PL96452B1 - Bezstykowy,indukcyjny czujnik granicy rozdzialu dwoch czynnikow - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest indukcyjny bezsty¬ kowy czujnik granicy rozdzialu dwóch czynników, stosowany szczególnie w elektrycznych urzadze¬ niach metalurgicznych przeznaczonych do wytopu metali i ich stopów jak równiez w urzadzeniach do elektrycznego spawania zuzlowego.

Celem okreslenia granicy rozdzialu dwóch sro¬ dowisk, majacych rózna gestosc wlasciwa oraz rózna opornosc wlasciwa, z których co najmniej jedno jest niemagnetyczne i przewodzace prad elektryczny, stosuje sie czujniki stykowe i bezsty- kowe. Stykowe czujniki granicy rozdzialu dwóch czynników posiadaja ksztalt pionowej lub pozio¬ mej, chlodzonej sondy. Pozioma chlodzona sonde umieszcza sie w sciance, która moze byc krystali- zator lub koncówka spawalnicza i izoluje sie elek¬ trycznie od tej scianki. Przy takim usytuowaniu sondy okresla ona granice rozdzialu zuzel — me¬ tal. Pionowa chlodzona sonde umieszcza sie w sciance tworzacej ponad plynny zuzel i wtedy okresla ona granice rozdzialu powietrze — plyn¬ ny zuzelL I>o sond oraz do wytapianego wlewka lub spawanego przedmiotu doprowadza sie napie¬ cie z oddzielnego zródla. Prad przeplywajacy w obwodzie sonda — metal lub sonda — plynny zu¬ zel, przy osiagnieciu plynnego metalu lub plynne¬ go zuzla znacznie wzrasta, co jest sygnalem obec¬ nosci granicy rozdzialu dwóch srodowisk.

Ujemna cecha opisanych czujników jest to, ze ich praca w duzym stopniu zalezy od natezenia 16 przeplywu czynnika chlodzacego. Przy wzroscie na¬ tezenia przeplywu czynnika chlodzacego do po¬ wierzchni sondy przyklejaja sie czastki zuzla i twardnieja, co utrudnia przeplyw pradu elektrycz¬ nego. Przy mniejszym natezeniu przeplywu czyn¬ nika chlodzacego sonda roztapia sie co prowadzi do awarii, poniewaz ciecz wypelniajaca sonde do¬ staje sie do roztopionego zuzla lub metalu. Nie¬ mniej powazna cecha ujemna tego typu czujni¬ ków nie pozwalajaca na szerokie ich stosowanie jest tworzenie sie laczników z cieklego metalu po¬ miedzy pozioma sonda i metalem, które przy za¬ styganiu zwieraja obwód elektryczny sonda — metal.

Jednym ze znanych bezstykowyeh czujników gra¬ nicy rozdzialu dwóch czynników jest stosowany czujnik indukcyjny, który posiada dwa uzwojenia robocze, umieszczone hsl krancowych biegunach rdzenia magnetycznego oraz uzwojenie pomiarowa umieszczone na biegunie srodkowym. Pomiedzy jednym z brzegowych biegunów rdzenia magne¬ tycznego i jego biegunem srodkowym wystepuje przestrzen, zawierajaca dwa srodowiska, których granice rozdzialu nalezy okreslic. Czujnik ten o- kresla granice rozdzialu powietrze — ciekly metal, gdy jest usytuowany obok scianki kotla lub kadzi.

Jednakze niemozliwe jest jego stosowanie przy topieniu elektrozuzlowym, lukowym i elektrono- wo-promiennym, poniewaz dla pracy tych czujni¬ ków niezbedne jest, aby przestrzen z dwoma czyn- 96 4523 riikami, których granice rozdzialu nalezy okreslic, byla wypelniona materialem niemagnetycznym.

