PL103565B1 - Kolumna karbonizacyjna do produkcji zawiesiny dwuweglanu sodu - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest kolumna karboni¬ zacyjna do produkcji zawiesiny dwuweglanu sodu.

Wynalazek moze byc wykorzystany do produkcji dwuweglanu sodu metoda absorpcji dwutlenku wegla amonizowanym roztworem chlorku sodu lub roztworem wodorotlenku sodu. Wynalazek moze byc wykorzystany równiez do produkcji oczysz¬ czonego dwuweglanu sodu metoda absorpcji dwu¬ tlenku wegla roztworem weglanu sodu.

Znane sa kolumny karbonizacyjna do produkcji zawiesiny dwuweglanu sodu zawierajacej twarda faze krystaliczna. Znana kolumna karbonizacyjna wyposazona jest w krócce do wprowadzania sklad¬ ników i odprowadzania otrzymanej zawiesiny i gazu, pólki sitowe rozmieszczone wewnatrz jedna nad druga, dzdelace wnetrze kolumny na poszcze¬ gólne komory polaczone miedizy soba rurami prze¬ lewowymi, komore separacyjna oraz rozmieszczo¬ ne pcd nia komory reakcyjne. Górne komory rea¬ kcyjne sa komorami absorpcyjnymi, a dolne chlo¬ dzacymi, gdzie zainstalowane sa urzadzenia do chlodzenia zawiesiny. Pod komorami chlodzenia znajduje sie dolna komora reakcyjna.

Wszystkie komory absorpcyjne maja te sama wysokosc. Wysokosc kazdej komory chlodzacej jest wieksza od wysokosci kazdej komory absorp¬ cyjnej dlatego, ze w kazdej komorze chlodzacej zainstalowane jest urzadzenie do chlodzenia za¬ wiesiny. Wszystkie komory chlodzace równiez ma¬ ja jednakowe wysokosci. amonizowanego roztworu chlorku sodu i strumie¬ nia gazu. W pierwszych dwóch lub trzech komo¬ rach reakcyjnych od góry powstaje roztwór prze- 103 565s 103 565 4 sycony, a w nastepnych tworzy sie twarda faza krystaliczni Tworzenie!sie krysztalów weglanu sodu rozpo¬ czyna sie w fasadzie w trzeciej od góry komorze reakcyjnej, poniewaz tylko na tym poziomie ko¬ lumny w amojiizowanym roztworze chlorku sodu znajduje sie dostateczna do rozpoczecia krystali¬ zacji ilosc dwuweglanu sodu. W pierwszych dwu komorach reakcyjnych roztwór jeszcze nie jest dostatecznie przesycony. Dla rozpoczecia procesu krystalizacji wymagana wielkosc przesycenia po¬ winna 'byc wieksza od 30 g/litr dwuweglanu sodu rozpuszczonego w fazie plynnej. Takie nasycenie wystepuje w zasadzie w trzeciej komorze reakcyj¬ nej, gdzie rozpoczyna sie wypadanie krysztalów.

Przesycenie wystepujace w kolejnych komorach reakcyjnych przyspiesza proces krystalizacji, a wiec powstawanie duzych ilosai drobnych (mniejszych od 50 mg) i niewlasciwego ksztaltu krysztalów. Natomiast przesycenie niie duze (mniej niz 15 g/litr) sprzyja tworzeniu sie jednolitych ksztaltem i wymiarami krysztalów.

W znanej kolumnie karbónizacyjnej gaz prze¬ chodza z dolu do góry przez otwory pólek sitowych z szybkoscia, która zapobiega powstawandu prze¬ cieków zawiesiny z jednej komory reakcyjnej do drugiej znajdujacej sie pod pierwsza^ z jednoczes¬ nym intensywnym przemieszczaniem zawiesiny.

