Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania slodkiej galaretki dietetycznej bezcukrowej z zelu agarowego i organicznego wypelniacza. W znanych technologiach przemyslowego wytwa¬ rzania galaretek cukierniczych spozywczych uzywa sie jako srodka zelujacych agaru, zelatyny i pektyny oraz sacharozy i syropu ziemniaczanego. Substancje zelujace w znanych sposobach sa wprowadzane w postaci plynnej lub pólplynnej do uprzednio sporzadzonego wodnego roztworu cukrowo-syropowego. Roztwór cukrowo-syropowy sporzadza sie rozpuszczajac cukier w nadmia¬ rze wody, a nastepnie mieszajac go z syropem ziemniaczanym w odpowiednich proporcjach oraz zageszczajac tak otrzymana mieszanine, az do uzyskania 75% suchej masy w drodze powolnego ogrzewania w lazni lub otwartej budowy zbiorniku technologicznym.Znane sposoby postepowania mimo, ze powszechnie stosowane, wykazuja szereg wad. Do najistotniejszych z nich nalezy koniecznosc wprowadzenia do receptury znacznej ilosci sacharozy, która bedac wypelniaczem, nadaje wyrobowi bardzo wysoka slodkosc, uniemozliwiajacjednoczes¬ nie jego regulowanie smaku, przy jednoczesnej koniecznosci wprowadzenia do receptury dosc znacznej ilosci wody technologicznej, która jednak w nastepnym etapie procesu technologicznego w fazie zageszczania musi byc w drodze zabiegów termicznych usunieta.W zwiazku z powyzsza niedogodnoscia, ze wzgledu na koniecznosc zachowania w wyrobie odpowiedniej trwalosci a przede wszystkim konsystencji, zwartosc wody w wyrobie koncowym nie moze byc wieksza niz 24%. W znanych technologiach wykorzystujacych jako srodek zelujacy agar, wystepuje niebezpieczenstwo spadku sily zelowania galaretki na skutek trudnej rozpuszczalnosci agaru w obecnosci znacznych ilosci cukru oraz wrazliwosci agaru na obecnosc kwasów i stosun¬ kowo wysokie bo siegajace powyzej 60°C temperatury prowadzenia procesu. Przygotowanie znanych zelów do galaretek sporzadza sie przez obróbke termiczna roztworu cukrowo-agarowego prowadzona w temperaturze od 100°C do 112°C przez czas nie krótszy niz 15 minut w naczyniach technologicznych realizujacych podwyzszenie cisnienia. Otrzymane w znany sposób technologi¬ czny galaretki agarowe charakteryzuja sie zawartoscia agaru w ilosci 1%, zawartoscia culcru od 50% do 65%, zawartoscia syropu ziemniaczanego od 20% do 25%, zawartoscia kwasu cytrynowego od 1% do 1,5%, a zawartosc wody w wyrobie koncowym jest nie wieksza niz 24%.2 122899 W przypadku stosowania w znanych technologiach jako srodka zelujacego zelatyny, galeretki maja niezbyt dobra konsystencje oraz sa szczególnie podatne na rozwój kultur bakteryjnych.Otrzymane w znany sposób technologiczny galaretki pektynowe maja w swym skladzie pektyne w ilosci od 1% do 1,5%, cukier w ilosci od 55% do 65%, syrop ziemniaczany w ilosci od 25% do 30%, kwas cytrynowy w ilosci od 0,5% do 1%, cytrynian sodu w ilosci 0,4%, wody od 21% do 22%. W przypadku stosowania pektyny, gotowe galaretki wymagaja zachowywania ilosci cukru w scisle okreslonym,, dosc waskim przedziale procentowym, a ponadto sa one wrazliwe na bledy w ustalaniu dla nich wlasciwej liczby kwasowej srodowiska. Wszystkie ze znanych i opisanych