PL105885B1 - Wspornik rusztowania - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest wspornik rusztowania znajdujacy zastosowanie na pionowych scianach zwla¬ szcza burtach statków.

W przemysle budowy statków wystepuje wyrazna tendencja do prefabrykowania wielkich segmentów stat¬ ków. Powoduje to wzrastajace zapotrzebowanie na rusztowania, w pierwszym rzedzie tam, gdzie buduje sie te segmenty, a nastepnie przy montowaniu segmentów do kadluba statku.

Wznoszenie rusztowan jest niezbedne równiez przy pracach remontowych kadluba statku.

Montaz rusztowan niektórych elementów kadluba statku napotyka na znaczne trudnosci, które wystepuja w miejscach poszycia burty i innych pionowych sciankach grodzi zabezpieczonych poziomo biegnacymi ksztalto¬ wnikami wzmacniajacymi, usztywnieniami przez wygiete ku dolowi obrzeza. Obrzeza te biegna wzdluz krawedzi ksztaltowników w pewnym oddaleniu od pionowych powierzchni przegród. Ksztaltowniki te stanowia z wielu przyczyn zla podpore dla rusztowania, co spowodowane jest tym, ze zaczepy i inne mocujace srodki nie moga byc spajane z ksztaltownikami wzmacniajacymijak równiez z powierzchniami scian. Zaczepy takie wymagaja dodatkowych prac i stanowia dodatkowa przeszkode przy czyszczeniu przestrzeni ladunkowej.

Wspornik, wedlug wynalazku, sklada sie z belki sterczacej poziomo w stosunku do ksztaltownika wzmac¬ niajacego i zamocowanej za posrednictwem c2lonu zahaczajacego, opartego na górnej powierzchni ksztaltownika wzmacniajacego.

Czesc belki, w pozycji zawieszenia, znajdujaca sie ponizej ksztaltownika wzmacniajacego wyposazona jest w podpore, zawierajaca zamocowany, zwrócony do góry slupek, ulokowany w poblizu zakonczenia belki tak, aby ramie polozone równolegle do belki i polaczone przegubowo ze wspomnianym slupkiem w znacznej czesci tego ramienia bylo skierowane w strone czlonu zahaczajacego.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. przedstawia schemat wycinka poszycia burty statku z zawieszonymi wspornikami, fig. 2- wspornik w pozycji zawieszenia w powiekszeniu.

Fig. 1 przedstawia wycinek 10 poszycia burtowego statku wraz z poziomo biegnacymi ksztaltownikami wzmacniajacymi 11. Kazdy z ksztaltowników sklada sie z czesci glównej 12 J z wygietego w dól obrzeza 13.2 105885 Przy pionowej, sciennej strukturze pozadane jest zamocowanie rusztowania opierajacego sie na wsporni¬ kach. Kazdy ze wsporników sklada sie z belki 14, której czesc 15 bedaca w pozycji zawieszenia, znajduje sie ponizej ksztaltownika, a druga czesc 16 siega wystarczajaco daleko na zewnatrz wspornika, aby zapewnic opar¬ cie dla pomostu o wymaganej szerokosci. Pomost pokazany na fig. 1, sklada sie z trzech belek 17 drewnianych (grubosc 50-150 mm, szerokosc ponad 225 mm) i belki 14 zabezpieczonej na zewnetrznym jej zakonczeniu progiem 18, do którego montuje sie (nie pokazane na rysunku) balustrady.

Wspornik jest zamontowany na ksztaltowniku wzmacniajacym za posrednictwem czlonu 19 zahaczajacego scisle dopasowanego do spodu obrzeza 13 i posiadajacego glowice 20, skierowana w strone sciany, przystosowa¬ na do opierania sie na górnej powierzchni, glównej czesci 12 ksztaltownika wzmacniajacego tak, aby przeniesc wspornik wraz z jego obciazeniem.

Aby uniemozliwic przesuwanie sie wspornika po ksztaltowniku wzmacniajacym, zwrócona do wewnatrz czesc 15 belki jest wyposazona w slupek 21 zwrócony ku górze, ulokowany w poblizu zwróconego do wewnatrz zakoriczenia belki Ramie 22 jest polaczone z wyzej wymienionym slupkiem za posrednictwem przegubu 23.

Przegub jest umieszczony w taki sposób, ze ramie na krótszym swym koncu 24 wystaje poza os przegubu.

Dluzsza i ciezsza czesc 25 ramienia skierowana jest w strone czlonu 19 zahaczajacego i biegnie równolegle do belki. Dlugosc czesci dluzszej belki dobrana jest tak, aby pozwalala na usytuowanie obrzeza 13 miedzy zakon¬ czeniami ramienia, a pionowa czescia czlonu zahaczajacego.