W tym czasie dwutlenek wegla znajdujacy sie w gazie wstepuje w reakcje z amonizowanym roz¬ tworem chlorku sodu. Poniewaz szybkosc przejs¬ cia gazii przez srodkowe otwory pólki sitowej jest wieksza od szylbkosci przejscia gazu przez otwory znajdujace sie dalej od srodka pólki sitowej, to nasycenie zawiesiny gazem oraz jej turbulizacja w czesci srodkowej kazdej komory reakcyjnej jest wieksza, natomiast w czesci odleglej od srodka — mniejsza. W wyniku tego zachodzi pewnego rodza¬ ju nagromadzenie twardej fazy na pólce sitowej powodujace obnizenia przesycenia roztworu w nie¬ znacznych ilosciach nie zabezpieczajacych tworze¬ nia sie jednolitych ksztaltem i wymiarami kryszta¬ lów. Oprócz tego zachodzi równiez przyspieszone osiadanie twardej fazy krystalicznej na pólce si¬ towej, co powoduje koniecznosc czestych przerw w pracy kolumny karbónizacyjnej celem jej'prze¬ plukania. .

Poniewaz krysztaly powstaja nie od razu w pierwszej komorze reakcyjnej i nie wczesniej jak w trzeciej, to w trzeciej, i polozonych nizej komo¬ rach, reakcyjnych nastepuje masowa nie kierowa¬ na krystalizacja zawiesiny. Powoduje to tworzenie sje, duzych ilosci drobnych i niewlasciwego ksztaltu krysztalów. W ten sposób znana kolumna karbo- nizacyjna nie zabezpiecza regulacji gromadzenia, a wiec i równomiernego wzrastania wymiarów krysztalów w komorach reakcyjnych w procesie j karbonizacji.

Przy wyraznym zwiekszeniu zuzycia skladników, a wiec i wzroscie wydajnosci znanej kolumny kar- bggiizaeyjnej w kazdej komorze reakcyjnej naste¬ puje wzmozone przemieszanie zawiesiny gazem, w wyniku czego zmniejsza sie osiadanie kryszta¬ lów, na. pólce sitowej, a wiec powieksza sie nie- jeo^(lii|?psc krysztalów i wymiarów krysztalów.

Przy zmniejszeniu zuzycia . skladników szybkosc przejscia gazu w kolumie spada na tyle, ze nie zabezpiecza utrzymania zawiesiny na pólce sitowej i wtedy przecieka ona przez otwory w dól. Gro- madzenie sie krysztalów na pólce zmniejsza sie.

W ten sposób konstrukcja znanej lcolumny karbó¬ nizacyjnej nie umozliwia dokonywania zmian jej wydajnosci w wiekszym zakrejs|e,: Wszystkie wykazane wady ; osiagniecie w znanej kolumnie karbónizacyjnej wymaganej jednolitosci ksztaltów' i wymiarów krysztalów dwuweglanu sodu i znaczne zmniejsze¬ nie osiadania twardej fazy krystalicznej na pólkach sitowych oraz zmniejszaja zakres wydajnosci tej kolumny. Z kolei niejednolitosc krysztalów w ksztalcie i wymianach powieksza stan 'wilgot¬ nosci ich po wydzieleniu z zawiesiny, co z kolei powieksza wydatki energetyczne przy nastepnych przeróbkach tych krysztalów.

Celem wynalazku jest skonstruowanie kolumny karbónizacyjnej o takiej budowie komór reakcyj¬ nych, która zapewnialaby tworzenie sie w zawie¬ sinie jednolitych ksztaltem i wymiarami kryszta¬ lów, oraz sprowadzala do minimum opadanie twardej fazy krystalicznej na pólki sitowe i po¬ wiekszalaby techniczne mozliwosci w zakresie jej wydajnosci i kierowania tym w znacznych granicach.

Cel ten zostal osiagniety dzieki kolumnie karbó¬ nizacyjnej do produkcji zawiesiny dwuweglanu sodu zawierajacej twarda faze krystaliczna, ma¬ jacej krócce do doprowadzania skladników i od¬ prowadzania otrzymywanej zawiesiny i gazu, pólki sitowe rozmieszczone wewnatrz kolumny dzielace wnetrze kolumny na polaczone miedzy soba rurami przelewowymi komory: separacyjna i rozmieszczone pod nia komory reakcyjne, oraz urzadzenie do chlodzenia zawiesiny zamonto¬ wane co najmniej w jednej z dolnych komór re¬ akcyjnych.

