Niniejszy wynalazek dotyczy urzadze¬ nia wymierzajacego i obliczajacego ilosc pni uzytych w tartaku. Urzadzenie to liczy samoczynnie kazdy pien idacy na pily w ten sposób, ze na pasku papieru mozna od¬ czytac wymiar dlugosci kazdego pnia jak równiez i ilosc pni podanych na pily.Urzadzenie przedstawiono na zalaczo¬ nym rysunku. Fig. 1 jest widokiem bocz¬ nym urzadzenia, który uwidocznia cze¬ sciowo uklad dzwigniowy pozostajacy pod wplywem przesuwanych pni, i poruszajacy maszynerje aparatu; fig. 2 jest odpowied¬ nim widokiem ogólnym, na którym przed¬ stawiony jest dokladniej wyzej wspomnia¬ ny uklad dzwigniowy; fig. 3 jest schema¬ tycznym wykresem ukladu dzwigniowego, a fig. 4 — takim samym schematycznym wykresem calosci aparatu. Nalezy tutaj zaznaczyc, ze przedstawione na fig. 2 tory transportowe pni sa przedstawione jedy¬ nie schematycznie.Urzadzenie rejestrujace (fig. 1 i 2) sklada sie z dwóch rolek 1 i 2, po których przesuwa sie pasek papierowy 3. Rolki te sa osadzone na podstawie 4. Na tej samej podstawie umieszczone sa dwie listwy po¬ przeczne 5, znajdujace sie jedna z jednej druga z drugiej strony paska papieru 3. W listwach 5 znajduja sie otwory 6, przez które w chwili gdy aparat znaczy, prze¬ chodza igly 7, przebijajace pasek papieru umieszczony miedzy listwami. Kazda igla 7 osadzona jest w grubszej podstawie 8 su¬ wajacej sie w lozysku 9 umocowanym rów¬ niez na podstawie 4. Igly 7 moga byc pod-noszone lub opuszczane zapomoca ukladu dzm&nipwegóporuszanego przez przesu¬ wano pnie ckzkWne. W czasie spoczynku polozenie igiel jest takie jak to zaznaczo¬ ne na fig. 1, gdzie ostrza igiel znajduja sie pod paskiem papieru nie dotykajac go jednak.Na przedstawionym na rysunku przy¬ kladzie uklad dzwigniowy dostosowany wymiarami do pomieszczenia, sklada sie z dwtiramiennych dzwigni 1Q9 po jednej dla kazdej igly i z tymi osiatniemi tak pola¬ czone, ze wychylenie dzwigni powoduje prostopadly ruch lgly* Dzwignie 10 osa¬ dzone sa w lozyskach lt i kasda z nich po¬ siada jedna dzwignie dwuramienna 12, po¬ laczona z nia zlaczem kolankowym; dzwi¬ gnie 12 oaadzoae sa ruchomo w lozyskach 13. Ruch ku górze wolnego konca dzwigni 12 zostaje w ten sposób przeksztalcony na ruch pionowy igly 7.Na fig. 4 przedstawione sa pod liczba¬ mi 14 i 15 kolejki transportujace pnie drzewne. A wiec kolejka 14 dostarcza kaz¬ dorazowo jeden pien. W chwili gdy koniec pnia dojdzie do zakonczenia 16 wspomnia¬ nej kolejki, ta ostatnia zatrzymuje sie.Drugi koniec pnia drzewnego znajduje sie w miejscu: gdzie jest wolny koniec której¬ kolwiek z wyz*j wspomnianych dzwigni 12 (na fig. 4 zaznaczonych przez linje 12) np. 12'. Druga kolejka 15 transportuje pien na pily. W tym celu uzyty jest blokowy wagonik i7 lub cos podobnego; wagonik zaopatrzony jest w dzwignie katowa 19 o- sadzona na podstawie 18, uruchamiana przy przerzucaniu pnia z kolejki 14 na ko¬ lejke 15. Ta dzwignia 19 ze swojej strony uruchamia jedna z poprzednio wspomnia¬ nych dzwigni, podnoszac przez to igly 7.Jeden z konców dzwigni 19 lezy powyzej podlogi wagonika, tak ze w chwili gdy pien stacza sie na wagonik dzwignia zostaje wychylana. Drugi koniec dzwigni 19 za¬ opatrzony jest w szeroki wystep 20, umie¬ szczony pod wolnym koncem jednej z dzwigni li. 2 chwila gdy pien zostaje prze¬ taczany na kolejke 15 uruchomiona zosta¬ je jedna z dzwigni 12, a wtiec jak wyzej zaznaczono 12', i igla z nia polaczona.Poniewaz dlugosc pni jest mierzona zwykle w stopach, równiez i dzwignie mu¬ sza byc osadzone szeregowo w odstepach jednej stopy jedna od drugiej. Wedlug fig. 4 górne dzwignie 12 podaja wymiary naj¬ krótszych pni, dolne najdluzszych. Ilosc dzwigni zalezy naturalnie od ilosci róznych wymiarów pni majacych isc na pily. Odle¬ glosc kazdej dzwigni 12 od konca 16 ko¬ lejki 14 równa jest ilosci stóp, którym da¬ na dzwignia ma odpowiadac.Kierunek ruchu pni zaznaczony jest strzalami podanemi na fig. 2 i 4. Fig. 3 przedstawia w tych samych oznaczeniach schematycznie caly uklad dzwigniowy.Pasek papieru 3 zaopatrzony jest w po¬ dluzne kresy odpowiadajace dla kazdej igly. W ten sposób wedlug takiej podziur¬ kowanej linji mozna odczytac dlugosc pnia który te dziurke spowodowal.Dla zaznaczenia kazdego pnia nalezy przesunac nieco dalej pasek papierowy 3.Ten ruch odbywa sie w kierunku obrotu rolek zaznaczonego strzalkami na fig. 1.Rolka 2, na której nawiniety jest pasek papierowy polaczona jest stale z kolem wlaczajacym 21, które moze byc obracane zapomoca klina 22 w kierunku obrotu wskazówki zegara t. j. tak jak to jest za¬ znaczone na fig. 1. Obrót kola wlaczajace¬ go uskuteczniany jest zapomoca ramienia 23 swobodnie osadzonego na wale k<)la 21 . i zaopatrzonego w uspreiony klin 24 zaha¬ czajacy kolo wlaczajace. Zapomoca do¬ wolnego urzadzenia przenoszacego ruch i bedacego wlasciwie poza ramami niniej¬ szego wynalazku, zostaje obrócone ramie 23 w kierunku obrotu wskazówki zegara o kilka stopni, a to pod wplywem ruchu pnia, w czasie jego koncowego stadjum przesuwania, zanim pien dojdzie do kon¬ ca 16 kolejki 14. Z chwila gdy obrót ten — 2 —sie konczy, a wiec w chwili przetaczania pnia na kolejke 15 ramie 23 wraca do swe¬ go poczatkowego polozenia.Po skonczonej pracy na pasku papie¬ rowym 3 znajduje sie kilka szeregów dziu¬ rek. Suma otworów wzietych wzdluz jed¬ nej z linji na pasku podaje liczbe pni po¬ danych na tartak o pewnej dlugosci. Su¬ ma wszystkich takich poszczególnych sum podaje ogólna ilosc pni podanych na pily- PL