Znany jest równiez bezstykowy czujnik granicy rozdzialu dwóch czynników rózniacych sie gestos¬ cia wlasciwa oraz opornoscia wlasciwa, z któ¬ rych co najmniej jeden jest niemagnetyczny i przewodzi prad elektryczny, w którego korpusie chlodzacym z pokrywa, usytuowany jest otwarty rdzen magnetyczny majacy co najmniej jedno u- zwojenie robocze i jedno pomiarowe, przy czym jego bieguny skierowane sa ku granicy rozdzialu czynników. W tym typie czujnika rdzen magne¬ tyczny posiada ksztalt litery E, a jego uzwojenia robCM^e4 ^.r^miarowe^polaczone sa przeciwnie. Po- nieWaz rdzen z uzwojeniami powinien znajdowac sielw bezposrednim sasiedztwie granicy rozdzialu dw$Qfr sieitt^tffl*^*^#rtfwfedza sie czynnik chlodzacy.

Celem zabezpieczenia rdzenia i uzwojen przed dzialaniem czynnika chlodzacego zalewa sie je zy¬ wica epoksydowa twardniejaca na zimno. Jednakze przy zalewaniu nie udaje sie osiagnac zadawala¬ jacej hermetycznosci w punktach wprowadzen u- zwojen poprzez zywice i w punktach ich wypro¬ wadzenia z korpusu. Inna wada tego czujnika jest trudnosc zapewnienia regulacji odleglosci pomie¬ dzy biegunami rdzenia magnetycznego i dnem oc budowy, to znaczy granica rozdzialu dwóch czyn¬ ników. Regulacja jest niezbedna w pracy czujni¬ ka w zwiazku ze zmienianiem sie sygnalu zerowe¬ go. Problem zwiazany jest z tym, ze niemozliwe jest przesuniecie rdzenia magnetycznego wewnatrz obudowy w czasie pracy bez przerwania doplywu czynnika chlodzacego. Przy odlaczeniu czynnika chlodzacego nawet na niedlugi okres czasu, czuj¬ nik zostaje uszkodzony wskutek bezposredniego zetkniecia jego obudowy z roztopionym metalem.

Wada jest równiez to, ze zywica, która zalany jest rdzen magnetyczny wycieka wskutek duzych wahan temperatury. W rezultacie czynnik chlo¬ dzacy dochodzi do uzwojen i powoduje ich zwar¬ cie.

Celem niniejszego wynalazku jest unikniecie wymienionych wad. Cel ten wedlug wynalazku, osiagnieto dzieki temu, ze bezstykowy czujnik gra¬ nicy rozdzialu dwóch czynników, posiadajacych rózne gestosci wlasciwe i rózne opornosci wlasci¬ we, przy czym co najmniej jeden z nich jest prze¬ wodnikiem pradu elektrycznego i jest materialem niemagnetycznym, w którego chlodzonej obudowie z pokrywa umieszczony jest otwarty rdzen magne¬ tyczny z co najmniej jednym uzwojeniem robo¬ czym i jednym pomiarowym, którego bieguny skie¬ rowane sa ku granicy rozdzialu, posiada dodatko¬ wa-obudowe w postaci tulei, której co najmniej dno wykonane jest z materialu niemagnetycznego, ustawiona tak, ze istnieje szczelina, sluzaca do przeplywu czynnika chlodzacego. Obudowa jest sztywno zamocowana wewnatrz korpusu zewnetrz¬ nego z tym, ze rdzen magnetyczny wraz z uzwój e^- niami usytuowany jest wewnatrz dodatkowej obu¬ dowy tuz przy jej dnie, którego grubosc zapewnia przenikanie pola magnetycznego czujnika do gra¬ nicy rozdzialu dwóch srodowisk. Korzystnym jest, aby rdzen magnetyczny ustawiony byl w ten spo- 452 4 sób wewnatrz dodatkowej obudowy, aby jego bie¬ guny dotykaly jej dna.

Korzystnym jest równiez aby rdzen magnetyczny posiadal mechanizm sluzacy do jego przesuwania w stosunku do dna dodatkowej obudowy.

