Przedmiotem wynalazku jest sposób ciaglego zgazowywania stalych substancji weglowych w pie¬ cu obrotowym, a szczególnie dotyczy to gatunków wegla lub innych stalych substancji weglowych, które wykazuja sklonnosc do spiekania lub scala- 5 nia, wystepujaca w stopniu od slabego do silne¬ go i który pozwala na kontrolowane spiekanie al¬ bo scalanie wegla bez szkodliwego wplywu na przebieg procesu technologicznego. Znany jest z opisów patentowych St. Zjedn. 10 Am. nr 247 322, 596 428, 15 144, 868 028, 1 159 675, 1267 410, 1270 949, 1413 779, 1423 134, 1441542, 1 480 148, 1 480 152, 2 659 668 i 3 692 509 i z fran¬ cuskiego opisu nr 149 049 oraz z angielskiego opisu patentowego 7 592 sposób gazyfikacji stalej sub- 15 stancji weglowTej, zwlaszcza wegla w piecu obro¬ towym. Jednym z zastosowan wegla zgazowanego jest produkcja energii elektrycznej. Przy tym sposobie wykorzystuje sie gaz o niskiej wartosci opalo- 20 wej, wytwarzany z wegla stosowany przy uslu¬ gowym kotle parowym albo jako paliwo z cyklem kombinowanym. Aby taki sposób mógl byc zastosowany prak¬ tycznie powinien spelniac dwa podstawowe wa- 25 runki wstepne, a mianowicie zgazowywac olbrzy¬ mie ilosci wegla a wegiel powinien byc latwo dostepny i nadawac sie do zastosowania. Duze ilosci wegla maja umiarkowana albo silna tenden¬ cje do spiekania /wegiel dalej ogólnie nazywany * 2 w opisie weglem koksujacym/, powodujaca od dawna trudnosci przetwórcze. W zwiazku z tym istnieje potrzeba korzystania ze sposobu, który umozliwia przetwarzanie wegla w ilosciach na niespotykana dotychczas skale /setki ton na godzine/, przy uzyciu gatunków wegla, o znacznie rózniacych sie wlasnosciach kok¬ sujacych, trudnych do przeróbki przy zastosowa¬ niu tradycyjnych sposobów technologicznych. Jed¬ nym z bardziej skutecznych sposobów zgazowania duzych ilosci takiego wegla koksujacego jest ciagly sposób zgazowania, wykorzystujacy piec obrotowy. Wegiel, bedac substancja zlozona, powoduje znaczna liczbe problemów, które trzeba rozwia¬ zac, jezeli ma byc uzyskana gazyfikacja korzyst¬ na ekonomicznie. Nie najmniejszym problemem sa wlasnosci koksujace, jaka maja rózne gatunki wegla. Zgazowanie wymaga wytworzenia wysokiej temperatury wegla. Uzyskanie wlasciwej prak¬ tycznie predkosci gazyfikowania wymaga, aby te wartosci temperatury zawieraly sie typowo w za¬ kresie 870°C do 1427°C. W miare jak temperatu¬ ra wegla jest zwiekszana, wegiel przechodzi w stan pólplastyczny, w którym staje sie kleisty glównie z powodu wydzielania produktów lotnych i smolowych. Podczas tego stanu, który moze byc nazywany jako zakres temperatury aglomeracji kawalki wegla moga sie sklejac wzajemnie ze so¬ ba i tworzyc bryly, które w pewnych przypadkach moga miec szkodliwy wplyw na wlasciwa prace 104 372104 372 weglowego gazogeneratora. W niektórych przypad¬ kach bryly osiagaja wystarczajacy rozmiar i wy¬ stepuja w takiej ilosci, ze zaklócaja normalny ciagly przeplyw materialu podczas przeróbki. W innych przypadkach bryly moga zatkac otwór wy¬ lotowy pieca obrotowego, albo zapchac inne wy¬ posazenie technologiczne na dalszym odcinku dro¬ gi technologicznej poza piecem obrotowym. Usilowano zapobiegac tworzeniu sie bryl spie¬ kowych przy przeróbce wegla koksujacego. W opi¬ sie patentowym St. Zjedn. Am. nr 1 159 376 jest omówione stosowanie rozdrobnionego