PL95497B1

PL95497B1 - Sposob wytwarzania polieterow

Info

Publication number: PL95497B1
Application number: PL17055774A
Authority: PL
Priority date: 1974-04-23
Filing date: 1974-04-23
Publication date: 1977-10-31

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania polieterów przeznaczonych do otrzymywania poliuretanów, emulsji, srodków powierzchniowo-czynnych.

Znane sposoby wytwarzania polieterów przeznaczonych do przeróbki na poliuretany, emulsje i srodki powierzchniowo-czynne polegaja na reakcji zwiazku zawierajacego aktywny wodór z tlenkiem alkilenowym lub chlorowcoalkilenowym takim jak tlenek etylenu, propylenu czy epichlorohydryna. Jako zwiazki zawierajace aktywny wodór stosowac mozna caly szereg zwiazków, szczególnie moga to byc glikole: etylenowy czy propylenowy, gliceryna, trójmetylolopropan, glikoza i sacharoza. W zaleznosci od stosowanych substancji zawierajacych aktywny wodór, rodzajów tlenków alkilenowych oraz katalizatora reakcje prowadzi sie w róznych warunkach temperaturowych i pod róznymi cisnieniami. Od przeznaczenia produktu finalnego zalezy dobór surowców oraz ich wzajemny udzial procentowy.

Sposobem podanym we francuskim opisie patentowym nr 1393891 mieszanina 20 moli glikolu etylenowego i 20 moli tlenku propylenu w obecnosci NaOH, w temperaturze 110°C przereagowuje do mieszaniny etyleno polioksypropylenoglikoli o ciezarze czasteczkowym od 62 do 236.

Wedlug innej metody podanej w opisie patentowym RFN nr 1222261 trójmetylolopropan w ilosci na przyklad 215 kg miesza sie ze 100 kg toluenu, 112 kg 50% wodnego roztworu KOH, po czym z tej mieszaniny w temperaturze 115°C oddestylowuje sie azeotropowo wode, a toluen zawracany jest do autoklawu. Do powstalego alkoholanu potasu doprowadza sie poprzez chlodnice zwrotna w temperaturze 110°C tlenek propylenu. Nadmiar tlenku odparowuje i wykrapla sie w chlodnicy, a po jego przereagowaniu jest uzupelniany.

Po wdozowaniu 400 kg tlenku propylenu otrzymuje sie bezbarwna jednorodna mieszanine, która moze stanowic wyjsciowa do dalszego oksyalkilenowania. Inny opis patentowy RFN nr 1196870 podaje sposób otrzymywania polieteru z substancji zawierajacych wieksza niz 2 ilosc grup OH i charakteryzujacych sie wysokimi temperaturami topnienia.2 95 497 W metodzie tej stosuje sie roztwór wodny substancji wyjsciowej i dodaje tyle tlenku alkilenu aby otrzymany produkt byl ciekly, a produkty uboczne zwody i tlenku daly sie oddestylowac, po czym po ich oddestylowaniu prowadzi sie dalej oksyalkilenowanie do uzyskania produktu o zalozonym ciezarze czasteczkowym. Przykladowo 680 czesci wagowych pentaerytrytu rozpuszczono w 340 czesciach wagowych wody zawierajacej 4 czesci wagowe KOH i pod cisnieniem 2,4 atm wdozowano 580 czesci wagowych tlenku propylenu. W temperaturze 190°C przy 16 mm Hg oddestylowano wode, glikol propylenowy i dwupropylenoglikol po czym wdozowano nastepna porcje tlenku propylenu.

Otrzymane róznymi metodami z róznych surowców polietery posiadaja bardzo rózne parametry, jednak cena ich jest wysoka a poliuretany uzyskane na bazie tych oksyalkileno-pochodnych posiadaja niska odpornosc termiczna.

Celem wynalazku jest otrzymanie pol ieterów o obnizonym koszcie wytwarzania, nadajacych sie do wytwarzania srodków powierzchniowo-czynnych, emulsji i poliuretanów.