Mechanizm przesuwajacy rdzen magnetyczny po¬ siada sprezysta plytke z materialu niemagnetycz¬ nego mocno przymocowana do rdzenia magnetycz¬ nego, trzy trzpienie, których konce zamocowane sa w sposób umozliwiajacy przesuwanie sie w pokrywie glównej obudowy, natomiast drugie kon¬ ce wykonane sa w postaci kulowych podpór usy¬ tuowanych w odpowiadajacych im otworach na plytce, przy tym jeden z otworów umieszczony jest na osi wzdluznej obudowy dodatkowej, a pozo¬ stale dwa sa usytuowane w ten sposób, ze leza w dwóch plaszczyznach równoleglej i prostopad¬ lej do plaszczyzny rdzenia magnetycznego. Plasz¬ czyzny te sa przeprowadzone przez kazdy z tych otworów i otwór usytuowany na wzdluznej osi o- budowy dodatkowej.

Dna obudowy zewnetrznej oraz dodatkowej maja ksztalt kulisty, których promienie krzywizn skie¬ rowane sa w jedna strone. Grubosc dna obudowy dodatkowej lezy w granicach od 0,05 do 0,36 mm.

Korzystnym jest wykonanie dna obudowy dodat¬ kowej ze stali austenitowej lub stopu tytanowego, których opornosc wlasciwa przekracza 50.10~8Q. cm.

Rozwiazanie czujnika indukcyjnego granicy roz- dzialu dwóch czynników wedlug wynalazku zapew¬ nia przedluzenie okresu jego pracy, a oprócz tego ulatwia jego eksploatacje, pozwalajac na wymia¬ ne rdzenia wraz z uzwojeniami w procesie jego pracy.

Przedmiot wynalazku pokazany jest i uwidocz¬ niony w przykladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie czesc u- rzadzenia dla elektrycznego przetapiania zuzlowe¬ go z umieszczonym w nim czujnikiem granicy roz- ^ dzialu dwóch czynników w przekroju wzdluznym, fig. 2 — przekrój urzadzenia wzdluz linii II—II oznaczonej na fig. 1, fig. 3 — ksztalt dna obudo¬ wy zewnetrznej i dodatkowej czujnika w prze¬ kroju wzdluznym, fig. 4 — inny ksztalt dna obu- 45 dowy zewnetrznej i dodatkowej czujnika w prze¬ kroju wzdluznym, fig. ,5 — przekrój wzdluzny czuj¬ nika wraz z mechanizmem sluzacym dla przesu¬ wania rdzenia magnetycznego w stosunku do dna obudowy dodatkowej, fig. 6 — przekrój wzdluz linii VT—VI oznaczonej na fig. 5, fig. 7 .— prze¬ krój wzdluzny czujnika, z innym mechanizmem dla przesuwania rdzenia magnetycznego w stosun¬ ku do dna obudowy dodatkowej.

Bezstykowy czujnik indukcyjny granicy rozdzia¬ lu dwóch czynników, posiadajacych rózna gestosc wlasciwa i rózna opornosc wlasciwa, przy czym je¬ den z nich jest przewodnikiem elektrycznym i jest niemagnetyczny, posiada obudowe 1 w postaci cy¬ lindrycznej tulei wykonanej z materialu niemag- netycznego, którym moze byc stal austenitowa o opornosci wlasciwej 50.10_6Q. cm. Wewnatrz obu¬ dowy 1 umieszczona jest przy zachowaniu szczeli¬ ny 2, przeznaczonej dla przeplywu czynnika chlo¬ dzacego czujnik, dodatkowa obudowa 3 zamocowa- 65 na na sztywno i posiadajaca równiez ksztalt tulei5 96 452 6 metalowej, która posiada na swej powierzchni ze¬ wnetrznej dwa wystepy podluzne 4, które tworza przy ustawieniu dodatkowej obudowy 3 wewnatrz obudowy 1, przy zachowaniu szczeliny 2, dwa ka¬ naly. Grulbosc dna 5 obudowy dodatkowej 3 jest taka, ze zapewnia przenikanie pola magnetyczne¬ go czujnika do granicy rozdzialu dwóch czynni¬ ków. W opisywanym czujniku grubosc dna 5 wy¬ nosi 0,1 mm, a jako material niemagnetyczny za¬ stosowana jest stal austenitowa o opornosci wlas¬ ciwej 50.10-6Q. cm, z której wykonane jest dno 5 obudowy i boczna powierzchnia obudowy dodat¬ kowej 3. Wewnatrz dodatkowej obudowy 3 bez¬ posrednio przy jej dnie 5 umieszczony jest otwarty rdzen magnetyczny 6 o ksztalcie litery E.

