TH21532A

TH21532A - สารผสมเร่งปฏิกิริยาและวิธีการสำหรับบ่มยูเรีย-ฟอร์มาลดีฮายด์ เรซิน

Info

Publication number: TH21532A
Application number: TH9501003492A
Authority: TH
Inventors: เค. มอทเตอร์ นายวิลเลี่ยม; ดี. ไดเลฟเซน นายวิลเลี่ยม; เค. ไดซี่ย์ นายนิค
Original assignee: นายโรจน์วิทย์ เปเรร่า; นายธเนศ เปเรร่า
Filing date: 1995-12-27
Publication date: 1996-11-05

Abstract

สิ่งที่เปิดเผยไว้ คือ สารผสมของสารยึดเกาะสำหรับยึดเกาะวัสดุรองรับ เช่น วัตถุดิบที่เป็นไม้สำหรับผลิตบอร์ดอนุภาค สารยึดเกาะประกอบด้วยของผสมระหว่างสารละลาย ในน้ำชนิดที่หนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยสารเร่งปฏิกิริยาประเภทเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์และเสนอให้มี กรดอยู่ด้วยกับสารละลายในน้ำชนิดที่สอง ซึ่งประกอบด้วยยูเรียและฟอร์มาลดีฮายด์ วิธีการ ใช้เกลือที่เป็นบัฟเฟอร์เป็นสารเร่งปฏิกิริยาสำหรับบ่มยูเรีย-ฟอร์มาลดีฮายด์เรซินก็ได้รับการ เปิดเผยไว้ด้วย

Claims

1.1.ซึ่งสารละลายในน้ำ ชนิดที่สองประกอบด้วยยูเรียอิสระประมาณ 10 ถึงประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ซึ่งปริมาณของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์อย่างน้อยหนึ่งชนิดในของผสมเท่ากับประมาณ 0.05 ถึงประมาณ 15 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สอง และประมาณ 0 ถึง ประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สองเป็นฟอร์มาลดีฮายด์ อิสระ 2. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 สารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งมีส่วน เพิ่มเติมที่ประกอบด้วยกรด 3. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 สารละลายในน้ำชนิดหนึ่งมี pH ประมาณ 3.5 ถึงประมาณ 6 4. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่ง pH ของสารละลายในน้ำชนิดที่ หนึ่งเท่ากับประมาณ 4 ถึงประมาณ 5 5. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งสารเร่งปฏิกิริยาประเภทเกลือที่ เป็นบัฟเฟอร์ประกอบด้วยสารในกลุ่มที่ประกอบด้วยโมโนเปแตสเซียมฟอสเฟต ไดโปแตสเซียม ฟอสเฟส, ไตรโปแตสเซียมฟอสเฟต, ไตรโซเดียมฟอสเฟต, โซเดียมอาซีเตท, โซเดียมซิเตรท บอเรท พธาเลท ไบคาร์บอเนต และของผสมของสารเหล่านี้ 1.และสารละลายในน้ำชนิดที่สองประกอบด้วยยูเรีย อิสระประมาณ 10 ถึงประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก 7. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วย สมาชิกของกลุ่มที่ประกอบด้วยวัตถุดิบที่เป็นไม้สำหรับการผลิตบอเรตอนุภาค เส้นใยสำหรับบอร์ด อนุภาค เส้นใยสำหรับบอร์ดเส้นใยความหนาแน่นปานกลาง ไม้วีเนียร์สำหรับการผลิตไม้อัด และ เส้นใยแก้วสำหรับทำแผ่นใยแก้ว 8. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งยูเรีย-ฟอร์มาลดีฮายด์เรซินเลือก ได้จากากลุ่มที่ประกอบด้วยยูเรีย-ฟอร์มาลดีฮายด์เรซินที่ดัดแปลงด้วยเมลลามีนแล้ว ยูเรีย-ฟอร์มาลดี ฮายด์เรซินที่ดัดแปลงด้วยแอมโมเนียแล้ว และยูเรีย-ฟอร์มาลดีฮายด์เรซินที่ดัดแปลงด้วยฟีนอลแล้ว 9. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งมีเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์อยู่ใน ปริมาณเท่ากับ 0.005 ถึงประมาณ 5เปอร์เซ็นโดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สอง 1 0. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วย สารอย่างน้อยหนึ่งชนิดจากกลุ่มที่ประกอบด้วยโซเดียมคอลไรด์, โซเดียมซัลเฟต,แมกนีเซียมซัลเฟต, แอมโมเนียมซัลเฟต, แอมโมเนียมฟอร์เมท,แอมโมเนียมฟอสเฟต, แอมโมเนียมอาซีเตท, แอมโมเนียม คลอไรด์ และของผสมของสารเหล่านี้ 1 1. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งที่ ส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยสารอย่างน้อยหนึ่งชนิดจากกลุ่ม ที่ประกอบด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตและ โซเดียมซัลเฟต . 1 2. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีช่วงของ การเป็นบัฟเฟอร์ช่วงหนึ่ง และ pH ของสารละลายชนิดที่หนึ่งต่ำกว่าช่วงของการเป็นบัฟเฟอร์นั้น 1 3. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีช่วงของการ เป็นบัฟเฟอร์ช่วงหนึ่ง และ pH อยู่ในช่วงครึ่งล่างของการเป็นบัฟเฟอร์นั้น 1 4. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีช่วงของ การบัฟเฟอร์อย่างน้อยหนึ่งช่วงและ pH ของสารละลายชนิดที่หนึ่งอยู่นอกช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ใดๆ ของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์ 1 1.ซึ่งสารละลายในน้ำชนิดที่สองประกอบด้วยยูเรียอิสระประมาณ 10 ถึงประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ โดยน้ำหนัก, เพื่อให้เป็นสารยึดเกาะ ซึ่งปริมาณของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์อย่างน้อยหนึ่งชนิดในสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่ง เท่ากับประมาณ 0.5 ถึงประมาณ 15เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักและสารละลายในน้ำชนิดที่สอง และ ประมาณ 0 ถึงประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สองเป็นฟอร์มาลดีฮายด์ อิสระ 1 6. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยการมีกรดอยู่ในสาร ละลายในน้ำชนิดที่หนึ่ง 1 7. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยการเติมกรดอย่าง เพียงพอลงไปเพื่อปรับ pH อย่างมากที่สุดจนถึงเครื่องล่างของช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ของเกลือที่เป็น บัฟเฟอร์ 1 8. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยการผสมสารยึดเกาะ กับวัสดุรองรับ ซึ่งมีการผสมสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งและชนิดที่สองให้เป็นสารยึดเกาะทันทีก่อน การผสมสารยึดเกาะกับวัสดุรองรับ 1 9. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยการทำให้ผลของการ เป็นบัฟเฟอร์ของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์เป็นกลางอย่างน้อยเป็นบางส่วนโดยการเกิดกรดลงไปยังสาร ละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งก่อนการผสมสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งและชนิดที่สองเข้าด้วยกัน 2 0. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 19 ซึ่งผลของการเป็นบัฟเฟอร์ถูกทำให้เป็นกลางทั้งหมด 2

1. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่ง pH ของสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งเท่ากับ ประมาณ 3.5 ถึงประมาณ 6 2 2. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งประกอบด้วยเกลือที่ เป็นบัฟเฟอร์ในปริมาณเท่ากับประมาณ0.5 ถึงประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำ ชนิดที่สอง 2 3. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งอัตราส่วนโดยโมลของยูเรีย : ฟอร์มาลดีฮายด์เท่า กับประมาณ 0.62 ถึงประมาณ 1.67 :1 และสารละลายในน้ำชนิดที่สองประกอบด้วยยูเรียอิสระ ประมาณ10 ถึงประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก 2 4. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่ง pH ของสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งเท่ากับ ประมาณ 4 ถึงประมาณ 5 2 5. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยการผสมรวมสาร ยึดเกาะกับวัสดุรองรับที่เลือกได้จากกลุ่มที่ประกอบด้วยวัตถุดิบที่เป็นไม้สำหรับผลิตบอร์ดอนุภาค เส้นใยสำหรับทำบอร์ดเส้นใยความหนาแน่นปานกลาง ไม้วิเนียร์สำหรับทำไม้อัดและเส้นใยแก้ว สำหรับทำแผ่นใยแก้ว 2 6. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์ประกอบด้วยสารของกลุ่มที่ ประกอบด้วยโมโนเปแตสเซียมฟอสเฟต, ไดโปแตสเซียมฟอสเฟส, ไตรโปแตสเซียมฟอสเฟต, โซเดียมอาซีเตท, โซเดียมซิเตรทบอเรทพธาเลทไบคาร์บอเนต และของผสมของสารเหล่านี้ 2 7. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งมีส่วนเพิ่มเติมที่ประกอบด้วยการผสมสารในกลุ่ม ที่ประกอบด้วยโซเดียมคอลไรด์,โซเดียมซัลเฟต, แมกนีเซียมซัลเฟต,แมกนีเซียมซัลเฟต, แอมโม เนียมซัลเฟต, แอมโมเนียมฟอสเฟต, แอมโมเนียมอาซีเตท,แอมโมเนียมคลอไรด์ และของผสมของ สารเหล่านี้กับสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่ง 2 8. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่ง pH ของสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งต่ำกว่าช่วง การเป็นบัฟเฟอร์ของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์ 2 9. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่ง pH ของสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งอยู่ในครึ่ง ล่างของช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์ . 3 0. วิธีการของข้อถือสิทธิที่ 15 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีช่วงการเป็นบัฟเฟอร์อย่าง น้อยหนึ่งช่วง และ pH ของสารละลายชนิดหนึ่งที่หนึ่งอยู่นอกช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ใดๆ ของเกลือที่เป็น บัฟเฟอร์ 31 สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีช่วงของการ เป็นบัฟเฟอร์มากกว่าหนึ่งช่วง และ pH ของสารละลายที่หนึ่งคือ (i) ในครึ่งล่างของช่วงที่เป็นบัฟเฟอร์หนึ่ง คือ (ii) ต่ำกว่าอย่างน้อยหนึ่งของช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ และไม่อยู่ในช่วงของการเป็น บัฟเฟอร์ใดๆ 3 2. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีมากกว่าหนึ่ง ช่วงของการเป็นบัฟเฟอร์ และ pH ของสารละลายที่หนึ่งคือ (i) ในเศษหนึ่งส่วนสี่ล่างของช่วงที่เป็นบัฟเฟอร์หนึ่ง คือ (ii) ต่ำกว่าอย่างน้อยหนึ่งของช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ และไม่อยู่ในช่วงของการเป็น บัฟเฟอร์ใดๆ 3 1.3 4. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีอยู่ในปริมาณ เท่ากับประมาณ 0.7 ถึงประมาณ 5เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สอง 3 5. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิ 1 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีอยู่ในปริมาณ เท่ากับถึงประมาณ 1 ถึงประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สอง 3 1.และการเกิดปฏิกิริยาของผสมของปฏิกิริยาที่ pH ตั้งแต่ประมาณ 7.0 ถึงประมาณ 8.5 และอุณหภูมิตั้งแต่ประมาณ 140 ํ ถึงประมาณ 21 ํ.ฟ จึงจะทำการเติมผลิตภัณฑ์ที่ เลือกจาก โมโน-,ได-และไตร-เมทธิลอลยูเรีย และของผสมของสารเหล่านี้ การลดลงของ pH ของของผสมต่ำกว่า 7.0 ถึงเร่งปฏิกิริยาการควบแน่นเพื่อเปลี่ยนรูป เมทธิลอลยูเรียไปเป็นไอลิโกเมอร์ซึ่งเชื่อมต่อด้วยเมทธิลลีน และเปลี่ยนโอลิโกเมอร์ไปเป็นโพลิเมอร์ที่ เชื่อมต่อวยเมทธิลลีนเพื่อทำให้เกิดของผสมที่มีโพลิเมอร์ การทำของผสมที่มีโพลิเมอร์ให้เป็นกลาง และ การเติมยูเรียลงในของผสมที่มีโพลิเมอร์ซึ่งถูกทำให้เป็นกลาง 3 7. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิ 36 ซึ่งกระบวนการประกอบเพิ่มเติมด้วย การเติมโซเดียมไฮดอรกไซด์ หรืออามีนลงในของผสมของยูเรีย และฟอร์มาลดีฮายด์เพื่อทำให้เกิดของ ผสมของปฏิกิริยา 3 1.เพื่อทำให้เกิดของผสมปฏิกิริยา และการเกิดปฏิกิริยาของผสมของ ปฏิกิริยาที่ pH ตั้งแต่ประมาณ 7.0 ถึงประมาณ 8.5 และอุณหภูมิตั้งแต่ประมาณ 140 ํ ถึงประมาณ 212 ํ ฟ. จึงจะทำการเติมผลิตภัณฑ์ที่เลือกจาก โมโน-,ได-และไตร-เมทธิลอลยูเรีย และของผสมของ สารเหล่านี้ การลดลงของ pH ของของผสมต่ำกว่า 7.0 ถึงเร่งปฏิกิริยาการควบแน่นเพื่อเปลี่ยนรูป เมทธิลอลยูเรียไปเป็นไอลิโกเมอร์ซึ่งเชื่อมต่อด้วยเมทธิลลีน และเปลี่ยนโอลิโกเมอร์ไปเป็นโพลิเมอร์ที่ เชื่อมต่อวยเมทธิลลีนเพื่อทำให้เกิดของผสมที่มีโพลิเมอร์ การทำของผสมที่มีโพลิเมอร์ให้เป็นกลาง และ การเติมยูเรียลงในของผสมที่มีโพลิเมอร์ซึ่งถูกทำให้เป็นกลาง 3 9. วิธีการของข้อถือสิทธิ 38 ประกอบเพิ่มเติมด้วยการเติมโซเดียมไฮดอรกไซด์ หรือ อามีนลงในของผสมของยูเรีย และฟอร์มาลดีฮายด์เพื่อทำให้เกิดของผสมของปฏิกิริยา 4 0. วิธีการของข้อถือสิทธิ 15 ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์มีช่วงของบัฟเฟอร์มากกว่าหนึ่ง ช่วง และ pH ของสารละลายที่หนึ่งคือ (i) ในครึ่งล่างของช่วงที่เป็นบัฟเฟอร์หนึ่ง หรือ (ii) ต่ำกว่าอย่างน้อยหนึ่งของช่วงการเป็นบัฟเฟอร์ และไม่อยู่ในช่วงของการเป็น บัฟเฟอร์ใดๆ 4 1.ซึ่งปริมาณของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์อย่างน้อยหนึ่งชนิดในของผสมเท่ากับประมาณ 0.05 ถึงประมาณ 15 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สอง และประมาณ 0 ถึง ประมาณ 2เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สองเป็นฟอร์มาลดีฮายด์อิสระซึ่งสาร เร่งปฏิกิริยาประเภทเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์ประกอบด้วยสมาชิกของกลุ่มที่ซึ่งประกอบด้วย โมโน-โปแตส เซียมฟอตเฟต,ไดโปแตสเซียมฟอสเฟต, ไตรโปแตสเซียมฟอสเฟต, โซเดียมอะซิเตท, โซเดียมซิเตรท, บอเรท, พธาเลท, ไบคาร์บอเนต และของผสมของสารเหล่านี้ 4

2. สารผสมของสารยึดเกาะของข้อถือสิทธิ 39 ที่ซึ่งสารเร่งปฏิกิริยาประเภทเกลือที่ เป็นบัฟเฟอร์ถูกเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยโมโนเปแตสเซียมฟอสเฟต , ไดโปแตสเซียมฟอตเฟต, ไตรโปแตสเซียมฟอสเฟต, โซเดียมอาซีเตท, โซเดียมซิเตรท , พธาเลท,ไบคาร์บอเนต และของผสม ของสารเหล่านี้ 4

3. วิธีการทำให้ได้การบ่มอย่างรวดเร็วของยูเรียฟอร์มาลดีฮายด์เรซินที่ประกอบ ด้วยขั้นตอนของ การผสมสารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งที่ประกอบยด้วยเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์อย่างน้อย หนึ่งชนิด สารละลายในน้ำชนิดที่หนึ่งมี pH ประมาณ 2 ถึงประมาณ 8.5 กับสารละลายในน้ำชนิดที่ สองซึ่งประกอบด้วยยูเรีย และฟอร์มาลดีฮายด์ในอัตราส่วนโดยโมลประมาณ 0.33 ถึงประมาณ 1.67 :1 เพื่อทำให้เกิดสารยึดเกาะซึ่งปริมาณของเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์อย่างน้อยหนึ่งชนิด ในสารละลาย ในน้ำชนิดที่หนึ่งเท่ากับประมาณ 0.05 ถึงประมาณ 15เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของน้ำหนักของสารละลาย ในน้ำชนิดที่สอง และประมาณ 0 ถึงประมาณ 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักของสารละลายในน้ำชนิดที่สอง เป็นบัฟเฟอร์มาลดีฮายด์อิสระ ซึ่งเกลือที่เป็นบัฟเฟอร์ประกอบด้วยสมาชิกของกลุ่มซึ่งประกอบด้วยโมโน โปแตสเซียมฟอตเฟต, ไดโปแตสเซียมฟอตเฟต, ไตรโป-แตสเซียมฟอตเฟต,โซเดียมอะซิเตท, โซเดียม ซิเตรท, บอเรท, พธาเลท ไบคาร์บอเนต และของผสมของสารเหล่านี้