Istota wynalazku polega na zastosowaniu w sposobie wytwarzania polieterów pozostalosci podestylacyjnej z oleju talowego wystepujacej w postaci smoly oleju talowego i zawierajacej w swym skladzie srednio 28% wagowych kwasów zywicznych, 27% wagowych kwasów tluszczowych, 30% wagowych czesci niezmydlajacych sie, 15% wagowych oksykwasów. Smola oleju talowego jest pozostaloscia podestylacyjna oleju talowego, z którego droga destylacji frakcjonowanej w temperaturze do 260°C pod zmniejszonym cisnieniem do 15 Torr wydestylowano glównie kwasy zywiczne i kwasy tluszczowe.

Sposobem wedlug wynalazku 1 czesc wagowa smoly oleju talowego poddaje sie w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH reakcji addycji z OJ—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub chlorowcoalkilenu.

Jako tlenek alkilenu stosowac mozna tlenek etylenu, tlenek propylenu lub ich mieszanine w stosunkach 1 :99 do 99:1 a jako tlenek chlorowcoalkilenu stosowac mozna epichlorohydryne lub epibromohydryne.

Produkty reakcji smoly oleju talowego z tlenkiem etylenu wykazuja wlasnosci powierzchniowo-czynne i emulgujace, zas produkty reakcji smoly oleju talowego z tlenkiem propylenu nadaja sie do produkcji poliuretanów i wykazuja równiez wlasnosci emulgujace.

Sposobem wedlug wynalazku mozna równiez poddac reakcji 1 czesc wagowa mieszaniny smoly oleju talowego ze zwiazkiem zawierajacym aktywny wodór zmieszanych w stosunku wagowym 1 :0,1—10, przy czym poliaddycje prowadzi sie w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH przy uzyciu 0,1—10 czesci wagowych tlenku alkilenu lub tlenku chlorowcoalkilenu.

Jako zwiazek zawierajacy aktywny wodór korzystnie jest stosowac glikol etylenowy, glikol propylenowy, gliceryne, mozna równiez stosowac trójmetylopropan, pentaerytryt, sorbit.

Sposobem wedlug wynalazku polieter o szczególnie wysokich wlasnosciach emulgujacych otrzymuje sie z 1 czesci wagowej zmieszanych ze soba w stosunku wagowym 1 :0,1—10 zwiazku zawierajacego aktywny wodór i polieteru otrzymanego uprzednio przez poliaddycje 1 czesci wagowej smoly oleju talowego z 0,1—10 czesciami tlenku alkilenu i poddaje sie reakcji w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub tlenku chlorowcoalkilenu. Tak otrzymany polieter wykazuje lepsze wlasnosci emulgujace niz polieter wyjsciowy. Sposób ten ze wzgledu na dwukrotnie prowadzona alkilacje nie jest zbyt ekonomiczny, stosowany moze byc w przypadku gdy od polieteru wymagane sa szczególnie wysokie wlasnosci emulgujace.

Poprawe wlasnosci emulgujacych uzyskuje sie równiez w przypadku polieteru otrzymanego z 1 czesci wagowej zmieszanych ze soba w stosunku wagowym od 1 :0,1—10 zwiazku zawierajacego aktywny wodór i polieteru otrzymanego uprzednio przez poliaddycje 1 czesci wagowej smoly oleju talowego z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku chlorowcoalkilenu, te mieszanine poddaje sie reakcji w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH z 0,1-10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub chlorowcoalkilenu. Wybranie surowców do wytwarzania polieterów, sposobem wedlug wynalazku, charakteryzujacych sie szczególnie wysokimi wlasnosciami emulgujacymi zalezy glównie od przeznaczenia polieteru, a tym samym od stawianych mu innych wymagan niz emulgowalnosc.