Rdzen magnetyczny 6 posiada dwa uzwojenia ro¬ bocze 7 polaczone przeciwnie i usytuowane na bocznych biegunach rdzenia magnetycznego 6. Na biegunie srodkowym rdzenia magnetycznego 6 u- sytuowane jest uzwojenie pomiarowe 8. Rdzen magnetyczny 6 zamocowany jest za pomoca dwóch metalowych uchwytów 9 na pokrywie 10 obudowy 1, która posiada wyprowadzenie rurowe 11 i 12 odpowiednio dla doprowadzenia czynnika chlodza¬ cego, którym jest woda. Pomiedzy obudowa 1 i dodatkowa obudowa 3 umieszczony jest uszczel¬ niajacy pierscien gumowy 13.

Czujnik jest tak usytuowany w krystalizatorze 14, ze dno jego obudowy 1 stanowi czesc scianki tego krystalizatora i styka sie z granica 15 roz¬ dzialu dwóch czynników 16, 17, którymi sa ciekly zuzel i ciekly metal. Obudowa 1 czujnika jest elektrycznie odizolowana od krystalizatora 14 za pomoca elektroizólacyjnej przekladki 18 wykonanej z poliesterofluoroetylenu.

Uwzgledniajac wymagania technologiczne czuj¬ nik granicy rozdzialu dwóch czynników moze miec rózne ksztalty, dno obudowy 1 zewnatrznej i dno obudowy dodatkowej 3 posiadaja ksztalt kulis¬ ty przy czym promienie krzywizny obu den skie¬ rowane sa w jedna strone.

W rozwiazaniu wedlug fig. 3 dno obudowy ze¬ wnetrznej 1 i dno 19 dodatkowej obudowy 3 po¬ siada ksztalt wypukly. W rozwiazaniu wedlug fig. 4 dno obudowy zewnetrznej 1 i dno 20 dodatko¬ wej obudowy 3 posiadaja forme wklesla.

W rozwiazaniu wedlug fig. 5 celem zwiekszenia dokladnosci strojenia czujnika, rdzen magnetycz¬ ny 6 posiada mechanizm 21 sluzacy dla jego prze¬ suwania w stosunku do dna 5 obudowy dodatko¬ wej 3. Mechanizm 21 posiada sztywno zamocowa¬ na na rdzeniu 6 plytke 22 wykonana z materialu niemagnetycznego — którym jest stal austenitowa o opornosci wlasciwej 50.10_8Q. cm. W plytce 22 wykonane sa trzy otwory 23, z których jeden u- sytuowany jest na wzdluznej osi dodatkowej obu¬ dowy 3, a dwa pozostale sa umieszczone w ten sposób, ze leza w dwóch plaszczyznach, równoleg¬ lej i prostopadlej plaszczyzny rdzenia magnetycz¬ nego 6, przeprowadzonych przez kazdy z tych o- tworów i otwór usytuowany na wzdluznej osi o- budowy dodatkowej 3.

Mechanizm 21 posiada równiez trzy trzpienie 24, na kazdym z nich umieszczona jest sprezyna 25, za pomoca których zamocowana jest sprezyscie plytka 22. Jeden koniec 26 trzpieni 24 posiada ksztalt pod¬ pory kulistej i wstawiony jest w odpowiedni otwór 23 plytki 22. Drugi koniec 27 trzpieni 24 posiada gwint 28 za pomoca którego zamocowany jest w pokrywie 10.

Przy takim rozwiazaniu czujnika, gdy rdzen ma¬ gnetyczny 6 ustawiony jest wewnatrz dodatkowej obudowy 3 i izolowany jest od czujnika chlodza¬ cego, w czujniku moze byc wykorzystany inny me¬ chanizm 29 fig. 7/ sluzacy dla jego przesuwania.

