PL104684B1 - Rurowy element wyladowczy do wytwarzania ozonu - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest rurowy element wyladowczy przeznaczony zwlaszcza do wytwarzania ozonu, stosowanego w procesach unieszkodliwiania cyjankowych scieków galwanicznych.

Niniejszy wynalazek odnosi sie do generatorów ozonu lub ozonatorów, które skladaja sie z okreslonej liczby elementów wyladowczych w postaci cylindrycznej, majacych pometalizowana powierzchnie wewnetrzna.

Miedzy obudowa elementu rurowego a powloka metalizowana wytwarza sie pole o wysokim napieciu, które wywoluje transformacje na ozon czesci tlenu z przyplywajacego przez szczeline powietrza, przeprowadzonego pod cisnieniem.

Znana jest konstrukcja elementu wedlug Welsbach-Trailigen, w której element wyladowczy stanowi rura szklana pometalizowana od wewnatrz na czesci srodkowej. Jeden z konców jest zamkniety drugi zas otwarty w celu wprowadzenia metalowej szczotki doprowadzajacej wysokie napiecie.

W rurowym elemencie wyladowczym znanym z francuskiego opisu patentowego nr 1450686 jeden koniec w postaci stozkowej jest zamkniety a drugi, pofalowany koniec jest otwarty.

W rozwiazaniu wedlug francuskiego opisu patentowego nr 1530551 w czesci rurowego elementu znajduja¬ cej sie za falistym koncem otwartym rury umieszczono pierscien odchylajacy, który sklada sie z czesci cylin¬ drycznej oraz z czesci zagietej skierowanej w strone wylotu rury.

Znane jest równiez rozwiazanie, w którym element wyladowczy sklada sie ze szklanej rury, wewnatrz pometalizowanej na czesci dlugosci powierzchni wewnetrznej. Wewnatrz rury znajduja sie dwa korki metalowe, z których jeden sluzy do doprowadzania napiecia, drugi zas zamyka szczelnie przestrzen wewnetrzna, uniemozli¬ wiajac przeplyw powietrza.

Znany jest równiez uklad odwrócony, w którym rura szklana umieszczona jest w korpusie wypelnionym woda, a wewnatrz niej znajduje sie umieszczony wspólsrodkowo pret lub zamknieta rura metalowa, tworzac w ten sposób szczeline wyladowcza. Napiecie jest w tym przypadku doprowadzane miedzy korpusem (woda) a metalowa elektroda wewnetrzna.

Przedstawione wyzej rozwiazania maja nastepujace zasadnicze wady. Wydajnosc ich jest ograniczona przez efekty zaklóceniowe wynikajace z iskrzenia, objawiajacego sie w miejscach, gdzie koncentruja sie linie sil polal 2 104684 elektrycznego, to znaczy na koncach rury wewnetrznej, jak równiez na poziomie pierscieni srodkujacych. Na skutek tego musi byc ograniczone maksymalne robocze napiecie w celu unikniecia strat, które moga powstac w wyniku przebicia lub przeskoku na dielektryku. Poza tym korki zamykajace wcisniete szczelnie w rure wywo¬ luja pekanie oraz luszczenie sie i wypalanie warstwy metalizacyjnej w miejscu doprowadzania pradu, a brak odplywu gazu z wewnetrznej czesci rury powoduje uszkodzenie mechaniczne.

Rozwiazanie wedlug wynalazku ma na celu usuniecie wyzej wskazanych wad.

Rurowy element wyladowczy wedlug wynalazku stanowi rure szklana z obu stron otwarta bez jakichkol¬ wiek zmian jej ksztaltu. Rura ta jest pometalizowana wewnatrz w czesci srodkowej, przy czym konce rury pozbawione sa warstwy przewodzacej na odcinkach o dlugosci wiekszej lub równej 40 mm. Rura jest osadzona wspólsrodkowo w korpusie przewodzacym i utrzymywana w stalej od niego odleglosci za pomoca elementów podtrzymujacych. Na konce rury nalozone sa kapturki wykonane z elastycznego tworzywa dielektrycznego odpornego na dzialanie gazów wytworzonych podczas jonizacji. Jeden z kapturków posiada otwór do przeprowa¬ dzania rurkowego trzpienia zakonczonego eliptycznym elementem sprezystym, spelniajacym role zestyku dopro¬ wadzajacego prad do warstwy przewodzacej. Rurkowy trzpien posiada otwór odprezajacy w celu wyrównywania cisnienia wewnatrz elementu rurowego z cisnieniem otoczenia.

Rozwiazanie wedlug wynalazku pozwala na zastosowanie rur standartowych otwartych z obu konców, a kapturki pozwalaja na czasowe zamykanie rur tylko na czas eksploatacji urzadzenia, natomiast ze wzgledu na mozliwosc zdejmowania ulatwiaja regeneracje warstwy metalicznej. Kapturki zabezpieczaja równiez przed wyla¬ dowaniami slizgowymi na koncach rur po przekroczeniu okreslonego napiecia. Element moze byc eksploatowany w duzo wyzszych temperaturach, gdyz nie wystepuja dodatkowe naprezenia wynikajace ze zmiany ksztaltu rury.

Rurowy element wyladowczy wedlug wynalazku jest przedstawiony na zalaczonym rysunku.

W metalowym korpusie 1 osadzona jest wspólsrodkowo rura dielektryczna 2 srodkowana za pomoca ele¬ mentów podtrzymujacych 3. Rura 2 na swej srodkowej czesci wewnetrznej posiada warstwe przewodzaca 4 nalozona dowolna metoda. Na koncu rury nalozone sa z wciskiem kapturki 5 i 6, przy czym kapturek 6 ma w srodku otwór przez który przechodzi rurkowy trzpien 7. Trzpien jest zakonczony eliptycznym elementem^ sprezystym 8, stanowiacym zestyk doprowadzajacy prad do warstwy przewodzacej. Rurkowy trzpien ma otwór 9 przeznaczony do wyrównywania cisnienia panujacego wewnatrz rury a otoczeniem.

Claims (2)

Zastrzezenia patent o w e

1. Rurowy element wyladowczy do wytwarzania ozonu, skladajacy sie z rury z materialu dielektrycznego której sciana wewnetrzna jest pokryta warstwa przewodzaca i której konce sa odizolowane od otoczenia oraz z trzpienia z elementem stykowym, znamienny tym, ze konce rury (2) sa szczelni'* zakryte nakladanymi kapturkami (5) i (6), a we wnetrzu rury jest umieszczony rurkowy trzpien (7) zakonczony eliptycznym elemen¬ tem sprezystym (8).

2. Element wedlug zastrz. 1,znamienny tym, ze rurkowy trzpien (7) ma otwór (9). Prac. Poligraf. UP PRL naklad 120+18 Cena 45 zl *