Wynalazek niniejszy dotyczy przegrze- wacza pary, w którego doplywowych kon¬ cach skosnych lub poziomych rurek, lacza¬ cych komory przegrzewacza, osadzone sa pierscienie lub korki. Pierscienie lub korki osadzone sa na koncach rurek przegrzewa¬ cza. Pierscienie niniejsze osadzone sa w o- tworach szeregu rurek polaczonych z ko¬ mora doplywowa przegrzewacza, zasilana w jednym koncu para, przyczem para dzie¬ ki tym pierscieniom rozchodzi sie równo¬ mierniej do poszczególnych rurek prze¬ grzewacza. Pierscienie te zaopatrzone sa w kanaliki, przez które woda nagromadzona w rurce przegrzewacza splywa zpowrotem do komory doplywowej.Wynalazek opisany jest w zwiazku z ry¬ sunkami, na których fig. 1 uwidacznia prze¬ krój pionowy kotla parowego systemu Stir- linga, zaopatrzonego w przegrzewacz w mysl wynalazku; fig. 2 — przekrój po¬ przeczny, w wiekszej podzialce, przegrze¬ wacza uwidocznionego na fig. 1; fig. 3 — przekrój podluzny pierscienia osadowego w doplywowym koncu rurki; fig. 4 — wi¬ dok tegoz pierscienia zprzodu; fig. 5 — przekrój pionowy kotla systemu Babcock i Wilcox zaopatrzonego w przegrzewacz nieco odmienny; fig. 6 — przekrój po¬ przeczny przegrzewacza zastosowanego w tym kotle; fig. 7 — przekrój podluzny pier¬ scienia umieszczonego w rurkach przegrze¬ wacza podanego na fig. 6; fig. 8 — widok zprzodu tego pierscienia.Kociol parowy Stirlinga (fig. 1 — 4) sklada sie z walczaków parowodnych 1, 2,3 i walczaka wodnego 4 polaczonych ze so¬ ba zapoinaca wiazek~^plomek 5, 6 i 7. Pa¬ lenisko tego ketta*zaiviera palnik ropowy i przegródki 8, 9 i 10, kierujace spaliny ku kanalowi dymowemu 11. Od srodkowego walczaka górnego 2 biegnie rura parowa 12 do komory doplywowej 13 przegrzewa- cza, przyczem komora ta miesci sie wpo- przek kotla pomiedzy wiazkami oplomek 5 i 6 i jest zawieszona w dowolny sposób.Od komory tej prowadzi przewód odpro¬ wadzajacy pare do miejsca zuzytkowania.Komory 13 i 14 przegrzewacza polaczo¬ ne sa ze soba szeregiem rurek przegrze¬ wajacych 15, rozmieszczonych w jednako¬ wych od siebie odleglosciach wzdluz tych komór i zgietych w ksztalcie litery U, przy¬ czem jeden koniec tych rurek osadzony jest i roztloczony w komorze 13, a drugi— w komorze 14.Para przechodzi z walczaka 2 rura 12 w jeden koniec komory 13 przegrzewacza, skad rurkami 15 przeplywa do komory 14, a nastepnie juz jako para przegrzana, od¬ plywa do miejsca zuzycia.Podczas wchodzenia pary z kotla do jednego konca komory doplywowej 13 prze¬ grzewacza, para ta wchodzi do rurek 15, znajdujacych sie w tym koncu komory 13 w ilosci bardzo malej, jezeli dalsze rurki 15 przegrzewacza nie sa w pewnym stopniu zwezone, czyli gdy przepuszczaja pare ca¬ lej swej srednicy wewnetrznej, a to dlate¬ go, iz para wchodzi do tego konca komory 13 z duza szybkoscia i przez to omija wlo¬ ty rurek 15, znajdujacych sie najblizej te¬ go konca komory 13. Wskutek omijania przez pare rurek znajdujacych sie najbli¬ zej konca wlotowego komory 13 rurki te przepalaja sie.Aby temu zapobiec, w rurki 15, osadzo¬ ne w komorze doplywowej 13, w pewnej odleglosci od jej konca otrzymujacego pa¬ re, wsuwa sie pierscienie 16 (fig. 3) zmniej¬ szajace przekrój tych rurek do 60% ich przekroju normalnego, przyczem scianki tych pierscieni 16 sa znacznie grubsze od scianek rurek 15. Dzieki tym pierscieniom 16 para postepujaca do komory 13 wcho¬ dzi w jednakowej ilosci do wszystkich ru¬ rek 15, zapobiegajac ich przepalaniu sie i pozwalajac osiagnac wyzszy stopien prze¬ grzania pary anizeli w przegrzewaczu, w którym para przeplywa tylko przez niektó¬ re jego rurki.Pierscienie 16 mozna w pewnych wy¬ padkach wsunac w otwory jedynie rurek odleglych od przeplywowego konca komo¬ ry 13, lecz lepiej jest zaopatrzyc w takie pierscienie konce wszystkich rurek prze¬ grzewacza.Pierscienie 16 moga posiadac rozmaity ksztalt, lecz najlepiej gdy sa dosc krótkie i posiadaja stozkowata powierzchnie ze¬ wnetrzna tak, aby po wsunieciu ich w kon¬ ce rurek osadzonych w komorze 13 stykaly sie one z zewnetrzna powierzchnia tych ru¬ rek nietylko w miejscu 15 ich roztloczenia w komorze 13, lecz równiez w miejscu 15b o srednicy normalnej (fig. 3), przyczem w razie potrzeby pierscienie 16 mozna wy¬ konac tak, aby stykaly sie one jedynie z powierzchnia zewnetrzna roztloczonego konca rurki 15 lub z jej czescia o srednicy normalnej. Dzieki dlugosci i