PL154162B2 - Sposób wytwarzania oiazakoronanoów - Google Patents

Sposób wytwarzania oiazakoronanoów

Info

Publication number
PL154162B2
PL154162B2 PL27967189A PL27967189A PL154162B2 PL 154162 B2 PL154162 B2 PL 154162B2 PL 27967189 A PL27967189 A PL 27967189A PL 27967189 A PL27967189 A PL 27967189A PL 154162 B2 PL154162 B2 PL 154162B2
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
amide
same meaning
isolated
cyclic bis
Prior art date
Application number
PL27967189A
Other languages
English (en)
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Priority to PL27967189A priority Critical patent/PL154162B2/pl
Publication of PL154162B2 publication Critical patent/PL154162B2/pl

Links

Description

OPIS PATENTOWY
154 162
Patent dodatkowy do patentu nrZgłoszono: 89 05 30 (P. 279671)
Pierwszeństwo Int. Cl.5 C07D 273/08
BU
URZĄD
PATENTOWY
RP
Zgłoszenie ogłoszono: 90 03 o 5
Opis patentowy opublikowano:
1993 11 30
CE t L O
Twórcy wynalazku: Janusz Jurczak, Stanisław Kasprzyk, Ryszard Ostaszewski, Piotr Sałański, Tomasz Stankiewicz
Uprawniony z patentu: Polska Akademia Nauk Instytut Chemii Organicznej, Warszawa (Polska)
SPOSÓB WYTWARZANIA OIAZAKORONANOÓW
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania diazakoronandów o ogólnym wzorze 1, w którym A oznacza grupę (a) -CI^OCH?-, (b) —C H)O(o-C)U^)0CH)- lub (c) -CH)-, B oznacza grupę (a) -CH)OCH?- lub (c) -CH2-, przy czym m i n są takie same lub różne 1 oznaczają liczby całkowite, w przypadku (a) 1, 2 lub 3, w przypadku (b) 1, w przypadku (c) O, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 lub 8.
Oiazakoronandy jako związki o niezwykłych właściwościach kompleksujących znajdują zastosowanie w chemii koordynacyjnej, analitycznej, biochemii oraz w syntezie organicznej.
Klasyczna metoda syntezy diazakoronandów polega na reakcji odpowiedniego dwuchlorku kwasu dikarboksylowego z odpowiednią pierwszorzędową -diaminą w warunkach dużego rozcieńczenia rzędu 10 6 moiL/l/B. D^tri.ch, J. M. Lehn, J. P. Sauvage, Tetrahedron Lett., 2B85 (1969)/. Powstały bis-amid poddaje się redukcji diboranem, w wyniku czego tworzy się cykliczna drugorzędowa diamina, diazakoronand.
W innej znanej metodzie, pierwszorzędową oi, ci-diaminę, otrzymaną z glikolu trietylenowego poddaje się reakcji z cL ,ta-dijodaeterem otrzymanym z glikolu dietylenowego lub trietylerowego, w obecności węglanu sodowego. Wytworzony w ten sposób kompleks diazakoronandu z kationem sodowym poddawano ciągłej ekstrakcji chloroformem, prowadzącej do czystego diazakoronandu /S. Kulstad, L. A. Malmsten, Acta Chem. Scand., B33, 469 (1979)/.
W obu powyższych metodach reakcje prowadzi się w polarnych aprotonowych rozpuszczalnikach typu acetonitrylu,
Trzecia znana metoda syntezy diazakoronandów polega na reakcji soli sodowych bis-(p-toluenosulforamidów) z estrami ois-metanosulfonowymi lub bis-(p-toluenosulfonowymi) odpowiednich glikoli, prowadzonej w dimetyloformamidzie. Powstały N,N,-ditosylodiazakoronand poddaje się redukcji wodorkiem litowoglinowym, w wyniku czego tworzy się wolny diazakoronand [Z. E. Richman T. J. Atkins, J. Am. Chem. Soc., 96, 2268 (1974)/.
154 162
154 162
Te znane sposoby wytwarzania diazakoronandów posiadają niedogodności, zwłaszcza przy pracy w większej skali technicznej.
Metoda dużych rozcieńczeń wymaga używania bardzo czystych substratów i dużych ilości absolutnie suchych rozpuszczalników. Ponadto, poważną niedogodnością praktyczną jest bezwzględne wymaganie wysokiego stopnia synchroniczności dozowania substratów.
Poważne ograniczenie drugiej metody wiąże się z koniecznością wydzielania diazakoronandów z powstających pierwotnie kompleksów inkluzyjnych. Kompleksy te są często bardzo trwałe, co prowadzi niekiedy do zniszczenia cząsteczki ligandu przy próbach rozkładania kompleksu inkluzyjnego. · .
Wadą trzeciej metody jest brak dogodnej procedury pozwalającej na skuteczne i ilościowe usunięcie grup tosylowych, szczególnie w obecności innych labilnych grup.
Celem wynalazku było opracowanie ekonomicznego sposobu wytwarzania diazakoronandów, który nadawałby się do stosowania w większej skali.
