PL151498B2 - Głowica do honowania otworów krótkich - Google Patents

Description

151 498

RZECZPOSPOLITA

POLSKA

OPIS PATENTOWY PATENTU TYMCZASOWEGO

Patent tymczasowy dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 87 06 25 (P. 266492)

Int. Cl.⁵ B24B 33/08

Pierwszeństwo-URZĄD

PATENTOWY

RP

Zgłoszenie ogłoszono: 88 06 23

Opis patentowy opublikowano: 1991 04 30 tniEllll 0 6 Ó LHA

Twórcy wynalazku: Jacek Michalski, Eugeniusz Kościelny, Stanisław Kula

Uprawniony z patentu tymczasowego: Wojewódzki Klub Techniki i Racjonalizacji - Zakład Usług Technicznych,

Rzeszów (Polska)

Głowica do honowania otworów krótkich

Przedmiotem wynalazku jest głowica do honowania otworów krótkich, zwłaszcza w kadłubach silników, korbowodach itp. częściach maszyn i urządzeń.

Znane są głowice do honowania cylindrów przelotowych, nieprzelotowych oraz stopniowych, jak na przykład rozwiązanie według polskiego opisu patentowego nr 84 765, w którym głowica zbudowana jest z jednolitego, sztywnego, stopniowanego korpusu.

Korpus głowicy posiada wykonane cztery pary wzdłużnych rowków, w których umieszczone są wkłady gładzące z nalutowanymi pilnikami diamentowymi, rozpierane współosiowo i równolegle do osi honowanych cylindrów przy pomocy niezależnych od siebie stopniowanych trzpieni rozprężających.

Rozwiązanie konstrukcyjne według przytoczonego patentu powoduje szybkie tępienie się i ścieranie końcowej krawędzi pilników diamentowych, uniemożliwiając obróbkę cylindrów przy ich dnie lub na przejściach cylindrów stopniowych. Ponadto rozwiązanie to wymaga stosowania stosunkowo długich szczękowych układów gładzących i pilników diamentowych. Sztywna budowa głowicy powoduje osiadanie i zbieranie się w czasie pracy na prowadnicach układów gładzących cząsteczek obrabianego cylindra, co w następstwie może doprowadzić do zatarcia się prowadnic lub powstania zarysowania gładzi cylindra. Dlatego też głowice o takiej budowie stosowane są przede wszystkim do obróbki wstępnej.

Znana jest również z polskiego zgłoszenia patentowego nr P-258300 głowica do honowania otworów, składająca się z trzpienia prowadzącego, na którego jednym końcu osadzona jest prowadnica tylna, o czoło której opiera się przesuwana na tym trzpieniu tuleja klinowa z osadzonymi na niej segmentami rozpieranymi, zaopatrzonymi w osełki, a na drugim jego końcu osadzony jest dociskacz tulei klinowej, sprężyna, podkładka regulacyjna oraz mieszczące w sobie te elementy prowadnica przednia stykająca się z czołem segmentów rozpieranych. Prowadnica tylna głowicy połączona jest rozłącznie z końcówką tulejową, wewnątrz której umieszczona jest płytka, o czoło której opierają się kołki rozpierające umieszczone przesuwnie w prowadnicy tylnej i współpracujące z czołem tulei klinowej. W zależności od sztywności i średnicy honowanego otworu tuleja klinowa posiada jedno, dwa, cżtery lub dowolną ilość ścięć oraz osadzonych na nich segmentów rozpieranych z osełkami posiadających gniazda dostosowane wymiarowo do tych ścięć. Wadą tej

151 498 głowicy jest brak zabezpieczenia osełek przed ich wykruszaniem w czasie wprowadzania jej do obrabianego otworu, stosunkowo mały zakres średnicy honowania, nie rozwiązany problem chłodzenia, a także brak możliwości zastosowania jej w obrabiarkach z automatycznym cyklem obróbczym.