Sposobem wedlug wynalazku wytwarzanie polieterów ze smoly oleju talowego mozna przeprowadzac równiez oksyalkilujac mieszanine skladajaca sie ze smoly oleju talowego i adduktu tlenku alkilenu do zwiazku zawierajacego aktywny wodór, zmieszanych ze soba w stosunku wagowym 1 :0,1—10, przy czym 1 czesc mieszaniny poddaje sie reakcji oksyalkilacji 0,1—10 czesci wagowych tlenku alkilenu lub tlenku chlorowcoalkilenu w temperaturze 100-160°C w obecnosci NaOH, KOH lub BF3. Jako addukty tlenku alkilenu do zwiazku zawierajacego aktywny wodór korzystnie jest stosowac addukt tlenku propylenu do gliceryny lub addukt tlenku propylenu do pentaerytrytu, moga byc równiez stosowane addukty tlenku etylenu do gliceryny lub pentaerytrytu.95 497 3 Sposobem wedlug wynalazku otrzymac mozna polietery o róznych wlasnosciach uzytkowych.

Zagospodarowanie smoly oleju talowego bedacej pozostaloscia podestylacyjna oleju talowego obniza zdecydowanie koszty polieterów. Zawarte w tej smole kwasy tluszczowe, kwasy zywiczne i oksykwasy poddane sposobem wedlug wynalazku oksyalkilacji zapewniaja zmiane wlasnosci uzytkowych. Obecnosc pierscieni skondensowanych w produktach oksyalkilenowania wplywa na podwyzszenie odpornosci termicznej poliuretanów, natomiast obecnosc lancucha oksyalkilenowego w obecnosci pierscieni skondensowanych dziala piastyfikujaco. Otrzymane produkty oksyalkilenowania sa barwy ciemnobrunatnej, posiadaja lepkosc od kilkudziesieciu do kilkuset cP.

Przyklad I. Do kwasoodpornego reaktora o pojemnosci 1,9 litra zaopatrzonego w mieszadlo, termometr, manometr, zawór bezpieczenstwa, doprowadzenie azotu, doprowadzenie czynnika oksyalkilenujacego, odpowietrzenie gazów, ogrzewanego plaszczem parowym wprowadzono 500 g smoly oleju talowego i 0,5 g KOH. Smola oleju talowego zawiera w swym skladzie 28% kwasów zywicznych, 27% kwasów tluszczowych, 30% czesci niezmydlajacych sie i 15% oksykwasów, posiada ciezar czasteczkowy oznaczony metoda krioskopowa równy 925, Loh = 83,9, L| do temperatury 130°C i rozpoczeto dozowanie 50 g tlenku propylenu. Reakcje prowadzono w temperaturze 130± 20°C pod cisnieniem 2—5 atmosfer, otrzymujac 540 g produktu stalego o nastepujacych wlasnosciach l_OH = 107,2, l_Kw = 0,46, pH = 11,2, wykazujacego wlasnosci emulgujace oraz znajdujacego zastosowanie do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad II. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 80 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I, oraz 1,0 g KOH, wsad podgrzano do temperatury 100°C i rozpoczeto dozowanie 800g tlenku propylenu. Reakcje prowadzono w temperaturze 120± 10°C pod cisnieniem 3—10 atm.

Otrzymano 880 g produktu o nastepujacych wlasnosciach: I_oh = 58,7, pH = 11,8, Lkw=0,37,7J25 = 596,0 cP.

Produkt wykazuje wlasnosci emulgujace i moze byc stosowany do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad III. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 500 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I oraz 0,5 g KOH, mieszanine podgrzano do temperatury 140±20°C po czym wprowadzono 50 g tlenku etylenu pod cisnieniem 2—6 atomsfer. Otrzymano 550 g produktu stalego w temperaturze pokojowej o nastepujacych wlasnosciach: LQw = '\Q'\,7t pH = 0,64, I_kw = 0,65. Produkt wykazuje wlasnosci powierzchniowo-czynne i emulgujace.

Przyklad IV. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 50 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I otaz 0,5 g KOH. Po podgrzaniu mieszaniny do temperatury 145±15°C pod cisnieniem 1—6 atmosfer wprowadzono 500 g tlenku etylenu. Otrzymano 530 g polieteru o nastepujacych wlasnosciach: Loh=41,8, pH = 9,9, Lkw = °»58' ^25=412 cP. Otrzymany po Meter wykazuje wlasnosci powierzchniowo-czynne i emulgujace.

