Przedmiotem wynalazku jest osadzarka wodna majaca pulsacyjne komory powietrzne otwarte od dolu, stosowana do rozdzialu mieszaniny ziarn mineralów wedlug ich ciezaru wlasciwego.Osadzarki wodne znane z polskiego opisu patentowego nr 33620 maja koryta robocze utworzone przez górne czesci scian bocznych skrzyni wodnej oraz górne czesci scian komór powietrznych i zabudowany pomiecfzy tymi scianami poklad sitowy. Poklad sitowy osadzarek jest poziomy albo pochylony w kierunku ruchu frakcji ciezkiej mineralu, przy czym w widoku z góry moze on miec ksztalt prostokata, trapezu, lub pierscienia.Osadzarka znana zradzieckiegoopisu patentowego nr 314548 ma koryto robocze prostokatne, w którym poklad sitowy, podzielony jest na szereg mniejszych koryt równoleglych do osi osadzarki wykonanych czesciowo z pelnych plyt a czesciowo z plyt sitowych.We wszystkich znanych osadzarkach dolne krawedzie scian komór^powietrznych umieszczone sa w skrzyni wodnej, ponizej pokladu sitowego, niezaleznie od uksztaltowania tego pokladu. Dla wszystkich znanych osadzarek charakterystyczna jest mala glebokosc koryta roboczego w stosunku do calkowitej glebokosci skrzyni wodnej. W wiekszosci osadzarek stosunek ten jest mniejszy niz 1 :2 i wyraza on miedzy innymi udzial objetosci osadzarki wykorzystywanej bezposrednio w procesie wzbogacania do calkowitej objetosci zajmowanej przez osadzarke. Dalsza cecha charakterystyczna znanych osadzarek jest utrzymywanie sie w przyblizeniu stalej ich glebokosci, a wlasciwie stalej grubosci warstwy wzbogacanego mineralu, bowiem w zaleznosci od zadanej wydajnosci ulega zmianie tylko szerokosc koryta roboczego. Jednakze mozliwosc poszerzania koryta roboczego jest ograniczona, bowiem w osadzarkach o znacznej szerokosci koryta roboczego (na przyklad ponad 3 m) powstaje trudnosc utrzymania jednakowej wielkosci skoku wody i doprowadzenia jednorodnej nadawy na calej szerokosci koryta.Celem wynalazku jest zwiekszenie efektywnosci procesu wzbogacania, oraz zmniejszenie objetosci i ciezaru osadzarki, przy równoczesnym zmniejszeniu zuzycia energii w procesie wzbogacania i przy zachowaniu rnozliwosci budowy jednostkowych maszyn o bardzo duzych wydajnosciach, z powtarzalnych zespolów. Cel ten2 95 827 osiagnieto w osadzarce wodnej z korytem roboczym w ksztalcie prostokatnym, trapezowym lub pierscieniowym.* Górna czesc koryta roboczego osadzarki stanowia sciany dwóch komór powietrznych oraz fragment sciany bocznej skrzyni wraz ze sciana komory powietrznej. Istota osadzarki wedlug wynalazku polega na tym, ze dolna czesc jej koryta roboczego tworza plyty sitowe przytwierdzone do dolnych krawedzi scian komór powietrznych oraz srodkowy fragment dna skrzyni wodnej osadzarki. Wspomniane plyty sitowe stanowia przegrode oddzielajaca koryto robocze od przestrzeni wodnej ponizej komory powietrznej.. Korzystne jest przymocowanie plyt sitowych w sposób umozliwiajacy uchylanie ich w kierunku osi koryta roboczego, a takze podparcie dolnych krawedzi plyt sitowych na elementach sprezystych. Odbieralnik frakcji ciezkiej umieszczony jest w srodkowym fragmencie dna koryta roboczego osadzarki. Szczególnie korzystne jest umieszczenie odbieralnika w dnie skrzyni wodnej w ten sposób, ze wzdluzna os odbieralnika lezy