Przedmiotem wynalazku jest elektroniczny uklad czestosciomierza analogowego, zasilany napieciem stalym. Uklad ten wykorzystywany jest do pomiaru czestotliwosci impulsów elektrycznych. Uklad moze byc równiez wykorzystany w innych miernikach dzialajacych analogicznie jak czestosciomierze, na przyklad moze on byc wykorzystany w miernikach przeznaczonych do pomiaru predkosci obrotowej silników spalinowych z zaplonem iskrowym.W dotychczas znanych elektronicznych ukladach czestosciomierzy analogowych stosuje sie odpowiednie ksztaltowanie impulsów, których czestotliwosc powtarzania jest równa czestotliwosci przebiegu, natomiast czas trwania impulsu i jego amplituda pozostaja stale. Otrzymana srednia wartosc pradu, proporcjonalna do czestotliwosci powtarzania impulsów, mierzona jest przez amperomierz wchodzacy w sklad ukladu.W znanych ukladach czestosciomierzy wyróznia sie trzy podstawowe czlony decydujace o wlasciwosciach ukladu. Do czlonów tych zalicza sie: stopien wejsciowy, czlon formujacy impulsy oraz zespól pomiaru pradu sredniego. W znanym stopniu wejsciowym wykorzystywane sa uklady obcinania z dioda Zenera lub uklad Schmitta. Przy zastosowaniu diody Zenera poziom ograniczenia sygnalu jest okreslony napieciem Zenera i nie mozna go zmieniac w przypadku zmiany amplitudy sygnalu. Ponadto dioda Zenera posiada duza pojemnosc wlasciwa co pogarsza wlasciwosci ukladu. Natomiast niedogodnoscia ukladu Schmitta jest bardzo skomplikowana budowa samego ukladu oraz bardzo klopotliwe jest jego kalibrowanie Znane czlony formujace impulsy wykonane sa z elementów pólprzewodnikowych, przy czym w szereg z jednym z tych elementów wlaczony jest amperomierz mierzacy wartosc pradu sredniego. Prawidlowosc dzialania takiego czlonu uzalezniona jest od napiecia zasilania, które powinno byc mozliwe dokladnie stabilizowane. Z drugiej jednak strony dazy sie do stosowania amperomierzy odpornych mechanicznie, co wiaze sie ze zwiekszeniem wartosci pradu zakresowego amperomierza. Podane wymaganie utrudnia przeprowadzenie dokladnej stabilizacji napiecia, zwlaszcza gdy zródlo zasilania nie posiada odpowiednio duzej mocy.Celem wynalazku jest usuniecie podanych niedogodnosci przez opracowanie elektronicznego ukladu, który posiada nieznany dotychczas stopien wejsciowy i czlon formujacy impulsy czyli uniwibrator. Cel ten osiagnieto2 a 94 565 przez zastosowanie w elektronicznym ukladzie czestosciomierza, stopnia wejsciowego posiadajacego oyianicznik napiecia z pólprzewodnikowa dioda impulsowa o bardzo malym czasie przelaczania. Dioda ta wlaczona jost pomiedzy punkt toru sygnalu wejsciowego a punkt ukladu o stalym napieciu równym korzystnie napieciu zasilania uniwibratora. Ponadto stopien wejsciowy zawiera pólogniwo filtru srodkowo-przepustowego, które wlaczone jest pomiedzy baze pierwszego tranzystora uniwibratora i zaciski wejsciowe sygnalu zewnetrznego.Uniwibrator ukladu elektronicznego, zawiera trzy tranzystory z których jeden zasila miernik pradu sredniego. Baza trzeciego tranzystora polaczona jest z kolektorem drugiego tranzystora i dioda Zenera, przy czym druga elektroda tej diody dolaczona jest do masy. Natomiast emiter trzeciego tranzystora polaczony jest z masa poprzez rezystor zbocznikowany termistorem. Ponadto kolektor pierwszego tranzystora uniwibratora polaczony jest z potencjometrem, którego suwak dolaczony jest do kondensatora polaczonego druga okladzina z baza drugiego tranzystora. Pomiedzy bazy i kolektory lub bazy I emitery, pierwszego i drugiego tranzystora, wlaczone sa kondensatory przeciwzaklóceniowe. Natomiast pomiedzy baze pierwszego tranzystora i emiter trzeciego tranzystora, wlaczony jest sprzegajacy rezystor a pomiedzy baze drugiego tranzystora i punkt o stalym napieciu, wlaczona jest rezystancja skladajaca sie z polaczonych szeregowo rezystorów, z których czesc jest zwierana zwieraczem.Zastosowanie stopnia wejsciowego wykonanego wedlug wynalazku pozwala regulowac ograniczenie sygnalu na dowolnym poziomie poprzez zmiane napiecia polaryzujacego diode. Pozwala to wyeliminowac zaklócenia o wyzszej amplitudzie w sygnale wejsciowym. Natomiast zastosowanie filtru srodkowoprzepustowego w stopniu wejsciowym, wplywa na poprawienie stabilnosci pracy elektronicznego ukladu czestosciomierza eliminujac zaklócenia o wysokiej czestotliwosci. Filtr ten zapewnia równiez wlasciwe wskazania miernika przy pomiarach sygnalów zawierajacych skladowa stala.Zastosowany w ukladzie uniwibrator i zespól pomiaru pradu sredniego zapewnia oprócz duzej dokladnosci, równiez prosta, wspólna kalibracje dla kilku zakresów pomiarowych.