym rozdrobnieniu, poddaje się degradacji enzymatycznej w temperaturze 10-50°C w czasie od 1 minuty do 24 godzin, korzystnie przy zamkniętym obiegu preparatu enzymatycznego.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zdegradowaną masę celulozową poddaje się działaniu ciekłego amoniaku zawierającego rozpuszczony mocznik stosując metodę ciśnieniową lub bezciśnieniową przy chłodzeniu w temperaturze nie wyższej niż -33°C.
PL27795889A 1989-02-24 1989-02-24 Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL PL159085B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL27795889A PL159085B1 (pl) 1989-02-24 1989-02-24 Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL27795889A PL159085B1 (pl) 1989-02-24 1989-02-24 Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL159085B1 true PL159085B1 (pl) 1992-11-30

Family

ID=20046488

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL27795889A PL159085B1 (pl) 1989-02-24 1989-02-24 Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL159085B1 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP3789406B1 (en) Recycling of cellulosic textiles
FI77252C (fi) Foerfarande foer framstaellning av cellulosakarbamater.
JPS6258601B2 (pl)
US4097666A (en) Solvent system for polysaccharides
US2422573A (en) Xanthated cellulose derivative and process of coating with same
JP4195289B2 (ja) セルロースエーテル及びその製造方法
US4530999A (en) Method of producing cellulose carbamate fibers or films
EP4021946B1 (en) Cellulose pretreatment
US5906926A (en) Method for modified manufacture of cellulose carbamate
US4897156A (en) Process for activating cellulose pulp with NO and/or NO2 and oxygen in the presence of nitric acid and then delignifying bleaching the activated cellulose pulp
JPS6259122B2 (pl)
US6392034B1 (en) Microcrystalline cellulose
PL159085B1 (pl) Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy PL
US3505313A (en) Process for producing bleached and purified cellulose acetate
KR100323253B1 (ko) 고강도, 고탄성을 가진 키토산 섬유
DE10253672B3 (de) Verfahren zur Herstellung von Cellulosecarbamat in einem inerten organischen, mit Wasser nicht mischbaren Lösungsmittel
US2625474A (en) Acid-alkali process for the preparation of cellulose fibers
CA2241800A1 (en) Process for producing cellulose derivatives
WO2001030855A1 (en) Process for producing modified cellulose pulp
JPH07184678A (ja) セロオリゴ糖の製造法
DE3239608C2 (pl)
Reinhardt et al. Carboxyethylation of cotton by treatment with acrylamide
JPH09268201A (ja) 酢酸セルロースの製造方法
US3740311A (en) Delignification of cellulosic pulp with ammonia gas followed by heating in the presence of oxygen
PL163049B1 (pl) Sposób wytwarzania karbaminianu celulozy