PL11635B1 - Zelazobetonowa obudowa chodników. - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy zelazobetonowej obudowy chodników, która polega na tern, ze na plycie lezacej na spagu, wykonanej z zelazobetonu, umieszczone sa boczne dzwigary lukowe, jeden naprzeciw drugie¬ go. Szczyty tych dzwigarów polaczone sa ze soba przegubem zwornikowym, a ich dolne konce opieraja sie o wspornik, umie¬ szczony na plycie w spagu i uzbrojony ze¬ lazem. Sasiednie dzwigary w celu ich pola¬ czenia posiadaja zebra i rowki, a kazdy dzwigar spoczywa na dwóch sasiednich plytach w spagu tak, ze obudowa stano¬ wi jedna calosc.Na rysunku pokazany jest przyklad wykonania wynalazku. Fig. 1 wskazuje o- budowe w widoku poprzecznym i w polo¬ wie w przekroju; fig. 2 — w przekroju we¬ dlug linji A—B fig. 1. Fig. 3 uwidocznia przegub zwornikowy w przekroju wedlug linji C—D fig. 4; fig. 4 — w przekroju wedlug linji E—F fig. 3; fig. 5 — odmien¬ ne wykonanie przegubu. Fig. 6 i 7 pokazu¬ ja w widoku poprzecznym i zboku inne wykonanie przegubu. Fig. 8 jest przekro¬ jem poprzecznym zawiasowego polaczenia przegubu.Obudowa sklada sie z plyty / w spagu, wykonanej z zelazobetonu i z dzwigarów lukowych 2, 3, przeciwleglych i wykona¬ nych równiez z zelazobetonu. Dzwigary spoczywaja na krawedziach 4 plyty /, przyczem wsporniki 5, uzbrojone zelazem, zapobiegaja przesuwaniu sie dzwigarów do srodka. Szczyty dzwigarów polaczone sa przegubem zwornikowym 6.Uzbrojenie obudowy odbywa sie we¬ dlug ogólnie znanych regul plyt zelazobe- tonowych, podwójnie uzbrojonych.Przy wykonywaniu obudowy ukladasie pierscien, zlozony z plyty liz dwóch przeciwleglych dzwigarów 2, 3, do sasied- V- l niego pierscienia* W celu polaczenia obu "* * pierscieni tfprotfracdza sie zebro 7 dzwiga¬ ra 2 luib 3 (fig. 2) w zlobek 8 sasiedniego dzwigara. Przy stosowaniu mniejszych pro¬ fili, polaczenie dokonane jest wedlug spo¬ sobu, uwidocznionego na lewej stronie fig- 2.Oprócz tego osiaga sie usztywnienie równiez dzieki przestawieniu plyt 1 tak, ze kazdy dzwigar 2 lub 3 spoczywa na dwóch plytach, jak tez dzieki szczególne¬ mu wykonaniu przegubu zwornikowego.Przegub sklada sie przy wiekszej obu¬ dowie z walca 6, ulozonego w lozysku dzwigarów 2 i 3 (fig. 3 i 4). Lozysko po¬ siada uzbrojenie zelazne 9 tak, ze cisnie¬ nie dziala równomiernie na calym przekro¬ ju betonu.Walec 6 sklada sie z dwóch rur 10 i 11, wsunietych jedna w druga tak, ze rura zewnetrzna 11 otacza rure wewnetrzna 10, wypelniona betonem. Czop 12, laczacy obie rury, zapobiega ich przesuwaniu. Rury w kierunku dlugosci sa tak rozmieszczone, ze kazda rura U otacza rury wewnetrzne dwóch sasiednich walców.Walec umieszcza sie w lozyskach juz podczas zestawiania gotowej obudowy, po- czem rury 10, 11 laczy sie ze soba czopem 12. W ten sposób powstaje jednolity prze¬ gub zwornikowy.W odleglosciach co 4—5 m przerywa sie to polaczenie tak, ze obudowa moze byc dowolnie prowadzona.Wykonanie przegubu wedlug fig. 5 na¬ daje sie do lekkiej obudowy, przy której skaly zostaja tylko opierzone.Zamiast walca stosuje sie tu zwykly dzwigar zelazny 13 okolo 4—5 m dlugosci, zaleznie od rodzaju skal. Dzwigar otrzy¬ muje panewki 14 z betonu, w których spo¬ czywaja nasady 16 sasiednich dzwigarów 2 i 3.Przy silnej obudowie mozna wykonac przegub w calosci z betonu (fig. 6 i 7), którego uzbrojenie odpowiada pokazane¬ mu na fig. 1, z ta róznica, ze wkiladki ze¬ lazne walca 6 sa grulbsze, podczas gdy ksztaltówki 9 (fig. 3 i 4) sa zbedne.Uzbrojenie takiego walca 6 sklada sie z pretów podluznych 17 i z preta 18, owi¬ nietego naokolo pretów 17. Wolne konce pretów 17, jak tez pretów 19 sasiedniego walca 6, sa wygiete ku wewnatrz. Walce wraz z uzbrojeniem. 