Rózni sie on tym, ze trzy otwory 30, wykonane w plytce 22 usytuowane sa w ten sposób, ze ich osie leza w jednej plaszczyznie. W otworze srod¬ kowym 30 wstawiony jest element czolowy 26, w postaci podpory kulistej, trzpienia 24, drugi koniec 27 natomiast posiada pokretlo 31. Dwa pozostale trzpienie 24 zamocowane sa swoimi koncami w po¬ krywie 10, a drugie ich konce przesuwaja sie swo¬ bodnie w odpowiednich otworach 30.

W opisywanych rozwiazaniach czujnika rdzen magnetyczny 6 umieszczony jest wewnatrz dodat¬ kowej obudowy 3 w ten sposób, ze konce jego biegunów stykaja sie z dnem 5 dodatkowej obudo¬ wy 3. Grubosc dna 5 dodatkowej Obudowy 3 wy¬ nosi 0,2 mm a zastosowany material stanowi stop tytanowy o opornosci wlasciwej 100J.0_6Q. cm.

W innym rozwiazaniu czujnika wedlug wynalazku grubosc dna 5, 19, 20 dodatkowej obudowy 3 wy¬ nosi 0,05 mm. Przy czym wykonane jest ono ze stopu tytanowego o opornosci wlasciwej 50.10-6Q. cm. W kolejnym rozwiazaniu czujnika wedlug wy¬ nalazku ze grubosc dna 5, 19, 20 obudowy dodat¬ kowej 3 wynosi 0,35 mm, przy czym wykonane jest ono ze stali austenitowej o opornosci wlasci¬ wej 1120.10—flQ. cm.

Czujnik granicy rozdzialu dwóch czynników, mo¬ ze byc wykorzystany równiez do okreslenia grani¬ cy czynników ciekly metal —. metal.

Bezstykowy czujnik indukcyjny granicy rozdzia¬ lu dwóch czynników pracuje w sposób nastepuja¬ cy: czujnik mocowany jest na sztywno w krysta¬ lizatorze 14 w ten sposób, aby dno jego obudowy 1 stanowilo czesc scianki krystalizatora 14 i aby czynnik chlodzacy doprowadzony byl od dolu a odprowadzony z góry. Czynnik chlodzacy poprzez wyprowadzenie 11 i dolny kanal przechodzi przez szczeline 2 pomiedzy dnem 5 dodatkowej obudo¬ wy 3 i dnem obudowy 1 ochladzajac ja. Dla rów¬ nomiernego odprowadzenia ciepla z dna obudowy 1 i, odpowiednio, dla zwiekszenia okresu pracy czujnika, szczelina pomiedzy dnem obudowy 1 i dnem 19 /fig. 3/ i 20 /fig. 4/ obudowy dodatkowej 3 ma ksztalt równomierny. W zwiazku z tym ksztalt dna 19 i 20 jest taki, ze powtarza ksztalt dna obudowy 1.

Czujnik umocowany jest w ten sposób w kry¬ stalizatorze 14 aby granica 15 rozdzialu dwóch czynników 16, 17 ciekly zuzel — ciekly metal zna¬ lazla sie na srodku czujnika to znaczy, na osi srodkowego trzpienia rdzenia magnetycznego 6. U- zwojenia robocze 7 rdzenia magnetycznego 6 wla¬ czone sa przeciwnie w tym celu, aby pola magne¬ tyczne przez nie wytwarzane wzajemnie reduko¬ waly sie w srodkowym trzpieniu rdzenia magne- 40 45 50 55 6090 452 7 8 nego w kierunku osiowym, które jest jedynie moz¬ liwe, poniewaz boczne -trzpienie 24 spelniaja funk¬ cje prowadnic.

