Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia ha drodze fotograficznej obrazów o zmienionym kontrascie z przedmiotów, w postaci zwlaszcza rentgenogramów, poprzez maskowanie negatywu za pomoca odmiennie naswietlonego pozytywu.Analiza diagnostyczna rentgenogramów jest cze¬ sto utrudnione tym, ze poszukiwane struktury, zwlaszcza rozpoczynajace sie zmiany zlosliwe, róz¬ nia sie wzgledem otoczenia tylko mniejsza gesto¬ scia i mniejszym pochlanianiem promieniowania, i w rentgenogramie zostaja odwzorowane tylko po¬ przez odpowiednio male róznice w wartosci tonal¬ nej wzgledem otoczenia.Znane jest zmienianie kontrastu obrazu prze- swietleniowego, uzyskanego elektrycznie lub ele¬ ktronicznie, za pomoca elektrycznych urzadzen przelacznikowych z opisu patentowego Stanów Zjedn. Am. nr 3 292 018.Niedogodnoscia znanych urzadzen jest to, ze juz podczas przeksztalcania w obraz dajacy sie stero¬ wac elektronicznie nastepuje nieuniknione, wyraz¬ ne pogorszenie sie zdolnosci rozdzielczej, drobne szczególy gina w szumie elektronicznym. Natomiast najmniejsze rozróznialne róznice wartosci tonalnej sa, w przypadku obrazów uzyskiwanych na ekra¬ nach urzadzen elektronicznych, np. za pomoca ki¬ neskopu, znacznie wieksze niz w przypadku stoso¬ wania fotografii za pomoca materialów swiatloczu¬ lych. Dlatego tez jakosc wspomnianych obrazów uzyskanych elektrycznie lub elektronicznie jest 10 15 20 25 30 ogólnie znacznie gorsza jak zdjec fotograficznych, i nic zlego sie nie dzieje, kiedy elektryczne obrazy otrzymane na ekranach zdejmuje sie fotograficznie.Mimo wiec olbrzymiego kosztu niezbednych urza¬ dzen elektrycznych i elektronicznych otrzymuje sie mierny wynik, nieprzydatny do dokladniejszych analiz diagnostycznych.Znane sa takze fotograficzne sposoby zmieniania kontrastu, w których mozna osiagnac zmiane kon¬ trastu' przez maskowanie przezroczystego ohrazu strefami zaciemniajacymi i rozjasniajacymi, Naj¬ czesciej ma sie przy tym na celu zmniejszenie kon¬ trastu, a mianowicie dopasowanie stosunkowo du» zego okresu wartosci tonalnych przezroczystego obrazu do stosunkowo malego zakresu wartosci tonalnych obrazu na papierze.Znane jest (opis patentowy RFN DOS 1070028) wykonywanie miekkiej kopii diapozytywowej z ne¬ gatywu i nastepne kopiowanie zestawu tego nega¬ tywu z nakrywajacym go przezroczem pozytywo¬ wym. Niedogodnym jest przy tym to, ze nastepuje przy tym splaszczenie krzywej kontrastowosci, i tylko dzieki przeciwnemu zakrzewieniu krzywych kontrastowosci negatywu i pozytywu mozliwe jest dostrzezenie wiekszej liczby szczególów niz na prostej kopii negatywu.Ogólnie w tego rodzaju sposobach celowe jest albo i konieczne stosowanie róznych, ustalonych poprzez próby, naswietlen tych przezroczy nalozo¬ nych na siebie w celu markowania, aby nie na- 112 678112 Z stapilo zbyt silne wygaszenie negatywu i pozytywu.W kazdym razie wynik jest uzalezniony od przy¬ padkowosci i zrecznosci dzialania wykonujacego.Celem wynalazku jest opracowanie prostego, wy¬ dajnego i niezawodnego, nadajacego sie do wszech- 5 stronnego zastosowania i automatyzacji sposobu polepszenia wykrywalnosci informacji zawartych w obrazach o slabym kontrascie, przydatnego zwlaszcza w diagnostyce rentgenowskiej.