Stwierdzono, że cel ten uzyskuje się jeżeli pierwszorzędową oC , ij-diaminę o ogólnym wzorze 2, H2NCH2<A)e^^^^l^.2, w którym A i m mają identyczne znaczenie jak we wzorze 1, poddaje się reakcji z diestrem metylowym kwasu dikarboksylowego o ogólnym wzorze 3, CHjDgCifDnCOjCHj, w którymB i n mają takie samo znaczenie jak we wzorze 1, w rozpuszczalniku zawierającym grupę hydroksylową, zwłaszcza w alkoholu metylowym lub etylowym, pod ciśnieniem od atmosferycznego do 1000 MPa (10 kbar), w temperaturze od pokojowej do 80'C, ewentualnie w obecności węglanów metali alkalicznych lub zasad organicznych typu pierwszorzędowych amin aromatycznych oraz drugo- i trzeciorzędowych amin alifatycznych, przy czym wyodrębnia się utworzony cykliczny bis-amid o ogólnym wzorze 4, w którym A, B, m i n mają takie samo znaczenie jak we wzorze 1, metodą chromatograficzną, redukuje się go i wyodrębnia produkt końcowy w dowolny znany sposób.
Proces według wynalazku charakteryzuje się zadawalającą wydajnością wahającą się w granicach 30-70% w zależności od wielkości powstającego pierścienia i warunków reakcji.
Oiamina o wzorze 2 we wszystkich przypadkach (a), (b) i (c) ulega reakcji z diestrami o wzorze 3, w którym B oznacza grupę (a) -CHjOCł^-, w temperaturze pokojowej pod ciśnieniem atmosferycznym w metanolu jako rozpuszczalniku bez żadnych dodatków. Całkowite przereagowanie substratów następuje po 192 godzinach. Podwyższenie temperatury do wrzenia metanolu powoduje skrócenie czasu reakcji do 60 godzin, przy jednoczesnym znacznym obniżeniu wydajności cyklicznego bis-amidu o wzorze 4. Zwiększenie ciśnienia reakcji powoduje również znaczne skrócenie czasu reakcji do 20 godzin, przy zachowaniu dobrych wydajności pożądanego produktu. Zwiększenie szybkości reakcji, a więc skrócenie czasu do 48 godzin, następuje gdy reakcję prowadzi się w warunkach temperatury pokojowej i ciśninia atmosferycznego w metanolu z dodatkiem równomolowych ilości węglanów metali alkalicznych, najkorzystniej sodu, lub zasad organicznych, najkorzystniej trietyloaminy.
Diester kwasu dikarboksylowego o wzorze ogólnym 3, w którym .8 oznacza (c) -CT^-, nie ulega reakcji prowadzonej pod ciśniniem atmosferycznym w podanych wyżej warunkach z żadną z diamin o wzorze ogólnym 2. W tych przypadkach stosować należy ciśnienie co najmniej 200 MPa (2 kbar), najkorzystniej 1000 MPa (10 kbar).
Wyodrębnianie bis-amidu, związku pośredniego o wzorze 4, korzystnie dokonuje się metodą chromatograficzną.
Redukcję bis-amidu o ogólnym wzorze 4 dokonuje się za pomocą typowych odczynników redukujących, najkorzystniej borowodoru lub mieszanych wodorków metali.
Wyodrębnianie produktu końcowego korzystnie dokonuje się metodą chromatograficzną lub na drodze krystalizacji.
Według wynalazku, roztwór substratów zmieszanych w stosunku 1:1 w rozpuszczalniku zawierającym funkcję hydroksylową, przy czym stężenia,każdego z substratów mogą wahać się pomiędzy 0,05 i 0,5 mol/1, optymalnie 0,1 mol/1, umieszcza się w kolbie szklanej lub w aparacie wysokociśnieniowym, ewentualnie z równomolowym dodatkiem węglanu metalu alkalicznego lub zasady or154 162 ganicznej, pod ciśnieniem atmosferycznym lub podwyższonym (200-1000 MPa, 2-10 kbar) w temperaturze od 20 do 80*0 w czasie 20-192,godzin. Po przesączeniu mieszaniny reakcyjnej i odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ługuje się chloroformem. Bis-amid o ogólnym wzorze 4 przechodzi do roztworu chloroformowego z częścią produktów polimerycznych a pozostałe polimery nie ulegają rozpuszczeniu. Dalsze oczyszczenie uzyskuje się w procesie chromatografii kolumnowej na obojętnym tlenku glinu, stosując jako eluent chloroform, ewentualnie z dodatkiem 1¾ metanolu.
Cykliczny bis-amid o ogólnym wzorze 4 redukuje się typowym odczynnikiem redukującym, korzystnie wodorkiem litowoglinowym w tetrahydrofuranie. Po zakończeniu redukcji, mieszaninę reakcyjną rozkłada się w dowolny znany sposób. Roztwór tetrahydrofuranowy zawiera diazakoronand o ogólnym wzorze 1, który oczyszcza się metodą chromatografii kolumnowej na obojętnym tlenku glinu, stosując jako eluent toluen, lub na drodze krystalizacji o ile produkt jest krystaliczny.
Sposób według wynalazku bliżej objaśniony jest w przykładach jego wykonania.
