Przedmiotem wynalazku jest sposób regulacji wspólbieznosci napedów platformy podnosnika.Znane rozwiazanie tego typu przedstawione jest w wydaniu specjalnym czasopisma „Schiff und Hafen", zeszyt 11/1976, strony 1099—1105. W publi¬ kacji tej opisano wyposazenie elektryczne napedu pomostu podnoszacego do zaladunku barek.Na figurze 1 rysunku przedstawiono zasade dzia¬ lania takiego znanego urzadzenia napedowego Pomost podnosnika jest podnoszony i opuszczany za pomoca wielokrazków poprzez srednio osiem dzwigów napedzanych silnikami pradu stalego.Kazda jednostka napedowa A/B moze pracowac równiez samodizieinie, na przyklad wtedy, gdy ma byc zalozona nowa lina, lub w przypadku awarii.W pracy normalnej biora udzial zawsze dwa dzwigi A i B jako pary dzwigowe WP1 — WP4. Bloki elek¬ troniczne sa przelaczane w ten sposób, ze na przy¬ klad dzwig A ma regulowana predkosc obrotowa, podczas gdy dzwig B sledzi dzwig A w zakresie momentu obrotowego.Istnieje jednak równiez mozliwosc takiego prze¬ laczenia za pomoca nie przedstawionego ukladu logicznego, ze dzwig B ma regulowana predkosc obrotowa, a dzwig A sledzi dzwig B w zakresie momentu obrotowego. Kazdy oddzielny dzwig A i B jest wyposazony w przeksztaltnik tyrystorowy z ukladem sterujacym, regulator pradu twornika z ograniczeniem pradowym i regulator predkosci obrotowej. Przelaczenie z dzwigu A na dzwig B 19 1S 30 odbywa sie za pomoca- elektronicznego sterowanego przelacznika ukladem logicznym. Oprócz tego ist¬ nieje mozliwosc zalaczania za pomoca ukladu lo¬ gicznego dzwigu A, gdy jest on prowadzacy, z ukla¬ dem regulacyjnym dzwigu B w celu" prowadzenia regulacji, podczas gdy dzwig B sledzi dzwig A.To samo dotyczy równiez i dzwigu B. Pary dzwi¬ gów WP1 — WP4 maja regulowana predkosc pod¬ noszenia na drodze z przyrostowej regulacji pradu twornika. Na fig. X nie przedstawiono regulacji pradu wzbudzenia zaleznego od napiecia twornika, mozna sie jednak z nia zapoznac z rys. 7 pubiikacji wymienionej w stanie techniki. Dla czterech par dzwigów WP1 — WP4 nadaje sie wspólna wartosc zadanej predkosci obrotowej. Przewidziane sa przy tym nastepujace rodzaje pracy: polaczona — auto¬ matyczna, polaczona — reczna, praca pojedyncza, przesuw dokladny.Rodzaj pracy „praca pojedyncza" stosuje sie do korekcji polozenia pomostu, a praca „przesuw do¬ kladny" pozwala na automatyczna regulacje pred¬ kosci obrotowej poprzez czujniki wysokosciowe przekazujace wysokosci poszczególnych pokladów okretowych, tak ze pomost bardzo dokladnie usta¬ wia sie na poziomie danego pokladu.Przy pracy polaczonej wszystkie cztery pary dzwigowe WP1 — WP4 musza pracowac z jedna¬ kowa predkoscia obrotowa. Oprócz tego pary WP2 — WP4 sa tak regulowane siedzaco w zakre¬ sie predkosci obrotowej w stosunku do prowadzacej 123 159s 123 159 4 pary dzwigów WP1, ze uzyskane z czynnika pred¬ kosci obrotowej prowadzacej pary dzwigów WP1 wartosc .oe^zywstejLpredkosci obrotowej zadawa¬ na ^t^rom ;dzwJgowym WP2 — WP4 po porów¬ naniu z ich wlasnymi predkosciami rzeczywistymi pijzez uklad elektroniczny regulacji wspólbieznosci jakjb wartosc* korekcji. Przy tym przy pracy w ob- siacze.slaiego oboiazenia przy stalym napieciu do¬ konuje sie