Przyklad V. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 600 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I, dodano 2 ml kompleksu eterowego BF3, zawartosc podgrzano do 60°C i wdozowano 60 g epichlorohydryny. Proces prowadzono w temperaturze 100°C pod cisnieniem atmosferycznym. Po zakonczeniu addycji oddzielono katalizator. Otrzymano 660 g produktu stalego o wlasnosciach: Lqh = 115,3, L«w= 0*75, pH = 5,7. Polieter znajduje zastosowanie do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad VI. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 60 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I, 6 ml kompleksu eterowego BF3 i w temperaturze 100°C pod cisnieniem atmosferycznym wdozowano 600 g epichlorohydryny. Nadmiar epichlorohydryny oddestylowano.

Otrzymano 580,g produktu stalego o wlasnosciach: Lqh = 63,4, l_Kw = 0#32f pH = 5,4.

Przyklad VII. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 450 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I i 2,8 g NaOH. Pod cisnieniem 6—8 atmosfer w temperaturze 120± 10°C wdozowano mieszanine tlenków alkilenowych skladajaca sie z 400 g tlenku propylenu i 50 g tlenku etylenu. Otrzymano 875 g produktu o wlasnosciach: Loh = 138, LKw = °'92' ^25 =416 cP, pH = 10,3.

Otrzymany polieter znajduje zastosowanie do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad VIII. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 40 g glikolu etylenowego, 400 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I oraz 2,8 g KOH. Zawartosc reaktora ogrzano do temperatury 120°C i wdozowano 400 g tlenku propylenu pod cisnieniem 3—5 atm. Otrzymano 800 g produktu o wlasnosciach: Loh = 73»2» LKw " W4f v2s = 527 cP, pH = 8,3. Otrzymany polieter wykazuje wlasnosci emulgujace i moze byc surowcem wyjsciowym do produkcji poliuretanów.

Przyklad IX. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 350 g glikolu etylenowego wraz z 40 g4 95 497 smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I oraz 3 g KOH. Wsad ogrzano do 130°C i wdozowano 390 g tlenku etylenu w temperaturze 125—135°C pod cisnieniem 3-6 atn. Otrzymano 750 g produktu o wlasnosciach: Lqh = 145» LKw = 0,5, pH = 10,4. Otrzymany polieter wykazuje wlasnosci emulgujace.

Przyklad X. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 500 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I oraz 50 g glikolu propylenowego z 3,5 g NaOH. Wdozowano 350 g tlenku propylenu w temperaturze 120—140°C pod cisnieniem 3—6 atn. Otrzymano 870 g produktu o wlasnosciach Loh = 92,5, l_Kw = 0,62, tj25 = 633 cP, pH = 10,7. Otrzymany polieter wykazuje wlasnosci emulgujace.

Przyklad XI. Do reaktora jak w przykladzie I zaladowano 400 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I oraz 50 g gliceryny i 3 g KOH. Wdozowano 450 g tlenku propylenu w temperaturze 130—150°C pod cisnieniem 3—6 atn. Otrzymano 880 g produktu o wlasnosciach: LqH = 76,5, LKw = 0/86,172 5 = 416,3, pH = 11,0. PoJieter wykazuje wlasnosci emulgujace.

Przyklad XI I. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono w temperaturze 60°C 400 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie l; 50 g pentaerytrytu i 3 g KOH. Dozowano 450 g tlenku propylenu w temperaturze 14Q±10°C pod cisnieniem 3—6 atn. Otrzymano 860 g produktu o wlasnosciach LoH = !74, L| poliuretanów.

Przyklad XIII. Do reaktora opisanego w przykladzie I zaladowano 150 g smoly oleju talowego o nastepujacej charakterystyce: 26% kwasów zywicznych, 25% kwasów tluszczowych, 32% czesci niezmydlajacych sie i 17% oksykwasów o ciezarze czasteczkowym oznaczonym metoda krioskopowa równym 950, Loh = 83,6, L«w = 42, posiadajacej punkt mieknienia okolo 32°C, nastepnie dodano 50 g gliceryny oraz 2 g KOH wsad podgrzano do temperatury 110°C i stopniowo wdozowano 200 g tlenku propylenu. W czasie dozowania temperature utrzymywano w zakresie 110—130°C przy cisnieniu 3—5 atn. Otrzymano 370 g produktu oLoh = 210, La|k = 0,9, pH = 11,5. Produkt wykazuje wlasnosci emulgujace oraz znajduje zastosowanie do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad XIV. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 200 g smoly oleju talowego o charakterystyce podahej w przykladzie I, 1000g gliceryny, 3 ml kompleksu eterowego BF3 i w temperaturze 100—105°C pod cisnieniem atmosferycznym wdozowano 30g epichlorohydryny. Otrzymano 1210 g polieteru o nastepujacej charakterystyce: l_OH = 1000, L| otrzymywania poliuretanów o zwiekszonej odpornosci termicznej.