wegla w po¬ staci proszku oraz wyposazenie pieca obrotowego w czerpaki, rusztowania i pierscienie, które wy¬ starczajaco skutecznie mieszaly wegiel, co zapobie¬ galo tworzeniu sia bryl spiekowych. W innych opisach patentowych St. Zjedn. Am. nr nr 1916 900, 2 659 668 próbowano zapobiegac zbrylaniu przez poddanie wegla dzialaniu gazu lub powietrza, aby wytwarzac na nim warstwe nie klejaca wobec czego kiedy wegiel uzyskiwal stan pólplastyczny, to jego powierzchnia nie byla kleista i dlatego nie kleila sie do sasiednich cza¬ steczek wegla. Natomiast w opisie patentowym St. Zjedn. Am. nr 3 692 505 jest podany sposób zapobiegania zbrylaniu przez wprowadzenie nie koksujacych grudek do pieca obrotowego w od¬ powiedniej proporcji, aby otrzymana w wyniku mieszania warstwa nie spiekala sie. Opis brytyjski nr 278 378 podaje natomiast, ze wegiel koksujacy moze byc mieszany z innymi substancjami takimi jak woda, aby zmniejszyc tendencje do zbrylania spiekowego. , Z powyzej omawianych sposobów wynika, ze niepozadane cechy, spiekania wegla moga byc kontrolowane, ale nie przez dazenie do unikania zbrylania wegla, lecz przez regulowanie procesu zbrylania. Wiadomo, ze gatunki wegla koksujace¬ go przechodza w stan pólplastyczny lub kleisty, kiedy sa poddane dzialaniu temperatury w zakre¬ sie, kiedy tworza sie i uchodza w zwiazki lotne. Podczas tego zakresu temperatury zwalniania zwiazków lotnych, zwykle dla wiekszosci gatun¬ ków wegla • koksujacego miedzy 370°C a 650°C wystepuje zbrylanie spiekowe, jezeli wegiel nie jest poddany wstepnej obróbce. Jednakze obecnie stwierdzono, ze przez ograniczenie lub regulowa¬ nie czasu przebywania wegla w aglomeracyjnym zakresie temperatury, przez zwiekszenie tempera¬ tury poza aglomeracyjny zakres oraz przez wy¬ tworzenie dzialania bebnowania warstwy w tem¬ peraturze powyzej zakresu aglomeracyjnego, for¬ mowane bryly maja ograniczone rozmiary oraz ich ilosc jest ograniczona, przy czym bryly ufor¬ mowane moga byc rozdrabniane, wobec czego po¬ zadana charakterystyka przeplywu materialu, wy¬ magana technologia, nie jest pogarszana /tj. zga- zowanie daje sie skutecznie wykonywac/. Temperatura w jakiej rózne gatunki wegla tra¬ ca swoja tendencje do zbrylania zmienia sie od ponad 650°C do ponizej 870°C, zaleznie od typu przerabianego wegla. Jednakze stwierdzono w wy¬ niku doswiadczen, ze wartosc 870°C odpowiada wartosci temperatury, przy której wiekszosc ga¬ tunków wegla przeszla przez zakres aglomeracyj- ny temperatury, przy czym w koncu rozlupuje sie na mniejsze kawalki, jezeli przy tej temperatu¬ rze lub powyzej niej jest zapewniony odpowiedni czas dzialania temperatury na wegiel oraz dzia- lanie bebnowania. Z tego wzgledu przedmiotem wynalazku jest sposób zgazowania wegla w piecu obrotowym, któ¬ ry wykorzystuje wegiel koksujacy, przy czym ilosc scalania sie wegla przez spiekanie jest kontrolo- wana, a problemy i niedogodnosci, wystepujace przy sposobach wedlug znanego stanu techniki sa usuniete. • Wedlug wynalazku wykorzystuje sie sposób ciag¬ lego zgazowania wegla, który ma tendencje do spiekania w stopniu jaki jest uprzednio okreslany zaleznie od wskaznika wolnego wydymania, wy¬ stepujaca potem jak on osiaga pierwsza wartosc temperatury spiekania, a traci tendencje do spie¬ kania przy drugiej wyzszej nie spiekajacej tem¬ peraturze, przy