W kolumnie karbónizacyjnej wedlug wynalazku w kazdej komorze reakcyjnej w poblizu górnej krawedzi rury przelewowej z nieznacznym odste¬ pem i nieznacznie zsuniete w stosunku do jej osi umieszczona jest tarcza w ksztalcie pierscienia, przystosowana do tworzenia strefy gromadzenia twardej fazy krystalicznej w zawiesinie w procesie karbionizacjii, a kazda pólka sitowa wokól rury przelewowej nie ma otworów. Ponizej igórnej kra¬ wedzi rury przelewowej znajduje sie co najmniej jeden otwór wykonany w scianie rury przelewo¬ wej w poblizu pólki sitowej, sluzacy do odprowa¬ dzania zawiesimy razem z nagromadzona w niej twairda faza organiczna.

W innym przykladzie wykonania wynalazku urzadzeniem do' odprowadzania zawiesiny z nagro¬ madzona w niej twarda faza krystaliczna jest kró- ciec zamocowany swym górnym koncem do pólki sitowej w poblizu rury przelewowej.

Takie rozwiazanie konstrukcyjne ma przewage w tym przypadku, gdy szybkosc przejscia strumie¬ nia gazu w kolumnie karbónizacyjnej nie jest dostateczna do utrzymania zawiesiny na pólce si¬ towej. Obecnosc krócca umozliwia odprowadzenie 40 45 50 55 60103 565 6 czesci zawiesiny, która w przeciwnym przypadku przeciekalaby przez otwory pólki sitowej.

Korzystnie górna komora reakcyjna ma wyso¬ kosc od 2 do 6 razy wieksza od wysokosci kazdej z nizej znajdujacych sie komór reakcyjnych. 5 Powiekszona objetosc górnej komory reakcyjnej w porównaniu do objetosci kazdej innej znajduja¬ cej sie nizej prowadzi do pomniejszenia turbuliza- cji w procesie karbonizacji w tejze komorze, stwa¬ rza warunki do tworzenia sie krysztalów oraz io znuniejszeniia przesycenia amonizowainego roztwór- ku chlorku sodu, co wplywa pozytywnie na wzrost krysztalów jednolitych pod wzgledem ksztaltu i wymiarów.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przy- 15 kladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczin.ie kolumne kairbonizacyj- na w przekroju pionowym, fig. 2 — wezel A z fig. 1 w powiekszeniu, fig. 3 — wezel A z fdg. 1 wedlug drugiego przykladu wykonania wynalazku 20 w powiekszeniu, fig. 4 — przekrój wedlug IV—IV na fig. 1, fig. 5 — przekrój pionowy kolumny kar- bonizacyjnej wedlug drugiego przykladu wykona¬ nia, fig. 6 — wezel B z fig. 5 powiekszony.

Wewnatrz kolumny 1 umieszczone sa jedna nad 25 druga pólki sitowe. Pólki sitowe 2 dziela wnetrze kolumny 1 na komory: separacyjna 3 i komory re¬ akcyjne 4 i 5, górne 4 — absorpcyjne, a dolne 5 — chlodzace. Górna komora absorpcyjna 4a ma wyso¬ kosc od 2 do 6 razy wieksza od wysokosci kazdej 3^ z nizej znajdujacych sie komór absorpcyjnych 4.

Kazda komora chlodzaca 5 ma wysokosc nieco wie¬ ksza od wysokosci kazdej z komór absorpcyjnych 4.

W dolnej czesci kolumny 1 pod komorami chlodza¬ cymi 5 znajduje sie dolna komora reakcyjna 6. Do 35 kolumny 1 umocowane sa krócce 7, 8, 9, 10, 11 odpowiednio do wprowadzania skladników i od¬ prowadzania otrzymanej zawiesiny i gazu. Górna absorpcyjna komora 4a ma krociec 7, a dolna ko¬ mora absorpcyjna 4 ma krociec 8, dolna komora *> reakcyjna 6 ma króciec 9 i 10, komora separacyjna 3 ma krócce 11.