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze 10 wykonuje sie szereg przezroczy negatywowych o-wzrastajacym stopniu zaciemnienia poprzez ko¬ piowanie oryginalu na przezroczowym materiale swiatloczulym o stromej krzywej kontrastowosci, stopniujac stopniowo 'wzrastajace naswietlania, któ- 15 re odpowiadaja górnej lub dolnej granicy wybra¬ nego zakresu stopni, tonalnych o wzmacnianym kontrascie. Nastepnie przezrocze negatywowe o sil¬ niejszym stopniu zaciemnienia z tej wybranej pary odwraca sie w przezrocze pozytywowe o od- 20 powiadajacym mu stopniu zaciemnienia i przezro¬ cze pozytywowe naklada sie odpowiednio na przez¬ rocze negatywowe wybranej pary tworzac war¬ stwowy zestaw przezroczy i naswietla sie cel po¬ przez warstwowy zestaw przezroczy. Do wytwa- 25 rzania warstwowych zestawów przezroczy stosuje sie wiele, a korzystnie wsizystkie zakresy stopni tonalnych.Sposobem wedlug wynalazku mocna, z dowolne¬ go oryginalu zwlaszcza przezrocza negatywowego, 30 otrzymanego przez naswietlanie promieniami rent¬ genowskimi albo przez sfotografowanie ekranu z obrazem tkanki% cielesnej powstalym przez prze¬ swietlenie ultradzwiekowe, wybrac szczególnie inte¬ resujacy zakres wartosci tonalnych i rozciagnac go 35 na szersza podzialke wartosci tonalnych, uzyskiwa¬ nych w plaszczyznie obrazowej, albo tez mozna przedstawic stopniowo rosnace zakresy wartosci tonalnych w postaci obrazów o jednakowej ge¬ stosci. 40 Szczególnie wazne jest to, ze samo fotografowa¬ nie nie wymaga stosowania szczególnej techniki, lecz ze mozna wykorzystywac zwykly sprzet prze- swietleniowy, a jedynie zdjecia otrzymane za ich pomoca lub juz istniejace stosuje sie jako oryginaly tó do dalszej analizy.Zaleta sposobu wedlug wynalazku jest to, ze poz¬ wala zastosowac "ujednolicona technike we wszyst¬ kich przypadkach zastosowan. I tak w przypadku dostatecznie drobnego stopniowania ^zeregu przez- M roczy negatywowych o wzrastajacym stopniu za¬ ciemnienia mozna, stosujac ten sam, z góry zadany schemat operacji kopiowania i ustalone, stopniowo wzrastajace naswietlenie, a zwlaszcza czasy na¬ swietlen, uczynic zadosc wszystkim wymaganiom, w jakie stawia sie przezroczom rentgenowskim lub tym podobnym, poddawanym analizie. Umozliwia to powazne zautomatyzowanie sposobu i zwlaszcza w wyniku tego wytwarzanie zestawów przezroczy, negatywowych o wzrastajacym stopniu zaciemnie- w nia I zestawu odpowiednich przezroczy pozytywo¬ wych o wzrastajacym stopniu zaciemnienia, dzieki czemu analizujacy bez trudu moze dokonac dowol¬ nego pogrupowania negatywów i pozytywów w ze¬ stawy warstwowe przezroczy. w 678 « Celowym jest zastosowanie srodków pomocni¬ czych dla ulatwienia drabinkowego nakladania na siebie tych przezroczy. Szczególnie wygodnym i ko¬ rzystnym jest taki wariant sposobu wedlug wy¬ nalazku, w którym do kazdego przezrocza nega¬ tywowego dodaje sie drabinkowo przezrocze pozy¬ tywowe najblizszego, wyzszego stopnia naswietle¬ nia, tworzac warstwowy zestaw przezroczy. Co umozliwia analizujacemu przebadanie, kolejno, sze¬ regu tak utworzonych warstwowych zestawów przezroczy negatywowych z pozytywowymi i wyszu¬ kanie tego zestawu przezroczy, w którym wyste¬ puje ten interesujacy zakres wartosci tonalnych, który moze zostac odzwierciedlony czy tez odwzo¬ rowany dajac wzmocnienie kontrastu. Ta mozliwosc dostarczenia calego kompletu warstwowych zesta¬ wów przezroczy jest realizowana z wieksza trud¬ noscia niz mozliwosc najprostsza polegajaca na tym, ze diagnosta analizujacy przeswietlenie wczes¬ niej naniesie na oryginale, zwykle zdjeciu rentge-_ nowskim lub ultradzwiekowym, informacje, który obszar ma byc lepiej zróznicowany przez wzmoc¬ nienie kontrastu. W takim przypadku trzeba wyko¬ nac i dalleij obrobic jedynie; te warstwowe zestawy przezroczowe, których zaczernienia od górnej do dolnej granicy wartosci tonalnych zostaly zróznico¬ wane na obszarze bedacym przedmiotem zaintere¬ sowania. Rozumie sie, ze we wszystkich tych za¬ biegach moze miescic sie równiez powiekszanie i pomniejszanie.W plaszczyznie obrazowej moze byc umieszczony ekran do obserwacji bezposredniej, i w tym przy¬ padku warstwowy zestaw przezroczy jest wykorzy¬ stywany jako zwykle przezrocze pozytywowe W ukladzie projekcyjnym, albo tez material swiatlo¬ czuly, przeksztalcany nastepnie w -trwala odbitke.Oba te rozwiazania maja swe zalety.W przypadku obserwacji bezposredniej mozna,. poprzez zmiane i nastawienie strumienia swietlne¬ go, np. poprzez zmiane mocy elektrycznej zasilaja¬ cej lampe projekcyjna, uzyskac w wygodny sposób dalsza zmiane kontrastu, aby nastawic taka ja¬ skrawosc zródla swiatla, która umozliwia najko¬ rzystniejsze, zróznicowane przedstawienie szczegó¬ lów w zadanym zakresie wartosci tonalnych.Rozumie sie, ze tego rodzaju kontrole wizualna, mozna równiez wykorzystywac do ustalenia ko¬ rzystnego naswietlenia ponizej zastosowanego ma¬ terialu swiatloczulego.W wielu przypadkach celowe jest mozliwe jak najpelniejsze wykorzystywanie zakresu wartosci tonalnych odzwierciedlanego w plaszczyznie obra¬ zowej, w której znajduie sie czy to ekran, obserwa¬ cyjny czy tez material swiatloczuly, co najprosciej mozna osiagnac przez odpowiedni dobór warunków naswietlania i/lub obróbki podlug znanych regul fotograficznych. I tak mozna np. stosowac material swiatloczuly, którego kontrastowosc jest bardziej plaska jak kontrastowosc materialu swiatloczulego, stosowanego na warstwowe zestawy przezroczy,, a wiec bardziej miekkiego materialu swiatloczule¬ go ód tego ostatniego. Mozna równiez wplywac w znany sposób na zakres wartosci tonalnych i kon-. trast wytwarzanego, trwalego obrazu przez odpo¬ wiedni dobór stosowanych substancji wywoluja-«2 5 cych i ustalenie okreslonych warunków wywoly¬ wania.Najkorzystniejszym do analizy jest ujecie obra¬ zów otrzymywanych za pomoca warstwowych ze¬ stawów przezroczy, w postaci uwidaczniajacej ob- 5 szary o jednakowej gestosci, przy czym o tyle do¬ kladniejsze otrzymuje sie odwzorowania obszarów o jednakowej gestosci, o ile drobniejsza jest róz¬ nica pomiedzy kolejnymi stopniami zaciemnienia przezroczy negatywowych i przezroczy pozytywo- 10 wyeh, i im twardszy bedzie material swiatloczuly, który sie stosuje. Inaczej mówiac, do wytwarzania odwzorowan izogestosciowych, do celów analizy warstwowych zestawów przezroczy korzystne jest stosowanie materialu swiatloczulego o stromej kon- 15 trastowoscjL Szczególnie korzystne jest analizowanie warstwo¬ wych zestawów przezroczy w postaci odwzorowan . barwnych, poniewaz w takim przypadku mozna osiagnac jeszcze lepsze wzmocnienie kontrastu *° i zdolnosci rozdzielczej.Dodatkowa^ istotna zaleta jest przy tym to, ze przez nalozenie na siebie wielu przezroczy o róz¬ nych barwach mozna otrzymac mieszaniny barw, a tym samym i dalsze mozliwosci róznicowania. 