technologii otrzymywania galaretek cukierniczych, prowadza do otrzymania produktu nie zaslu¬ gujacego w pelni na miano dietetycznego, glównie ze wzgledu na zbyt wielka ilosc zawartej w nim sacharozy.Wynalazek winien zrealizowac zadanie opracowania sposobu wytwarzania galaretek slodkich calkowicie bezcukrowych w pelni dietetycznych, przy uzyciu do ich wytwarzania konwencjonal¬ nych surowców pochodzenia roslinnego lub syntetycznego dopuszczonych do spozycia. Dalszym celem wynalazku jest opracowanie sposobu postepowania umozliwiajacego wiazanie w masie galaretki znacznej ilosci wody w celu dalszego zmniejszenia jej wartosci kalorycznej i poprawienia w zwiazku z tym walorów dietetycznych.Sposób wytwarzania slodkiej galaretki dietetycznej bezcukrowej wedlug wynalazku, realizuje zalozone cele dzieki temu, ze stosuje sie w nim slodki wypelniacz organiczny z rodzaju aminokwa¬ sów, to jest kwas aminooctowy zwany glicyna w ilosci od 7,0% do 7,5% lecz najkorzystniej 7,5%.Rozpuszcza sie ja w wodnym roztworze najlepiej jednodziesiecionormalnym kwasu cytrynowego.Stosuje sie roztwór zawierajacy od 1,82% do 1,50% lecz najkorzystniej 1,50% kwasu o temperatu¬ rze od 60°C do 69,5°C, lecz najkorzystniej nie wiecej niz 68°C, i która utrzymuje sie przez czas nie dluzszy niz 5 min.Bezposrednio przed doprowadzeniem do temperatury 68°C do roztworu glicyny zawierajacej co najmniej 7,0% glicyny lecz najkorzystniej 7,25% lecz nie wiecej niz 7,5% o temperaturze od 60°C do 69,5°C, lecz najkorzystniej nie wiecej niz 68°C, która utrzymuje sie przez czas 8 min. dodaje sie przy stalym mieszaniu slodki dwupeptyd-L-aspartylo-1-fenyloalaniny i w ilosci od 0,05% do 0,01% lecz najkorzystniej 0,02%. Tak sporzadzona mieszanine laczy sie z uprzednio w znany sposób przygotowanym wodnym zelem agarowym w ilosci od 1,3% do 0,7% lecz najkorzystniej 1,0%, który ma w momencie laczenia temperature nie przekraczajaca 60°C.Po ponownym wymieszaniu tak otrzymany pierwszy komponent galaretki, laczy sie ze sporza¬ dzonym uprzednio, lekko slodkim zelem nosnym, zawierajacym od 57,5% do 54,0% lecz najko¬ rzystniej 55,0% nosnika wiazacego wode w lacznej ilosci utrzymanej w granicach 1,30%-0,70%. Ma on postac drobno sproszkowanej maltodekstrozy, o wartosci wskaznika dekstrozowego utrzyma¬ nej w przedziale od DE 15 do DE 25 lecz najkorzystniej DE 23.Maltodekstroza czysta w sposobie wedlug wynalazku jest mieszanina zdepolimeryzowanych weglowodanów z hydrolizy skrobii ziemniaczanej i zawiera w kazdej jednej czesci wagowej od 1% do 5% glukozy, od 5% do 16% maltozy i od 79% do 94% polisacharydów. Sproszkowana, najkorzystniej maczkowa maltodekstroze, zasypuje sie bardzo wolno równomiernym strumieniem na powierzchnie pozostajacej w ruchu wirowym wody czystej o temperaturze pokojowej nie wyzszej jednak niz 20°C. Po zasypaniu wskazanej ilosci, poddaje sie roztwór wodny powolnemu ogrzewaniu do temperatury 100°C i przetrzymuje sie w tej temperaturze przez czas od 1 min. do 15 min., lecz najkorzystniej 5 min., az do uzyskania lepkiej jednorodnej cieczy. Nastepnie poddaje sie ja powolnemu, najlepiej naturalnemu schlodzeniu do temperatury nie nizszej niz 