Bezstykowy czujnik indukcyjny granicy rozdzia- lu dwóch czynników posiada caly szereg zalet w porównaniu ze znanymi czujnikami. Do nich na¬ leza: mozliwosc regulacji i strojenia czujnika w procesie jego pracy bez odlaczania czynnika chlo¬ dzacego i bez jego demontazu. Czujnik posiada duza zywotnosc dzieki usytuowaniu rdzenia mag¬ netycznego wraz z uzwojeniami wewnatrz dodat¬ kowej obudowy, która izoluje go od czynnika chlo¬ dzacego oraz dzieki równomiernemu ochladzaniu dna obudowy czujnika.

L5

Claims (7)

Zastrzezenia patentowe tycznego 6, na którym umieszczone jest uzwojenie pomiarowe 8. W wypadku, kiedy dno obudowy 1 styka sie calkowicie z cieklym zuzlem 16, pod wplywem pól magnetycznych wytwarzanych przez uzwojenie robocze 7, w zuzlu 16 indukuja sie pra¬ dy wirowe, w równym stopniu oslabiajace te pola magnetyczne* W zwiazku z tym sygnal wyjsciowy odbierany z uzwojenia pomiarowego 8 jest rów¬ ny 0. Przy przyblizaniu sie granicy 15 ciekly zuzel ^— ciekly metal do srodkowej czesci czujnika, pole magnetyczne jednego z jego uzwojen roboczych 7, zamykajace sie poprzez ciekly metal 17, pod wply¬ wem pradów wirowych, obecnych w cieklym me¬ talu 17* oslabiane jest w wiekszym stopniu niz pole magnetyczne wytwarzane przez drugie uzwo¬ jenie robocze 7, zamykajace sie poprzez ciekly zu¬ zel 16, W tym wypadku w uzwojeniu pomiarowym 8 powstaje sygnal elektryczny, który w procesie elektrycznego przetapiania zuzlowego steruje po¬ lozeniem krystalizatora 14 w stosunku do granicy 15 rozdzialu dwóch czynników podtrzymujac go na zadanym poziomie. Za pomoca czujnika, przy jego zastosowaniu w elektrometalurgii w procesach: elektrozuzlowym, elektronowo^promieniowym, plazmolukowym, w spawaniu elektrozuzlowym, napawaniu elektrozuz¬ lowym i stalym rozlewaniu metalu, okresla sie poziom plynnego metalu w stosunku do powierzch¬ ni formujacej krystalizatora, co pozwala prowadzic proces technologiczny automatycznie, bez udzialu operatora. Jak wykazano wyzej, czujnik umieszczony jest w krystalizatorze 14 w ten sposób, aby plaszczyz¬ na przechodzaca przez powierzchnie czolowe bie¬ gunów rdzenia magnetycznego 6, byla prostopadla do granicy 15 rozdzialu dwóch czynników. Prak¬ tycznie warunek ten nie zawsze mozna spelnic, na przyklad w przypadku, gdy os otworu w krysta¬ lizatorze 14, w który wkladany jest czujnik, nie jest prostopadla do powierzchni formujacej krysta¬ lizatora. W tym wypadku na wyjsciu czujnika na¬ stepuje wyjscie z równowagi sygnalu zerowego. Do tego samego dochodzi, gdy istnieja nierównos¬ ci grubosci dna obudowy 1 i dna 5> 19 /fig. 3/ 2* /fig: 4/ obudowy dodatkowej 3 /fig. 5/ a takze róznice w nawinieciu i usytuowaniu uzwojen ro¬ boczych T. W zwiazku z tym czujnik posiada mechanizm 21 do przesuwania rdzenia magnetycznego 6 w sto¬ sunku do dna 5 oibudowy dodatkowej 3. Przy o- bracaniu trzpieni 24, za pomoca gwintu 28 na kon¬ cówkach 27 zmienia sie odleglosc pomiedzy pokry¬ wa lt czujnika i plytka 22, sztywno polaczona z rdzeniem magnetycznym 6, co powoduje zmiane odleglosci pomiedzy zakonczeniami trzpieni rdze¬ nia 6 i dnem 5. Obracajac srodkowy trzpien 24 i jeden z bocz¬ nych trzpieni 24 otrzymuje sie obrót rdzenia ma¬ gnetycznego 6 w stosunku do osi, przechodzacej przez te dwa trzpienie 24* co pozwala niedopui- cic do wyjscia z równowagi sygnalu zerowego na wyjsciu czujnika. W drugim rozwiazaniu mecha¬ nizmu 29- /fig. 7/ uzyskuje sie, przy pomocy obro¬ tu pokretlem 31» przesuniecie rdzenia magnetycz-