25 Szczególnie do tego celu, lecz równiez i calkiem ogólnie do celów bardziej przejrzystej nalizy, zwlaszcza w postaci odwzorowan izogestosciowych, korzystne jest wytwarzanie odbitek jednobarw¬ nych, przy czym dla róznych warstwowych zesta- 30 wów przezroczy stosuje sie rózme barwy dla tego samego kompletu. W praktyce najczesciej z orygi¬ nalu sporzadza sie nie jeden zestaw warstwowy przezroczy a caly komplet takich zestawów, które odpowiadaja wielu, a korzystnie wszystkim zakre- 35 som stopni zaciemnienia oryginalu. Pozwala to na uzyskanie podczas analizy szczególnie wyrazistych, pelnych szczególów i bardzo przydatnych do celów diagnostycznych wyników zwlaszcza wtedy, kiedy wytworzy sie" wiele, korzystnie wszystkie jedno- *° barwne obrazy na materiale przezroczowym, nalo¬ zy sie na ,siebie i zanalizuje je w swietle przecho¬ dzacym. W celu otrzymania trwalego wyniku ana¬ lizy obraz ten ujmuje sie w postaci zdjecia na nor¬ malnym, barwnym materiale swiatloczulym. 45 Do odwzorowan wielobarwnych, dla prostoty ogól¬ nie zaleca sie stosowanie twardego materialu swiat¬ loczulego na warstwowe zestawy przezroczy na odzworowania jednobarwne. W wyniku koncowym uzyskuje sie dzieki temu obraz obszarów o jedna- M kowej gestosci, w którym poszczególnym stopniom zaciemnienia oryginalu odpowiadaja rózne barwy na tym obrazie.W dalszej obróbce opisanych warstwowych ze¬ stawów przezroczy zlozonych z negatywów i pozy- M tywów czesto moze byc korzystnym podkreslenie zarysów bardziej kontrastowych struktur oryginalu.Do tego celu mozna posluzyc sie znanymi techni¬ kami, wedlug których na przyklad uzywa sie prze¬ zrocza pozytywowego i negatywowego w polozeniu i0 wzajemnego przesuniecia o wielkosci uzaleznionej od zadanej grubosci wytwarzanej linii zarysu, albo tez przezrocze pozytywowe i przezrocze negatywo¬ we i/lub warstwowy zestaw przezroczy i material swiatloczuly naswietlany promieniami przechodza- « * cymU przez ten zestaw umieszcza sie w pewnej odleglosci wzgledem siebie dobranej w zaleznosci od zadanej grubosci linii zarysu. Czesto wystarcza sama odleglosc wynikajaca z grubosci przyklada¬ nego materialu swiatloczulego. We wszystkich tych przypadkach otrzymuje sie w dalszej odmianie wy¬ nalazku szczególnie równomierne i latwo widoczne linie zarysu przez zastosowanie sposobu wytwarza¬ nia kopii obrazu oryginalu, w którym to obrazie zostal wzmocniony kontrast.Z oryginalu wykonuje sie przezrocze negatywowe i odpowiednie przezrocze pozytywowe, a nastepnie naklada sie jedno na drugie tworzac warstwowy zestaw przezroczy, po czym naswietla sie material swiatloczuly poprzez ten warstwowy zestaw prze¬ zroczy, przy czym podczas naswietlania material swiatloczuly i warstwowy zestaw przezroczy obra¬ ca sie wokól osi nachylonej do kierunku padania swiatla. Nastepnie fotograficzny material swiatlo¬ czuly wywoluje sie, przez co otrzymuje sie obraz zarysu, w którym skoki wartosci tonalnych orygi¬ nalu sa oddane liniami zarysu. Do naswietlania stosuje sie korzystnie swiatlo kierunkowe, np. swiatlo z punktowego zródla swiatla, a zwlaszcza swiatlo zasadniczo równolegle. Os obrotu w naj¬ prostszym przypadku jest prostopadla do warstwo¬ wego zestawu przezroczy i poprzez ten zestaw na¬ swietlanego materialu swiatloczulego.Sposób wedlug