zmiany zadanej wartosci predkosci obro¬ towej i pradu twornika odpowiednio do uchybu predkosci, tak ze uchyb predkosci sluzy dla regu¬ lacji predkosci i pradtf twornika Jako korekcja wartosci zadanej.To znane rozwiazanie ma kilka istotnych wad.Przy nierównym obciazeniu pomostu moze sie zdarzyc, ze silniki napedowe napedu sledzacego, np. WP3, beda bardziej obciazone, podczas gdy para prowadzaca WP1 bedzie obciazona najmniej.Wedlug podanego rozwiazania napedu, dzwigowy naped prowadzacy WP1 bedzie regulowal dzwigowy naped sledzacy WP3 tak, ze bedzie on przeciazony.Stwierdzono równiez przy tworzeniu sygnalu ko¬ rekcyjnego, ze przy zmianie kierunku obrotów, na podstawie falszywej biegunowosci sygnalu korek¬ cyjnego wystepuje róznica drogi jako staly uchyb, nie dajacy sie wyeliminowac. W niedogodnych wa¬ runkach przez sumowanie wielu uchybów poje¬ dynczych uchyb lacany moze byc tak duzy, ze na¬ pedy rozbiegaja sie i nie pozwalaja zsynchronizo¬ wac.Jak wynika z fig. 2 rysunku cyfrowe sygnaly predkosci obrotowej tworza w ukladzie regulacji wspótoieznosci róznice drogi A—B, wtedy gdy analoiggeyy sygnal predkosci obrotowej n przy zmianie kierunku obrotów ulega zmianie bieguno¬ wosci w ukladzie regulacji wspólbieznosci. Ponie¬ waz cyfrowy sygnal predkosci obrotowej, który z powodu zadanej duzej dokladnosci ma uzasadnie¬ nie wyboru jest niezalezny od biegunowosci i tym samym nie jest przelaczony, róznica drogi wyste¬ puje jako zródlo bledów.Celem wynalazku Jest opracowanie sposobu re¬ gulacji wspólbieznosci napedów podnosnika, w któ¬ rym na prowadzacy naped dzwigowy oddzialuje sie zwrotnie dla przyporzadkowania kazdemu ob¬ ciazeniu napedu sledzacego prawidlowej predkosci obrotowej.Sposób regulacji wspólbieznosci napedów plat¬ formy podnosnika, wyposazonej w przynajmniej dwa napedy lub pary napedów uruchamiane od¬ dzielnie lub lacznie, przy czym w pracy laczonej do kaznego napedu podnosnika, jako zadany prad twornika, doprowadza sie wielkosc uchybu uzys¬ kanego przez porównanie wartosci zadanej i rze¬ czywistej w trybie regulacji pradu twornika, a do napedu prowadzacego wytwarzajacego sygnal rze¬ czywistej wartosci predkosci obrotowej doregulo- wuje sie wszystkie dalsze napedy podnosnika jako napedy sledzace w ten sposób, ze tworzy sie z syg¬ nalu wartosci rzeczywistej predkosci obrotowej napedu prowadzacego i sygnalów wartosci rzeczy¬ wistych predkosci obrotowych napedów sledzacych sygnaly korekcyjne, które doprowadza sie do ukla¬ dów wspólbieznosci kazdego z napedów sledzacych, wedlug wynalazku charakteryzuje sie tym, ze dla pracy podnoszenia i opuszczania zmienia sie bie¬ gunowosc sygnalu korekcji, przed' utworzeniem róznicy w ukladzie wspólbieznosci, w zespole prze¬ laczników analogowych i przelaczników zwrotnych i dopasowujacych. Ponadto, sygnalem korekcji o prawidlowej biegunwosci reguluje sie graniczna wielkosc predkosci obrotowej poprzez zadajnik wartosci granicznej kazdego ze sledzacych nape¬ dów podnosnika.Przy podnoszeniu obciazenia wybiera sie z syg¬ nalów korekcyjnych wszystkich sleazacych nape¬ dów podnosnika' sygnal korekcyjny o najwiekszej wartosci w ukladzie wyboru i doprowadza sie do prowadzacego napedu dla