Kazda z komór reakcyjnych 4 i 5 polaczona jest z sasiednia za pomoca rury przelewowej 12 zamo¬ cowanej w otworze wykonanym w pólce sitowej 2 45 w poblizu scianki kolumny 1.

Os kazdej rury przelewowej 12 w zasadzie jest prostopadla do plaszczyzny pólki sitowej 2. Miedzy dolnym koncem rury przelewowej 12 a plaszczyzna nizej znajdujacej sie póllki sitowej jest odstep C 50 wielkosci okolo 100 mm.

Oprócz tego sasiednie rury przelewowe 12 sa przesuniete w przeciwnym kierunku w plasz¬ czyznie poziomej jak pokazano na fig. i.

W pobMzu górnego konca kazdej rury przelewo- 55 wej 12 zamocowana jest wspólosiowo z nia, prze¬ slona w ksztalcie pierscienia 13 lub 14 (fig. 2), która moze miec rózny ksztalt. Przeslony 13 (fig. 2) maja ksztalt cylindryczny, natomiast prze¬ slony 14 (fig. 3) — ksztalt stozkowy. Przeslona M przymocowana jest do rury przelewowej 12 z pe¬ wnym odstepem radialnym za pomoca co najmniej dwóch zeber 15 (fig. 2. i 4). Stosunek srednic zewnetrznych przeslony 13 i rury przelewowej 12 wynosi przewaznie 1,25 + 2. Górna krawedz prze- w slony 13 umieszczona jest ponad górna krawedzia rury przelewowej 12 jak to pokazano na fig. 2.

Odstep D miedzy dolna krawedzia przeslony 13 i zwrócona do niej plaszczyzna K pólki sitowej 2 wynosi od 1/5 do 1/3 przewyzszenia górnej krawe¬ dzi rury przelewowej 12 nad plaszczyzna K.

Przeslona 14 w ksztalcie stozka (fig. 3) jest rów¬ niez przymocowana do rury przelewowej 12 za po¬ moca co najmniej dwóch zeber 16. Srednica gór¬ nej krawedzi przeslony stozkowej 14 równa sie srednicy rury przelewowej 12. Stosunek srednicy dolnej krawedzi przeslony stozkowej 14 i srednicy rury przelewowej 1£ wynosi przewaznie 1,25 + 2, co zabezpiecza niezbedny miedzy nimi odstep ra¬ dialny. Górne krawedzie przeslony 14 i rury prze¬ lewowej 12 znajduja sie na tym samym poziomie, a miedzy dolna krawedzia przeslony 14 i plasz¬ czyzna K pólki sitowej 2 powstaje odstep E ana¬ logiczny do odstepu z przeslona 13. Przeslony mo¬ ga miec ksztalt pólkuli na zewnatrz wygietej (nie pokazanej na rysunku).

Wycinek powierzchni M kazdej pólki sitowej 2 (fig. 4) wokól rury przelewowej 12 nie ma otwo¬ rów.

Do odprowadzania zawiesiny z nagromadzona w niej twarda faza krystaliczna z jednej komory re¬ akcyjnej 4 lub 5 do drugiej, sluza otwory 17 od¬ prowadzajace znajduja sie odpowiednio nizej od górnej krawedzi rury przelewowej 12 w poblizu pólki sitowej 2 (fig. 2. 3.). Kazda rura przelewowa 12 moze miec kilka takich otworów.

Najlepsze warunki do odprowadzania zawiesiny zabezpieczaja cztery otwory 17, równomiernie roz¬ mieszczone na calej dlugosci obwodu rury przele¬ wowej 12.

Elementem do odprowadzania zawiesiny razem z nagromadzona w niej twarda faza krystaliczna moze byc króciec 18 (flig. 6), umocowany w pólce sitowej 2 w poblizu rury przelewowej 12. Górna krawedz krócca 18 znajduje sie na jednym pozio¬ mie z plaszczyizna K (fig. 6) pólki sitowej 2. Po¬ wierzchnia przekroju poprzecznego otworu krócca 18 powinna byc równa powierzchni otworu 17 (fig. 3).