wynalazku mozna równiez sto¬ sowac lacznie lub w uzupelnieniu do innych spo¬ sobów zmiany kontrastu, a zwlaszcza w tych przy¬ padkach, kiedy ma sie do czynienia z oryginalem wzmocnionym innymi sposobami.Sposób wedlug wynalazku mozna równiez sto¬ sowac do usuwania niepozadanych fragmentów obrazu, zwlaszcza znajdujacych sie w niestotnych obszarach zaciemnienia, podczas odwzorowywania oryginalu. Wykorzystywanie tej mozliwosci moze miec istotne znaczenie zwlaszcza w przypadku zau¬ tomatyzowanego analizowania oryginalów wyste¬ pujacych w duzych ilosciach.Sposób wedlug wynalazku jest wyjasniony w przykladach stosowania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat wyjasniajacy stosowa¬ nie sposobu wedlug wynalazku, fig. 2, 3, 4 sche¬ maty wyjasniajace rózne sposoby analizowania warstwowych zestawów przezroczy, a fig. 5 sche¬ mat wyjasniajacy sposób otrzymywania linii za¬ rysu.Wedlug fig. 1 zdjecie rentgenowskie sluzace za oryginal, traktowane tu jako pozytyw, chociaz w stosunku do odwzorowywanej struktury moze to byc zwykly negatyw rentgenowski, przerabia sie za pomoca naswietlania stopniowo zmieniajacymi sie czasami, np. w stosunku 1: 2 : 4 : 8 :16 : 32 materia¬ lu swiatloczulego o stromej kontrastoiwosci na szesc przezroczy negatywowych o wzrastajacym stopniu zaciemnienia A do F.Rozumie sie, ze mozna zastosowac wiecej lub mniej stopni zaciemnienia. Z przezroczy negatywo¬ wych o wzrastajacym stopniu zaciemnienia wyko¬ nuje sie przezrocza pozytywowe o wzrastajacym stopniu zaciemnienia a, b, c, d, e, f stosujac te same czasy naswietlania i jednakowo twardy ma¬ terial swiatloczuly. Nastepnie sklada sie je drabin-112678 kawo w warstwowe zestawy przezroczy Ab, Be, Cd, sta De i Ef, przy czym kazdorazowo negatywowe prze - W zrocze laczy sie z przezroczem pozytywowym na¬ pa* stepnego stopnia zaciemnienia. W przypadku ideal- < nie twardego materialu swiatloczulego w kazdym da warstwowym zestawie przezroczy sa przezroczysta str tylko miejsca odpowiadajace okreslonym obszarom pol stopni zaciemnienia oryginalu. Przy zastosowaniu w bardziej miekkiego materialu swiatloczulego w tym zw zakresie stopni zaciemnienia powstaje mniejsze lub I wieksze zróznicowanie tonów szarych, wj Na fig. 2 jest schematycznie wyjasniony sposób o-\ oceniania warstwowych zestawów przezroczy za pi( pomoca analizy w swietle przechodzacym. W tym s^ przypadku warstwowy zestaw przezroczy np. Cd st^ odwzorowuje sie ma ekran 8 za pomoca ukladu re optycznego 2 i zródla swiatla projekcyjnego 4, któ- ne, rego jaskrawosc nastawia sie za pomoca opornika kc naistawczego 6. nii Na fig. 3 jest wyjasniony sposób wykonywania P3 odbitek czarno-bialych z warstwowego zestawu pc] przezroczy. W przypadku granicznym przedstawia- cz • ja one obszary o jednakowej gestosci, a mianowi- ro cie w takim przypadku, kiedy stosuje sie dosta- sti tecznie twardy material swiatloczuly. W innym pi przypadku granicznym idzie o przedstawienie róz- r? nych zakresów wartosci tonalnej oryginalu w moz- sii liwie calym zakresie wartosci tonalnych materialu te swiatloczulego, który stosuje sie do kopiowania warstwowego zestawu przezroczy. Dzieki temu roz- g< ciagnieciu zakresu wartosci tonalnych uzyskuje sie o1 pozadane wzmocnienie kontrastu i latwiej rozpoz- gi naje sie szczególy, które na oryginale sa trudno z lufo w ogóle nile