Wynalazek dotyczy osiowych turbin pa¬ rowych, aczkolwiek moze znalezc zastosowa¬ nie i w turbinach innego rodzaju, przede- wszystkiem jednak nadaje sie do takich tur¬ bin, które oddaja pare wylotowi z wiekszej ilosci wienców lopatek ruchomych.Wynalazek polega na tern, ze komora wy¬ lotowa turbiny! jest tak uksztaltowana, ze pa¬ ra wychodzaca przynajmniej z jednego wien¬ ca ruchomych lopatek nazewnatrz w kierun¬ ku osiowym, zostaje odchylona w kierunku promieniowym i odchodzi do przewodu wylo¬ towego lub do przelotów wylotowych turbiny albo do skraplacza w kierunku prostopadlym do osi turbiny;,, oddalajac sie od tej osi naze¬ wnatrz. Wewnatrz komory wylotowej sa urza¬ dzone przegrody, dzielace odchodzaca z jed¬ nego lub wiece| |wirników pare na szereg od¬ dzielnych strumieni. Przewody powyzsze lacznie ze sciankami komory tworza kanaly, odprowadzajace poszczególne strumienie pa¬ ry do przewodu lub do przewodów wyloto¬ wych turbiny, wzglednie do skraplacza lub skraplaczy.Jesli chodzi o turbine ze skraplaczem, to komora wylotowa moze byc tak uksztaltowa¬ na, ze wylot jej, skladajacy sie z wylotów po¬ szczególnych wewnetrznych jej kanalów, be¬ dzie krótki a szeroki w kierunku prostopa¬ dlym do osi turbiny, by para opuszczajaca turbine zostala rozdzielona równomiernie na cala powierzchnie skraplacza. W wypadku skraplacza powierzchniowego para moze byc podzielona np. na caly obwód zespolu rurek skraplacza, w wypadku zas skraplacza na¬ tryskowego — na calkowita ilosc natrysków.Ta droga otrzymujemy mozliwie najwydat¬ niejsze wyzyskanie powierzchni chlodzacej skraplacza.W dalszym ciagu wynalazek ma za zadanie podniesienie odpornosci i mocy komory wy¬ lotowej do tego stopnia, by turbine mozna by-lo oprzec z dwóch tylko stron tej komory.Dla turbin o przewodach wylotowych znacz¬ nych wymiarów zachodzi zazwyczaj koniecz¬ nosc podpierania turbiny nietylko na obu kon¬ cach, ale i z boków, co sprawia potrzebe sto¬ sowania plyty fundamentowej, podtrzymywa¬ nej dodatkowo pomiedzy dwoma glównemi fundamentami. W turbinach, zaopatrzonych w nowe komory wylotowe, plyta fundamentowa odpada. Turbina moze byc wsparta na od¬ dzielnych plytach na fundamentach, urzadzo¬ nych pod koncami komory wylotowej. Przy komorach wylotowych nowej wzmocnionej budowy skraplacz turbiny czesto mozna za¬ wiesic na komorze wylotowej bez zadnych dodatkowych umocowan. W ten sposób uni¬ kamy potrzeby stosowania wydluzek pomie¬ dzy turbina a skraplaczem. W niektórych wy¬ padkach pozyteczna jednak bedzie rzecza u- stawiac skraplacz na podstawie elastycznej.Wynalazek niniejszy zmniejsza wreszcie koszt budowy komór wylotowych turbin, w których para odchodzi z wiekszej ilosci ogniw wirnika.Rysunek przedstawia w postaci przykla¬ dów szereg sposobów wykonania niniejszego wynalazku. Fig. 1 wyobraza widok turbiny ze skraplaczem zprzodu z czesciowym przekro¬ jem; fig. 2 — widok zboku, poczesci zas prze¬ krój wzdluz linji // — // na fig. 1; fig. 3 rzut poziomy turbiny ze skraplaczem. Fig. 4 daje pionowy przekrój podluzny turbiny z odmien¬ na komora wylotowa; fig. 5 — przekrój po¬ przeczny. Czesc lewa fig. 5 przedstawia prze¬ krój wzdluz linji V — V na fig. 4, prawa zas wzdluz linji VI — VI fig. 4; fig. 6 przedstawia rzut poziomy dolnej czesci oslony turbiny; fig. 7 przekrój wzdluz linji VII — VII na fig. 6.Fig. 8 wyobraza widok,, jak na fig. 1, fig. 9 zas przedstawia rzut