czym sposób wykonuje sie w na¬ chylonym piecu obrotowym, przystosowanym do przeróbki bryl materialu weglowego o rozmiarze kawalków uprzednio okreslonych i zapewniaja¬ cym wlasciwy ruch materialu weglowego poprzez piec, przy czym ten piec obrotowy ma co naj¬ mniej strefe zmniejszania tworzenia zwiazków lot¬ nych i strefe zgazowania, poprzez które, w tej ko¬ lejnosci, jest ciagle przesuwany material weglowy w postaci warstwy bebnowanej poczawszy od wlo¬ tu ladowania pieca do wylotu z pieca, oraz ma zespól selekcyjnego doprowadzania cieczy do tych stref. Sposób obejmuje etapy postepowania, w których odpowiednio nastepuje doprowadzanie wy¬ starczajacej ilosci energii cieplnej do bebnowa¬ nej warstwy w strefie zmniejszania tworzenia zwiazków lotnych dla podniesienia temperatury znajdujacego sie w niej materialu do wspomnia¬ nej drugiej wartosci nie spiekajacej, zanim kawal¬ ki materialu zostaly wystawione na dzialanie pierwszej wartosci temperatury spiekania przez 40 czas, jaki wystarczalby dla powiekszenia ich roz¬ miaru do wartosci wiakszej od uprzednio ustalo¬ nego rozmiaru kawalków, doprowadzenie pary do warstwy bebnowanej w strefie zgazowania pieca obrotowego dla powodowania gazyfikacji materialu. 45 warstwy w tej strefie, oraz kontynuowanie bebno¬ wania warstwy materialu w piecu obrotowym dla zapewnienia rozlupania zbrylonego materialu, w strefach zmniejszania tworzenia zwiazków lotnych i zgazowania, który uzyskal nie spiekajaca wartosc 50 temperatury, zanim ten material zostanie wypro¬ wadzony z pieca obrotowego. Zaleca sie, aby cieplo doprowadzone do strefy zmniejszania tworzenia sie zwiazków lotnych bylo uzyskiwane przy doprowadzaniu bezposrednim po- 55 wietrza do bebnowanej warstwy materialu w stre¬ fie zmniejszania tworzenia zwiazków lotnych, przez co powoduje sie czesciowe .spalanie materialu i uzyskanie szybkiego przyrostu temperatury ma¬ terialu od 370°C do 870°C. Korzystne jest, aby sposób byl przeprowadza¬ ny w piecu obrotowym, który ma strefe wstepne¬ go podgrzewania przed strefa zmniejszania two¬ rzenia zwiazków lotnych, w kierunku ruchu ma- ^ terialu poprzez piec obrotowy, oraz aby lJyl wy- 60104 372 6 posazony w uklady regulacyjne dla selektywnego powiekszania wartosci temperatury pieca w stre¬ fach zwiazków lotnych i zgazowania oraz dla se¬ lektywnego doprowadzania pary do strefy zgazo¬ wania, przy czym w takim przypadku sposób obej¬ muje dodatkowe etapy postepowania, w których nastepuje przesuwanie warstwy bebnowanej ma¬ terialu weglowego poprzez strefe wstepnego pod¬ grzania z predkoscia taka, aby temperatura ma¬ terialu nie osiagnela temperatury spiekania przed wprowadzeniem materialu do strefy zmniejszania tworzenia -zwiazków lotnych, przy czym nastepuje zwiekszenie temperatury materialu w strefie zmniejszania tworzenia zwiazków lotnych do dru¬ giej wartosci wyzszej nie spiekajacej temperatu¬ ry, z szybkoscia jaka umozliwia osiagniecie tej wartosci temperatury zanim rozmiar kawalków mógl wzrosnac do wymiaru wiekszego od uprzed¬ nio ustalonego, oraz przesuwanie materialu po¬ przez strefe zwiazków lotnych z szybkoscia jaka zapewnia uzyskanie wyzszej wartosci temperatury nie spiekajacej wtedy, kiedy material jest wpro¬ wadzany do strefy zgazowania. Zaleca sie doprowadzac powietrze bezposrednio ponizej bebnowanej warstwy materialu w