sa rocjpoznawalne z powodu zbyt s^ malych róznic gestosci. r« Na fig. 4 jest wyjasniony sposób analizowania ii, warstwowego zestawu przezroczy jednobarwnych, ^ z których kazde ma inna barwe. Jesli w tym przy- pi padku stosuje sie twardy material swiatloczuly, t( przy czym równiez i warstwowy zestaw przezroczy si byl wykonany na materiale twardym, to mozna zblizyc sie do przypadku granicznego, w którym ri otrzymane obrazy jednobarwne przedstawiaja kaz- 1^ dorazowo obszary o jednakowej gestosci. sj W przypadku stosowania bardziej miekkiego ma- p1 teriahr swiatloczulego wystepuje mniej lub bar¬ ci ' dziej silne zróznicowanie gestosci barwy w obra-* zach jednobarwnych Ab ... Ef. Jednobarwne obrazy, -v w postaci przezroczy, moga byc zestawiane przez 1} naliczenie na siebie w barwne warstwowe zestawy d przezroczy 10 i obserwowane w swietle przechodza- r cym.C W odróznieniu od obrazów czarno-bialych wedlug s fig. 3, które po nalozeniu na siebie dawaly coraz ¦V wieksze zaciemnienie, a w przypadku granicznym c| obraz zupelnie czarny, w przypadku analizy barw- j nego, warstwowego zestawu przezroczy 10 w swiet- t ]e przechodzajcym obserwuje sie w calosci obraz, ^ w którym jednakowej gestosci obiszary wystepuja <\ " w odmiennych barwach, przy czym cibiraz ten moz- i na utrwalic na fotografii barwnej 12, X Na fig. 5 jest wyjasniony sposób wykonywania i odwzorowan linii zarysu. Warstwowy zestaw przez- < roczy zlozony z. przezrtocza negatywowego, 11 i ' o okreslonym stojpniu zaciemnier^a, przezrocza po 10 15 40 *5 30 35 40 45 50 55 «0 65 zytywowego 16, slabiej naswietlonego oraz z prze¬ kladki z przezroczystego maiteriailu dystansowego 18 umieszcza sie na stole obrotowym 20 ponad foto¬ graficznym materialem swiatloczulym 22. Stoi obrotowy jest nastepnie obracamy wtokól osa 24 prostopadlej do warstwowego materialu swiatlo¬ czulego 22 i zestawu przezroczy, a przy tym jest naswietlany zasadniczo równolelglymli promieniami swietlnymi 26, kitórych kierunek padania jest na¬ chylony pod kajtem wzgledem osi obrotu 24.JDiziejlci disftmieniiiu odsitepu pomiedzy przezroczem negatywowym 14 a przezroczem pozytywowym 16 otrzymuje sie po wywolaniu obraz, w którym sko¬ ki wartosci tonalnych orginalu zostaja dodane przez linie zarysu. Umozliwia to w wlielu przypad¬ kach rozpoznawanie zarysu utworów laczacych sde ze soba. Roaumiie sie, ze równiez pomiedzy prze¬ zroczem pozytywowym 16 a materialem swiatlo¬ czulym 22 moze byc pozostawiony pewien odstep, i mozna o ile to pozadane zastosowac samodzielnie lub dodatkowo i inne znane sposoby, n^. negatyw i pozytyw moga zostac przesuniete wzgledem siebie podczas kopiowania z dokladtoego nalozenia na sie¬ bie. Sposób - wyjiasrtiony na przykladzie fig. 5, w którym stosuje sde stól obrotowy 20 ma te za¬ lete, ze umozliwlia otrzymanie bardziej równomier¬ nych linii zarysu.Zastrzezenia patentowe .1. Sposób wytwarzania na drodze fotograficznej obrazów o zmienionym kontrascie z przedmjiotów, w postaci zwlaszcza rentgenegramów, poprzez mas¬ kowanie negatywu za pomoca odimiennie naswiet¬ lonego pozytywu, znamienny tym, ze wyjkoouje sde szereg przezroczy negatywowych o wzrastajacym stopniu zaciemnienia poprzez kopiowanie oryginalu na przezroozowym materiale swiatloczulym o stro¬ mej krzywej kontraistowosoi, stosujac stopniowo wzrastajace