Przedmiotem wynalazku jest korek do bijaka mlota parowopowietrznego, zaslepiajacy koniec przechodzacego wzdluz osi bijaka otworu, Od stro¬ ny na tym bijaku uksztaltowanego tloka.Znany jest stozkowy korek zaslepiajacy szerszy koniec przechodzacego wzdluz osi bijaka stozko¬ wego otworu. Korek ten, najczesciej aluminiowy, jest skurczowo polaczony z bijakiem. Uwarunko¬ wany wzgledami wytrzymalosciowymi bijaka, jego stozkowy otwór jest wielokrotnie dluzszy od dlu¬ gosci zaslepiajacego go korka. W czasie normalnej pracy mlota dzialaja na osadzony w bijaku korek znaczne sily dynamiczne, których kierunki sa w poszczególnych przypadkach uderzen rózne. Sily te powoduja równiez chwilowe deformacje bijaka u- latwiajace wypadanie korka. Wada stozkowego korka jest (zróznicowanie kierunkowe skutecznosci jego polaczenia z bijakiem. To zróznicowanie wy¬ raza sie w tym, ze stozkowy korek latwiej jest wyjac niz przemiescic w glab malejacego otworu bijaka. Skutkiem tej wady stozkowy korek czesto wypada powodujac awarie obnizajace stopien eks¬ ploatacji mlota.Istota wynalazku polega na nadaniu korkowi ksztaltu kuli zaopatrzonej w co najmniej dwa sciecia, oraz umieszczeniu go w otworze o ksztalcie pasa kulistego, stanowiacym zakonczenie wspom¬ nianego osiowego otworu bijaka.Ksztalt kulisty sprawia, ze korek nie moze sie przemiescic glebiej ani tez nie mozna go wyjac z otaczajacego go otworu bijaka. Ma wieksza i mniej kierunkowo zróznicowana, w stosunku do innych korków, skutecznosc polaczenia z bijakiem, dzieki czemu pozostaje zawsze w miejscu przeznaczenia, spelniajac dobrze swoje funkcje.Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przy¬ kladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przekroju podluznym osadzony w bijaku korek jednolity, fig. 3 — korek dzielony z podluzna plaszczyzna podzialu, fig. 5 — korek dzielony z poprzeczna plaszczyzna podzialu, zas fig. 2, 4 i 6 przedstawiaja odpowiednie widoki czolowe korków. W kazdym przykladzie wykona¬ nia korek 1, 2 lub 3 ma na swoim obwodzie po- wierzchnie kulista i dwa plaskie sciecia stanowia¬ ce jego czola, przy czym osadzony jest w wyko¬ nanym w bijaku otworze w ksztalcie pasa kulistego stanowiacym zakonczenie znanego stozkowego ot¬ woru biegnacego wzdluz osi bijaka 4.Jak uwidoczniono na fig. 1 i 2 korek 1 jest je¬ dnolity, przy czym otwór kulisty bijaka 4 jest dodatkowo zaopatrzony w dwa przeciwlegle wy¬ brania W umozliwiajace wprowadzenie korka 1 do wnetrza wspomnianego powyzej otworu. Inny przyklad wykonania wynalazku przedstawiony jest na fig. 3 i 4.Korek 2 jest dzielony, przy czym otwór kulisty bijaka 4 pozostaje bez dodatkowych wybran W.Plaszczyzna podzialu korka 2 przebiega wzdluz korka przecinajac oba jego czola. Polówki korka 97 91097 9J0 2 wprowadza sie kolejno do otworu bijaka 4 przy odpowiednio ukosnym do osi bijaka 4 ustawieniu plaszczyzny podzialu korka 2.Nastepny przyklad wykonania wynalazku przed¬ stawiony jest na fig. 5 i 6. Korek 3 jest dzielony, a otwór kulisty bijaka 4 jest równiez bez dodatko¬ wych wybran W. Jedynie plaszczyzna podzialu kor¬ ka 3 przebiega przezen poprzecznie, przecinajac korek 3 miedzy jego czolami, przy czym obie jego polówki sa identyczne, chociaz obrócone w plasz¬ czyznie podzialu wzgledem siebie o 90°/Kazda z nich ma dodatkowo na swojej powierzchni kulistej dwa przeciwlegle sciecia S umozliwiajace montaz korka.We wszystkich przedstawionych powyzej przykla¬ dach wykonania korek wprowadza sie przy jego poprzecznym ustawieniu do kulistego otworu bija¬ ka 4, po czym obraca sie do jego normalnej, wzdluz¬ nej pozycji. W tej pozycji zachodzi nastepnie po¬ laczenie skurczowe lub rozprezne korka z bija- kiem 4 uniemozliwiajace jego wypadniecie. PL