strefie zwiazków lotnych dla otrzymania spalenia ma¬ terialu w tej strefie i powiekszania jego tempe¬ ratury. Zaleca sie cyrkulowanie goracego gazu jaki sie wytwarza w przestrzeni nad bebnowana warstwa materialu w strefach podgrzania i wytwarzania zwiazków lotnych, aby powiekszac temperature materialu w tych strefach. Zaleca sie doprowadzanie pary do warstwy beb¬ nowanej materialu w strefie zgazowania od spodu warstwy. Zaleca sie doprowadzanie stalego materialu we¬ glowego do pieca obrotowego w temperaturze po¬ czatkowej ponizej 315°C oraz aby zostalo dopro¬ wadzone wystarczajace cieplo do bebnowanej war¬ stwy materialu w strefie zmniejszania tworzenia zwiazków lotnych dla powiekszania temperatury materialu w tej strefie gwaltownie do 870°C, za¬ nim kawalki materialu powieksza sie do wspom¬ nianego uprzednio ustalonego rozmiaru. Sposób jest omówiony na podstawie przykladu wykonania przez zastosowanie pieca obrotowego przedstawionego na rysunku, na iktóryim fig. 1 przedstawia rzut pionowy czesciowo w przekroju pieca obrotowego wykorzystanego jako weglowy gazogenerator, w którym mozna wykonac sposób wedlug wynalazku, fig. 2 przedstawia przekrój, wykonany wzdluz linii II—-II w widoku w prawo jak na fig. 1, pokazujacy gazowa rure rozgale¬ ziona, fig. 3 przedstawia przekrój, wykonany wzdluz linii III-—III w widoku w lewo jak na fig. 1, oraz fig. 4 przedstawia zmodyfikowana po-- stac rury rozgaleznej. Piec przedstawiony na rysunku ma wydluzona czesc 6 korpusu cylindrycznego, która wyznacza cylindryczna komore 7. Sciana 8 pieca moze byc wykonana z dowolnego odpowiedniego materialu ogniotrwalego, jak na przyklad cegla ogniotrwala. Dla podparcia pieca mozna wykorzystac dowolne konstrukcje, jak pokazano na fig. 1 pogladowo, a ponadto rozmieszczane osiowo dwa kolowe piers¬ cienie obwodowe 9 i 11, otaczajace powierzchnie zewnetrzna korpusu pieca obrotowego. Pierscie¬ nie 9 i 11 moga byc wsparte na kolach 12 i 13, umocowanych obrotowo odpowiednio w konwen¬ cjonalnych nosnych lozyskach poprzecznych 14 i 16. Obracanie pieca moze byc wykonane przy po¬ mocy dowolnego zespolu napedowego, który jest na fig. 1 oznaczony ogólnie jako silnik 17, wypo¬ sazony w napedowe kolo zebate 10, zazebione z obwodowym kolem zebatym 20, które jest zlaczo¬ ne z korpusem pieca obrotowego. Nieruchomy czlon koncowy 18 jest ustawiony na wylocie pieca, natomiast nieruchomy czlon kon¬ cowy 19 jest tak samo ustawiony na koncu wlo¬ towym do pieca. Czlon koncowy 18 przy wylocie z pieca ma otwór, który jest dopasowany do cy¬ lindrycznej komory 7 pieca obrotowego, wobec czego nie poddawana reakcji czesc wegla, zwykle w postaci popiolu weglowego moze przedostawac sie z pieca. Czlon koncowy 18 ma pierscieniowy kolnierz 15, który tworzy rodzaj tamy decyduja¬ cej o uzyskaniu pozadanej glebokosci warstwy. Otwór 22 w czlonie koncowym 19 na wlocie pieca jest odpowiednio dopasowany do cylindrycz¬ nej komory 7. Zasilajacy kosz samowyladowczy 21 moze byc wysuniety do otworu 22, stanowiac uklad do ciaglego zaladowania wegla do cylidrycznej ko¬ mory 7 wewnatrz pieca obrotowego. Jak poglado¬ wo pokazano, zasilajacy kosz samowyladowczy 21 ma srube do przenoszenia wegla do pieca. Obyd¬ wa czlony koncowe 18 i 19 sa nieruchome, a piec obrotowy obraca sie wzgledem nich. Czlony kon¬ cowe 18 i" 19 moga miec kolnierze