Gdy ksztaltowniki wzmacniajace sa jednorodne pod wzgledem grubosci materialu, odleglosc pomiedzy zakonczeniami ramienia a czlonem zahaczajacym moglaby byc ustalona ostatecznie i moglaby sprowadzac sie do grubosci obrzeza. Na ogól jednak niezbedne jest branie pod rozwage róznych grubosci i liczenie sie z wystepowaniem pewnego niezbednego przeswitu.

Aby zabezpieczyc zamocowanie wspornika do konstrukcji, podczas obracania go, które jest niezbedne pr*y budowie podzespolów i w czasie transportowania ich wraz z oprzyrzadowaniem do wewnatrz kadluba okretu, czlon zahaczajacy 19 zaopatrzony jest w kontrujaca srube 26. Wspornik zamontowany jest na konstrukcji sciany, na zewnatrz jej czesci nosnej, w pozycji ukosnej. Dluzsza czesc 25 ramienia 22 opada w dól ku belce wlasciwej, pod wplywem ciezaru wlasnego i pozostawia wystarczajaca przestrzen pomiedzy jego czolem górnym, a czlo¬ nem 19 zahaczajacym dla wejscia obrzeza 13 wzmacniajacego ksztaltownika. W celu ulatwienia tego ruchu zakonczenie 27 wewnetrzne ramienia 22 jest obciete ukosnie tak, jak pokazano na rysunku wobec czego czolo górne ramienia bedzie krótsze od czola dolnego. Wielkosc powierzchni styku, niezbedna dla zaczepienia wyzej wymienionej glówki dolnej z obrzezem, pozostaje nadal wystarczajaca.

Przy zamontowaniu belki w polozeniu poziomym, skierowany na zewnatrz koniec 24 ramienia 22 kieruje ramie do pozycji równoleglej do czesci glównej 12 ksztaltownika wzmacniajacego. Aby ulatwic ten ruch, kazda z czesci ramienia wyposazona jest w odpowiednie wystepy 29 i 30 jeden, na dluzszej czesci, zlokalizowany jest mniej wiecej w polowie odleglosci miedzy osia przegubu, a swobodnym zakonczeniem ramienia, a drugi jest zlokalizowany na krótszej czesci ramienia 24.

Jak uwidoczniono na fig. 2 ramie 22 dociska do czesci glównej 12 ksztaltownika wzmacniajacego nawet wówczas, gdyby sruba 26 kontrujaca obluzowala sie, wobec czego nie wystepuje niebezpieczenstwo wynikajace z przesuniecia wspornika po ksztaltowniku, poniewaz przeswit pomiedzy zakonczeniem ramienia, a czlonem zahaczajacym jest mniejszy od wysiegu glowicy 20.

Wspornik jest stosowany na statkach, a poza tym na innych pionowych konstrukcjach stalowych, posiadaja¬ cych poziome ksztaltowniki wzmacniajace, podobne do wyzej opisanych, na przyklad w stacjonarnych zbior¬ nikach skladowych na nafte.

Claims (3)

Zastrzezenia patentowe

1. Wspornik rusztowania znajdujacy zastosowanie na pionowej scianie, przewidziany do montowania na zewnetrznych poziomo biegnacych ksztaltownikach wzmacniajacych, z których kazdy posiada wygiete ku dolo¬ wi obrzeze, zawieszona belke usytuowana pozicmo do ksztaltownika wzmacniajacego i zamocowanej za posred¬ nictwem czlonu zahaczajacego do górnej powierzchni ksztaltownika,znamienny tym, ze ma czesc (15) belki (14), w pozycji zawieszenia, znajdujaca sie ponizej ksztaltownika (11) wzmacniajacego wyposazona w podpore, zawierajaca zamocowany, zwrócony do góry slupek (21), usytuowany w poblizu zakonczenia belki przy czym ramie (22) równolegle w stosunku do belki jest polaczone przegubowo ze slupkiem (21) tak, ze znaczna czesc (25) ramienia jest skierowana w strone czlonu (19) zahaczajacego, podczas gdy krótsza czesc pozostaje zdala od zakonczenia belki.105885 3

2. Wspornik wedlug zastrz. 1,znamienny tym, ze zakonczenie czesci (25) ramienia (22) skierowane w kierunku czlonu zahaczajacego jest obciete ukosnie tak, ze jego górna czesc jest krótsza od czesci dolnej.

3. Wspornik wedlug zastrz. 1 lub 2,z n a m i e n n y t y m, ze ramie (22) jest zaopatrzone, na powierzchni górnej, w dwa wystepy (29, 30), z których jeden (29) usytuowany jest na koncu (24) krótszym ramienia, podczas gdy drugi wystep (30) usytuowany jest mniej wiecej w polowie dlugosci czesci (25) ramienia. FIG. 2