obnizenia predkosci obrotowej i pradu twornikowego. ' Do sygnalów korekcji wprowadza sie sygnal pierwotnego obciazenia wybrany jako najwieksza wartosc ze wszystkich wartosci obciazenia zapisa¬ nych w pamieci obciazenia w-ukladzie wyboru ob¬ ciazenia i doprowadza sie do napedu prowadza¬ cego po uplywie odpowiedniego czasu pomiaru okreslonego przez uklad wyboru czasu.Najwieksza wartosc obciazenia doprowadza sie do napedu prowadzacego po uplywie najdluzszego z czasów pomiarowych, wybranego z sygnalów wartosci czasu w zespole zegarowym ukladu wy¬ boru obciazenia.Ze wszystkich sygnalów obciazenia zapisanych w pamieci obciazenia wybiera sie w ukladzie wy¬ boru obciazenia najwieksza wartosc i za pomoca przewodu wyrównawczego po uplywie czasu po¬ miaru okreslonego w ukladzie wyboru czasu do¬ prowadza sie do wszystkich napedów podnosnika, jako pierwotna wartosc prowadzaca, do której do¬ daje sie sygnaly korekcyjne.Korzystnie jako naped prowadzacy wykorzystuje sie naped podnosnika o najwiekszym obciazeniu, ewentualnie naped podnosnika o najwyzszej war¬ tosci sygnalu korekcyjnego w kierunku podwyz¬ szania predkosci obrotowej.Sygnal korekcyjny z ukladów wspólbieznosci do¬ prowadza sie do zadajnika wartosci granicznej, jak równiez do zadajników granicznej wartosci pradu twornikowego i oddzialuje sie na zmiane obcia¬ zenia PN = const.Przy stalym pradzie twornikowym powoduje sie zmiane obciazenia PN ^ const przez zmiane na¬ piecia twornika za pomoca sygnalu korekcji.Przedmiot wynalazku wyjasniono blizej w przy¬ kladzie wykonania 'ma fig. 3, który przedstawia uklad elektryczny napedu podnosnika, przy czym zachowano w niezbednym zakresie podstawowa konfiguracje znanego ukladu polaczen.Cztery pary napedów podnosnika WP1-Z-WP4 pra¬ cuja w operacji wspólnego podnoszenia. Poprzez eiememt LUB 8 i kanal a (praca polaczona — auto¬ matyczna) podaje sie zadana wartosc predkosci obrotowej wspólnie dla napedów WPl-i-WP4 z za¬ dajnika granicznej wartosci predkosci obrotowej 2C. CC/10/50 do kazdego z napedów i do wezla sumu¬ jacego 19/29/39/49 regulatora predkosci obrotowej 19/29/39/49.Z cyfrowych mierników predkosci obrotowej DTl-i-DT4 poprzez przetworniki cyfrowo-analogowe DA1-HDA4 doprowadza sie analogowa wartosc syg- 10 15 25 35 45 50 55 605 123 159 6 nalu pomiarowego jako sygnal rzeczywistej pred¬ kosci obrotowej do wezlów sumacyjnych 19/29/39/49.Sygnal uchybu z regulatora predkosci obrotowej 19/29/^9/49 poprzez zadajnik pradu twornika 17/27/37/47, jest podawany dalej do wezla sumacyj- 5 nego 13/23/33/43 regulatora pradu twornika. Z prze¬ ksztaltnika pradu S1-S-S4, .poprzez uklad kierun¬ kowy 11/21/31/41 i czlon dopasowujacy 12/22/32/42, rzeczywista wartosc pradu twornika doprowadza sie do wezla sumacyjnego 13/23/33/43. Z wyjscia 10 regulatora pradu twornika podaje sie wydzielona wartosc uchybu do sterownika 14/24/34/44, który poprzez zmiane kata zaplonu nastawczych czlonów glównych tyrystorów Thl-^Th4 powieksza lub zmniejsza prad twornika silników dzwigowych 15 WP1H-WP4, zgodnie z uchybem regulacji.Dla uksztaltowania sygnalu korekcyjnego do kaz¬ dej pary napedów sledzacych WP2-S-WP4 jest przy¬ laczony jeden uklad wspólbieznosci