jak pokazano na fig. 1 dla wytworzenia dokladnego dopasowa¬ nia ruchowego z korpusem pieca, a ponadto moz¬ na wykorzystywac konieczne uszczelnianie trady¬ cyjnie uzywane /nie pokazane/ do uszczelniania komory 7 od otoczenia zewnetrznego. Dla uprosz¬ czenia opisu przyjmuje sie w rozwazaniach, ze piec jest podzielony na trzy strefy, oznaczone odpowiednio jako strefa podgrzewania, strefa zmniejszania sie zwiazków lotnych oraz strefa zgazowania. Rozumie sie, ze przy wykonywaniu poszczególnych etapów sposobu wedlug wynalaz¬ ku, kazdy z nich wystepuje w odpowiedniej stre¬ fie pieca, okreslonej powyzej, ale jednakze dany etap nie zostaje zakonczony scisle na granicy mie¬ dzy przyleglymi strefami. Na scianie bocznej pieca mozna wykonac sze¬ reg kanalów 24, rozstawionych na obwodzie pie¬ ca i biegnacych wzdluz niego. Otwory przeloto¬ we 26, rozstawione wzdluz korpusu pieca i skie¬ rowane wzdluz promienia ksztaltu korpusu, lacza wzdluznie kanaly 24 z cylindryczna komora 7 w strefach zwiazków lotnych i zgazowania. Dodat¬ kowy szereg kanalów 28, rozstawionych obwodo- wo i biegnacych wzdluz korpusu pieca, znajduje sie takze w bocznej scianie pieca. Kanaly 28 sa rozstawione promieniowo, na zewnatrz od kanalów 24 i takze lacza sie z komora 7 poprzez inny sze¬ reg kanalów 29, skierowanych promieniowo, ale tylko do strefy zgazowania. Rozumie sie, ze w przykladzie wykonania we¬ dlug wynalazku kanaly 24 i 28 przedstawiono z 40 45 50 55 60104 372 8 rozmieszczeniem wewnatrz oslony pieca lub w scianie bocznej pieca, ale bez odchodzenia od isto¬ ty wynalazku. Mozna zastosowac rury zamiast te¬ go, odpowiednio rozmieszczone na zewnatrz po¬ wierzchni korpusu pieca. W tym przypadku, moz¬ na zastosowac uklad zaworów jak przedstawiono w amerykanskim opisie patentowym nr 3 794 483 dla selektywnego doprowadzania gazów do wybra¬ nych miejsc w piecu takich jak wylaczanie po¬ nizej warstwy. Czlon koncowy 19 ma dwie rury 31 i 32, które przechodza poprzez ten czlon 19 skosnie i sa za¬ konczone obok konca odpowiednio kanalu 24 i 28. Rura 31 jest polaczona ze zródlem gazu utlenia¬ jacego, takim jak powietrze, natomiast rura 32 jest polaczona ze zródlem pary /nie pokazanym/. Naturalnie kanaly 24 i 28 moga byc wykorzysty¬ wane dla doprowadzania innych gazów takich jak azot lub kombinacji gazów jak powietrza i pary. Rura rozgalezna 33 jest umieszczona miedzy koncowa powierzchnia korpusu pieca a czlonem koncowym 19. Rura rozgalezna 33 moze miec sred¬ nice równa srednicy korpusu pieca i ma przelo¬ towy otwór 34, który jest dopasowany do otworu w czlonie koncowym 19 i do cylindrycznej ko¬ mory 7 dla przesuwania ladunku wegla poprzez ten uklad. Jest wykonana pierwsza kolowa szcze¬ lina 35 poprzez rure rozgalezna 33 dla dopasowa¬ nia kanalów 28, wysunietych wzdluznie, do rury 32 dla doprowadzania pary. Dodatkowa kolowa szczelina 37 poprzez rure rozgalezna 33 jest do¬ pasowana ze wzdluznie przebiegajacymi kanalami 24 i z rura 31 dla doprowadzania powietrza. Podczas dzialania piec jest obracany silnikiem 17, przy czym jest podgrzewany wstepnie do po¬ trzebnej temperatury plomieniem palnika 38. Kie¬ dy piec ma potrzebna temperature, ladunek wegla zostaje doprowadzony do wnetrza pieca poprzez otwór 34. W miare jak piec sie obraca wegiel przesuwa sie w lewo dzieki ruchowi obrotowemu i nachyleniu