Z kolei znana z polskiego zgłoszenia patentowego Nr P-262340 głowica do honowania otworów krótkich, składa się z korpusu, którego kołnierz posiada przelotowe poprzeczne wyjęcie i zakończony jest dwoma wspornikami, którego czoła połączone są rozłącznie z walcowo-stożkową prowadnicą kołnierzową zakończoną trzpieniem umieszczonym pomiędzy wspornikami oraz w otworze korpusu. W wyjęciu kołnierza części chwytowej umieszczony jest klin rozpierający opierający się o czoło tego wyjęcia, posiadający wybranie, w którym umieszczona jest sprężyna śrubowa nasadzona na trzpieniu oraz opierająca się jednym końcem i czoło wybrania w klinie rozpierającym, a drugim o podkładkę przylegającą do czoła występu trzpienia oraz do drugiego czoła wybrania w klinie. Koniec klina rozpierającego obejmuje trzpień, który usytuowany jest w jego osi i ma możliwość wchodzenia w prostokątne wyjęcia prowadnicy kołnierzowej, natomiast na ścianach oraz powierzchniach bocznych klina rozpierającego osadzone są segmenty z osełkami mające na swych czołach wybrania, w których umieszczone są końce sprężyny „nowej zabezpieczonej przed wypadaniem za pomocą wkrętów. Głowica ta pomimo wielu jej zalet posiada wadę, która jest stosunkowo skomplikowana konstrukcja stwarzająca trudności wykonawcze.

Znanajest również z polskiego opisu patentowego Nr 145 829 głowica do honowania cylindrów o złożonym kształcie ich obrabianej powierzchni posiadająca korpus ze zgrubieniem jego części środkowej oraz kołnierz w jej przedniej części.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej konstrukcji głowicy do honowania otworów krótkich, eliminującej wady znanych dotychczas głowic.

Istota głowicy według wynalazku polega na tym, że pomiędzy czołem przednim zgrubienia oraz kołnierzem, korpus w przekroju poprzecznym ma kształt prostokąta, którego dwa przeciwległe boki przylegają do segmentów z osełkami, a pozostałe dwa jego boki przylegają do rozpieraka umieszczonego w prowadnicach przelotowego wyjęcia korpusu i osadzonego w wyjęciu zabieraka stanowiącego część chwytową głowicy, przy czym zewnętrzne powierzchnie płaskie widełkowego rozpieraka przylegają do płaskich powierzchni segmentów, a zewnętrzne powierzchnie stożkowe tego rozpieraka przylegają do stożkowych powierzchni, tych segmentów. Z kolei w czole widełkowego rozpieraka osadzony jest trzpień prowadzący z umieszczoną na nim sprężyną śrubową opierającą się jednym końcem o dno osiowego korpusu, a drugim końcem o czoło wewnętrznej powierzchni widełkowego rozpieraka. Z kolei pomiędzy czołem zgrubienia i kołnierzem korpusu osadzone są przesuwnie segmenty z osełkami, natomiast w czole korpusu wykonany jest kanał, w którym umieszczona jest profilowa sprężyna, której końce umieszczone są w wyjęciach segmentów.

Głowica według wynalazku posiada prostą i zwartą konstrukcję i przystosowana jest do pracy na obrabiarkach z automatycznym cyklem obróbczym z pomiarem aktywnym. Obróbka tą głowicą otworów kadłubów zapewnia uzyskiwanie bardzo dużej ich dokładności wymiarowo-kształtowej, również w przypadku małej ich sztywności. Duża sztywność głowicy zapewnia uzyskiwanie bardzo regularnej topografii obrabianej powierzchni bez powierzchniowych wad.

Ponadto głowica ma duży zakres rozpierania osełek, a zatem duży zakres średnicy honowanej. Konstrukcja głowicy stwarza możliwość zastosowania osełek o dużej wysokości oraz obróbkę cylindrów o bardzo małych wybiegach. Z kolei zastosowanie segmentów z kilkoma osełkami zapewnia pracę głowicy bez hałasu.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia głowicę do honowania otworów krótkich w przekroju osiowym, fig. 2 — głowicę w przekroju poprzecznym wzdłuż linii A-A, fig. 3 —głowicę w przekroju osiowym wzdłuż linii B-B, a fig. 4 — tę samą głowicę w przekroju poprzecznym wzdłuż linii C-C.