1. Bezstykowy czujnik indukcyjny granicy roz¬ dzialu dwóch czynników, posiadajacych rózna ge¬ stosc wlasciwa i rózna opornosc wlasciwa, przy czym co najmniej jeden jest niemagnetyczny i przewodzi prad elektryczny, w którego chlodzonej obudowie z pokrywa umieszczony jest otwarty rdzen magnetyczny posiadajacy co najmniej jedno uzwojenie robocze i jedno pomiarowe, oraz któ¬ rego bieguny skierowane sa ku granicy rozdzialu, znamienny tym, ze posiada dodatkowa obudowe (3) w postaci tulei, której co najmniej dno (5) jest z materialu niemagnetycznego, umieszczona przy zachowaniu szczeliny (2), sluzacej do przeplywu czynnika chlodzacego wewnatrz obudowy (1) i sztywno do niej zamocowana, a rdzen magnetycz¬ ny (6> z uzwojeniami roboczymi (7) i pomiarowy¬ mi <8) umieszczony jest wewnatrz dodatkowej obu¬ dowy (3), bezposrednio przy jej dnie (5), przy czym grubosc dna jest taka, ze zapewnia przenikanie pola magnetycznego czujnika ku granicy (15) roz¬ dzialu dwóch srodowisk (16) i (17).

2. Czujnik wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze rdzen magnetyczny (6) umieszczony jest wewnatrz dodatkowej obudowy (3) w ten sposób, ze jego bieguny dotykaja do dna (5) dodatkowej obudo¬ wy (3).

3. Czujnik wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze rdzen magnetyczny (6) posiada mechanizm (21) sluzacy do jego przesuwania w stosunku do dna (5) obudowy dodatkowej (3).

4. Czujnik wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze mechanizm <21> posiada sprezysta plytke {22.) z ma¬ terialu niemagnetycznego, sztywno zamocowana na rdzeniu magnetycznym (6)> trzy trzpienie (24), których jedne konce (27) umocowane sa w pokry¬ wie <1Q> obudowy zasadniczej (1) z mozliwoscia przesuwania sie w pokrywie, a drugie konce (26), majace postac podpór kulistych usytuowane sa w odpowiadajacych im otworach (23) na plytce (22), przy tym jeden z otworów (23) wykonany jest na osi wzdluznej dodatkowej obudowy (3), a dwa po¬ zostale usytuowane sa w ten sposób, ze leza w dwóch plaszczyznach, równoleglej i prostopadlej do plaszczyzny rdzenia magnetycznego (6), prze¬ prowadzonych poprzez kazdy z tych otworów (23) i otwór (23) wykonany na osi podluznej oibudowy dodatkowej (3).

5. Czujnik wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze dno obudowy (1) i dno (19, 20) obudowy dodatko- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6008 452 9 wej (3) posiadaja ksztalt kulisty, przy czym pro¬ mienie krzywizn skierowane sa w jedna strone>

6. Czujnik wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze grubosc dna <18, 20, 5) dodatkowej obudowy (3) wynosi od 0,05 do 0,35 mm. 1#

7. Czujnik wedlug zastrz. 1 albo 6, znamienny tym, ze materialem niemagnetycznym, z którego wykonane jest dno (19, 20, 5) obudowy dodatko¬ wej (3) jest stal austenityczna lub stop tytanowy, 5 których opornosc wlasciwa przekracza 50,10-HJ. cm. FIG I FIG. 296 452 '? j Tn FIB.3 FIU. 4 FIG. 5M4S3 FIB.E I /y / /s/shs, 31 ym^TmTFTC 26, (S I ^. Jo-wj -22 l u 1111111H N ¦B111iii i r! [N] lv \^\\\\\\\v/^\\\\\\v\\\\\\^v^v^ r 29 2 FIG. 7