stozkowatosci pierscieni 16, stykaja sie one na duzej po¬ wierzchni z nieroztloczonemi sciankami rurek 15, dzieki czemu pierscienie te trzy¬ maja sie mocno sila tarcia wewnatrz kon¬ ców rurek i nie wypadaja z nich podczas pracy przegrzewacza, pomimo duzych wa¬ han temperatury powodujacych rozszerza¬ nie sie i kurczenie rurek 15 i pierscieni 16, co mogloby powodowac rozluznienie tych pierscieni w rurkach. Zamiast pierscieni 16 mozna uzyc np. korki cylindryczne zaopa¬ trzone na powierzchni obwodowej w odpo¬ wiedni kanalik, czyli ze pod slowem pier¬ scien pojmuje sie w zalaczonych zastrzeze¬ niach równiez i takie korki. Gdy rurki przegrzewacza biegna stromo ku górze od komory doplywowej 13 do komory odply-wowej 14 przegrzewacza, wtedy zastoso¬ wanie pierscieni w koncach rurek 15 zapo¬ biega takze gromadzeniu sie wody w tych rurkach.Wskutek zmiennej temperatury spalin paleniskowych podczas rozpalania kotla, pewna czesc pary skrapla sie w stromych rurkach 15 przegrzewacza laczacych jego komory. Woda zgromadzona wskutek tego w ramieniu rurek polaczonem z komora od¬ plywowa 14 zostaje porwana przez pare i odparowana w goracych miejscach tych ru¬ rek 15 lub komory 14, lecz woda zgroma¬ dzona w ramieniu rurek 15 polaczonem z komora 13, splywa w kierunku przeciwnym przeplywowi pary, do dolnej czesci tych rurek, skad przedostaje sie zpowrotem do komory 13, gdzie gromadzi sie i zostaje porwana przez pare w postaci wielkich kropel do rurek 15. Wówczas nastepuje ze¬ tkniecie sie mocno rozgrzanych powierzch¬ ni rurek 15 z dosc duzemi masami wody, przez co rurki 15 przegrzewacza ochladza¬ ja sie nagle i kurcza gwaltownie, wywolu¬ jac silne naprezenia przegrzewacza.Jezeli jednak w doplywowych koncach rurek 15 przegrzewacza umiescic pierscie¬ nie 16 (fig. 3) z otworami 17, to wtedy pa¬ ra, wchodzaca szybko do rurek 15 przez te zwezone otwory, rozpryskuje wode zgro¬ madzona w dolnej czesci rurek 15 po po¬ wierzchni wewnetrznej górnej czesci tych rurek, wywolujac szybkie jej odparowanie.Dla ulatwienia splywania do komory 13 wody zgromadzonej w dolnej czesci rur¬ ki 15 (fig. 3 i 4) podczas bezczynnosci ko¬ tla, na powierzchni zewnetrznej kazdego pierscienia 16 utworzony jest po nizszej stronie rurki 15, rowek 18.Kociol systemu Babcock i Wilcox, uwi¬ doczniony na fig. 5 do 8, zaopatrzony jest w przegrzewacz nieco odmienny. Komory 21 i 22 tego kotla, polaczone ze soba o- plomkami 20, lacza sie z poprzecznym wal¬ czakiem parowodnym 23. Palenisko 24 te¬ go kotla posiada popielnik 25, a pomiedzy oplomkami 20 utworzone sa przegródki 26 i 27 kierujace gazy paleniskowe do kanalu kominowego.Przegrzewacz tego kotla sklada sie z komory doplywowej 30 i komory odplywo¬ wej 31, które to komory sa do siebie równo¬ legle i przeprowadzone sa ponad wiazka oplomek20. Jeden koniec rury 30 polaczo¬ ny jest rura 32 z przestrzenia parowa wal¬ czaka 23, a jeden koniec rury odplywowej 31 polaczony jest z miejscem zuzytkowa¬ nia pary przegrzanej, Zgiete w ksztalt U rurki 33 i 34 prze¬ grzewacza tworza wiazki, przyczem jeden koniec kazdej rurki osadzony jest w jednej komorze, a drugi w drugiej. Rurki te sa u- mieszczone pochylo. Pochylosc tych rurek (fig. 5) jest niewielka w stosunku do po¬ chylosci rurek 15 przegrzewacza podanego na fig, 1, w oibu jednak wypadkach rtirkite biegna od komory doplywowej ku górze* W doplywowych koncach rurek 33, 34 osadzone sa równiez pierscienie 16 (fig. 7), dzieki którym para, doplywajaca do jed¬ nego konca komory 30 i wchodzaca nastep¬ nie do poszczególnych rurek, przez otwory 17 tych pierscieni, zachowuje sie tak samo, jak w przegrzewaczu uwidocznionym na fig. 1, a mianowicie rozchodzi sie równo¬ miernie po wszystkich rurkach 33 i 34, roz¬ pryskujac wode, powstala ze skroplenia pary, wzdluz tych rurek, wskutek czego woda ta zostaje odparowana zanim zdazy splywac zpowrotem do komory 13, przy¬ czem pierscienie 16 zaopatrzone sa równiez w rowki spustowe 18, a ich powierzchnia zewnetrzna jest stozkowa, dzieki czemu pierscienie te stykaja sie dokladnie z roz- tloczona i normalna powierzchnia we¬ wnetrzna konca rurek 33 i 34 (fig. 7), wsku¬ tek czego pierscienie te nie rozpychaja roz- tloczonych konców rurek 33 i 34 podczas wkladania do nich tych pierscieni, co na¬ stapiloby wtedy, gdyby pierscienie 16 sty¬ kaly sie jedynie z powierzchnia roztloczo- nego konca rurek. — 3 — PL