Nad króccem 18 (fig. 6) wspólosiowo z nim, mo¬ ze byc zamocowana przykrywka 19 stozkowego lub pólkulistego ksztaltu. Miedzy dolna krawedzia przyikrywki 19 a plaszczyzna K pólki sitowej 2 jest odleglosc L wynoszaca od 1/4 do 1/3 srednicy krócca 18.

W komorach chlodzacych 5 zamontowane sa urzadzenia do chlodzenia zawiesiny, wykonane w ksztalcie peczka rur 20 (fig. 1), w których krazy plyn chlodzacy. Peczki rur 20 rozmieszczone sa w stosunku do przeslon 13 lub 14 w odstepach nie mniejszych od srednicy jednej z rur 20.

Stosownie do jednego z przykladów wykonania wynalazku, przeslony 13 lub 14 i otwory 17 lub krócce 18 do odprowadzania zawiesiny razem z nagromadzona w niej twarda faza krystaliczna moga byc wykonane tylko w komorach absorpcyj¬ nych 4.

Przebieg pracy opisanej wyzej kolumny karbo- nizacyjnej jest nastepujacy Amonizowany roztwór chlorku sodu wprowadza sie do górnej komory103 565 absorpcyjnej 4a przez króciec 7. Gaz o duzej za¬ wartosci dwutlenku wegla (75—80%) doprowadza sie do dolnej komory reakcyjnej 6 przez króciec 9.

Gaz o malej zawartosci dwutlenku wegla (35—40 %) doprowadza sie do dolnej komory absorpcyjnej 4 5 przez króciec 8.

Reakcja miedzy amoniizowanym roztworem chlorku sodowego a dwutlenkiem wegla znajduja¬ cym sie w gazie, rozpoczyna sie w górnej komorze absorpcyjnej 4a z jednoczesnym wypadaniem 10 krysztalów dwuweglanu sodu i tworzeniem sie za¬ wiesiny. Dzieki temu, ze wysokosc górnej komory absorpcyjnej 4a jest wieksza od wysokosci kazdej dolnej komory absorpcyjnej 4, gaz przechodzacy z dolnych komór absorpcyjnych 4 do komory 4a 15 powstajaca w niej zawiesine w znacznie mniej¬ szym stopniu niz w komorach 4 i powoduje tym samym zmniejszenie przesycenia roztworu. Jezeli zawiesina znajduje sie w stosunkowo spokojnym stanie, osiagalna w górnej komorze absorpcyjnej 20 4a wielkosc przesycenia okazuje sie dostateczna do rozpoczecia wypadania krysztalów. Ilosc powsta¬ jacych przy tym zarodków krysztalów okazuje sie stosunkowo niewielka, co polepsza warunki ich wzrostu w nastepnych komorach reakcyjnych 4 i 5. 25 Z górnej komory absorpcyjnej 4a zawiesine zle¬ wa sie do nastepnej komory absorpcyjnej 4 przez rure przelewowa 12. O ile odstep C miedzy dolna krawedzia rury przelewowej 12 a powierzchnia K pólki sitowej 2 jest niewielki w porównaniu 30 z ogólna wysokoscia komory absorpcyjnej 4, to doprowadzona z górnej komory 4a absorpcyjnej zawiesina rozlewa sie po powierzchni pólki sito¬ wej 2 i przedluza oddzialywanie wzajemne z dwu¬ tlenkiem wegla znajdujacym sie w gazie naply- 35 wajacym z dolu przez otwory pólki sitowej 2.

Znajdujaca sie w komorze absorpcyjnej 4 zawie¬ sina przemieszcza sie w kierunku poziomym w strone rury przelewowej 12, przesunietej na sred¬ nicy w stosunku do pierwszej rury przelewowej 12, 40 laczacej absorpcyjna komore 4 z komora, znajdu¬ jaca sie nizej. Przez rure przelewowa 12 zawiesine zlewa sie do nastepnej komory absorpcyjnej 4.

Analogicznym sposobem zawiesina porusza sie we wszystkich nastepnych komorach reakcyjnych 4 45 i 5. W ten sposób w komorach reakcyjnych 4 i 5 kolumny karbonizacyjnej, ma miejsce wzajemne oddzialywanie wchodzacego clo góry strumienia gazu i poziomym strumieniem zawiesiny.