pieca. Jest zalecane doprowadzanie powietrza i pary poprzez otwory 26 i 29, kiedy wegiel pokrywa strefy otworowe w piecu. Przy zgazowaniu wegla gaz odlotowy lub gaz produ¬ kowany przeplywa w prawo i ulatuje przez wylot 36 dla gazu odlotowego. Kiedy piec zostal zala¬ dowany oraz zostala osiagnieta temperatura zga- zowania warstwy weglowej, plomien palnika 38 moze byc wygaszony, poniewaz proces temperatu¬ rowy jest w zasadzie samopodtrzymujacy sie. Gorace gazy odlotowe przeplywajace poprzez stre¬ fy zmniejszania tworzenia zwiazków lotnych i przez strefe podgrzewania przenosza cieplo do warstwy weglowej i powoduja podwyzszanie temperatury wegla. W pewnych zastosowaniach moze byc potrzeb¬ ne doprowadzanie powietrza i pary tylko pod war¬ stwe wegla. Mozna wykorzystywac dowolny uklad zaworów dla uzyskania tej funkcji jak przykla¬ dowo przedstawiony w opisie patentowym St. Zjedn. Alm. nr 3 794 483. Na fig. 4 przedstawiono zmodyfikowana postac rury rozgaleznej 33, która takze moze te funkcje spelniac. Szczeliny 35 i 37 maja ksztalt dostosowany do ksztaltu przekroju warstwy wegla. Dlatego powietrze i para moga przechodzic poprzez rure rozgalezna. W strefie podgrzewania temperatura wegla jest zwiekszana gazem odlotowym, przeplywajacym nad warstwa weglowa, do wartosci okolo 315°C zalez¬ nie od gatunku uzytego wegla. Strefa podgrzewa¬ nia ma na celu zapewnienie przejsciowego zakre¬ su temperaturowego, w którym wilgoc zawarta w weglu zostaje usunieta. Wegiel jest przesuwany io poprzez strefe podgrzewania z taka szybkoscia, aby znalazl sie w sasiedztwie strefy zwiazków lotnych, zanim uzyskuje temperature aglomerowa¬ nia odpowiednia do szczególnego gatunku przera¬ bianego wegla. Poniewaz stopien zaglomerowania szalezy od czasu, w ciagu jakiego wegiel przebywa w aglomeracyjnym zakresie temperaturowym, po¬ zadane jest powodowanie aglomerowania wegla w tej strefie pieca, gdzie temperatura wegla moze byc kontrolowana. Poniewaz strefa zmniejszania two- rzenia zwiazków lotnych ma otwory 26, przez które doprowadza sie powietrze, wiec czas prze¬ bywania wegla w aglomeracyjnym zakresie tem¬ peraturowym moze byc calkowicie dokladnie kon¬ trolowany w tej wlasnie strefie pieca. Dlatego przy uzyskaniu przez wegiel temperatury o war¬ tosci spiekajacej i nie spiekajacej w zasadzie w obrebie strefy zwiazków lotnych, to liczba i roz¬ miar grud moze byc skutecznie kontrolowany. Temperatura poczatkowa dla zmniejszania two- rzenia zwiazków lotnych zmienia sie zaleznie od gatunku wegla przerabianego, ale zwykle wyno¬ si w przyblizeniu 370°C do 425°C dla wiekszosci gatunków wegla. Z chwila uzyskania przez wegiel tej wartosci temperatury, stanie sie on pólpla- styczny, a jezeli ma wlasciwosci koksujace zaczy¬ na sie zbrylac. Poprzez otwory 26 doprowadza sie wystarczajaca ilosc goracego gazu lub powietrza spalinowego, poniewaz znajduja sie one pod war¬ stwa weglowa w strefie zmniejszania tworzenia 40 zwiazków lotnych, dla szybkiego zwiekszenia tem¬ peratury wegla do tej wartosci, przy której oma¬ wiany gatunek wegla poddawany przeróbce nie wykazuje juz tendencji do zbrylania. Stwierdzono, ze wiekszosc zbrylonego wegla zaczyna pekac po 45 wystarczajacym obracaniu go w piecu obrotowym, jezeli jego temperatura zostaje podwyzszona, do temperatury równej okolo 870°C i utrzymana na tym poziomie lub