Głowica według wynalazku przystosowana do pracy na honownicach pracujących w cyklu automatycznym składa się z korpusu 1, do którego tylnej części przymocowany jest za pomocą kołków 2 zabierak 3, zaopatrzony w kołki 4, przenoszące moment obrotowy z wrzeciona honownicy. Korpus 1 w części środkowej posiada zgrubienie 5, którego przednie czoło stanowi prowadnicę tylną 6, a w części przedniej ma kołnierz 7 z prowadnicą przednią 8, przy czym w prowadnicach 6 i 8 osadzone są przesuwnie dwa półkoliste segmenty 9 z osełkami 10. Ponadto korpus 1 w części

151 498 czołowej ma wykonany kanał 11, w którym umieszczona jest profilowa omegowa sprężyna 12 przymocowana do czoła korpusu 1 za pomocą podkładki 13 i wkrętu 14, której końce umieszczone są w wyjęciach 15 segmentów 9, a pomiędzy prowadnicami 6 i 8 posiada on w przekroju poprzecznym kształt prostokąta, którego dwa przeciwległe boki 16 przylegają do segmentów 9, a pozostałe dwa jego boki 17 przylegają do wewnętrznych powierzchni widełkowego rozpieraka 18 umieszczonego w prowadnicach 19 przelotowego wyjęcia 20 korpusu 1 i osadzonego w wyjęciu 21 zabieraka 3. Zewnętrzne powierzchnie płaskie 22 widełkowego rozpieraka 18 przylegają do płaskich powierzchni segmentów 9, a zewnętrzne powierzchnie stożkowe 23 tego rozpieraka przylegają do stożkowych powierzchni segmentów 9. Z kolei w czole widełkowego rozpieraka 18 osadzony jest trzpień prowadzący 24 z umieszczoną na nim sprężyną śrubową 25, osadzoną również w osiowym otworze 26 korpusu 1 i opierającą się o dno 27 otworu 26 oraz o czoło 28 wewnętrznej powierzchni widełkowego rozpieraka 18.

Zasada działania głowicy według wynalazku jest następująca. Po zamocowaniu zabieraka 3 we wrzecionie honownicy oraz po wprowadzeniu głowicy do otworu obrabianego korpusu i włączeniu jej napędu układ rozpierający honownicy naciska na widełkowy rozpierak 18, który przesuwając się po prowadnicach 19, powierzchniach płaskich 22 oraz bokach 17, powoduje docisk stożkowy powierzchni 23 do stożkowej powierzchni segmentów rozpieranych 9, a tym samym promieniowe przesunięcie tych segmentów w kierunku ścianek obrabianego otworu. W tym czasie widełkowy rozpierak 18 powoduje ściśnięcie sprężyny śrubowej 25 oraz napięcie sprężyny profilowej 12. Po zwolnieniu układu rozpierania honownicy sprężyna śrubowa 25 powoduje przesunięcie rozpieraka 18 w kierunku zabieraka 3, a sprężyna 12 odciągnięcie segmentów 9 od powierzchni obrabianego otworu.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Głowica do honowania otworów krótkich posiadająca korpus z kołnierzem w jego przedniej części i pogrubieniem w jego części środkowej, zaopatrzony w część chwytową oraz w segmenty półkoliste z osadzonymi na nich osełkami ściernymi, sprężynę śrubową i sprężynę profilową powodującą odciąganie segmentów z osełkami od powierzchni obrabianego otworu, znamienna tym, że pomiędzy czołem przednim zgrubienia (5) oraz kołnierzem (7), korpus (1) w przekroju poprzecznym ma kształt prostokąta, którego dwa przeciwległe boki (16) przylegają do segmentów (9), a pozostałe dwa jego boki (17) przylegają do wewnętrznych powierzchni widełkowego rozpieraka (18) umieszczonego w prowadnicach (19) przelotowego wyjęcia (20) korpusu (1) i osadzonego w wyjęciu (21) zabieraka (3) stanowiącego część chwytową głowicy, przy czym zewnętrzne powierzchnie płaskie (22) widełkowego rozpieraka (18) przylegają do płaskich powierzchni segmentów (9), natomiast w czole widełkowego rozpieraka (18) osadzony jest trzpień prowadzący (24) z umieszczoną na nim sprężyną śrubową (25), opierającą się jednym końcem o dno otworu osiowego (26) korpusu (1), a drugim końcem o czoło wewnętrznej powierzchni widełkowego rozpieraka (18).
2. 2. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że pomiędzy czołem zgrubienia (5) i kołnierzem (7) korpusu (1) osadzone są przesuwnie segmenty (9) z osełkami (10), natomiast w czole korpusu (1) wykonany jest kanał (11), w którym umieszczona jest profilowa sprężyna (12), której końce umieszczone są w wyjęciach (15) segmentów (9).

   151 498

   151 498