poziomy turbiny zdwo¬ jonej. Przekrój poprzeczny wzdluz linji VIII— VIII na fig. 8 jest analogiczny do czesci lewej fig. 2. Z tego powodu przekroju tego nie od¬ tworzono osobno.Fig. 10, 11 i 12 sa podobne do fig. 1, 2 i 3; figury te przedstawiaja zastosowanie wyna¬ lazku do turbin o wielokrotnym wylocie, a mianowicie do turbin osiowych, w których para wyplywa do wylotu przez lopatki kilku wienców wirnika. Czesc lewa przekroju, przedstawionego naJ fig^ U, wyobraza prze¬ krój wzdluz linji A7 — XI na fig. 10.Fig. 13 przedstawia pionowy przekrój po¬ dluzny, fig. 14 zas rzut poziomy czesci dolnej oslony turbiny o wylocie wielokrotnym w in¬ nem wykonaniu. Fig. 15 daje przekrój po¬ przeczny wzdluz linji XV — XV na fig. 13 i 14.Fig. 16 przedstawia pionowy przekrój- po¬ dluzny turbiny jeszcze w innem wykonaniu; czesc lewa fig. 17 przekrój wzdluz linji XVI— XVI, czesc prawa zas—przekrój wzdluz lijnji XVII — XVII na fig. 16; fig. 18 wyobraza po¬ lowe rzutu poziomego, fig. 19 zas przekró] wzdluz linji XIX — XIX na fig. 16. Wszystkie powyzsze figury odnosza sie do turbiny, po¬ siadajacej zwykla komore wylotowa dla od¬ prowadzania pary, wychodzacej z lopatek o- statniego wirnika turbiny, polaczona z komora dodatkowa, zbudowana na zasadach niniej¬ szego wynalazku i przeznaczona do prowa¬ dzenia pary, wychodzacej z lopatek pozosta¬ lych.Fig. 20 do 27 uwidoczniaja schematycznie szereg odmian konstrukcyjnych wynalazku.Jednakowe czesci posiadaja jednakowe od¬ znaczenia. Kierunek, w jakim nalezy patrzec na przekroje, wskazuja strzalki przy linjach przekrojów.Naj fig. 1, 2 i 3, które przedstawiaja; zwy¬ czajna turbine osiowa, w której para wycho¬ dzi do skraplacza z jednego tylko wienca wir¬ nika, oslona turbiny jest oznaczona przez /, wal przez 2 i komora wylotowa przez 3. Wal spoczywa w lozyskach, umieszczonych na wspornikach 4 i 4a, ustawionych w sposób zwykly na fundamencie 5.Ujscie komory wylotowej 6 laczy sie bez¬ posrednio ze skraplaczem 7, w tym wypadku powierzchniowym. Pojedynczy wieniec wirni¬ ka niskiego cisnienia 8, z którego para wyply¬ wa do komory wylotowej, jest umieszczony na tarczy 9, osadzonej na wale 2. Kierownice zmieniajaca kierunek osiowy wyplywajacej z lopatek pary na kierunek promieniowy, sta- — 2 -nowi w tym wypadku czesc 10 zewnetrznej scianki komory wylotowej, która jest odpo¬ wiednio wygieta i rozszerza sie w ksztalcie rozka. Komora wylotowa 3 posiada przegro¬ dy kierownicze //. Przegrody te dziela pare, wyplywajaca z wienca lopatkowego 8, na szereg strumieni i przechodza przez komore wylotowa równolegle do osi turbiny; moga byc one odlane razem z komora wylotowa al¬ bo tez polaczone z nia zapomoca kolnierzy i srub lub t. p„ stosownie do potrzeby. Na fi¬ gurach, o których mowa, scianki te przecho¬ dza wzdluz komory wylotowej az do wylotu komory 6. Przegrody kierownicze // oraz scianki zewnetrzne 12 komory wylotowej po¬ siadaja w przewaznej swej czesci ksztalt roz¬ winietych. Scianki kierownicze // lacznie ze sciankami zewnetrznemj komory tworza sze¬ reg oddzielnych kanalów, z których kazdy od¬ prowadza czesc wychodzacej z lopatek 8 pa¬ ry do wylotu 6. Scianki 11 moga nie docho¬ dzic az do wylotu; czesto koncza sie one tam, gdzie poszczególne strumienie pary zaczynaja plynac w tym samym kierunku. Przedluzenie scianek az do wylotu 16 przedstawia jednak pewne korzysci, o których bedzie mowa po¬ nizej.Wylot