17, 18, 19 wytwarza sie przed wykonaniem obudowy. Po usta¬ wieniu dzwigarów 2 i 3 (fig. 1) wprowadza sie walec 6 na szczycie i przysuwa sie wal¬ ce sasiednie jeden do drugiego tak blisko, az prety 17 i 19 dosuna sie jedne na dru¬ gie, poczem przestrzen niewypelniona pomiedzy walcami 6 zapelnia sie betonem; powstaje wiec jednolita calosc. Prety, u- mieszczone w sposób podany, zastepuja w zupelnosci rury 10, 11 i czopy 12.Jednostronne cisnienie skal moze spo¬ wodowac wypadniecie dzwigarów 2 i 3 z przegubu. Szczególnie przy silnych wybu¬ chach winno sie zapobiec zawalaniu sie o- budowy; nalezy równiez zmniejszyc ru¬ chliwosc przegubu.W tym celu dzwigary 2 i 3 podczas ich wykonywania otrzymuja pewna ilosc pe¬ tlic 21 z zelaza okraglego lub plaskiego, które otaczaja walce 6 i zapobiegaja wy¬ padaniu dzwigarów (fig. 8). Przegub ma ksztalt zawiasy, ptrzyczem mozna stoso¬ wac dowolna ilosc petlic.Zamiast tego mozna umiescic we¬ wnatrz obwodu obudowy dowolna ilosc przegubów tak, ze pierscien sklada sie z wiekszej ilosci czesci, niz trzech, które stykaja sie przegubami. Przy wiekszej ilo¬ sci przegubów obudowa mialaby ksztalt lancucha przegubowego. PL

Claims (6)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Zelazobetonowa obudowa chodni¬ ków, znamienna tern,, ze na plycie (1) w _ 2 —spagu, wykaaanej z zelazobetcmu, umie¬ szczone sa przeciwlegle dzwigary hukowe (2, 3), wykonane równiez z zelazobetonu i polaczone ze soba u szczytu przegubami zwornikowemi, przyczem dolne konce dzwigarów (2, 3) opieraja sie o wsporniki (5), zastosowane nar plycie (1) i uzbrojo¬ ne zelazem.
2. 2. Obudowa wedlug zastrz 1, zna¬ mienna tern, ze sasiednie dzwigary (2, 3) polaczone sa ze soba zebrami (7) i zlob¬ kami (8), a kazdy dzwigar (2, 3) spoczy¬ wa na dwóch srednich , plytach (1) w spagu.
3. 3. Obudowa wedlug zastrz. 1 i 2, zna¬ mienna tem, ze górne konce dzwigarów (2, 3) zaopatrzone-sa- w lozyska na wklad¬ ke przegubowa, w ksztalcie walca (6), przyczem lozyska posiadaja opierzenie zelazne (9), na które cisnienie skal dziala równomiernie na calym przekroju betonu.
4. 4. Obudowa wedlug zastrz. 1—3, zna¬ mienna tem, ze walec f6) sklada sie z rury zewnetrznej (11)'i wewnetrznej (10), wsu¬ nietych jedna w druga oraz przestawio¬ nych jedna wzgledem drugiej, przyczem rura wewnetrzna (10) wypelniona jest be¬ tonem, czop (12) zas^ laczacy obie rury, zapobiega ich przesuwaniu.
5. 5. Przegub zworaikowy do obudowy wedlug zastrz. 1 — 3, znamienny tem, ze sklada sie z dzwigara zelaznego (13) zao¬ patrzonego w panewki (14) z betonu, w których spoczywaja nasady (15) lukowych dzwigarów (2, 3) sasiednich (fig. 5). 6. Przegub wedlug zastrz. 4, znamien¬ ny tem, ze sklada sie z wiekszej ilosci walców betonowych (6), usztywnionych zelaznemi pretami (17, 19), otoczonemi pretami (18), przyczem zagiete konce pre¬ tów (17, 19) przystawione sa do podob¬ nych konców walca sasiedniego, przestrzen (20) zas pomiedzy temi walcami (6) wy- pcjlniona jest betonem (fig. 7). 7. Przegub wedlug zastrz. 1—5, zna¬ mienna tem, ze w górnych koncach obu przeciwleglych dzwigarów lukowych (2, 3) umieszczona jest naprzemian pewna ilosc petlic (21) z zelaza okraglego lub plaskiego, pomiedzy które wsuniete sa walce (6) naksztalt zawiasów, przyczem polaczenie jest dostatecznie ruchome, jako tez zapobiega rozluznianiu polaczenia przy jednostronnem cisnieniu skal lub podczas wybuchów (fig. 8). 8. Obudowa wedlug zastrz. 1—7, zna¬ mienna tem, ze w celu osiagniecia zupel¬ nie podatnej obudowy, dzwigary boczne (2, 3) zaopatrzone sa oprócz przegubu zwornikowego w wieksza ilosc dalszych przegubów i skladaja sie z kilku czesci, stykajacych sie na przegubach. August Stehlik. Zastepca: Inz. H. Sokal, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nf 11635. Ark. i.Do opisu patentowego Nr 11635. Ark. 2. 7. ---^^t-f-l frfllWltf 18 f9 20 6 K^ ^) ^) ^ 7 18 1? /^ 19 (9Do opisu patentowego Nr 11635. Ark. 3.
6. 6. Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. '»f-r3LIOTEKA PL