GL2H-GL4, który porównuje cyfrowy sygnal predkosci obroto- M wej fi napedu prowadzacego WP1 uzyskany z cyf¬ rowego miernika predkosci obrotowej DT1 z wlas¬ nym, cyfrowym sygnalem predkosci obrotowej f2-=-f4 z cyfrowych mierników predkosci obrotowej BT2-MJT4 i tworzy wyjsciowy sygnal analogowy za a pomoca utworzenia sygnalu róznicowego i prze¬ twornika cyfrowo-analogowego.Aby przy zmianie kierunku obrotów sygnal ko¬ rekcyjny mógl byc polaczony z prawidlowa biegu¬ nowoscia, w ukladzie zastosowano przelaczniki analogowe 125H-128, 135-M38 i 145-M48 oraz prze¬ laczniki zwrotne i dopasowujace 121H-124, 131-^134 i 141-K144 przylaczone przed ukladami wspólbiez¬ nosci, do których doprowadza sie chwilowe war¬ tosci predkosci obrotowej n2-Hn4. Doprowadzenie cyfrowych sygnalów predkosci obrotowej do okres¬ lajacych uchyby predkosci ukladów wspólbieznosci GL2—GL4 nastepuje tym samym zaleznie od chwi¬ lowej biegunowosci kierunków obrotów. Tym sa¬ mym zapewnia sie, ze biegunowosc sygnalu korek¬ cyjnego zawsze odpowiada prawidlowo aktualnemu kierunkowi obrotów. Sygnal korekcyjny jest nas¬ tepnie doprowadzany do zadajnika granicznej war¬ tosci predkosci obrotowej 30/40/50 kazdego ze sle¬ dzacych napedów WP2-HWP4 dla korekcji predkosci obrotowej i pradu twornika.Jesli z powodu niedogodnego obciazenia pomostu dzwigowego powstanie .taki rozklad ciezaru, ze na przyklad glówny ciezar przypadnie na napedy sle¬ dzace WP3 i WP4, które musza tym samym wytwo¬ rzyc wyzsze momenty obrotowe, podczas gdy naped prowadzacy WP1 i naped sledzacy WP2 beda nie¬ znacznie obciazone, to powstanie sytuacja, w któ¬ rej czestotliwosc prowadzaca sygnalu predkosci obrotowej 11 ksztaltuje wysokie wartosci sygnalu korekcyjnego w sensie wyzszych predkosci obroto¬ wych dla napedów sledzacych WP3 i WP4, co moze spowodowac przestawienie predkosci i pradu twor¬ nika na jeszcze wieksze wartosci. Napedy sledzace WP3 i WP4 bylyby wtedy silnie przeciazone. Wobec tego sygnaly korekcyjne porównuje sie ze soba w ukladzie wyboru 1 i sygnal korekcyjny o najwyz¬ szej wartosci w kierunku wiekszych predkosci obrotowych doprowadza sie do ukladu odwracaja¬ cego 2 i nastepnie do przelacznika 3, do zadajnika wartosci granicznych 20 prowadzacego napedu WP1 w ten sposób, ze naped prowadzacy przestawia sie w kierunku predkosci obrotowej. Przerzutnik po¬ miarowy 4 zwalnia przelacznik 3 tylko przy ope¬ racji podnoszenia.Dalsza mozliwosc ochrony napedów przed prze¬ ciazeniem w przypadku obciazenia pochylego pow¬ staje wtedy, gdy w ogóle nie przewiduje sie napedu prowadzacego, lecz automatycznie jako naped pro¬ wadzacy pracuje ten z napedów WP1H-WP4, który jest najbardziej obciazony.Poniewaz przy opuszczaniu — odpowiednio dp obciazenia — pracuje sie z yryzsza niz znamionowa predkoscia obrotowa, nalezy wtedy pomiaru obcia¬ zenia dokonywac z udzialem pamieci obciazenia 15/25/35/45. Miara obciazenia jest kazdorazowo prad twornikowy napedu. Rzeczywista wartosc pradu twornika doprowadza sie wiec nie tylko do wezlów sumacyjnych regulatorów pradu twornika 13/23/- /33/13, lecz równoczesnie do przylaczonych pamieci obciazenia 15/25/35/45, które po uplywie, zadanego czasu okreslonego w zespole zegara 