PL100580B1 - Sposob wizyjny generacji znakow alfanumerycznych na ekranie wskaznika radiolokacyjnego,zwlaszcza typu p - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wizyjny generacji znaków alfanumerycznych w czasie rze¬ czywistym na ekranie wskaznika, zwlaszcza typu P z lampa ekranowa o dlugiej poswiacie. Metoda wizyjna generacji znaków polega na wytworzeniu ciagu impulsów rozjasniajacych, przy ustalonym sposobie przemieniania sie strumienia elektronów na ekranie lampy.

Sposób wedlug wynalazku przeznaczony jest do stosowania we wskaznikach, zwlaszcza typu P urzadzen radiolokacyjnych, dla umozliwienia wy¬ róznienia wykrytych obiektów dodatkowymi zna¬ kami alfanumerycznymi.

Znany sposób wytwarzania znaków na zobrazo¬ waniu radiolokacyjnym typu P polega na gene¬ racji odpowiednich przebiegów odchylajacych i rozjasniajacych znaku, w przerwach pomiedzy podstawami czasu. Wytwarzane przebiegi sa wklu- czowane w tory odchylania pionowego i pozio¬ mego, powodujac wytworzenie znaku o zadanym ksztalcie. Ksztalt znaku jest zapamietany w tym znanym sposobie w pamieci stalej, przeznaczonej tylko do odczytu. Inny znany sposób polega na zobrazowaniu znaków, zamiast co kilkunastej pod¬ stawy czasu.

Wada tych znanych sposobów jest koniecznosc pamietania wspólrzednych prostokatnych poloze¬ nia znaku. Ponadto, przy duzej ilosci znaków wy¬ magana jest duza szybkosc przemieszczania sie plamki po ekranie. Stosowanie tych znanych spo- 2 sobów jest uzasadnione jedynie w przypadku ge¬ neracji duzej ilosci rodzajów symboli i znaków, przykladowo calego alfabetu i podtrzymywania zobrazowania znaków. Realizacja ukladowa zna- nych sposobów prowadzi do rozbudowanej kon¬ strukcji wskaznika P, co znajduje wyraz w wy¬ sokiej cenie takiego urzadzenia.

Celem wynalazku jest podanie sposobu genera¬ cji znaków wizyjnych na zobrazowaniu radiolo- io kacyjnym, zwlaszcza typu P z dluga poswiata, zapewniajacego generacje w czasie rzeczywistym ograniczonej ilosci rodzajów znaków, przy wyko¬ rzystaniu rastra zobrazowania radiolokacyjnego.

Cel ten osiagnieto, wytwarzajac niezalezne ciagi impulsów rozjasniajacych punkty skladajace sie na znak, dla poszczególnych podstaw czasu, lub co wielokrotnosc podstaw czasu malejaca ze wzro¬ stem odleglosci znaku od srodka ekranu, a nastep¬ nie ciagi te podajac lacznie z sygnalem wizji ra- diolokacyjnej na elektrode sterujaca jasnoscia lampy. Dzieki temu ,na ekranie lampy uzyskuje sie znak zlozony z punktów swietlnych z korek¬ cja znieksztalcenia we wspólrzednej azymutu.

Zastosowanie sposobu wedlug wynalazku ma na celu uzyskanie zobrazowania ograniczonej ilosci rodzajów znaków pisanych metoda wizyjna na zobrazowaniu radiolokacyjnym, przy pomocy nie¬ wielkiej ilasci dodatkowej ajparajtuiry w stosunku do wskazmiika. Sposób ten pozwala 'na korekcje noz- «oiaglosci znaku we wspólrzednej azymutu, zalez- 100 5803 na od odleglosci znaku od srodka ekranu, dzieki czermu uzyskuje sie male znieksztalcenie geometrii znakuj Inna zaleta omawianego sposobu jest ge¬ neracja znaku z niewielkim opóznieniem w czasie rzeczywistym, przy czym rozpoczecie pisania zna- 5 ku moze byc wywolane impulsem wizyjnym, któ¬ rego czas przyjscia okreslaja wspólrzedne azymutu i odleglosci polozenia znaku.

Sposób wedlug wynalazku nie zapewnia pod¬ trzymywania zobrazowania znaku z czestotliwoscia 10 wieksza niz wynikajaca z okresu wykonania przez podstawe czasu pelnego obrotu na ekranie wskaz¬ nika.

Sposób, bedacy przedmiotem wynalazku zostal blizej objasniony na rysunku na przykladzie zo- 15 brazowania cyfry „zero" na wskazniku P, przy czym fig. 1 przedstawia polozenie poszczególnych punktów skladajacych sie na cyfre „zero" we wspólrzednych azymutu i odleglosci przy generacji ciagów impulsów podswietlajacych co kazda pod- 20 stawe czasu, fig. 2 — ciag impulsów podswietla¬ jacych odpowiadajacy azymutowi A2 z fig. 1, fig. 3 — znieksztalcenie cyfry „zero" pisanej me¬ toda wizyjna bez korekcji, natomiast fig. 4 przed¬ stawia polozenie punktów znaku przy generacji 25 ciagów impulsów podswietlajacych co druga pod¬ stawe czasu.

Punkty przedstawione na fig. 1 odpowiadaja impulsom wystepujacym w ciagach podswietlaja¬ cych dodawanych do wizji radiolokacyjnej. Ko- 30 lejne wartosci Rl, R2 ... R6 oznaczaja kolejne odleglosci od srodka ekranu, a wartosci Al, A2 ... A6 — azymuty kolejnych podstaw czasu.

Ksztalt znaku jest z góry narzucony parzez uklad, w którym sa generowane ciagi podswietlajace, 35 rózne dla kolejnych azymutów. Przykladowo zo¬ stal przedstawiony na fig. 2 ciag podswietlajacy dla azymutu A2. Dla sposobu generacji znaku bez 580 4 korekcji, rzeczywista dlugosc luku pomiedzy azy¬ mutami Al i A6 zalezy od odleglosci od srodka ekranu. Wystepuje wtedy rozciagniecie znaku w poblizu brzegu ekranu, co zostalo w uproszczeniu przedstawione na fig. 3.

Dla sposobu wedlug wynalazku, kolejne ciagi podswietlajace sa generowane dla znaku na brze¬ gu ekranu co kazda podstawe czasu, natomiast dla znaków blizej srodka ekranu co wielokrotnosc podstaw czasu. Uzyskuje sie wtedy skorygowany ksztalt znaku poprzez dodatkowe rozciaganie w azymucie odwrotnie do odleglosci znaku od srod¬ ka ekranu. Przyklad generacji ciagów podswietla¬ jacych co druga podstawe czasu jest przedsta¬ wiony na fig. 4. Wartosc ustalajaca, co która pod¬ stawe czasu generowane sa ciagi podswietlajace, okresla wspólrzedna odleglosci Rl poczatku znaku.

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wizyjny generacji znaków alfanumerycz¬ nych na ekranie wskaznika radiolokacyjnego, zwlaszcza typu P, wykorzystujacy raster zobrazo¬ wania radiolokacyjnego, utworzony w wyniku przemieszczania sie strumienia elektronów po ekranie lampy elektronopromieniowej z dluga po¬ swiata, znamienny tym, ze wytwarza sie nieza¬ lezne ciagi impulsów rozjasniajacych punkty skla¬ dajace sie na znak, dla poszczególnych podstaw czasu, lub co wielokrotnosc podstaw czasu male¬ jaca ze wzrostem odleglosci znaku od srodka ekranu, a nastepnie ciagi te podaje sie lacznie z sygnalem wizji radiolokacyjnej na elektrode ste¬ rujaca jasnosc lampy, dzieki czemu na ekranie lampy uzyskuje sie znak zlozony z punktów swie¬ tlnych z korekcja znieksztalcenia we wspólrzednej azymutu.100 5S0 A2 M Rl Ki RM R5 RS fig. 2 fi-3^