w plaszczyznie pionowej przechodzacej przez os koryta roboczego.Osadzarka w odmianie wykonania ma pod szczelinami utworzonymi Drzez plyty sitowe umieszczone odbieralniki frakcji ciezkiej przymocowane do dolnej krawedzi tych plyt.Mineral wzbogacany w osadzarcfc przemieszcza sie w korycie roboczym wzdluz plaszczyzn równoleglych, prostopadlych i skosnych w stosunku do plaszczyzny symetrii komory, co zachodzi wówczas gdy osadzarka wedlug wynalazku ma koryto robocze w widoku z góry prostokatne lub trapezowe. Natomiast wzbogacany mineral przemieszcza sie w dól po torach spiralnych gdy osadzarka jest cylindryczna ima koryto robocze w ksztalcie pierscienia.Osadzarka wedlug wynalazku charakteryzuje sie duza efektywnoscia procesu wzbogacania, zwiekszona wydajnoscia z jednostki powierzchni i objetosci osadzarki. Dzieki zastosowaniu nowych koryt roboczych potrzebna jest znacznie mniejsza ilosc wody bioracej udzial w ruchu pulsacyjnym, przez co równiez zmniejsza sie zuzycie energii. Ponadto uzyskuje sie korzystne warunki dla doboru i wymuszania przebiegu pulsacji w poszczególnych jej fazach. Przez zwiekszenie grubosci warstwy wzbogaconego mineralu w korycie roboczym, oraz odprowadzenie frakcji lekkiej wzdluz scian bocznych koryta, a frakcji ciezkiej wzdluz dna koryta, uzyskuje sie poprawe sprawnosci wzbogacania.Zastosowanie odbieralników frakcji ciezkiej bezposrednio w dnie skrzyni wodnej stanowiacym jednoczesnie dno koryta roboczego, lub bezposrednio ponad dnem, umozliwia wyeliminowanie znacznej ilosci wody przenoszacej energie z komory powietrznej do koryta roboczego. Znaczne zmniejszenie ilosci wody w porównaniu z osadzarkami znanymi umozliwia uzyskanie znacznych przyspieszen ruchu wody w pierwszej fazie cyklu pulsacji, co jest szczególnie korzystne w procesie rozdzialu mieszaniny ziam mineralów wedlug ich ciezaru. Uzyskuje sie przez to zmniejszenie ilosci cykli pulsacji jaka jest niezbedna do pelnego rozdzialu wzbogaconej mieszaniny mineralów, a tym samym zwiekszenie wydajnosci z jednostki powierzchni koryta roboczego.Osadzarka wedlug wynalazku zapewnia mozliwosc budowania jednostkowych maszyn wzbogacajacych skladajacych sie z powtarzalnych zespolów. W zaleznosci od warunków koryta robocze ustawia sie albo w ukladzie równoleglym albo w ukladzie szeregowym.Przedmiot wynalazku w przykladzie wykonania pokazany jest na rysunku na którym fig. 1 przedstawia osadzarke wodna w przekroju pionowym prostopadlym do osi podluznej osadzarki, której koryto robocze w widoku z góry ma ksztalt trapezowy; fig. 2 — osadzarke wodna w tym samym przekroju majaca koryto robocze w widoku z góry prostokatne; fig. 3 — osadzarke tak zwana poprzeczna w przekroju pionowym; fig. 4 - osadzarke cylindryczna w przekroju pionowym, której koryto robocze ma ksztalt pierscieniowy.Osadzarka jak na fig. 1 ma dwa koryta robocze trapezowe utworzone w górnej czesci przez sciany 2 powietrznych komór 3. Do dolnych krawedzi scian 2 przytwierdzone sa sitowe plyty 4, które wraz z srodkowym fragmentem dna 5 skrzyni 6 wodnej tworza dolna czesc roboczego koryta 1. Surowy mineral z woda tj. nadawa 12 doprowadzana jest do roboczego koryta 1 na calej szerokosci tego koryta, przez tylna sciane. Sprezone powietrze doprowadzone do powietrznych