komory jest urzadzony w ksztalcie szerokiego av kierunku poprzecznym do walu turbiny i krótkiego w kierunku tegoz walu o- tworu, umieszczonego wpoprzek walu turbi¬ ny. Szerokosc tego otworu, wynosi tylez, co dlugosc zespolu rurek skraplacza. W takim wypadku wyplywajaca z lopatek i prowadzo¬ na przez kanaly komory wylotowej para zo¬ staje rozdzielona równomiernie na calej dlu¬ gosci rurek skraplacza, co sprawia, ze wydaj¬ nosc skraplacza zostaje wyzyskana w najbar¬ dziej wydatny sposób.Komora wylotowa, przedstawiona na fig. 1, 2 i 3, szczególniej w razie nadania sciankom // odpowiedniej grubosci i przy doprowadza¬ niu tych scianek az do wylotu^ moze posia¬ dac wystarczajaca sztywnosc i wytrzyma^ losc, aby mozna bylo ustawic turbine na dwóch tylko lapach, umieszczonych po obu stronach komory wylotowej, wpoprzek osi turbiny. Lapy, oznaczone cyframi 13 i 14, by¬ waja zazwyczaj odlewane lacznie z dolna czescia komory. Spoczywaja one bezposred¬ nio na fundamentach 5 lub tez na plytach, ulo¬ zonych na fundamencie. Wsporniki 13 i 14 moga byc z korzyscia usztywnione zebrami poprzecznemi /A, wskazanemi na fig. 3 linja- mi przerywanemi. Zebra te stanowia zazwy¬ czaj przedluzenie scianek //.Komora wylotowa powyzszego rodzaju jest zazwyczaj dostatecznie mocna, aby sluzyc do zawieszenia skraplacza bezposrednio na wy¬ locie 6 komory, jaki wskazano na fig. 1 i 2.Wszelkie dodatkowe wsporniki dla skraplacza staja1 sie wówczas zbytecznemi, nie potrzeba tez stosowac wydluzek pomiedzy turbina 1 skraplaczem. Niekiedy jednak zachodzi pomi¬ mo to potrzeba elastycznego wspornika dla podtrzymywania skraplacza.Fig. 4 do 7 przedstawiaja odmienny sposób wykonania wynalazku. Dlugosc komory wy¬ lotowej w kierunku osi turbiny jest w tym wy¬ padku zwiekszona kosztem szerokosci tej ko¬ mory.Ksztalt komory wylotowej oraz podtrzy¬ mujacych ja lap rózni sie od typu przedsta¬ wionego na fig. 1 do 3. Jak widac z lewej po¬ lowy fig. 5, szerokosc komory wylotowej wzrasta ku wylotowi, kanaly parowe pomie¬ dzy sciankami // rozszerzaja sie w zewnetrz¬ nej czesci komory i zwiekszaja swój przekrój w kierunku przeplywu pary, co daje rezulta¬ ty bardzo pomyslne.Fig. 7 wskazuje, ze czesc dolna komory wy¬ lotowej oraz podtrzymujace ja lapy posiadaja ksztalt belki o najwiekszej wytrzymalosci po srodku, gdzie moment gnacy jest najwiekszy.Fig. 5 wskazuje, ze czesci zewnetrzne 28 i 29 dolnej polowy komorjf wylotowej stanowia czesci olddzielne. Przedstawia to pewne zale¬ ty, poniewaz ogranicza wymiary poszczegól¬ nych czesci odlewu, pozwala na dobór odpo¬ wiedniego materjalu na budowe tych czesci, tudziez na przystosowanie ich wytrzymalosci odpowiednio do obciazenia, wywolanego przea czesci srodkowe turbiny oraz przez skraplacz. — ¦ 3W ustroju tym lapy moga byc oddalone od wysokopreznej czesci turbiny.Fig. 8 i 9 przedstawiaj^ zastosowanie wy¬ nalazku do turbin zdwojonych, w których pa¬ ra, opuszczajaca dwa ostatnie wience lopatek posrodku turbiny, plynie w przeciwnym do siebie kierunku. W tym wypadku miedzy temt dwoma ostatniemi wiencami 8 i 8a lopatek jest urzadzona kierownica 16, która zmienia osiowy kierunek ruchu pary opuszczajacej Ick patki 8 i Aa na kierunek promieniowy. Po za tern konstrukcja pozostaje zupelnie analogicz¬ na do konstrukcji, przedstawionej na fig. 1 do 3, i jest zrozumiala bez dalszych wyjasnien.Przekrój poprzeczny wzdluz linji VIII — VIII na fig. 8 bedzie analogiczny do lewej polowy fig. 2.Wynalazek niniejszy jest szczególnie pozy¬ teczny w zastosowaniu do turbin o wielokrot¬ nym wylocie czyli do turbin osiowych, w któ¬ rych para opuszcza turbine przez kilka wien¬ ców lopatek, wyplywajac z nich w jednym i tym samym mniej wiecej kierunku. Fig. 10, 11 i 12 przedstawiaja turbine tego rodzaju z za¬ stosowaniem niniejszego wynalazku. Wedlug fig. 10 para plynie do wylotu z calej po¬ wierzchni wienca lopatek 8 i z zewnetrznych czesci wienców8b,8c i 8d.Odpowiednio wygie¬ ta kierownice dla pary, wychodzacej z ostat¬ niego wienca 8, stanowi, jak i na fig. 1 i 4, scianka 10 komory wylotowej 3. Wygiete kie¬ rownice, zmieniajace kierunek ruchu pary, wyplywajacej z wienców 8b, 8c i 8d, stanowia poczesci zewnetrzne scianki 17, 18 i 19 sta- lek 20, 21 i 22, utrzymywane w okreslonem polozeniu zapomoca nadlewów 26, znajduja¬ cych sie na kierowniczych przegrodach //, czesciowo zas wygiete kierownice 23, 24 i 25, umocowane równiez do przegród //. Kie¬ rownice 23t 24 i 25j sa tak wygiete i rozsta¬ wione, ze tworza kanaly naksztalt wylotu trabki.W takiej konstrukcji osiowej kierunek pary, wyplywajacej z wienca lopatkowego 8, zosta¬ je przez kierownice 10 zmieniony na kierunek promieniowy, na podobienstwo tego, co wi¬ dzielismy ) przy opisie fig. 1 do 7 wlacznie.Para, wyplywajaca przez zewnetrzna czesc wienca 8b, zostaje odchylona do kierunku promieniowego przez scianke 17 i kierownice 2y3. W ten sam sposób osiowy kierunek pary wyplywajacej przez zewnetrzne czesci wien¬ ców 8c i 8d ulegnie zmianie na promieniowy zapomoca scianek 18 i 19 i kierownic 24, 25.Cala para, opuszczajaca wience 8, 8b, 8c i 8d zostaje podzielona przegrodami // na szereg oddzielnych strumieni i odprowadzona do wy¬ lotu 6 turbiny, skad, jak to uwidocznia lewa czesc fig. 11, wszystkie poszczególne stru¬ mienie pary kieruja sie do skraplacza 7, ply¬ nac w jednakowym kierunku.Fig. 13, 14 i 15 przedstawiaja w formie, bar¬ dziej od fig. 10, 11 i 12 szczególowej, udosko¬ nalona komore wylotowa, stosowana w tur¬ binie o wielokrotnym wylocie. Szczególy kon¬ strukcyjne sa tutaj nieco odmienne. Fig. 13 i 14 przedstawiaja jedynie oslone turbiny i komore wylotowa z pominieciem wirnika i stalek. Para wychodzi do wylotu, jak i w tur¬ binach wedlug fig. 10 — 12, z czterech od¬ dzielnych wienców wirnika. Nie posiadamy tu kierownic 23 i 25, pozostaje jedynie srodkowa kierownica 24, która tez nie jest konieczna.Tak samo, jak w wypadku, przedstawionym na fig. 4 do 7, komora wylotowa przedstawio¬ nego tutaj rodzaju rozszerza sie i wydluza w miare zblizania sie do wylotu 6. W ten sposób zyskujemy zwiekszajacy sie przekrój komory po drodze do skraplacza. Dolna czesc komory sklada sie zazwyczaj z trzech czesci: srod¬ kowej 27 i z dwóch czesci zewnetrznych 28 i 29, jak to wzmiankowalismy przy opisie fig. 4 do 7. Wygieta kierownica 2\4 ciagnie sie na pewnej przestrzeni kanalów, wytworzo¬ nych przez scianki oslony komory i przegro¬ dy //. Zewnetrzne czesci komory 28, 29 po¬ siadaja dodatkowe scianki usztywniajace 30.Podobnie, jak na fig. 4 do 7, lapa 14 pod¬ trzymuje koncowe lozysko u wylotu turbiny, co czyni zbytecznem osobny wspornik. Lapy 13 lacza sie pod komora turbiny i bywaja od¬ lewane lacznie z czescia dolna tej komory, jak wskazuje fig. 13 i 14. Lapy 13 nie dotykala zadnej czesci komory turbiny, podlegajacej — 4 —wysokiej temperaturze. W ten sposób zapo¬ biegamy nadmiernemu rozszerzaniu sie lap, które moze spowodowac mimosrodkowosc o- slony i osi toirbiny.Zwisajacy koniec oslony wysokopreznej czesci turbiny laczy sie z podstawa lozyska zapomoca przedluzonej dolnej polowy oslony.W ten sposób jest zapewniona wspólosio- wosc tej czesci oslony z walem.Kanaly, prowadzace oddzielne strumienie pary z) lopatek do wylotu albo do skraplacza, moga byc wykonane w rozmaity sposób, w zaleznosci od potrzeby. Szereg czynników stanowi o najkorzystniejszem rozwiazaniu tej sprawy. Jednym z takich czynników bedzie rodzaj i wymiary skraplacza poniewaz, jak wspomniano juz poprzednio, nalezy wykonac budowe wylotu w taki sposób, by rozdzielic pare mozliwie równomiernie na calkowita po¬ wierzchnie chlodzaca skraplacza. W wielu wypadkach korzystniej bedzie powiekszac ra¬ czej dlugosc, niz szerokosc kanalów komory w miare zblizania sie do wylotu, co pozwala na zredukowanie szerokosci wylotu i prowa¬ dzi do zwartej jego konstrukcji.Jezeli turbina oddaje pare przez trzy lub cztery oddzielne wience wirnikowe, kanaly odprowadzajace pare z wirnika krancowego lokujemy mniej wiecej w srodku u wylotu ko mory. Kanaly odprowadzajace pare z pozo¬ stalych wienców mieszcza sie przed owym kanalem albo po jego bokach.W turbinach o wylocie wielokrotnym, o których mówilismy powyzej, do odprowa¬ dzania pary, wyplywajacej z wienca kranco¬ wego, moze byc zastosowana zwykla komora wylotowa, podczas gdy para z wienców pozo¬ stalych zostaje odprowadzona komora wy¬ lotowa, zbudowana na zasadach niniejszego wynalazku.Turbina o wielokrotnym wylocie, posiada¬ jaca skombinowana w taki sposób komore wylotowa, jest przedstawiona na fig. 16 do 19.Para, wyplywajaca z górnej czesci krancowe¬ go wienca 8, zostaje odprowadzona kanalem 31, para zas, wyplywajaca z dolnej czesci te¬ goz wienca, przez kanal 32. W ten sposób pa¬ ra, odchodzaca przez powyzszy wieniec, zo¬ stala podzielona zapomoca przegrody 33 na dwie czesci.Kanaly 31 i 32, prowadzace pare odchodza- ca z górnej i dolnej polowy wienca krancowe¬ go, tworza: tylna sciana komory wylotowej, przegroda 33, wygieta kierownica 23 i dodat¬ kowa przegroda wewnetrzna 34, stanowiaca przedluzenie jedej z kierownic // i tworzaca koncowa scianke kanalów 31 i 32.Pare, wychodzaca z ogniw pozostalych wienców 8b 8C i 8(/ odprowadzaja wygiete kierownice 17, 18, 19 i 23, 24 [25 oraz prze¬ grody 11, jak to juz mówilismy przy opisie fig. 10 do 12. W konstrukcji, przedstawionej na fig. 16 do 19, widzimy mniejsza ilosc prze¬ gród kierowniczych ///, anizeli na fig. 10 do 12.Przegrody te tworza kanaly konczace sie u wylotu komory i rozmieszczone, jak wskaza¬ no na fig. 19. Para, wyplywajaca z dolttych czesci wienców 8b 8C i 8(/ uchodzi kanakmi 35, 36 i 37. Para z górnych czesci tych wien¬ ców uchodzi kanalami 38. Para zas z pozosta¬ lych czesci tych wienców dostaje sie do wy¬ lotu kanalami 39. Chociaz fig. 18 przedstawia polowe rzutu poziomego, fig. zas 19 polowe przekroju, pamietac nalezy, ze kanaly, odpo¬ wiadajace kanalom 31, 32 i 35 do 39, mieszcza sie równiez w drugiej niewskazanej na rysun^ ku polowie rzutu wzgl. przekroju.Konstrukcja, uwidoczniona w tych figurach przedstawia wylot o budowie bardzo zwartej.Przegroda 3$ moze byc zupelnie opuszczo¬ na. Nie bedzie tej przegrody równiez, kiedy do odprowadzania pary z ostatniego wienca