16/26/36/76 za¬ pisuja wartosc obciazenia.Wszystkie wartosci obciazenia doprowadza sie do ukladu wyboru obciazenia 6, który przesyla naj¬ wyzsza wartosc obciazenia do czlonu funkcyjnego 7 (in = f(JA ). Wszystkie sygnaly czasowe wprowa¬ dzane do ukladu wyboru czasu 5 o ^charakterze elementu logicznego' I w ten, sposób, ze czlon; cza¬ sowy o najdluzszym czasie biegu powjoduje wys¬ lanie sygnalu wyjsciowego z ukladu wyboru czasu 5, który zadaje zagajnikowi wartosci gra¬ nicznej 20 prowadzacego napedu WF1 najwieksza wartosc wiodaca, która musi przyjac naped pro¬ wadzacy. Dla odpowiedniego wplywmaia na napedy sledzace wprowadza sie stad róznicowe sygnaly korekcyjne.Sygnal odpowiadajacy najwiekszej wartosci ob¬ ciazenia doprowadza sie przez przewód wyrównu¬ jacy 51 do wszystkich zadajników wartosci; gra¬ nicznych 20/30/40/50 tak, ie natychmiast nastepuje zgrubna regulacja wszyislfckich napedów, z kolei przeprowadza sie regulacje dok&dma za pomoca sygnalów korekcyjnych.To korzystne rozwiazanie dla .^oniiaru i wyi&p- rzystania obciazenia dla pierwotnej, zgrubnej? ije- gulacji sluzy równiez przy operacji podnoszenia, jednak nalezy wyposazyc kazdy naped w oddzielne pamieci obciazenia dla podnoszenia i opuszczania.Pomiar obciazenia mozna równiez przeprowa¬ dzic tak, ze nie przewiduje sie napedu prowadza¬ cego, lecz automatycznie naped o najwyzszym ob¬ ciazeniu sluzy jako prowadzacy.Uksztaltowane przez uklady wspólbieznosci GL2-KJL4 sygnaly korekcyjne dalej wykorzystuje sie do przesuwania krzywej ograniczenia P=const., w ten sposób, ze oprócz zadajnika granicznej war¬ tosci predkosci obrotowej 20/30/40/50 wprowadza sie dla regulacji pradu twornikowego zadajnik granicznej wartosci pradu twornika 17/27/37/47.Sposób wedlug w^rnalazku pozwala na utrzyma¬ nie sygnalów korekcyjnych ponizej dopuszczalnych wartosci zaklóceniowych. Bez tego niezbedne byly¬ by bardzo duze wzmocnienia, co powodowaloby szczególnie niekorzystna niestabilnosc ukladu regu-I £23*59 a tetyji&go, w pnrpMtai pmcy z wyfc*&| niz zna- mletKWa pred swattte spastfbu wedKig wvr*alazku kf&ywa stalej rffcOOy slfcnowl wów8«6 Stela krzywa graniczna, stanowiaca odpowiednik okreslonych wartosci Tmtenticj torfy***} aaleztiej od wyteottaflla kazdego Sposób Wedlug wyHsd&iku umozliwia to, ze smiand tooey prsy stalym fca^lecSiu dokonywana jest p*ze« ztfriilie: natezenia Jinradu twbrnika w kierunku mniejszych lub wickszytin wartosci bez {ferze<*i$z*ni& Silnika aftc^tówego W spsteób ttdedo- f*t*tti**tey< ttfos*ia Jedriak równiez utrzymywac tfte** W&rtoSs par#4Kl tworflika, a sniona wielkosci mocy uayskiiWtt* $op*ats atty&rije ftapd^cia twornika. 3**tr*eienia patentowe 1 ScwWfcb reeulacji WK)6lbi€toQ*ci napedów plat- foriny podftoSflLka, wyi*K8&<»ti*3 W przynajmniej dwft nap<*dy lub pary ftapedów uruchamiane od- dJittoite lttfe l^candft, pftay tizym w pt^ty Lacznej do HazM^ Mpettt p*d«asi*flta jtfitt iadany prad twomika doprowadza sie wielkosc g&ifptat uzyska- tiefe ptósea pofówittnfe wartosci aAdamej i rzeczy- t^iortcEf W tryski *e#il*iC$i pradu tweniika, -przy ttyto * nttpaSM prowadzacego wytwarzajacego &H5mt r*M£*«l&tftj wartosci predkosci obrotowej #M^i«lO#ujtt rie w«2ysikte dalsze napedy podnos- ftffca f&kfe ttap**? sledAce w ten sposób, ze tworzy *** z «ygft8ltt wartosci rzeczywistej predkosci obro- 1»?