Przykład I. W kolbie szklanej o pojemności 250 ml umieszcza się 4,12 g diestru metylowego kwasu triglikolowego, 2,96 g 1,2-(2-aminoetoksy)-etanu, 200 ml metanolu i pozostawia w temperaturze pokojowej na 192 godziny. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ługowano 100 ml chloroformu. Roztwór chloroformowy naniesiono na kolumnę wypełnioną obojętnym tlenkiem glinu (20 g) i eluowano chloroformem. Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano odpowiedni cykliczny bis-amid z wydajnością 63*. Następnie w kolbie szklanej o pojemności 500 ml umieszcza się roztwór 2,9 g otrzymanego bis-amidu w 200 ml tatrahydrofuranu i dodaje się porcjami 2,5 g wodorku litowoglinowego. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do wrzenia przez 20 godzin a następnie rozkłada się nadmiar wodorku ostrożnie wodą. Po odparowaniu rozpuszczalnika, oleistą pozostałość nanosi się na kolumnę z obojętnym tlenkiem glinu, stosując jako eluent toluen. Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymuje się krystaliczny produkt końcowy - 18-diazakoronand-6. Wydajność 75*.
Przykład II. W kolbie szklanej o pojemności 50 ml umieszcza się 216 mg 1,8-oktametylenodiaminy, 309 mg diestru metylowego kwasu triglikolowego, 15 ml metanolu, 159 mg bezwodnego węglanu sodowego i miesza się całość przez 48 godzin w temperaturze pokojowej. Po odparowaniu rozpuszczalnika, do pozostałości dodano 25 ml chloroformu i roztwór przesączono przez warstwę Celitu, a następnie naniesiono na kolumnę z obojętnym tlenkiem glinu, eluując chloroformem. Po odparowaniu rozpuszczalnika otrzymano czysty bis-amid, który poddano redukcji w warunkach opisanych w przykładzie I. Wydajność 72%.
Przykład III . W naczyniu teflonowym o pojemności 21 ml umieszcza się 288 mg 1,8-oktametylenodiaminy, 404 mg diestru metylowego kwasu korkowego i 20 ml metanolu. Po zamknięciu naczynia gwintowanym korkiem teflonowym, próbkę poddaje się działaniu ciśnienia 1000 MPa (10 kbar) w temperaturze 25*C w czasie 20 godzin. Po dekompresji roztwór przenosi się do kolby szklanej, odparowuje rozpuszczalnik i pozostałość po rozpuszczeniu w małej ilości chloroformu nanosi się na kolumnę z obojętnym tlenkiem glinu, eluując chloroformem. Po odparowaniu rozpuszczalnika, otrzymano czysty bis-amid, który poddano redukcji w warunkach opisanych w przykładzie I. Wydajność 35%.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe
1. ppoóbb wttwazaania diazaoornnanóów o Oóólyym wzozze 1 , w którym A oznazza gruęę (a ) -CH2OCH2-, (b) -CH20(o-C6H4)0CH2-, (c) B paniczi (a) -CI^OCHj-, (c) -Cl·^-, przy czym m i n są takie same lub różne i panicaają liczby całkowite, w przypadku (a) 1, 2 lub 3, w przypadku (b) 1, w przypadku (c) 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 lub 8, przez reakcję pizrwsaoraędptej ςβ, r;-nniynay z pochodną kwasu dikarboksrHotzoo i przez redukcję otrzymanego cyklicznego bis-amidu, znamienny tym, że reakcję uneawszoaaęnpwej «C , 6J-niiynny o wzorze 2,
H„NCH„(A) CHqNHq, w którym A i m mają identyczne znaczenie jak we wzorze 1, z dnestaem mety2 2 m 2 2
154 162 lowym kwasu dikarboksylowego o wzorze 3, CH-jOzCCB^CGzCHj , w którym B i n mają identyczne znaczenie jak we wzorze 1, prowadzi się w rozpuszczalniku zawierającym grupę hydroksylową, zwłasz cza w metanolu lub etanolu, pod ciśnieniem atmosferycznym do 1000 MPa (10 kbar), w temperaturze od pokojowej do 80*C, ewentualnie w obecności węglanów metali alkalicznych lub zasad organicznych typu pierwszorzędowych amin aromatycznych oraz drugo- i trzeciorzędowych amin alifatycznych, a otrzymany cykliczny bis-amid o wzorze 4, w którym A, B, m i n mają takie samo znaczenie jak we wzorze 1, wyodrębnia się i redukuje, zaś produkt końcowy wyodrębnia się w dowolny znany sposób.
2. Sposób według’zastrz. 1, znamienny tym, że cykliczny bis-amid o wzorze 4 w którym A, B, m i n mają takie samo znaczenie jak we wzorze 1, wyodrębnia się metodą chromato graficzną.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że cykliczny bis-amid o wzorze 4 w którym A, B, m i n mają takie samo znaczenie jak we wzorze 1, redukuje się korzystnie za pomocą typowych odczynników redukujących, zwłaszcza borowodoru lub mieszanego wodorku metali, a produkt redukcji oczyszcza się i wyodrębnia w dowolny znany sposób.
wzór 4
Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł
PL27967189A 1989-05-30 1989-05-30 Sposób wytwarzania oiazakoronanoów PL154162B2 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL27967189A PL154162B2 (pl) 1989-05-30 1989-05-30 Sposób wytwarzania oiazakoronanoów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL27967189A PL154162B2 (pl) 1989-05-30 1989-05-30 Sposób wytwarzania oiazakoronanoów