bedzie zastosowana zwykla komora wyloto¬ wa.W niektórych konstrukcjach komór wylo¬ towych, zbudowanych wedle zasad niniejsze¬ go wynalazku, przegrody kierownicze nie po¬ trzebuja sie ciagnac az do samego wylotu, poniewaz staja sie one zbednemi tam, gdzie oddzielne strumienie pary posuwaja sie w jednym i tym samym kierunku. Z drugie] strony w celu usztywnienia konstrukcji ko¬ mory wylotowej, dla uproszczenia ustawienia turbiny i zawieszenia skraplacza bezposred- - 5 —nio ona komorze wylotowej, wypada niejedno¬ krotnie dodawac dodatkowe scianki usztyw¬ niajace, jak np. scianki 30 (p. fig. 14, 15 i 19).Nalezy przytem' rozmieszczac je w taki spo¬ sób, i nadac im taki ksztalt, aby nie przeszka¬ dzaly przeplywaniu pary.Aby komora wylotowa byla najmocniejsza i najsztywniejsza wpoblizu samego wylotu, kanaly jej nalezy tak urzadzic, aby przegro¬ dy, tworzace poszczególne kanaly byly w miare moznosci przedluzeniami jedne dru¬ gich.Jezeli turbina wspiera sie jedynie na kon¬ cach komory wylotowej, przegrody kierowni¬ cze musza stanowic wzajemnie przedluzenia.W takich wypadkach nadajemy komorze nie¬ zbedna odpornosc, stosujac dodatkowe u- sztywnienia, jak np. przegrody 30. W niektó¬ rych wypadkach mozemy zapewnic sobie po¬ zadana ciaglosc przegród, dostosowujac od¬ powiednio ksztalt i uklad poszczególnych ka¬ nalów w miare zblizania sie ich do wylotu.Fig. 20 do 24 przedstawiaja schematycznie szereg odmiennych form konstrukcyjnych ni¬ niejszego wynalazku. Na fig. 20 para, opu¬ szczajaca wirnik turbiny, plynie do dwóch skraplaczy o osiach prostopadlych do osi tur¬ biny i pochylonych skosnie do poziomu.Stwarza to bardzo korzystne warunki dla turbin q znacznej mocy. Taki uklad skrapla¬ czy ulatwia czyszczenie ich, rewizje i na¬ prawe.Na fig. 21 widzimy podobna konstrukcje.W tym wypadku skraplacze sa umieszczone poziomo.Fig. 22 wyobraza turbine q dwóch piono¬ wo ustawionych skraplaczach.Fig. 23 przedstawia turbine o dwóch skra¬ placzach ustawionych równolegle do osi tur¬ biny, fig. 24 takiz uklad ale z jednym skra¬ placzem. Obie te konstrukcje pozwalaja opu¬ szczajacej turbine parze doplywac do calko¬ witego obwodu skraplacza.Tam, gdzie para przechodzi do dwóch skraplaczy, jak widac z przykladów przed¬ stawionych na fig. 20 do 23, posiadamy kanal 40, laczacy obydwa skraplacze,'który pozwa¬ la przeplywac parze z jednego skraplacza da drugiego w celu wyrównania prózni i umozli¬ wia wylaczenie jednego z nich w celu naprawy lub oczyszczenia bez wstrzymywania pracy calej instalacji. Specjalne kanaly moga byc urzadzone nawet w wypadku jednego skrapla¬ cza, kanaly te odprowadzac maja pare na- zewnatrz w tych wypadkach, kiedy turbi¬ na pracowac ma bez skraplacza. Przestrzen, jakaj posiadamy pomiedzy wylotem a skra¬ placzem, wystarcza w takich razach na umie¬ szczenie odpowiednich zaworów i przewo¬ dów.Fig. 25 przedstawia odmienny ksztalt ko¬ mory wylotowej. Fig. 26 uwidocznia przekrój pionowy takiej komory, fig. 21 przedstawia pewna jej odmiane.W tern urzadzeniu kanaly pary wylotowej, utworzone przez scianki kierownicze // i scianki plaszcza komory, posiadaja na wiek¬ szej czesci swej dlugosci ksztalt rozwinietej.Scianki czolowe komory odchylaja sie od srodka nazewnatrz, zwiekszajac w ten sposób przekrój kanalowi parowych w kierunku dro¬ gi pary.Fig. 21 przedstawia komore wylotowa ksztaltu stozka, która nieraz znajduje zasto¬ sowanie. PL