Korzystniejsze warunki wzrostu jednolitych 50 ksztaltem i wymiarami krysztalów dwuweglanu sodu powstaja wtedy, gidy zawiesina zawierajaca te krysztaly w fazie zarodków bedzie znajdowala sie w stosunkowo spokojnym stanie. Zabezpiecza sie to przeslonami 13 Lub 14 w ksztalcie pierscie- 55 nia, których rozwiazanie konstrukcyjne pozwala na zatrzymanie poziomych strumieni zawiesiny od¬ gradzajac od nich strefe znajdujaca sie miedzy przeslona 13 a pólka sitowa 2. Wycinek powierzch¬ ni M pólki sitowej 2 w tej strefie, odgradza te 60 strefe od gazu doplywajacego z dolu.

W ten sposób powstaje strefa, w której zawie¬ sina zawierajaca krysztaly w ksztalcie zarodków znajduje sie w stosunkowo spokojnym stanie sprzyjajacym wzrostowi jednolitych ksztaltem 65 i wymiarami krysztalów dwuweglanu sodu prv.v minimalnych ilosciach powstajacych zarodków krysztalów. Krysztaly gromadza sie w poblizu powierzchni K pólki sitowej 2, natomiast zawiesi¬ na o mniejszej koncentracji twardej fazy krysta¬ licznej wypychana jest ze strefy gromadzenia twardej fazy krystalicznej nastepnymi strumienia¬ mi zawiesiny, podnosi sie do górnej krawedzi przelewowej rury 12 i zlewa sie przez nia do znajdujacej sie nizej komory absorpcyjnej 4.

Zawiesina z nagromadzona twarda faza krysta¬ liczna splywa przez otwór 17 (fig. 2, 3).

Wedlug drugiego przykladu wykonania urzadze¬ nia do odprowadzania zawiesiny razem z nagro¬ madzona w niej twarda faiza krystaliczna, odpro¬ wadzenie tej zawiesiny dokonuje sie przez króciec 18. Jezeli powierzchnia przekroju poprzecznego otworu krócca 18 przewyzsza sumaryczna po¬ wierzchnie otworów 17, to nad króccem 18 umiesz¬ cza sie kapturek 19 o odstepie L miedzy jego dol¬ na krawedizia a powierzchnia K pólki sitowej 2, który zapobiega calkowitemu splywowi zawiesiny z jednej komory do drugiej przez króciec 18, z, po¬ minieciem rury przelewowej 12.

W ten sposób z kazdej komory absorpcyjnej 4 do nizszej odprowadzane sa przewaznie duze krysztalyt natomiast drobne i srednie (mniejsze od 50 mg) pozostaja w strefie gromadzenia sie twardej fazy krystalicznej w zawiesinie i rosna w niej w stosunkowo spokojnych warunkach.

Obecnosc w kazdej*z komór reakcyjnych 4 i 5 za¬ wiesiny ze zgromadzona w niej twarda faza kry¬ staliczna zabezpiecza zmniejszenie sie stopnia przesycenia roztworu, co .sprzyja wzrostowi krysz¬ talów dwuweglanu sodu przy minimalnej ilosci ponownie powstajacych drobnych krysztalów.

Zawiesina z kazdej komory reakcyjnej 4 i 5 od¬ prowadzana jest z dwóch poziomów: czesc zawie¬ siny o duzej zawartosci twardej fazy krystalicznej, z powierzchni K pólki sitowej 2 a pozostala za¬ wiesina o nieduzej zawartosci twardej fazy krysta¬ licznej z poziomu górnej krawedzi rury przelewo¬ wej 12.

Odprowadzanie zawiesiny z powierzchni K po¬ zwala na znaczne zmniejszenie procesu osiadania na powierzchni K pólki sitowej 2 twardej fazy krystalicznej.