60°C, po której osiagnieciu tak otrzymany drugi komponent galaretki dietetycznej laczy sie niezwlocznie w opisany sposób z poprzednio sporzadzonym i majacym wskazana temperature komponentem pierwszym.Otrzymuje sie po ujednorodnieniu surowa galaretke dietetyczna, której koncowe walory organoleptyczne osiaga sie po jej zadaniu na goraco sladowymi ilosciami barwników oraz dodat¬ ków zapachowych i smakowych. Stosowany do sporzadzenia komponenta pierwszego galaretki zel agarowy, ma na 30 czesci wagowych wody, co najmniej jedna czesc wagowa agaru. Utrzymuje sie pH komponentu pierwszego galaretki dietetycznej jest w granicach od pH 3,5 do pH 3,2, lecz najkorzystniej 3,4. Ogrzewanie do wskazanych temperatur w poszczególnych operacjach technolo¬ gicznych prowadzi sie najkorzystniej w lazni parowej. Energiczne mieszanie mechaniczne kompo-122 899 3 nenta pierwszego galaretki z komponentem drugim galaretki jest realizowane w sposób zapewnia¬ jacy zatrzymywanie w masie galaretki jak najmniejszej ilosci powietrza.Do sporzadzania galaretki stosuje sie wode technologiczna obrobiona bakteriostatycznie w znanych filtrach bakteriobójczych oraz obrobiona chemicznie w drodze filtracji w celu pozbawie¬ nia jonów wapnia do poziomu nie przekraczajacego 57 mg Ca ++/11. Laczna ilosc wody zuzytko¬ wanej w recepturze galaretki jest utrzymywana w granicach od 36,6% do 33,5%, lecz najkorzystniej wynosi 35%.Sposób dzieki uzyciu w nim niecukrowych srodków slodzacych oraz wypelniacza w postaci glicyny oraz nosnika organicznego w postaci maltodekstrozy, spowodowal znaczne obnizenie wartosci kalorycznej wyrobu gotowego, czyniac go w pelni zaslugujacym na miano cukierniczej galaretki dietetycznej, przy jednoczesnym zachowaniu (w drodze specjalnie zaprogramowanych warunkach technologicznych) korzystnie walorów smakowych oraz odpowiedniej i dajacej sie w dosc szerokich granicach regulowac konsystencji. W sposobie postepowania wedlug wynalazku, uzyskuje sie produkt pozbawiony obcych posmaków, rózniacych sie istotnie od znanych produk¬ tów, slodzonych sztucznie na przyklad sacharyna. W znanych sposobach postepowania przy sporzadzaniu galaretek cukierniczych praktycznie nie ma mozliwosci regulowania wspólczynnika ich wyslodzenia, podczas gdy w sposobie wedlug wynalazku, regulacja slodkosci jest mozliwa w dosc szerokich granicach, bez zmiany zasadniczych walsciwosci organoleptycznych wyrobu. W sposobie wedlug wynalazu, wyeliminowany zostal calkowicie zabieg zageszczania przez usuwanie wody, wskutek czego uzyskano znaczna oszczednosc w zakresie energochlonnosci procesu, jak równiez wyeliminowany zostal bardzo niekorzystny wystepujacy w znanych technologiach efekt oslabiania sily zelowania komponentów galaretki. Sposób wedlug wynalazku jest szczególowo opisany na przykladach jego wykonania.Przyklad I. Sposób otrzymywania slodkiej galaretki dietetycznej bezcukrowej o smaku pomaranczowym z zelu agarowego z wypelniaczem pochodzenia roslinnego, polega na tym, ze stosuje sie jako slodki wypelniacz glicyne w ilosci najkorzystniej 7,5 kg, która rozpuszcza sie w wodnym roztworze 0,1 n kwasu cytrynowego, zawierajacym najkorzystniej 1,50 