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL154162B2 true PL154162B2 (pl) 1991-07-31

Family

ID=20047437

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL27967189A PL154162B2 (pl) 1989-05-30 1989-05-30 Sposób wytwarzania oiazakoronanoów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL154162B2 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP6761448B2 (ja) アザインドールを作製するための方法および中間体
EP3740475B1 (en) Process of making somatostatin modulators
CN115996727B (zh) 新型Rho相关蛋白激酶抑制剂的制备方法和此制备方法中的中间体
CN101553487A (zh) 取代的3-异丁基-9,10-二甲氧基-1,3,4,6,7,11b-六氢-2H-吡啶并[2,1-a]异喹啉-2-醇化合物和与其相关的方法
EP3083630B1 (en) Process methods for phosphatidylinositol 3-kinase inhibitors
EP3567043B1 (en) 2-[[5-[(4-hydroxy-3-chloro-2-methyl)-phenyl]-thieno[2,3-d]pyrimidin-4-yl]oxy]-3-(2-methoxybenzene)propanoic acid derivatives as mcl-1 and bcl-2 inhibitors for treating cancer
Vicente et al. Evaluation of the binding ability of tetraaza [2] arene [2] triazine receptors anchoring l-alanine units for aromatic carboxylate anions
WO2021011641A1 (en) Crystalline forms of somatostatin modulators
WO2021002408A1 (ja) ペプチド及びその製造方法
AU2016225781A1 (en) Radioactive fluorine labeling precursor compound and method for manufacturing radioactive fluorine labeled compound using the same
Wang et al. Isolation and structure elucidation of low molecular weight components of aurintricarboxylic acid (ATA)
Hemminki DNA-binding products of nornitrogen mustard, a metabolite of cyclophosphamide
JP2008526705A (ja) 置換フェニル−ピペラジン化合物、それらの調製および薬剤における使用
Galeazzi et al. Conformationally restricted analogues of both (S)-β-homoserine and (S)-aspartic acid from chiral 3-acylamino pyrrolidin-2-ones
CN112823037A (zh) 抑制去泛素化酶usp25和usp28
CN115385819A (zh) 一种迷迭香酸生物电子等排体及其制备方法和应用
HK1225388A1 (zh) 通过环化2-(氨基乙氧基)苯甲酸衍生物制备3,4-二氢-1,4-苯并氧氮杂环庚三烯-5(2h)-酮衍生物
Vatsouro et al. Narrow rim CMPO/adamantylcalix [4] arenes for the extraction of lanthanides and actinides
Yang et al. Design, synthesis, and biological evaluation of novel PROTACs compounds with good ERα degradation ability
de Paus et al. Discovery of a cannabinoid CB2 receptor fluorescent probe based on a pyridin-2-yl-benzyl-imidazolidine-2, 4-dione scaffold
Schuur et al. A synthetic strategy for novel nonsymmetrical bola amphiphiles based on carbohydrates
Abramova et al. Synthesis of nucleotide–amino acid conjugates designed for photo-CIDNP experiments by a phosphotriester approach
KR20000010893A (ko) 마피아 포에티다(mappia foetida)에서 분리한캄토테신골격화합물 및 이들의 신규한 치료제 및 의약품기질로서의 용도
Habata et al. Synthesis of diazahexathia-24-crown-8 derivatives and structures of Ag+ complexes
Shen et al. Traceless polymer-supported divergent synthesis of quinoxalinones by microwave irradiation