Wynalazek niniejszy dotyczy przyrza¬ du do nauki celowania, dajacego moznosc latwego, stopniowego wyszkolenia rekruta w sztuce celowania, a przedewszystkiem kontroli postepów w tej sztuce celowania, poczynionych przez ucznia, usuwajac ko¬ niecznosc ponoszenia duzych kosztów na wydatkowane przy nauce naboje.Przyrzad wedlug wynalazku przedsta¬ wiony jest na rysunku, przyczem fig. 1 przedstawia widok w perspektywie przy¬ rzadu, nastawionego do nauczania podstaw celowania, fig. 2 — taki sam widok, lecz wtedy, gdy prowadzi sie juz nauke celo¬ wania z karabinu; fijg. 3 pokazuje w skali powiekszonej przekrój wziernika i jego u- mocowaniej fig. 4 — szczegól przytwier¬ dzenia tarczy celowniczej z trzpieniem do znaczenia.Przyrzad sklada sie zasadniczo z trzech czesci: A, B i C (fig. 1, 2).Czesc A ma postac skrzynki, w której jest osadzony wziernik 1, do którego zol¬ nierz przy celowaniu przyklada oko.Wziernik ten umocowany jest w sikrzynce ruchomej w ten sposób, ze moze sie prze¬ suwac we wszystkich kierunkach. Umoco¬ wanie to, uwidocznione w przekroju na fig. 3, dokonane jest przy pomocy dwóch tarcz okraglych 2 i 3, które bedac sciska¬ ne przez skrecone ze soba czesci 4 i 5 wziernika, zaciskaja miedzy soba krawe¬ dzie okraglego otworu tylnej scianki 6 skrzynki A i w ten sposób unieruchomiaja wziernik, pozwalajac jednak na przesu¬ niecie go po przezwyciezeniu pewnego o- poru w dowolnym kierunku w plaszczyznie otworu.Do skrzydla A fest poza tein przy¬ twierdzona obsada 7, sluzaca do zaloze¬ nia, koliby IcarabinUj ebs&dc te przy pomocy srub 8 i 9, saneczek 10 oraz krazków 11 i /2 mozna przesuwac w kierunku czy to poziomymi czy to pionowym.Czesc B ma postac prostokatnego rów- nolegloboku, wykonanego z drzewa i u- trzymu^jacego przy pomocy plytki 16 tar¬ cze 17, do której sie celuje. Tarcza 17 za¬ opatrzona jest w raczki 18 do poruszania i jest tak osadzona, ze moze poruszac sie i wigóre i wbok, na podobienstwo wzier¬ nika.Do czesci B jest równiez przytwierdzo¬ na obsada 7 do podtrzymywania lufy ka¬ rabinu, mogaca sie podobnie poruszac przy pomocy srub 8' i 9', saneczek 10' oraz krazków U' i 12' w dowolnym kierunku.Skrzynka A polaczona jest z czescia B przy pomocy dwóch ewentualnie wydrazo¬ nych drazków metalowych 13, umocowa¬ nych przy pomocy zacisków 14 z nakret¬ kami.Czesc C (fig. 2) nie jest polaczona z poprzedniemi, nie posiada wiec zacisków i nakretek, ma zas równiez sruby 8", 9" (fig. 4), saneczki ruchome 10" oraz krazki 11" i 12", sluzace w tym przypadku do utrzymania i przesuniecia w dowolnym kierunku drugiej tarczy celowniczej 18.W celu uniemozliwienia obrotu tarczy 18 nagwintowany pret 9" posiada z jed¬ nej strony szczeline podluzna 33, której odpowiada wyskok w oprawie 10".Do dolu tatfezy przytwierdzony jest pret 19 zakonczony ostrzem 20, które po nacisnieciu moze wykonywac znaki na rozpietej pionowo karcie papieru lub tek¬ tury 21.Nauczanie celowania dzieli sie zasad¬ niczo na dwa okresy.W okresie pierwszym korzysta sie z czesci A i B, umieszczajac je na fig. 1, i ustawiajac miedzy niemi na drazkach B przy pomocy nakladek 22 szczerbine 23 i muszke 24. Wtedy cwiczacy sie zbliza oko do wziernika / i, patrzac przezen na tar¬ cze 17, nastawia reka wziernik w poloze¬ nie, przy którem srodek 25 szczerbiny i wierzcholek muszki beda lezaly na jednej linji. Nastepnie instruktor bierze oburacz za uchwyty 30 tarczy celowniczej i nasta¬ wia ja odpowiednio, wedlug wskazówek spogladajacego przez wziernik rekruta.Szczerbina 25, uzywana do nauki dla poczatkujacych rekrutów, jest dosc duza.W celu jej zmniejszenia po dojsciu cwi¬ czacego sie do pewnej wprawy stosuje sie plytke pomocnicza 27 z mala szczerba 28, która sie wstawia w korytko 29, przytwier¬ dzone do plytki 23.W drugim okresie nauki dla posunie¬ tych uczni odbywa sie juz ona przy zasto¬ sowaniu karabinu, jak to przedstawia fig. 2.Karabin osadzony jest w ruchomych obsadach 7, T i wobec tego mozna go do¬ kladnie nastawic w stosunku do tarczy do celowania 18, poruszajac odpowiednio kol¬ ba lub lufa, przyczem tarcze 48 ustawia sie na pewnej znaczniejszej odleglosci.Gdy cwiczacy sie nastawi karabin na zadany znaczek na tarczy, instruktor przez przycisniecie trzpienia 20 zaznacza po¬ lozenie tarczy na rozpietej kartce 21, poczem zrusza tarcze, krecac glówki 11 i 12, nastepnie zas znów nastawia ja na ten sam znaczek tarczy wedlug wskazówek cwiczacego sie. Po kilkakrotnem powtórze¬ niu tej czynnosci i otrzymaniu kilku znacz¬ ków na kartce z wzajemnego polozenia tych znaczków mozna sadzic o umiejetno¬ sci celowania zolnierza. PL