kg kwasu w tempe¬ raturze najkorzystniej 68°C i utrzymuje sie w tej temperaturze przez 5 min.Bezposrednio przed doprowadzeniem do tej temperatury, do opisanego roztworu dodaje sie przy stalym mieszaniu slodku dwupeptyd-L-aspartylo-1-fenyloalaniny w ilsoci najkorzystniej 0,02 kg, tak sporzadzona wodna mieszanine w ilosci 100 kg laczy sie z uprzednio przygotowanym wodnym zelu agarowego w ilosci najkorzystniej 1,0 kg w temperaturze nie przekraczajacej 60°C.Jest to konieczny warunek otrzymania optymalnego bilansu cieplnego procesu (niebezpieczenstwo naruszenia barier zelowych). Po ponownym wymieszaniu tak otrzymany pierwszy komponent galaretki, laczy sie przez energiczne mieszanie mechaniczne w mieszarce z mieszadlem planetarnym ze sporzadzonym uprzednio, lekko slodkim zelem nosnym. Zel ten dodaje sie w ilosci najkorzyst¬ niej 55,0 kg jako nosnik wiazacy wode.W procesie stosuje sie maltodekstroze o wskazniku dekstrozowym wynoszacym De 23 bedaca mieszanina zedpolimeryzowanych weglowodanów z hydrolizy enzymatycznej kwasowej skrobii ziemniaczanej, zawierajaca na kazde 100 czesci wagowych okolo 4 czesci wagowe glukozy, okolo 10 czesci wagowych maltozy i okolo 86 czesci wagowych polisacharydów. Sproszkowana przez uprzednie zmielenie najkorzystniej w postaci maczki maltodekstroze, zasypuje sie bardo wolno równomiernym plaskim lecz szerokim strumieniem na powierzchnie pozostajacej w ciaglym wiro¬ wym ruchu wody czystej o temperaturze pokojowej nie wyzszej jednak niz 20°C. Po zasypaniu wskazanej ilosci maltodekstrozy, powoli ogrzewa sie do temperatury 100°C i stale mieszajac przetrzymuje sie w tej temperaturze przez 5 min. Po uzyskaniu lepkiej jednorodnej cieczy poddaje sie ja powolnemu, najlepiej naturalnemu schladzaniu do temperatury nie nizszej niz 60°C. Po osiagnieciu tej temperatury drugi komponent galaretki dietetycznej w ilosci 90 kg laczy sie niezwlo¬ cznie przez wlanie do naczynia z mieszadlem, zawierajacego poprzednio sporzadzony i majacym wskazana temperature 60°C z komponentem pierwszym w ilosci 10 kg. Otrzymuje sie 100 kg po wymieszaniu surowej galaretki dietetycznej, której doprowadzenie walorów organoleptycznych, handlowych o jednolitej strukturze glównie smaku i koloru pomaranczowego? osiaga sie po jej zadaniu na goraco sladowymi ilosciami barwników oraz dodatków zapachowych i smakowych pomaranczowych.4 122899 Stosowany do sporzadzenia komponenta pierwszego galaretki zel agarowy, ma na 30 czesci wagowych wody, co najmniej jedna czesc wagowa agaru. Utrzymuje sie pH 3,4 komponentu pierwszego galaretki dietetycznej. Ogrzewanie do wskazanych temperatur w poszczególnych ope¬ racjach technologicznych jest realizowane najkorzystniej w lazni parowej, jako zapewniajacej najstabilniejsze warunki regulacji. Energiczne mieszanie mechaniczne komponenta pierwszego galaretki z komponentem drugim galaretki prowadzi sie w sposób zapewniajacy zatrzymywanie w masie galaretki jak najmniejszej ilosci powietrza. Do sporzadzania galaretki stosuje sie wode technologiczna obrobiona bakteriostatycznie w znanych filtrach bakteriobójczych oraz obrobiona chemicznie w drodze filtracji w celu pozbawienia jonów