Przyklad XV. Do reaktora opisanego w przykladzie I zaladowano 100g produktu wytworzonego w przykladzie I, 50 g gliceryny oraz 1 g KOjH a po podgrzaniu do 120°C zaczeto dozowac 200 g tlenku etylenu.

Tlenek etylenu wdozowano w temperaturze 120—140°C przy cisnieniu 2,5-4,5 atm, w czasie 1,5 godziny.

Otrzymano produkt o l_OH = 140, Laik = 0,64, pH = 11,5. Produkt wykazuje doskonale wlasnosci emulgujace.

Przyklad XVI. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 100 g polieteru otrzymanego tak jak to opisano w przykladzie II, 100 g glikolu propylenowego oraz 0,5 g KOH i w temperaturze 110±10°C i podcisnieniem 3—4 atm. Wdozowano 200 g tlenku etylenu. Otrzymano 380 g polieteru o nastepujacych wlasnosciach: Loh = 400, pH —= 10,5, Lkw ~ 1*0. Produkt ma wlasnosci powierzchniowo-czynne i emulgujace.

Przyklad XVII. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 100 g produktu otrzymanego wedlug przykladu III, 50 g glikolu etylenowego 2 ml kompleksu eterowego BF3 i w temperaturze 100-105°C pod cisnieniem atmosferycznym wdozowano 15 g epichlorohydryny. Otrzymany polieter o LoH = 610, L«w = 1,8 pH = 5,2 moze byc stosowany do wytwarzania poliuretanów w mieszaninie z innymi polieterami.

Przyklad XVIII. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 100 g polieteru otrzymanego wg przykladu IV, 100 g gliceryny oraz 3,5 g NaOH i w temperaturze 130 ± 10°C oraz pod cisnieniem 4—5 atm v\dozowano 1100 g tlenku propylenu. Otrzymano produkt o nastepujacej charakterystyce: l_OH = 170, Lkw = 0,5, pH = 10,8 majacy wlasnosci emulgujace oraz stanowiacy polieter do poliuretanów.

Przyklad XIX. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 100g polieteru otrzymanego w przykladzie VII, 1000 g glikolu propylenowego oraz 2 g NaOH i w temperaturze 140 ± 20°C i pod cisnieniem 3—4 atom wdozowano 110 g tlenku etylenu. Otrzymano 1180 g polieteru o l_OH 1300, pH = 9,8, L«w = 0,2, posiadajacego wlasnosci emulgujace i znajdujacego zastosowanie do wytwarzania poliuretanu w mieszaninie z innymi polieterami.

Przyklad XX. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 100 g polieteru otrzymanego w przykladzie V, 10 g pentaerytrytu oraz 3 ml kompleksu eterowego BF3 i w temperaturze 100—110°C i pod normalnym cisnieniem wdozowano 330 g epichlorohydryny. Otrzymano 400 g polieteru o l_OH ~ 75, LKw = 1»2, pH —= 4,5. Produkt sluzy do otrzymywania poliuretanów o zwiekszonej termoodpornosci.95 497 5 Przy klad XXI. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 100g polieteru otrzymanego w przykladzie VI, 1000 g glikolu propylenowego oraz 1 g KOH i w temperaturze 130 ± 10°C wdozowano 110 g tlenku etylenu. Otrzymano 1180 g produktu o l_OH = 1400, pH = 9,1, L_Kw = °'3, posiadajacego wlasnosci emulgujace.

