TH17146A

TH17146A - วิธีการโดยตรงสำหรับการเฝ้าสังเกตความเข้มข้นของสาร?ผสมที่ใช้บำบัดในระบบที่ก่อให้เกิดไอน้ำ

Info

Publication number: TH17146A
Application number: TH9401000384A
Authority: TH
Inventors: ริชาร์ดสัน นายจอห์น; จอห์น อาร์เธอร์ ทิพเพตต์ นายโรเจอร์
Original assignee: ดับบลิวอาร์ เกรช แอนด์โก; นายดำเนิน การเด่น
Filing date: 1994-03-01
Publication date: 1995-12-14

Abstract

วิธีการโดยตรงสำหรับการวัดความเข้มข้นของสารผสมที่ใช้บำบัดน้ำจำนวนหนึ่งชนิดหรือมากกว่าในระบบที่ก่อให้เกิดไอ น้ำซึ่งประกอบด้วยการหาสเปกตรัมดูดกลืนหรือเปล่งออกของน้ำ ที่อยู่ในระบบโดยตรง ในช่วงความยาวคลื่นจาก 200 ถึง 2500 นาโนเมตร และการใช้ขั้นตอนวิธีการเคโมเมทริคกับสเปกตรัมดูด กลืนหรือเปล่งออกนั้น เพื่อหาความเข้มข้นของสารผสมที่ใช้ บำบัดน้ำ

Claims

1. วิธีการโดยตรงสำหรับการวัดความเข้มข้นของส่วนประกอบหนึ่งชนิดหรือมากกว่าของสารผสมที่ใช้บำบัดน้ำในระบบที่ก่อ ให้เกิดไอน้ำ ซึ่งประกอบด้วยการหาสเปกตรัมดูดกลืนหรือเปล่ง ออกของน้ำในระบบโดยตรง ในช่วงความยาวคลื่นจาก 200 ถึง 2500 นาโนเมตร และการใช้ขั้นตอนวิธีการเคโมเมทริค (chemometrics algorilhms) กับสเปกตรัมดูดกลืนหรือเปล่งออกนั้น เพื่อความ เข้มข้นของสารผสมที่ใช้บำบัดน้ำ

2. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ซึ่งส่วนประกอบของสารที่ใช้ บำบัดน้ำเลือกได้จากกลุ่มซึ่งประกอบด้วยตัวจับออกซิเจน ตัว เร่งปฏิกิริยาสำหรับตัวจับออกซิเจน ตัวยับยั้งการผุกร่อน ตัวยับยั้งการเกิดตะกรัน ตัวคีเลท ไนเทรท ตัวทำรอย แอมีน ที่ใช้ในการสะเทิน โพลิเมอร์ และสารผสมของสารเหล่านี้

3. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ซึ่งระบบที่ก่อให้เกิดไอน้ำ นั้นเลือกได้จากกลุ่มซึ่งประกอบด้วย ระบบของหม้อไอน้ำ หน่วยขจัดไอออน เครื่องทำให้น้ำกลายเป็นไอ กังหันน้ำและ หม้อสำหรับทำให้ร้อน

4. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ซึ่งตัวยึดจับออกซิเจนนั้น เลือกได้จากกลุ่มซึ่งประกอบด้วยซัลไฟท์ ไฮดดราซีน อีริธอ บิค แอซิค แอลคิล ไฮดรอกซิลแอมีน ไฮดรอกซีแอลคิล ซับสทิทิว เทด ไฮดรอกซิลแอมีน และสารเริ่มต้นที่ใช้ทำไฮดรอกซิลแอมีน

5. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 4 ซึ่งแอลคิล ไฮดรอกซิลแอมีน และสารเริ่มต้นที่ใช้ทำไฮดรอกซิลแอมีนนั้น เลือกได้จาก กลุ่มซึ่งประกอบด้วยไดเอธิลไฮดรอกซิลแอมีน n-ไอโซโพรพิลไฮด รอกซิลแอมีน เมธิลเอธิลดีทอกซีม บิส(2-ไฮดรอกซิเอธิล)-ไฮด รอกซิลแอมีน บิส(2-ไฮดรอกซิโพรพิล)-ไฮดรอกซิลแอมีนและ บิส(2-ไฮดรอกซิบิวทิล)-ไฮดรอกซิลแอมีน

6. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ซึ่งตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับ ตัวจับออกซิเจนนั้นเลือกได้จากกลุ่มซึ่งประกอบด้วย ทองแดง ไฮโดรควิโนน เบนโซคริโนน 1,2-แนฟโธควิโนน-4-ซัลโฟนิคแอซิค ไพโรแกลลอล หรือ t-บิวทิลเคทโคล

7. วิธีการหาวัฎจักรของความเข้มข้นในระบบที่ก่อให้เกิดไอ น้ำซึ่งไนเทรทอยู่ในน้ำที่อยู่ในระบบซึ่งประกอบด้วย การ เฝ้าสังเกตความเข้มข้นของไนเทรทในน้ำที่อยู่ในระบบในสายน้ำ ที่ใช้ป้อนเข้าไป และในสายน้ำที่พ่นลงมาตามข้อถือสิทธิข้อ 1 และการหาอัตราส่วนของความเข้มข้นของไนเทรดในส่วนที่พ่นลง มากับความเข้มข้นของไนเทรดในน้ำที่ป้อนเข้าไปซึ่งอัตราส่วน ที่กล่าวแล้วเท่ากับวัฎจักรของความเข้มข้น

8. วิธีการหาวัฎจักรของความเข้มข้นในระบบที่ก่อให้เกิดไอ น้ำ ซึ่งมีตัวทำรอยในน้ำที่อยู่ในระบบซึ่งประกอบด้วย การ เฝ้าสังเกตความเข้มข้นของตัวทำรอยในน้ำที่อยู่ในระบบในสาย น้ำที่ป้อนเข้าไปและในสายน้ำที่พ่นลงมาตามข้อถือสิทธิข้อ 1 และการหาอัตราส่วนของความเข้มข้นของตัวทำรอยในส่วนที่พ่นลง มากับความเข้มข้นของตัวทำรอยในน้ำที่ใช้ป้อน ซึ่งอัตราส่วน ที่กล่าวแล้วเท่ากับวัฎจักรของความเข้มข้น

9. วิธีการหาความต้องการโพลิเมอร์ตามปริมาณกำหนดในระบบที่ ก่อให้เกิดไอน้ำซึ่งกระทำกับโพลิเมอต์ที่กล่าวแล้วซึ่ง ประกอบด้วย 1) การหาความเข้มข้นของความกระด้างของน้ำที่ ป้อนเข้าไปโดยเครื่องวิเคราะห์ความกระด้างซึ่งทำให้เกิดโวล เทจ แอนะล็อก ซึ่งเป็นสัดส่วนกับขนาดของความกระด้าง 2) การ วัดความเข้มข้นของโพลิเมอร์ที่ใช้บำบัดตามวิธีในข้อถือ สิทธิข้อ 1 และการทำให้เกิดโวลเทจ แอนะล็อก ซึ่งเป็นสัด ส่วนกับความเข้มข้นนั้น 3) การส่งข้อมูลของโวลเทจ แอนะล็อก ตามลำดับ ไปยังเครื่องควบคุมแบบลอจิค ซึ่งทำให้สามารถคำนวณ อัตราส่วนของโวลเทจ แอนะล็อก เหล่านี้ได้ และจากนั้นจึง เปรียบ เทียบอัตราส่วนนี้กับช่วงมาตรฐานของการปฏิบัติการซึ่งหาไว้ ล่วงหน้าแล้ว และถ้าอัตราส่วนี้อยู่ภายนอกช่วงมาตรฐานของ การปฏิบัติการ ให้เพิ่มหรือลดอัตราการป้อนโพลิเมอร์ที่ใช้ บำบัดจนกระทั่งได้อัตราส่วนที่สามารถยอมรับได้

10. วิธีการหาโพลิเมอร์ที่หายไปในระบบที่ก่อให้เกิดไอน้ำ ซึ่งมีสายน้ำที่ใช้ป้อนและสายน้ำที่พ่นลงมา และซึ่งได้รับ การบำบัดด้วยโพลิเมอร์ที่กล่าวแล้วซึ่งประกอบด้วยการวัด ความเข้มข้นของโพลิเมอร์ในสายน้ำที่พ่นลงมาตามข้อถือสิทธิ ข้อ 1 การวัดความเข้มข้นของโพลิเมอร์ในสายน้ำที่ป้อนตาม วิธีในข้อถือสิทธิข้อ 1 การหาค่าของวัฎจักรของความเข้มข้น และการคูณค่านี้ด้วยความเข้มข้นของโพลิเมอร์ในน้ำที่ใช้ ป้อน เพื่อให้ได้ความเข้มข้นของโพลิเมอร์ตามทฤษฎีในส่วนที่ พ่นลงมา และจากนั้นจึงลบความเข้มข้นของโพลิเมอร์ในส่วนที่ พ่นลงมา ออกจากความเข้มข้นของโพลิเมอร์ตามทฤษฎีในส่วนที่ พ่นลงมา เพื่อให้ได้เป็นโพลิเมอร์ที่หายไป

11. วิธีการหาโพลิเมอร์ที่หายไปในระบบที่ก่อให้เกิดไอน้ำ ซึ่งได้รับการบำบัดด้วยโพลิเมอร์ที่กล่าวแล้วร่วมกับตัวทำ รอยชนิดเฉื่อยด้วยสัดส่วนที่ทราบแล้วของโพลิเมอร์ต่อระบบ ของตัวทำรอยที่กล่าวแล้วซึ่งมีสายน้ำที่พ่นลงมาซึ่งประกอบ ด้วย การวัดความเข้มข้นของโพลิเมอร์ในสายน้ำที่พ่นลงมาตาม วิธีในข้อถือสิทธิข้อ 1 การวัดความเข้มข้นของตัวทำรอยในสาย น้ำที่พ่นลงมาตามวิธีในข้อถือสิทธิข้อ 1 การคูณสัดส่วนของ โพลิเมอร์ต่อตัวทำรอยด้วยความเข้มข้นของตัวทำรอยเพื่อให้ ได้ความเข้มข้นของโพลิเมอร์ตามทฤษฎี และสุดท้ายการลบความ เข้มข้นของโพลิเมอร์ในส่วนที่พ่นลงมา เพื่อให้ได้เป็นโพลิเ มอร์ที่หายไป

12. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ซึ่งโพลิเมอร์นั้นคือไฮโมโพ ลิเมอร์หรือโคโพลิเมอร์ซึ่งมีหน่วยเวียนบังเกิดซึ่งเลือก ได้จากกลุ่มซึ่งประกอบด้วยแอไครเลท เมแธไครเลท แอไครแลมีด เมแธไครแลมีด ซัลโฟเนเทด สไทรีน ลิกโนซัลโฟเนท แทนนิน แอลคิล แนฟธาลีน ซัลโฟเนท และสารผสมของสารเหล่านี้

13. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 8 ซึ่งตัวทำรอยนั้นเลือกได้จาก กลุ่มซึ่งประกอบด้วย โบรโมฟีนอล โรแดมีน อนุพันธ์สทิลบีน 2-แนฟธาลีน ซัลโฟนิค แอซิค ลิสแซมีน FF อนุพันธ์ซัลโฟสไท รีน โพรพีน แซนทีน ฟลูออโรซีน และสารผสมของสารเหล่านี้

14. วิธีตามข้อถือสิทธิข้อ 11 ซึ่งตัวทำรอยนั้นเลือกจาก กลุ่มซึ่งประกอบด้วยโบรโมฟีนอล โรแดมีน อนุพันธ์สทิลบีน 2-แนฟธาลีน ซัลโฟนิค แอซิค ลิสแซมีน FF อนุพันธ์ซัลโฟสไท รีน โพรพีน แซนทีน ฟลูออโรซีน และสารผสมของสารเหล่านี้ (ข้อถือสิทธิ 14 ข้อ, 3 หน้า, 2 รูป)