wapnia do poziomu nie przekraczajacego 57 mg Co++/ll„ a laczna ilosc wody zuzytkowanej w recepturze galaretki najkorzystniej wynosi 35%.Przyklad II. Sposób otrzymywania slodkiej galaretki dietetycznej bezcukrowej o smaku cytrynowym z zelu agarowego z wypelniaczem pochodzenia roslinnego, realizuje sie tak,ze stosuje sie opisany slodki wypelniacz glicyne w iosci limitujacej jej punkt izoelektryczny, maksimum 7,5 kg, która rozpuszcza sie w wodnym roztworze kwasu cytrynowego zawierajacym nie wiecej niz 1,82 kg kwasu w temperaturze do 69,5°C i utrzymuje sie w tej temperaturze przez czas okolo 4 min.Bezposrednio przed doprowadzeniem do tej temperatury do opisanego roztworu dodaje sie przy stalym mieszaniu slodki dwupeptyd L-aspartylo-1-fenyloalaniny w ilosci maximum 0,05 kg. Tak sporzadzona mieszanine laczy sie z uprzednio przygotowanym wodnym zelem agarowym, w ilosci maximum 1,3 kg majacym w momencie laczenia temperature nie mniej niz 50°C. Po ponownym wymieszaniu tak otrzymany pierwszy komponent galaretki laczy sie przez energiczne mieszanie mechaniczne w zbiorniku z mieszadlem pionowym ze sporzadzonym uprzednio lekko slodkim zelem nosnym. Zel ten podaje sie do naczynia technologicznego w ilosci nie mniej niz 54 kg.W procesie stosuje sie maltodekstroze o wskazniku dekstrozowym DE 25 bedaca mieszanina zdepolimeryzowanych weglowodanów z hydrolizy enzymatycznej kwasowej lub enzymatyczno- kwasowej skrobii ziemniaczanej, zawierajaca na 100 czesci wagowej do 5 czesci wagowej glukozy do 16 czesci wagowej maltozy i do 79 czesci wagowej polisacharydów. Sproszkowana do granulacji 100 /im maltodekstroze zasypuje sie jak najwolniej, najlepiej mechaniczna dozownica równomier¬ nym plaskim strumieniem na powierzchnie pozostajacej o ruchu wirowym woda czystej o tempera¬ turze pokojowej maksymalnie 18°C. Po zasypaniu wskazanej ilosci maltodekstrozy, woda poddaje sie powolnemu ogrzewaniu w naczyniu z ogrzaniem plaszczowym do temperatury 100°C i przetrzy¬ muje sie przy slabym jej mieszaniu w tej temperaturze przez czas do 15 min. Po uzyskaniu lekkiej jednorodnej cieczy poddaje sieja w nawiewie oczyszczonego powietrza technologicznego studzeniu do temperatury nie nizszej niz 60°C (uzasadnienie celowosci takiego postepowania jak w przykla¬ dzie I.). Studzenie prowadzi sie z szybkoscia nie wieksza niz 2° na minute, po której osiagnieciu otrzymuje sie drugi komponent galaretki dietetycznej w ilosci 90,63 kg, laczy sie go nastepnie niezwlocznie z poprzednio sporzadzonym i majacym wskazana temperature komponentem pier¬ wszym wprowadzonym w ilosci 9,37 kg, w naczyniu mieszalnikowym, otrzymujac po wymieszaniu surowa galaretke dietetyczna w ilosci 100 kg.Koncowe walory organoleptyczne galaretki „cytryna" osiaga sie po jej zadaniu na goraco sladowymi ilosciami barwników oraz dodatków zapachowych i smakowych cytrynowych ojedno¬ litej strukturze i charakterystycznej zólej barwie. Do sporzadzenia pierwszego komponenta stosuje sie zel agarowy, 30 czesci wagowych wody i maksimum 3 czesci wagowych agaru. Utrzymuje sie pH komponentu pierwszego galaretki dietetycznej przed jego polaczeniem z komponentem drugim, o wartosci 