#*J napetfu pr«warttt|C«ga i sygnalów wartosci rttcz^wifet^eli ptedkufei obrótowych napedów sle- d**ey*h lyittarfy k*&efccyj&£, fctfrre dc^wadza sie €o ife&tiów wspólbteznosd kazdego z napedów stttiftacych, Ctttttniettfiy ty», ze dla pracy podno- kwaaia i wpt?*ra&&li& aiTkienia «ie biegunowosc syg¬ nalu korekcji, przed utworzeniem róznicy w ukla- &ie w*poJbie*ttttfci (©L2, 0L3, OL4), w zespole ^aclauAiikrfw miategrowcli ftii-Mtt, 135-^138, M-r+ttt) 4 prteiamAkaw zwrotnych i dopasowu- fccyóh *i$re*-ttd |*l*-l$4, 141+144), a ponadto syg- ittlent kdtfefegfl o pmwidtewej biegunowosci regu¬ luje sie ^itNtóc&fta Wielkosc predkosci obrotowej poprzez zadajnik wartosci gtaotczniej (30, 40, 50) fectóflego tfe iledLacych napedów podnosnika 1. SgftOttfib VP*ttug zastrz. 1, mamtenAy *ym, ze $**y c*d*io#sei*rti wyb*em tóe z sygnalów korek- cyjftycfr wsfcyttfcish Oedzaejsch napedów podnaos- nika (WPZ, WW, WPS) *ygnal toarefccyfcly o naj¬ wiekszej wartosci w tlkiadate wyboru wadza sie do prowadzacego napedu (WPl) dla ob¬ nizenia predkosci obrotowej i pradu tworaiko- g weigo, 3. Sposób wedlug zastrz. 1, guamiemy iym, ze do sygnalów korekcji wprowadza sie sygnal pier¬ wotnego obciazenia w/brany Jatko najwieksza war¬ tosc ze wszystkich wartasci obciazenia zapisanych w pamieci obciazenia , 26, 3S, 4i) w ukladzie wyboru obciazenia <#) i doprowadza sie do napedu prowadsacego cssasu pomiaru okreslanego praez uk^ad wybo-ru czasu <5). 4. Sposób wedlug zastn. S, znamienny tym, ze najwieksza wartosc obciazenia daprowactaa sia do napedu pawwadzacego (WF5) po upl/wie na^dluz- Sizego z czasów pomiarowych, wybranego t eygtna- lów wartosci czasu w zespole zegarowym Xl«, 26, 38, 10) ukladu wyboru obciazenia (0). 5. Sposób wedlug x&6tr& 3, mamlefitty tytn, ze ze wsL}«Lkicli sygnalów obciazenia zapisanych w pamieci obciazenia (15, 25, 25, 45) wybiera sie w ukladzie wyboru obciazenia ^) najwieksza war¬ tosc i za pomoca przewodu wyrówaawczego (51) po uplywie trasu 0 psMtiiaru okreskmego w ukladzie wyboru czasu (5) doprowadza sie do wszystkich napedów podnosnika wotna wartosc prowadzaca, do której dodaje sie sygnaly korekcyjne. & Sposób wedlug sastrz* 1, znamienny tym, ze jiko naped prowadzacy wykorzystuje sie naped podinosnika o najwiekszym obciazeniu. 7» Sposób wedlug zastrz. 2, znaniienny tym, ze jato naped prowadzacy wykorzystuje sie naped podnosnaka z najwyzsza wartoscia sygnalu korek¬ cyjnego w kierunku podwyzszania predkosci obro¬ towej, 8. Sposób wedlug zastrz. 1, raamieiHiy tym, ze sygnal korekcyjny z ukladów wspólbdeznosci (GLZ—OL4) doprowadza sie do zadafnika wartosci granicaaiej (30, 30, 40, 50), jak równiez do zadajni- ków graliicanej wartosci pradtu twornikowego (17, 27, 37, 47) i oddzialuje sie na zmróaoe oboiazeoia PN = ooftst. 9. Sposób wedlug zastrz. 1, znsjmseiiiiy tym, ze prxy stalym pradzie twornikowym powoduje sie zmiane obciazenia *PN = cobosL przez zmiane na¬ piecia tworniika za pomoca sygnalu korekcji.U 20 25 M 35 40123 159 WP2 WPH -EK3) B T R X 5L X WP3 WPif -Eh©B -{§-©f PL PL PL PL PL PL PL PL