Przy kl,ad XXII. Do reaktora opisanego w,przykladzie I wprowadzono 100g polieteru otrzymanego wedlug przykladu V, 500 g gliceryny oraz 1,5 g NaÓH i w temperaturze 150 ± 10°C pod cisnieniem 3-5 atm wdozowano 600 g tlenku propylenu. Otrzymano polieter o LqH = 650, pH = 9,8, L| wytwarzania poliuretanów.

Przy klad XXIII. Do reaktora opisanego w przykladzie I wprowadzono 100g polieteru otrzymanego w przykladzie VI, 50 g glikolu etylenowego oraz 2,5 g KOH i w temperaturze 130 ± 10°C pod cisnieniem 3—5 atm wdozowano 1500 g tlenku propylenu. Otrzymano polieter o nastepujacej charakterystyce: Lqh = 110# pH = 10,1 L| Przyklad XXIV. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono w temperaturze 60°C 300 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I, 300 g adduktu tlenku propylenu do gliceryny o Loh = 400 oraz 2 g KOH. Dozowano 300 g tlenku propylenu w temperaturze 135 ± 10°C pod cisnieniem 3-6 atm. Otrzymano 880 g produktu o wlasnosciach:Loh , = 92, LKw = O*64' 1?25 = 1360 cP, pH = 9,8.

Otrzymany polieter znajduje zastosowanie do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad XXV. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 150 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I, 15 g adduktu tlenku propylenu do pentaerytrytu o Lqh 460 oraz 1J5 g NaOH. Wdozowano 1650 g tlenku propylenu pod cisnieniem 6—8 atm w temperaturze 140 ± 20°C. Otrzymano 1770 g produktu o wlasnosciach: Lqh = 35* LKw = 0A ^25 = 816 cP, pH = 10,3. Otrzymany polieter znajduje zastosowanie do wytwarzania poliuretanów.

Przyklad XXVI. Do reaktora jak w przykladzie I wprowadzono 100 g smoly oleju talowego o charakterystyce podanej w przykladzie I, 1000 g adduktu tlenku propylenu do gliceryny, 5 ml kompleksu eterowego BF3, po czym wdozowano 110*i epichlorohydryny w temperaturze 100—110°C pod cisnieniem normalnym. Otrzymano polieter o nastepujacej charakterystyce: Lqh = 375, Lkw = 1,5, pH=6,1. Taki polieter znajduje zastosowanie do wytwarzania poliuretanów o zwiekszonej termoodpornosci.

Claims

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób wytwarzania po Iieterów przez poliaddycje tlenków alkilenu lub chlorowcoalkilenów w podwyzszonej temperaturze w obecnosci katalizatorów alkalicznych, z namienny tym, ze 1 czesc wagowa smoly oleju talowego poddaje sie w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH reakcji z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub chlorowcoalkilenu, przy czym smola oleju talowego zawiera w swym skladzie srednio 28% kwasów zywicznych, 27% kwasów tluszczowych, 30% czesci niezmydlajacych sie i 15% oksykwasów i jest pakiem podestylacyjnym oleju talowego, z którego droga destylacji frakcjonowanej w temperaturze do 260°C pod zmniejszonym cisnieniem do 15 Torr wydestylowano glównie kwasy zywiczne i kwasy tluszczowe.

2. Sposób wytwarzania polieterów przez poliaddycje tlenków alkilenu lub chlorowcoalkilenów ze zwiazkami zawierajacymi aktywny wodór, w podwyzszonej temperaturze w obecnosci katalizatorów alkalicznych, znamienny tym, ze 1 czesc wagowa mieszaniny smoly oleju talowego ze zwiazkiem zawierajacym aktywnywodór, zmieszanych w stosunku wagowym od 1 :0,1 do 1 :10, poddaje sie w temperaturze 100—160°C w,obecnosci NaOH, BF3 lub KOH reakcji z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub chlorowcoalkilenu, przy czym smola oleju talowego zawiera w swym skladzie srednio 28% kwasów zywicznych, 27% kwasów tluszczowych, 30% czesci niezmyd lajacych sie i 15% oksykwasów i jest pakiem podestylacyjnym oleju talowego, z którego droga destylacji frakcjonowanej w temperaturze do 260°C pod zmniejszonym cisnieniem do 15 Torr wydestylowano glównie kwasy zywiczne i kwasy tluszczowe.