3,5. Energiczne mieszanie mechaniczne komponenta pierwszego galaretki z komponen¬ tem drugim galaretki, prowadzi sie w sposób zapewniajacy zatrzymywanie w masie galaretki jak najmniejszej ilosci powietrza. Do sporzadzania galaretki stosuje sie wode technologiczna jak w przykladzie I. Laczna ilosc wody uzytej w recepturze galaretki wynosi maksymalnie 36,6%.Przyklad III. Sposób otrzymywania slodkiej galaretki dietetycznej bezcukrowej o smaku owocowym z zelu agarowego z wypelniaczem pochodzenia roslinnego polega na tym, ze stosuje sie jako slodki wypelniacz glicyne w ilosci nie mniej niz 7 kg, która ropuszcza sie w wodnym roztworze 0,1 n kwasu cytrynowego, zawierajacym nie mniej niz 1,50 kg kwasu w temperaturze nie mniej niz 60°C i utrzymuje sie w tej temperaturze przez 5 min. Bezposrednio przed doprowadzeniem do tej temperatury, do opisanego roztworu, dodaje sie przy stalym mieszaniu slodki dwupeptyd L-aspar-122899 5 tylo-1-fenyloalaniny w ilosci nie mniej niz 0,01 kg, tak sporzadzona wodna mieszanine w ilosci 100 kg laczy sie z uprzednio przygotowanym wodnym zelem agarowym w ilosci nie mniej niz 0,7 kg w temperaturze okolo 60°C. Po ponownym wymieszaniu pierwszy komponent galaretki laczy sie przez energiczne mieszanie mechaniczne w znanej misie cukierniczej ze sporzadzonym uprzednio, lekko slodkim zelem. Dodaje sie go w ilosci maximum 57,5 kg.W procesie wedlug wynalazku stosuje sie maltodekstroze o wskazniku dekstrozowym DE 15, bedaca mieszanina zdepolimeryzowanych weglowodanów z hydrolizy enzymatycznej-kwasowej skrobii ziemniaczanej, zawierajaca na kazde 100 czesci wagowej nie mniej niz 1 czesci wagowej glukozy, nie mniej niz 5 czesci wagowej maltozy i nie wiecej niz 96 czesci wagowej polisacharydów.Sproszkowana przez uprzednie zmielenie do postaci srednioziarnistej maczki maltodesktroze, zasypuje sie mechanicznie dozownica bardzo wolno równomiernym plaskim lecz szerokim stru¬ mieniem na powierzchnie pozostajacej w ruchu wirowym wody czystej majacej temperature nie mniej niz 12°C.Po zasypaniu wskazanej ilosci maltodesktrozy powoli ogrzewa sie najlepiej konwencyjnemu do temperatury 100°C i przetrzymuje sie w tej temperaturze przez nie mniej niz 1 min. Po uzyskaniu lepkiej i jednorodnej cieczy, poddaje sie ja naturalnemu studzeniu najlepiej w plaskich tacach do temperatury nie nizszej niz 60°C. Po osiagnieciu tej temperatury drugi komponent galaretki dietetycznej w ilosci 90,79 kg laczy sie niezwlocznie przez powolne wlewanie do naczynia zawieraja¬ cego poprzednio sporzadzony i majacy wskazana temperature 60°C komponent pierwszy w ilosci 9,21 kg. Otrzymuje sie po krótkim wymieszaniu galaretke w ilosci 100 kg o jednolitej strukturze, której walory organoleptyczne glównie smak owocowy osiaga sie po jej zadaniu na goraco sladowymi ilosciami barwników oraz dodatków zapachowych i smakowych oraz po oblewie kuwertura.Stosowany do sporzadzania komponenta pierwszego galaretki zel agarowy, ma na kazde 30 czesci wagowych wody, dwie czesci wagowe agaru. Utrzymuje sie pH komponentu pierwszego galaretki dietetycznej o wartosci mimimum pH 3,2. Energiczne mieszanie mechaniczne kompo¬ nenta pierwszego z komponentem drugim galaretki prowadzi sie w sposób zapewniajacy zatrzyma¬ nie w masie galaretki jak najmniejsza ilosc powietrza. Do sporzadzenia galaretki stosuje sie wode technologiczna o walorach jak opisano w przykladzie I. Laczna ilosc wody uzytej w recepturze galaretki wynosi nie mniej niz 33,5%.