naswietlenie, nastepnie dobiera sie taka pare przezroczy negatywowych wzrastajacego stopnia naswietlania* które odpowiadaja górnej luib dolnej granicy wybranego zakresu stopni tonal¬ nych o wzmacnianym kontrascie, po czym przezro¬ cze negatywowe o silniejszym stopniu zaciemnie¬ nia z tej wybranej pary odwraca sie w przezrocze pozytywowe o odpowiadajacym mu stopniu za¬ ciemnienia, a nastepnie przezrocze pozytywowe na¬ klada sie odpowiednio na przezrocze negatywowe wybranej pary tworzac warstwowy zestaw przezro¬ czy i wresizcie naswiietla sie material swiatloczuly pióprzez warstwowy zestaw przezroczy, przy czym do wytwarzania warstwowych zeistaiwów przezroczy stoisuje sie wiele, a korzystnie wszyistkie zakresy stopni tonalnych. 2. Sposób wedlug zafctrz. 1, znamienny tym, ze do obserwacji bezposrednich jako material swiatlo¬ czuly stosuje sie ekran. 3. Sposób wedlaig zastrz. 1, znamienny tym, ze jajko material siwiiaitloczuly stosuje sie fotograficzny material swiatloczuly, który za pomoca analogicz¬ nego sposobu przetwarzania obrazu dalej przetwa¬ rza sie w obraz trwaly, przy czym jako sygnal obrazu stosuje sie fotograficzny film dó bualo-czar_ nyich lub barwnych obrazów.112 678 9 10 4. Sjposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze fotografliczny material swiatloczuly stosuje sie taki, którego kontrastoiwosc jest bardziej plaska od kbn- trastowosci maiteirdalu swiatloczulego, stosowanego na warstwowy zestaw przezroczy. 5. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze do wytwarzania obrazów przedstafwaaljacych obsza¬ ry o jednakowej gestosci optycznej stosuje sie fotograficzny material swiatloczuly o stromej kon- trastowosci. 6. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze do wytwarzania przezrocza barwnego stosuje sie dalsza obróbke, pirzy czyni informacje zaciemnien gestosci optycznej w danym oklreisie oryginalu wprowadza sie w kodujace barwy. 7. Sposób wedlug zastirz. 3, znamienny tym, ze podczas naswietlania fotograficznego materialu swiatloczulego, material swiatloczuly i zestaw warstwowy przezroczy skreca sie wokól osi nachy¬ lonej wzgledem kierunku padania swiatla. 8. Sposób wedlug zastnz. 7, znamienny tym, ze zestaw warstwowy przezroczy i material swiatlo¬ czuly, skreca sie wokól osi, stanowiacej prosto- 10 15 20 padla do plaszczyzny tego zestawu warstwowego przezroczy i tego materialu swiatloczulego. 9. Sposób wedlug zastnz. 7, znamienny tym, ze przezrocza negatywowe i przezrocze pozytywowe zostawia sie w polozeniu wzajemnego przesuniecia o odleglosc odpowiadajaca zadanej grubosci linii zarysu. 10. Sposób wedlug zaiste. 7, znamienny tym, ze stosuje sie odstep pomiedzy warstwowym zesta¬ wem przezroczy a matenialiem swiatloczulym, od- poiwiadajacym zadanej grubosci linii zarysu. 1L Sposób wedlug zaistrz. 7 albo 8, znamienny tym, ze stjosuje sie odstepy pomiedzy pnzezroczem pozytywowym a przezroczem negatywowym, od¬ powiadajace zadanej grubosci Inii zarysu. 12. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze do naswietlania stosuje sie równolegla wiazke swiatla. 13. Sposób wedlug zastirz. 1, znamienny tym, ze oryginalny film stosuje sie jako nosnik w procesie przetwarzania albo oryginal zmienia sie przedtem w kontraistowosó (przewaznie wzmacnia), zanim zmieniony obraz zastosuje sie jako nosnik.FI6.2 r^uftCt t 7t PL PL