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, który przedstawia schemat ideowy elektronicznego ukladu czestosciomierza analogowego.Sygnal wejsciowy podawany na wejscie WE, doprowadzony jest poprzez rezystor R1 do diody D1, która wlaczona jest pomiedzy punkt P toru sygnalu wejsciowego a punkt K ukladu o stalym napieciu. Dioda D1 jest spolaryzowana zaporowo napieciem stalym o tak dobranej wartosci, aby impulsy po ograniczeniu zawieraly jak najmniej zaklócen i zapewnialy wysterowanie uniwibratora. Z chwila pojawienia sie sygnalu o amplitudzie wiekszej niz napiecie polaryzacji, dioda D1 zaczyna przewodzic i jej rezystancja dynamiczna staje sie bardzo mala. Sygnal wejsciowy jest ograniczony na poziomie napiecia Zenera diody D3, która jednoczesnie wykorzystywana jest do stabilizacji napiecia zasilania uniwibratora. Nastepnie sygnal wejsciowy doprowadzony jest poprzez pólogniwo filtru srodkowoprzepustowego zlozonego z rezystora R2 i kondensatorów C1 i C2 do diody D2 i rezystora R4. Dioda D2 przepuszcza sygnal o wlasciwej polaryzacji, który powoduje wyzwolenie impulsu uniwibratora pracujacego na trzech tranzystorach T1, T2 i T3. Czas trwania jmpulsu z uniwibratora okreslony jest wartosciami kondensatora C5 oraz rezystorów R8 i R9 z których czesc moze byc zwierana zwieraczem Z a ponadto zalezy on od wartosci napiecia zatykajacego drugi tranzystor T2, które podawane jest na kondensator C5 z potencjometru R7 polaczonego szeregowo z rezystorem R6.Impuls pojawiajacy sie na kolektorze drugiego tranzystora T2 steruje baze trzeciego tranzystora T3, przy czym amplituda tego impulsu jest dodatkowo stabilizowana dioda Zenera D4. W obwodzie emitera trzeciego tranzystora T3 znajduje sie rezystor R11 zbocznikowany termistorem RT posiadajacym ujemny wspólczynnik temperaturowy rezystancji. Termistor RT poprzez zmiane wydajnosci zródla pradowego jakim jest trzeci tranzystor T3 kompensuje róznice wskazan amperomierza M spowodowane zmiana temperatury otoczenia.Z obwodu emitera trzeciego tranzystora T3, podawane jest poprzez rezystor R5, napiecie sprzezenia zwrotnego na baze pierwszego tranzystora Tl. Napiecie zasilania pierwszego i drugiego tranzystora T1 iT2, stabilizowane jest przy pomocy rezystora R3 i diody Zenera D3.Dzieki temu, ze trzeci tranzystor T3 pobierajacy w czasie trwania impulsu stosunkowo duza wartosc pradu, nie jest zasilany napieciem stabilizowanym, pozostale tranzystory T1 i T2 decydujace o parametrach impulsu, maja zapewniona dokladniejsza stabilizacje. Drugi tranzystor T2 posiada w obwodzie kolektora, rezystor R10, który wraz z dioda D4 zapewnia bardzo duza stalosc amplitudy impulsów sterujacych trzecim tranzystorem T3.Pomiedzy kolektory i bazy, pierwszego i drugiego tranzystora Tl i T2, wlaczone sa kondensatory C3 i C4, które zwiekszaja odpornosc uniwibratora na zaklócenia.Jak juz wspomniano, uniwibrator i zespól pomiaru pradu sredniego umozliwiaja latwa i wspólna kalibracje dla kilku zakresów pomiarowych. Czas trwania stanu quasistabilnego uniwibratora regulowany jest skokowo przez zmiane wypadkowej rezystancji R8 i R9 poprzez która ladowany jest kondensator C5. Poniewaz wszystkie elementy ukladu pozostaja identyczne, dlatego czas trwania impulsu zmienia sie dokladnie w stosunku94565 3 dokonanej zmiany wypadkowej rezystancji R8 i R9. W takim samym stosunku zmienia sie wartosc pradu sredniego plynacego przez amperomierz M. Dokladna kalibracje wspólna dla wszystkich zakresów pomiarowych dokonuje sie przez zmiane potencjometrem R7 skoku impulsu, zatykajacego drugi tranzystor T2.Wlaczenie amperomierza M w obwód kolektora trzeciego tranzystora T3 oddziela elementy decydujace o parametrach stanu quasistabilnego od zespolu pomiaru pradu sredniego. Poniewaz obwód stabilizacji nie jest obciazony zespolem pomiaru pradu sredniego, stabilizacja napiecia jest lepsza i parametry impulsów zaleza w niewielkim stopniu od zmian napiecia zasilania. Ponadto prad trzeciego tranzystora T3 zalezy tylko od wartosci impulsów napiecia na jego bazie oraz od wypadkowej rezystancji w obwodzie emitera, dlatego wynik pomiaru nie jest uzalezniony od zmian napiecia zasilajacego. PL