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania slodkiej galaretki dietetycznej bezcukrowej z zelu agarowego i slod¬ kiego wypelniacza w temperaturach utrzymywanych ponizej 100°C, znamienny tym, ze jako slodki wypelniacz stosuje sie glicyne w ilosci od 7,0% do 7,5% lecz najkorzystniej 7,5%, która rozpuszcza sie w wodnym roztworze kwasu cytrynowego, zawierajacym od 1,82% do 1,50% i utrzymuje sie w tej temperaturze przez czas nie dluzszy niz 5 min., przy czym bezposrednio przed doprowadzeniem do tej temperatury, do tego roztworu dodaje sie przy stalym mieszaniu slodki dwupeptyd-L- aspartylo-1-fenyloalanine w ilosci od 0,05% do 0,01% i tak sporzadzona mieszanine laczy sie z wodnym zelem agarowym w ilosci od 1,3% do 0,7% i otrzymany pierwszy komponent galaretki laczy sie przez mieszanie mechaniczne ze sporzadzonym uprzednio, lekko slodkim zelem malto- dekstrozy w ilosci od 57,5% do 54,0%, o wartosci wskaznika dekstrozowego utrzymanej w przedziale od DE 15 do DE 25 lecz najkorzystniej DE 23, bedacej mieszanina zdepolimeryzowa¬ nych weglowodanów z hydrolizy enzymatycznej kwasowej lub enzymatyczno-kwasowej skrobii ziemniaczanej, zawierajacej w czesci wagowej od 1% do 5% glukozy, od 5% do 16% maltozy i od 79% do 94% polisacharydów, która rozpuszcza sie przez ogrzewanie do temperatury 100°C po zasypaniu bardzo wolno równomiernym strumieniem na powierzchnie pozostajacej w ruchu wirowym wody czystej o temperaturze pokojowej nie wyzszej jednak niz 20°C, po czym przetrzy¬ muje sie w temperaturze 100°C przez czas od 1 minuty do 15minutlecznajkorzystnie5minutazdo uzyskania lepkiej jednorodnej cieczy i nastepnie poddaje powolnemu najlepiej naturalnemu schlo¬ dzeniu do temperatury nie nizszej niz 60°C i drugi komponent galaretki dietetycznej laczy sie niezwlocznie z poprzednio sporzadzonymi majacym wskazana temperature komponentem pier-6 122 899 wszym, a po wymieszaniu komponentów do galaretki dietetycznej dodaje sie po jej zalaniu na goraco sladowe ilosci barwników oraz dodatków zapachowych i smakowych. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie do sporzadzenia komponenta pierwszego galaretki zel agarowy z 30 czesci wagowych wody i co najmniej jednej czesci wagowej agaru. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w pierwszym komponencie galaretki dietety¬ cznej utrzymuje sie pH w granicach od 3,5 do 3,2 lecz najkorzystniej 3,4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze prowadzi sie ogrzewanie do wskazanych temperatur w poszczególnych operacjach technologicznych w lazni parowej. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie energiczne mieszanie mechaniczne komponenta pierwszego galaretki z komonentem drugim galaretki, zapewniajace zatrzymywanie w masie galaretki jak najmniejszej ilosci powietrza. 1'nicownia Poligraficzna 1'PPRL. Naklad 120 egz.(V-n;i 100 zl PL