W komorach absorpcyjnych 4 zawiesine podgrze¬ wa sie kosatem ciepla wydzielanego w procesie wzajemnego oddzialywania amonizowanego roz¬ tworu chlorku sodu z dwutlenkiem wegla. Zawie¬ sina splywa nastepnie do komór chlodzenia 5, w których zainstalowane sa peczki rur 20, z przeply¬ waj acym w nich plynem chlodzacym. , Ochlodzona zawiesine odprowadza sie z kolumn karbonizacyjnych przez króciec 10.

Dwutlenek wegla oraz gazy, które nie zostaly zuzyte w procesie reakcji, przechodza przez komo¬ re separacyjna 3 i wychodza z kolumny przez kró¬ ciec 11.

Przy umieszczeniu przeslony 13 na górnej kra¬ wedzi rury przelewowej 12 tylko w komorach ab¬ sorpcyjnych 4, zwiekszenie koncentracji twardej fazy krystalicznej w zawiesinie w komorach chlo¬ dzenia 5 odbywa sie tylko dzieki nieprzerwanej9 103 565 reakcji miedzy zawiesina a dwutlenkiem wegla.

Jest to mozliwe dzieki temu, ze po wyjsciu zawie¬ siny z ostatniej komory absorpcyjnej 4 koncentra¬ cja twardej fazy krystalicznej w zawiesinie jest dostateczna do dalszego wzrastania krysztalów powstalych w komorach absorpcyjnych 4.

Proces karbonizacji w kolumnie karbonizacyjinej odbywa sie nieprzerwanie.

Dzieki wyzej opisanemu rozwiazaniu konstruk¬ cyjnemu komór reakcyjnych mozna otrzymac krysztaly dwuweglanu sodu o jednakowym ksztal¬ cie i wymiarach z zawartoscia do 70% tej samej frakcji i o wilgotnosci nie przekraczajacej 13,5% niezaleznie od wydajnosci kolumny.

Claims (4)

Zastrzezenia patentowe

1. Kolumna karbonizacyjna do produkcji zawie¬ siny dwuweglanu sodu zawierajacej twarda faze krystaliczna majaca krócce do doprowadzania skladników i odprowadzania otrzymywanej zawie¬ siny i gazu, pólki sitowe umieszczone wewnatrz kolumny jedna nad druga dzielace wnetrze kolum¬ ny na polaczone miedzy soba rurami przelewowymi, komory separacyjna i rozmieszczone pod nia ko¬ mory reakcyjne oraz urzadzenfie do chlodzenia za¬ wiesiny zainstalowane co najmniej w jednej z dolnych komór reakcyjnych znamienna tym, ze 10 20 25 w kazdej komorze reakcyjnej (4, 5) w poblizu gór¬ nej krawedzi rury przelotowej (12). w pewnym od¬ stepie zsunieta do jej osi, umieszczona jest prze¬ slona w ksztalcie pierscienia (13 lub 14) przystoso¬ wana do tworzenia strefy gromadzenia twardej fazy krystalicznej w zawiesinie podczas procesu karbonizacji, a w kazdej pólce sitowej (2) w poblizu rur przelewowych (12) sa wycinki po¬ wierzchni (M) bez otworów, a ponadto ponizej gór¬ nej krawedzi rury przelewowej (12) znajduja sie elementy odprowadzajace zawiesine razem z na¬ gromadzona w niej twarda faza krystaliczna.

2. Kolumna wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze elementem odprowadzajacym zawiesine razem z nagromadzona w niej twarda faza krystaliczna jest co najmniej jeden otwór (17) wykonany w sciance rury przelewowej (12) w poblizu pólki si¬ towej (2).

3. Kolumna wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze elementem odprowadzajacym zawiesine razem z nagromadzona w niej twarda faza krystaliczna jest krociec (18) zamocowany swym górnym kon¬ cem do pólki sitowej (2) w poblizu rury przelewo¬ wej (12).

4. Kolumna wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze górna komora reakcyjna (4a) ma wysokosc od 2 do 6 razy wieksza od wysokosci kazdej nizej znajdu¬ jacej sie komory reakcyjnej (4). FtG.1 F/E.5103 565 nn. 2 M ^1 K IDL L 19 tf-||J • FIEJ nn.b' PZGraf. Koszalin D-428 95 egz. A-4 Cena 45 zl