komór 3 w znany sposób nie pokazany na rysunku, przetlacza cyklicznie wode robocza z powietrznej komory 3 do roboczego koryta 1 przez otwory w sitowych plytach 4.Pod naporem przeplywajacej wody plyty sitowe wychylaja sie cyklicznie w kierunku osi koryta 1. Wychylenie ich ulatwiaja sprezyste elementy 8, które przymocowane sa do dolnych krawedzi sitowych plyt 4.Frakcja lekka odplywa przelewem z czescia wody do rynien 11 umieszczonych równolegle do powietrznych komór 3. Frakcja ciezka wydzielajaca sie w poblizu dna koryta 1 odprowadzana jest zabudowanymj w dnie 5 skrzyni wodnej odbieralnikami 7. Sa to znane odbieralniki typu obrotowego, klapowego lub inne.W zaleznosci od wlasciwosci wzbogacanego mineralu to znaczy od wielkosci i ciezaru wlasciwego ziam, oraz ilosci ziarn lekkich i ciezkich, sitowymi plytami 4 sa sita perforowane szczelinowe, albo zaluzjowe o zmieniajacym sie w trakcie pracy pochyleniu rusztowin. W przypadku wzbogacania mieszaniny mineralów95 827 3 zawierajacych bardzo drobne ziarna, korzystne jest zastosowanie sitowych plyt 4 z tworzyw elastycznych sprezynujacych. Gdy wosadzarce wzbogacany jest mineral o wysokim ciezarze wlasciwym, korzystne jest trwale wychylenie sitowych plyt 4 w kierunku osi koryta 1.Osadzarka wodna przedstawiona na fig. 2 ma dwa koryta robocze w ksztalcie prostokatnym w widoku z góry. Sitowe plyty 4 przymocowane do dolnych krawedzi powietrznych komór 3 wychylone sa w kierunku osi roboczego koryta 1. Miedzy dolnymi krawedziami sitowych plyt 4 utworzona jest szczelina 9 przez która odprowadzana jest frakcja ciezka z dna koryta 1 do odbieralników 7. Osadzarka tego typu ma zastosowanie zwlaszcza wtedy gdy wzbogacany jest mineral w szerokiej klasie ziarnowej i we frakcji ciezkiej wystepuje znaczna ilosc drobnych ziarn, które przeplywaja wraz z woda przez sitowe plyty 4 do przestrzeni wodnej pod powierzchnia komory 3. Doprowadzenie nadawy do roboczego koryta 1 odbywa sie przez tylna sciane osadzarki, a odprowadzenie frakcji lekkiej nastepuje przez krawedz przelewowa sciany przedniej jak w znanych osadzarkach prostokatnych.Osadzarka tak zwana poprzeczna przedstawiona na fig. 3 ma koryto robocze w ksztalcie prostokatnym. Jej powietrzne komory 3 umieszczone sa prostopadle do kierunku przeplywu frakcji lekkiej. Nadawa 12 kierowana od osi centralnej osadzarki rozdziela sie w dwóch przeciwnych kierunkach do koryt 1 i po rozdzieleniu na dwie frakcje frakcja lekka przeplywa do rynien 11. Ponizej szczeliny 9 utworzonej przez dolne krawedzie sitowych plyt 4 umieszczone sa odbieralniki 7 frakcji ciezkiej.Osadzarka cylindryczna przedstawiona na fig. 4 ma koryto robocze w ksztalcie pierscieniowym. Do dolnych krawedzi powietrznych pierscieniowych komór przymocowane sa sitowe plyty 4 w postaci fragmentów powierzchni stozków scietych. Nadawanie surowego mineralu 12 odbywa sie na obwodzie zewnetrznym osadzarki w znany sposób. Frakcja ciezka odprowadzana jest z roboczego koryta 1 ponizej dolnej krawedzi sitowych elementów 4 do odbieralnika 7. Frakcja lekka odplywa ponad górna krawedzia komory powietrznej 3 do przewodu 11. Doprowadzenie sprezonego powietrza oraz przemieszczanie wzbogacanego mineralu w korycie roboczym odbywa sie jak w osadzarkach znanych. PL