powyzej. Wiekszosc gatunków wegla przechodzi poprzez stan pólplastyczny mie¬ so dzy 315°C a 870°C, co mozna okreslic jako aglo- meracyjny zakres temperatury. Czas przyrostu temperatury wegla od chwili rozpoczecia stanu pólplastycznego /temperatura aglomeracyjna/ do wystapienia wartosci temperatury, w której zbry- 55 lenia zaczynaja pekac /nie spiekajaca temperatu¬ ra/, jest kontrolowany iloscia powietrza doprowa¬ dzanego do strefy zwiazków lotnych przez otwo¬ ry przelotowe 26. Temperatura wegla musi byc zwiekszona do wartosci temperatury nie spiekaja- 60 cej danego gatunku wegla, aktualnie poddawane¬ go przeróbce, zanim grudy urosna do rozmiaru i liczby jakie moga utrudniac wlasciwy przeplyw materialu poprzez piec obrotowy. Wzrost rozmiaru grud zalezy od wlasciwosci 65 aglomeracyjnych wegla zwykle charakteryzowanych9 104 372 jego wskaznikiem swobodnego wydymania /FSI/. Gatunki wegla zostaly podzielone na kategorie wedlug ich wskaznika swobodnego wydymania przy zastosowaniu skali od 0 do 10. Im wiekszy wskaznik, tym wiekszy stopien wzrostu grud wegla. Na przyklad uzytkownicy stwierdzili, ze dla ga¬ tunków wegla o wskazniku /FSI/ 7 do 8 szybkosc wzrositu kul spiekowych przy aglomeracyjnym za¬ kresie temperatury, wynosi dla srednicy takiej kuli spiekowej okolo 2,03 cm na minute, nato¬ miast dla gatunków wegla o umiarkowanych wlas¬ ciwosciach aglomeracyjnych ze wskaznikiem /FSI/ o wartosci 3—5^ szybkosci wzrostu jest okolo 1,1 cm na minute wartosci srednicy kuli spieko¬ wej. Przy zalozeniu ukladu, który wykorzystuje sposób wedlug wynalazku, który moze dzialac za¬ dowalajaco z kulami spiekowymi o wymiarze do 3 cm czas przebywania wegla w aglomeracyjnym zakresie temperatury jest ograniczony do okolo minut lub mniej dla silnie koksujacych ga¬ tunków wegla, natomiast okolo 30 minut lub mniej dla srednio koksujacych gatunków wegla. Operator ukladu okresla doswiadczenie, albo jest informowany przez projektanta sposobu, jaki jest dopuszczalny maksymalny rozmiar kuli spiekowej tolerowany przez uklad bez zaklócenia dzialania. Nastepnie moze on wyregulowac nagrzewanie w strefie zmniejszania tw,orzenia zwiazków lotnych dla zapewnienia, ze wegiel przesunie sie poprzez aglomeracyjny zakres temperatury zanim ufor¬ muja sie nadmiernie duze kule spiekowe. Kiedy wegiel osiaga nie spiekajaca wartosc tem¬ peratury, znajduje sie on w poblizu strefy zgazo- wania. Zostaje doprowadzone dodatkowe powietrze poprzez otwory 26 oraz para poprzez otwory 29 dla wykonania zgazowania. Kontrolowane grudy spiekowe sa rozlupywane z powodu temperatury i akcji bebnowania warstwy. Wegiel przebywa w strefie zgazowania dotad, az grudy spiekowe zo¬ staly rozlupane, oraz nastapilo w zasadzie calko¬ wite zgazowanie. Z podanego omówienia widac, ze otrzymano spo¬ sób wedlug wynalazku dla przeróbki wegla koksu¬ jacego, w którym kontroluje sie stopien spieka¬ nia wegla. Przy sposobie wedlug wynalazku nie trzeba poddawac wegla specjalnej wstepnej obrób¬ ce ani tez nie jest wymagany specjalny gatunek wegla lub rozmiar bryl weglowych. Sposób wedlug wynalazku umozliwia przesuwanie wegla przez aglomeracyjny zakres temperaturowy wystarczaja¬ co szybko, wobec czego nie wystepuje nadmierne scalanie sie grud wegla, a zgazowanie przebiega przy tym prawidlowo. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL