Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych zwiazków z serii prostaglandyn, zwlasz¬ cza co-pentanorprostaglandyn podstawionych w po¬ zycji 15, które wykazuja cenna aktywnosc fizjolo¬ giczna, polegajacy na estryfikacji kwasów karbo- ksylowych w obecnosci srodka odwadniajacego.W ten sposób przez poddanie znanej reakcji od¬ powiedniego kwasu z serii prostaglandyn i p-feny- lofenolu otrzymuje sie nowe zwiazki z serii prosta¬ glandyn.Sposób wedlug wynalazku wytwarzania nowych zwiazków z serii prostaglandyn o wzorze 1, w któ¬ rym A oznacza grupe o wzorze Ar(CH2)n~ lub gru¬ pe o wzorze —(CH2)m-OR*, w których to wzorach n jest liczba calkowita 0—5, jezeli Z we wzorze 1 oznacza wiazanie pojedyncze, albo n jest liczba calkowita 1—5, jezeli Z we wzorze 1 oznacza wia¬ zanie podwójne trans, m jest liczba calkowita 2— —3, R2 oznacza nizsza grupe alkilowa, a Ar oznacza grupe a-furylowa, |3-furylowa, a-tienylowa, |3-tie- nylowa, a-naftylowa, p-naftylowa, 3,4-dwumetoksy fenyloya, 3,4-metylenodwuoksyfenylowa, 3,4,5-trój- metoksyfenylowa lub grupe fenylowa podstawiona jako jedynym podstawnikiem atomem chlorowca, grupa trójfluorometylowa, fenylowa, nizsza grupa alkilowa lub nizsza grupa alkoksylowa, a we wzo¬ rze 1 Rx oznacza grupe p-bifenylowa, R oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, W ozna¬ cza pojedyncze wiazanie lub podwójne wiazanie cis, L i N tworza pojedyncze wiazanie albo Lozna- cza atom wodoru jezeli N oznacza grupe a-hydro- ksylowa, a M oznacza grupe keto, grupe o wzorze 2 lub grupe o wzorze 3, przy czym L, M i N sa tak dobrane, aby skompletowac strukture prosta- glandyny z serii A, E lub F, polega na poddaniu reakcji zwiazku o wzorze 4, w którym A, Ar, R, M, N, L, W i Z maja wyzej podane znaczenie, N' ma takie samo znaczenie jak N albo oznacza gru¬ pe —OTHP, a R3 oznacza grupe —OH lub grupe —OTHP, w których to grupach THP oznacza gru¬ pe czterowodoropiranylowa-2 z p-fenylofenolem, w obecnosci srodka odwadniajacego, korzystnie dwu- cykloheksylokarbodwuimidu, a nastepnie na usu¬ nieciu grupy THP.Nowe estry p-bifenylowe otrzymuje sie na dro¬ dze estryfikacji zwiazku o wzorze 1 zawierajacego wolne grupy hydroksylowe, albo grupy te mozna uprzednio zabezpieczyc czterowodoropiranem, a na¬ stepnie poddac zmydleniu.W razie potrzeby otrzymany produkt oczyszcza sie chromatograficznie, stosujac jako wypelnienie kolumny odpowiednie nosniki, jak obojetny tlenek glinu, zel krzemionkowy, a korzystnie zel krze¬ mionkowy o granulacji 60—200 mesh. Rozdzial chromatograficzny prowadzi sie w obojetnych roz¬ puszczalnikach, takich jak eter, octan etylu, ben¬ zen, chloroform, chlorek metylenu, cykloheksan lub n-heksan, w sposób opisany dokladniej w przy¬ kladach.Przyklad I. Roztwór 1 równowaznika kwa- 99 32199 321 3 su 9-keto-ll-a, 15a-dwu[(czterowodropiranyl-2)oksyJ -16-fenylo-cis, trans-co-tetranorprostadien-5,13-owe- go, 10 równowazników p-fenylofenolu i 1,25 rów¬ nowaznika clwucykloheksylokarbonimidu w chlor¬ ku metylenu miesza sie cala noc, zateza pod zmniej¬ szonym cisnieniem i produkt oczyszcza sie przy uzyciu, kolumny chromatograficznej otrzymujac ester p-bifenylowy kwasu 9-keto-lla, 15a-dwu [(czterowodoropiranyl-2)oksy]-16-fenylo-cis, trans- -co-tetranorprostadien-5,13-owego.Postepujac w sposób opisany powyzej lecz za¬ stepujac estryfikowany zwiazek odpowiednia 11,15- -dwu[(czterowodorópiranyl-2)oksy] -co-pentanorpro- staglandyna podstawiona w pozycji 15 otrzymuje sie inne estry p-bifenylowe w to-pentanorprosta- glandyn podstawionych w pozycji 15 z serii E i A.Przyklad II. Roztwór 1 równowaznika kwasu 9a-hydroksy-lla, 15a-dwu[(czterowodoropiranyl-2) \Oksy]-16-fenylo-cis, trans-co-tetranorprostadien-5,13- -owego, 10 równowazników p-fenylofenolu i 1,25 równowaznika. dwucykloheksylokarbonimidu w chlorku metylenu miesza sie cala noc, zateza pod zmniejszonym cisnieniem i produkt oczyszcza sie na kolumnie chromatograficznej otrzymujac ester p-bifenylowy kwasu 9a-hydroksy-lla, 15a-dwu[ [(czterowodoropiranyl-2)oksy]-16-fenylo-cis, trans- -cD-tetranorprostadien-5,13-owego.Postepujac zasadniczo w sposób opisany powyzej lecz zastepujac estryfikowany zwiazek odpowiednia 11,15-dwu[-(czterowodoropiranyl-2)oksyl] -G)-penta- norprostaglandyna podstawiona w pozycji 15 otrzy¬ muje sie inne estry p-bifenylowe w co-pentanor- prostaglandyn podstawione w pozycji 15.Przyklad III. Roztwór 246 mg (0,65 mmola) 16-(l-tienylo)-co-tetranorprostaglandyny tó2» 680 mg (4 mmole) p-fenylofenolu, 412 mg (1 mmol) dwucy- klokarbondwuimidu w chlorku metylenu oraz 15 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w tem¬ peraturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszo¬ nym cisnieniem i oczyszczeniu produktu na ko¬ lumnie chromatograficznej z zelem krzemionko¬ wym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 60 mg estru p-fenylofenolu 16-(l-tienylo)-co-tetranorpro- staglandyny E, topniejacego w temperaturze 115— —117°C po krystalizacji z mieszaniny estru z penta¬ nem.W podobny sposób otrzymuje sie ester p-feny¬ lofenolu i 16-(2-tienylo)-co-tetranorprostaglandyny E2 o temperaturze topnienia 126—128°C.Przyklad IV. Roztwór 177 mg (0,35 mmola) 17-(l-furylo)-co-trisnorprostaglandyny, 668 mg (0,39 mmola) p-fenylofenolu i 4,95 ml 0,1 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku me¬ tylenu i 15 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem, oczyszczeniu na kolum¬ nie chromatograficznej wypelnionej zelem krze¬ mionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 28 mg estru p-fenylofenylowego 17(l-furylo)-co- -trisnorprostaglandyny topniejacego po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 122—124°C.Przyklad V. Roztwór 200 mg (0,474 mmola) 16-(2-naftylo)-co-tetranorprostaglandyny E2, 900 mg (5,3 mmola) p-fenylofenolu, 7 ml 0,097 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku me¬ tylenu i 20 ml chlorku metylenu miesza sie przez cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem, oczyszczeniu na ko- lumnie chromatograficznej wypelnionej zelem krze¬ mionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 72 mg estru p-fenylofenylowego 16-(2-naftylo)-co- -tetranorprostaglandyny E2 topniejacego po krysta¬ lizacji z mieszaniny eteru z pentanem w tempera- io turze 79—82°C. Strukture otrzymanego zwiazku potwierdzaja widma w podczerwieni i spektometrii masowej.Przyklad VI. Roztwór 150 mg (0,388 mmola) 13,14-dwuwodoro-15-metylo-16-fenylo-co-tetranor- prostaglandyny E2, 645 mg (3,8 mmola) p-fenylofe¬ nolu, 4 ml 0,1 n roztworu dwucykloheksylokarbon¬ dwuimidu w chlorku metylenu i 12 ml chlorku metylenu miesza sie przez cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnie- niem, oczyszczeniu na kolumnie chromatograficz¬ nej wypelnionej zelem krzemionkowym (Baker, 60— —200 mesh) otrzymuje sie 24 mg estru p-fenylo¬ fenylowego 13,14-dwuwodoro-15-metylo-16-fenylo- -w-tetranorprostaglandyny E2 topniejacego po kry- stalizacji z mieszaniny eteru z pentanem, w tem¬ peraturze 74—77°C. Taka strukture potwier¬ dzaja widma w podczerwieni i spektometrii maso¬ wej. Epimery 15R i 15S mozna rozdzielic za po¬ moca chromatografii cieklej. Przyklad VII. Roztwór 167 mg (0,47 mmola) 19-ketoprostaglandyny E2, 800 mg (4,7 mmola) p- -fenylofenolu, 6 ml 0,1 m roztworu dwucyklohe¬ ksylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 20 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w tempera- turze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolumnie chromato¬ graficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Ba¬ ker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 53 mg estru p-feny¬ lofenylowego 19-ketoprostaglandyny E2 topniejacego 40 po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 87—87,5°C. Taka strukture potwierr dza widmo podczerwieni. Wydajnosc reakcji wyno¬ si 23°/o.Przyklad VIII. Roztwór 180 mg (0,55 mmola) 45 19-ketoprostaglandyny E2a, 940 mg (5,5 mmola) p- -fenylofenolu 7 ml 0,97 m roztworu dwucykloheksy¬ lokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 20 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w tempera¬ turze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym- 50 cisnieniem i oczyszczeniu na kolumnie chromatogra¬ ficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Baker,. 60—200 mesh) otrzymuje sie 156 mg estru p-fenylo¬ fenylowego 19-ketoprostaglandyny E2a topniejacego po krystalizacji z eteru w temperaturze 1Ó4—105°C. 55 Taka strukture potwierdza widmo w podczerwieni.Wydajnosc reakcji wynosi 56%.Przyklad IX. Roztwór 200 mg (0,535 mmola) kwasu 9-keto-lla,15a-dwuhydroksy-16-fenylo-cis, trans-ct)-tetranorprostadien-5,13-owego, 900 mg (5,3 50 mmola) p-fenylofenolu, 7 ml 0,097 m dwucyklohek¬ sylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 20 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w tempera¬ turze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolumnie chromato- 65 graficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Ba-99321 !ker, 60—200 mesh) stosujac jako eluaty chloroform, a po nim octan etylu otrzymuje sie ester p-fenylo¬ wego kwasu 9-keto-lla,15a-dwuhydroksy-16-feny- lo-cis,trans-co-tetranorprostaglanóien-5,13-owego, topniejacy po krystaliizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 120—121°C.Postepujac zasadniczo w sposób opisany powy¬ zej, lecz zastepujac estryfikowany zwiazek co-pen- tanorprostaglandynami podstawionymi w pozycji otrzymuje sie estry p-fenylofenylowe w-penta- norprostaglandyny podstawionej w pozycji 15.Przyklad X. Roztwór 200 mg (4,474 mmola) -epi- 16-(2-naftylo)-a)-tetranorprostaglandyny E2, 900 mg (5,3 mmola) p-fenylofenolu, 7 ml 0,097 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 20 ml chlorku metylenu mie¬ sza sie przez cala noc w temperaturze pokojowej.Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczy¬ szczeniu na kolumnie chromatograficznej wypel¬ nionej zelem krzemionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 50 mg estru p-fenylofenylowego 15- -epi-16-(2-aaftylo)-to-tetranorprostaglandyny Ea, top¬ niejacego po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 101—103°C.Postepujac w sposób opisany powyzej otrzymuje sie ester p-fenylofenylowy lO-^(2-naftylo)-c0-telra- norprostaglandyny E2, topniejacy w temperaturze 79^82°C.Przyklad XI. Roztwór 120 mg (0,32 mmola) 16-fenylo-13,14-dwuwodoro-a)-tetranorprostaglan-dy- ny E2,545 mg (3,2 mmola) p-fenylofenolu, 4,1 ml 0,097 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu mie¬ sza sie przez noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszcze¬ niu na kolumnie chromatograficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzy¬ muje sie 75 mg estru p-fenylofenylowego 16-feny- lo-13,14-dwuwodoro-co-tetranorprostaglandyny E^ topniejacego po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 90,5—92°C. Strukture zwiazku potwierdza widmo w podczerwieni, wid¬ mo magnetycznego rezonansu jadrowego i spekto- metrii masowej. Wydajnosc reakcji wynosi 44°/i.Dla wzoru C,8H3*05: obliczono: C 77,53% 7,27% znaleziono: C 77,23°/o H 7,31%.Przyklad XII. Roztwór 130 mg {0,344 mmola) 16-(2-tienylo)-oo-tetranorprostaglandyny, 853 mg (0,38 mmola) p-fenylofenolu 4,85 ml 0,1 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku me* tylenu oraz 15 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolumnie chromatograficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 18 mg estru p-fenylofenylowego 16-(2-tienylo)- -w-tetranoprostag^andyny, topniejacego po krysta¬ lizacji z mieszaniny eteru z pentanem w tempera¬ turze 126—128°C. Widma w podczerwieni, spekto- metrii masowej, magnetycznego rezonansu jadro¬ wego i w ultrafiolecie pozostaja w zgodnosci z taka struktura.Przyklad XIII. Roztwór 36 mg (0,096 mmola) 13/14-dwuwodoro-16-fenylo-ca-tetranorprostaglandy- :ny Elf 164 mg (0,96 mmola) p-fenylofenolu, 1,5 ml 0,097 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 5 ml chlorku metylenu mie¬ sza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po za¬ tezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszcze- * niu na kolumnie chromatograficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzy¬ muje sie 10 mg estru p-fenylofenylowego 13,14- -dwuwodoro-16^fenyJo-o*-tetranorprostaglandynyEl topniejacego po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 90—100°C.Przyklad XIV, Roztwór 146 mg (0,405 mmo¬ la) 13,14-dwuwodoro-15-fenylo- glandyny E2, 770 mg (4,53 mmola) p-fenylofenolu, 6 ml 0,097 m roztworu dyucykloheksylokarbondwu- l5 imidu w chlorku mertylenu i 15 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczysz¬ czeniu na kolumnie chromatograficznej wypelnio¬ nej zelem krzemionkowym (Baker, 60—200 mesh) *° otrzymuje sie 76 mg estru p-fenylofenylowego 13,14-dwuwodoro- 15*fenylo- dyny E2 topniejacego po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 87—90°C. Wid¬ ma w podczerwieni i spektometrii masowej pozo- staja w zgodzie z taka struktura. Epimery 15R i 15S rozdziela sie za pomoca chromatografii cien¬ kowarstwowej.Przyklad IW. Roztwór 44 mg (0,12 mmola) 16-fenylo-w-pentanorprostaglandyny Ei, 204 mg (1,2 mmola) p-fenylofenylu, 2,6 ml 0,097 m roztworu dwucyklobeksylokarboitdwuimidu w chLorku mety¬ lenu i 5 ml chlorku metylenu miesza sie calanoc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolum- *5 nie chromatograficznej wypelnionej zelem krze¬ mionkowym (Baker 60—200 mesh) otrzymuje sie ester p-fenylo£enylowy 16-fenylo-co-tetranorprosta- glandyny Ei topniejacy po krystalizacji z miesza¬ niny eteru z pentanem w temperaturze 95—96°C. 40 Przyklad XVI. Roztwór 76 mg (0,19 mmola) 16-(p-rnetoksyferiylo)-€t^letranorjiro«tagiandyny E2, 322 mg (Ifi mmola) p-fenylofenylu, 2,27 ml roztworu dwucykioheksylokarbondwuunidu w chlorku metylenu i 10 ml chlorku metylenu mie¬ sza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczysz¬ czeniu na kolumnie chromatograficznej wypelnio¬ nej zelem krzemionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie $6 mg estru p-fenylofenylowego .16- 50 -(p-metoksyfenylo)-w-tetranorprostaglandyny % topniejacego po krystalizacji z mieszaniny eteru z pentatnem w temperaturze 108—110°jC. Wydaj¬ nosc reakcji wynosi ;25!%. fi5 Przyklad XVII. Eoztwór 200 mg {0,52 mmo- Ja) 16-(p-tolilo-tó-telffanorprostagnandyny E?, 875 mg (5,2 mmola) p-fenylofenolu, 6,2 mi 0,097 m dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku me¬ tylenu i 20 ml chlorku metylenu miesza sie cala M noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na ko¬ lumnie chromatograficznej wypelnionej zelem krze¬ mionkowym (Baker, tifr~~200 mesh) otrzymuje sie 75 mg estru p-fenylofenylowwsgo 16- 65 tranorprostaglandyny Ea topniejacego po krystaliza- 45l 7 Ojjiz mieszaniny eteru z pentanem w temperaturze 104°C. Wydajnosc reakcji wynosi 27%.Przyklad XVIII. Roztwór 50 mg (0,13 mmo- la) 17-fenylo-co-trisnorprostaglandyny F2a, 220 mg (1,30 mmola) p-fenylofenylu, 1,79 ml 0,10 m roz¬ tworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 5 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolum¬ nie chromatograficznej wypelnionej zelem krze¬ mionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 63 mg estru p-fenylofenylowego 17-fenylo-co-tris- X norprostaglandyny F^ topniejacego po krystaliza¬ cji z mieszaniny chlorku metylenu z heksanem w temperaturze 116—117°C. Widmo w podczerwieni pozostaje w zgodnosci z taka struktura. Wydajnosc reakcji wynosi 90,5%.Przyklad XIX. Roztwór 200 mg (0,535 mmo¬ la) 16-fenylo-co-tetranorprostaglandyny E2, 900 mg (5,3 mmola) p-fenylofenolu, 7 ml 0,097 m roztworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku mety¬ lenu i 20 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolum¬ nie chromatograficznej wypelnionej zelem krze¬ mionkowym (Baker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 185 mg estru p-fenylofenylowego 16-fenylo-to-te- tranorprostaglandyny E2 topniejacego po krystali¬ zacji z mieszaniny eteru z pentanem w tempera¬ turze 120—121°C. Widma w podczerwieni, spektro¬ metrii masowej i w ultrafiolecie pozostaja w zgod¬ nosci z taka struktura. Wydajnosc wynosi 66,5%.Przyklad XX. Roztwór 77 mg (0,20 mmola) 16-(o-tolilo)-to-tetranorprostaglandyny E2, 340 mg (2,0 mmola) p-fenylofenylu, 2,58 ml 0,097 m roz¬ tworu dwucykloheksylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 7,7 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w temperaturze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolumnie chromatograficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Baker, 60-^200 mesh) otrzymuje sie 104 mg estru p-fenylofenylowego 16-(o-tolilo)- -co-tetranorprostaglandyny Ej topniejacego po kry¬ stalizacji z mieszaniny eteru z pentanem w tempe¬ raturze 91—91,5°C. Widmo w podczerwieni pozo¬ staje w zgodnosci z taka struktura. Wydajnosc re¬ akcji wynosi 97%.Przyklad XXI. Roztwór 50 mg (0,13 mmola) 17-fenylo-co-trisnorprostaglandyny E^ 220 mg (1,30 mmola) p-fenylofenolu, 1,79 ml 0,10 m dwucyklo¬ heksylokarbondwuimidu w chlorku metylenu i 5 ml chlorku metylenu miesza sie cala noc w tempera¬ turze pokojowej. Po zatezeniu pod zmniejszonym cisnieniem i oczyszczeniu na kolumnie chromato¬ graficznej wypelnionej zelem krzemionkowym (Ba¬ ker, 60—200 mesh) otrzymuje sie 51 mg estru p-fe¬ nylofenylowego 17-fenylo-co-trisnorprostaglandyny Ej topniejacego po krystalizacji z mieszaniny chlor¬ ku metylenu z heksanem w temperaturze 114,5— —115,5°C. Widmo w podczerwieni pozostaje w zgodnosci z taka struktura.W ponizszej tablicy podano temperatury estrów p-bifenylowych prostaglandyn otrzymanych sposo¬ bami opisanymi w przykladach. 321 8 Tablica Nazwa zwiazku 1 16-fenylo-co-tetranorprosta- glandyna E2 13,14-dwuwodoro-16-fenylo- -co-tetranor PGE-j 16-fenylo-co-tetranor PGEX 16-fenylo-co-tetranor PGE0 17-fenylo-co-tetranor PGEj 17-fenylo-co-trisnor PGF2a 17a-furylo-co-trisnor PGF2a 16p-naftylo-co-tetranór PGE2 16-(o-tolilo)-co-tetranor PGE, 16-(p-tolilo)-to-tetranor PGEa 16-(p-metoksyfenylo)-cu-te- tranor PGE2 16a-tienylo-co-tetranor PGE2 16p-tienylo-a)-tetranor PGE2 -fenylo-13,14-dwuwodór0- -co-tetrsnor PGE2 -metylo-16-fenylo-13,14- -dwuwodoro-co-tetranor PGE, 1 19-keto-PGE2 1 19-keto-PGF2d -keto-co-homo PGE2 17-keto-PGF2a 13,14-dwuwodoro-15-epi-16- -fenylo-co-tetranor PGF2 13,14-dwuwodoro-16-fenylo- -co-tetranor PGF2 16-(p-bifenylo)-co-tetranor PGE2 -epi-16(5-naftylo-co-tetranor PGE2 -keto-co-homo PGF2a 16a-tienylo-co-tetranor PGEj | Temperatura [ topnienia °C [ 1 2 | 120—121 1 ,108 | 195—96 f 96—100 114,5—115,5 [ 116—117 122—124 ,79—82 f 91—91,5 [ 104 [ 108—110 115—117 [ 126—128 87—90 | 74—77 87—87,5 104—105 73—73 | 93—94,5 ( 111,5—113,5 1 129—131 1 107—109 [ 101—103 1 104—105 120—121 | 16-fenylo-co-tetranor PGF2 | 117—119 | 55 ozna- — cza nizsza grupe alkilowa, a Ar oznacza grupe99 321 a-furylowa, |3-furylowa, a-tienylowa, p-tienylowa, a-naftylowa, (3-naftylowa, 3,4-dwumetoksyfenylowa, 3,4-metylenodwuoksyfenylowa, 3,4,5-trójmetoksyfe- nylowa lub grupe fenyIowa podstawiona jako je¬ dynym podstawnikiem atomem chlorowca, grupe trójfluorometylowa, fenylowa, nizsza grupe alkilo¬ wa lub nizsza grupe alkoksylowa, a we wzorze 1 Rx oznacza grupe p-bifenylowa, R oznacza atom wo¬ doru lub nizsza grupe alkilowa, W oznacza pojedyn¬ cze wiazanie lub podwójne wiazanie cis, L i N tworza pojedyncze wiazanie, albo L oznacza atom wodoru, jezeli N oznacza grupe a-hydroksylowa, a M oznacza grupe keto, grupe o wzorze 2 lub grupe o wzorze 3, przy czym L, M i N sa tak do¬ brane, aby skompletowac strukture prostaglandyny z serii A, E lub F, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 4, w którym A, Ar, R, M, N, L, W i Z maja wyzej podane znaczenie, N' ma takie samo znaczenie jak N albo oznacza grupe —OTHP, a R3 oznacza grupe —OH lub grupe —OTHP, w których to grupach THP oznacza grupe czterowo- doropiranylowa-2 poddaje sie reakcji z p-fenylo- fenolem, w obecnosci odpowiedniego srodka estryfi¬ kujacego, a nastepnie usuwa sie grupe THP z otrzy¬ manego zwiazku o wzorze 1.M L N W R ^"OH Wzór \ /W "• • OH Wzór 2 ^0H "H Wzór 5 C00R1 COOH PL