3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze jako zwiazek zawierajacy aktywny wodór stosuje sie glikol etylenowy, glikol propylenowy, gliceryne, pentaerytryt.

4. Sposób wytwarzania polieterów przez poliaddycje tlenków alkilenu lub chlorowcoalkilenów ze zwiaz¬ kami zawierajacymi aktywny wodór, w podwyzszonej temperaturze, w obecnosci katalizatorów alkalicznych, znamienny tym, ze. 1 czesc wagowa zmieszanych ze soba w stosunku wagowym od 1 : 0,1 do 1 : 10 zwiazku zawierajacego aktywny wodór i polieteru otrzymanego przez poliaddycje 1 czesci wagowej smoly oleju talowego z 0,1—10 czesciami tlenku alkilenu, poddaje sie reakcji w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub tlenku chlorwcoalkilenu, przy czym smola oleju talowego zawiera w swym skladzie srednio 28% kwasów zywicznych, 27% kwasów tluszczowych, 30% czesci6 95 497 niezmydlajacych sie i 15% oksykwasów i jest pakiem podestylacyjnym oleju talowego, z którego droga destylacji frakcjonowanej w temperaturze do 260°C pod zmniejszonym cisnieniem do 15 Torr wydestylowano glównie kwasy zywiczne i kwasy tluszczowe.

5. Sposób wytwarzania polieterów przez poliaddycje tlenków alkilenu lub chlorwocoalkilenów ze zwiazkami zawierajacymi aktywny wodór w podwyzszonej temperaturze, w obecnosci katalizatorów, alkalicznych, z namienny ty m,ze 1 czesc wagowa zmieszanych ze soba w stosunku wagowym od 1 :0,1 do 1:10 zwiazku zawierajacego aktywny wodór i polieteru otrzymanego przez poliaddycje 1 czesci wagowej smoly oleju talowego z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku chlorwcoalkilenu, poddaje sie reakcji w temperaturze 100-160°C w obecnosci NaOH, BF3 lub KOH z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub tlenku chlorowcoalkilenu, przy czym smola oleju talowego zawiera w swym skladzie srednio 28% kwasów zywicznych, 27% kwasów tluszczowych, 30% czesci niezmydlajacych sie i 15% oksykwasów i jest pakiem podestylacyjnym oleju talowego z którego droga destylacji frakcjonowanej w temperaturze do 260°C pod zmniejszonym cisnieniem do 15 Torrwydestylowano glównie kwasy zywiczne i kwasy tluszczowe.

6. Sposób wytwarzania polieterów przez poliaddycje tlenków alkilenu lub chlorwcoalkilenu ze zwiazkami zawierajacymi aktywny wodór, w podwyzszonej temperaturze, w obecnosci katalizatorów alkalicznych, znamienny tym,ze1 czesc mieszaniny skladajacej sie ze smoly oleju talowego i adduktu tlenku alkilenu do zwiazku zawierajacego aktywny wodór zmieszanych ze soba w stosunku wagowym od 1 :0,1 do 1 :10 poddaje sie reakcji z 0,1—10 czesciami wagowymi tlenku alkilenu lub chlorowcoalkilenu w temperaturze 100—160°C w obecnosci NaOH, KOH lub BF3, przy czym smola oleju talowego zawiera w swym skladzie srednio 28% kwasów zywicznych, 27% kwasów tluszczowych, 30% czesci niezmydlajacych sie i 15% oksykwasów i jest pakiem podestylacyjnym oleju talowego z którego droga destylacji frakcjonowanej w temperaturze do 260°C pod zmniejszonym cisnieniem do 15 Torrwydestylowano glównie kwasy zywiczne i kwasy tluszczowe.

7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze jako addukt tlenku alkilenu do zwiazku zawierajacego aktywny wodór stosuje sie add jkt tlenku propylenu do gliceryny lub addukt tlenku propylenu do pentaerytrytu. Prac. Poligraf. UP PRL naklad 120+16 Cena 45 zl