Przedmiotem wynalazku jest igla sieciarska stosowana przy wytwarzaniu i naprawie sieci rybackich z tasm z kie¬ szonkami.Tasmy z kieszonkami wprowadzane w ostatnim czasie w miejsce sznurka do produkcji duzych sieci rybackich stworzyly koniecznosc opracowania odpowiednich narzedzi do przetykania tasmy przez kieszonki.Czynione próby bezposredniego wsuwania zaostrzonego (ukosnie scietego) konca tasmy do kieszonki drugiej tasmy nie zdaja egzaminu, gdyz szorstka tasma z tkaniny powoduje znaczne opory tarcia. Nie rokuja tez powodzenia próby uzywania igiel szczypcowych, tj. igiel majacych tylny ko¬ niec uksztaltowany w postaci sprezynowo zwieranych szczypiec, w które po rozwarciu wklada sie plasko koniec tasmy. Igla taka jesli obejmuje tasme na calej szerokosci z duzym trudem przechodzi przez swiatlo kieszonki, a je¬ sli nie ma calej, wtedy wolne brzegi tasmy zaczepiaja o o- brzeza kieszonki.Celem wynalazku jest nadanie igle takiego ksztaltu i bu¬ dowy, aby latwo wchodzila w kieszonki tasmy i by prowa¬ dzona przez nia tasma nie wystawala poza kontury igly powodujac tarcie przy przewlekaniu przez kieszonki.Istote rozwiazania, która spelnia zalozony cel stanowi igla z otworem podluznym wewnatrz- skierowanym od tylnego grubszego konca ku ostremu jej koncowi. Tylna czesc podluznego otworu jest nagwintowana. Szczególna postac igly cechuje sie tym, ze podluzny otwór laczy sie z otworem przelotowym o mniejszej srednicy przechodza¬ cym przez cala dlugosc zwezajacej sie czesci igly.W otworze so jest osadzony luzno pret zakonczony z jednego konca u- chwytem wystajacym poza przedni splaszczony koniec igly a drugi koniec preta zakonczony jest haczykiem, przy pomocy którego tasma wciagana jest do otworu igly. Taka budowa igly umozliwia poosiowe wprowadzenie tasmy do wnetrza igly od jej konca, a dzieki temu ze tasma nie wy¬ staje poza kontury igly sprawnie i bez oporów tarcia odby¬ wa sie przewlekanie igly z tasma przez kieszonki tasmy.Przedmiot wynalazku pokazany jest na rysunku w trzech przykladach wykonania, na którym fig. 1 przedstawia igle w przekroju podluznym w plaszczyznie jej grubosci, fig. 2 te sama igle w przekroju podluznym w plaszczyznie jej szerokosci, fig. 3 przedstawia inna igle w przekroju jak wyzej, a fig. 4 w przekroju jeszcze inna igle.Jak wykazuja przedstawione figury igla wedlug wynalaz¬ ku ma przedni koniec dwustronnie klinowo splaszczony i lagodnie zaokraglony. Wzdluz dalszej swej dlugosci igla stopniowo rozszerza sie i zaokragla tworzac w przekroju kolo. Tylny koniec igly jest poprzecznie prosto sciety.Wykonany jest w nim otwór siegajacy w glab igly mniej niz do polowy jej dlugosci. Igla wyposazona jest w od¬ dzielny maly klin 1 z twardego materialu (fig. 2). Zamoco.-~ wanie tasmy w igle wykonuje sie poprzez wsuniecie skre¬ conego konca tasmy w otwór w igle i zaklinowanie jej dodatkowo klinem 1 wcisnietym miedzy tasme a brzeg scianki igly.W innym przykladzie wykonania igly (fig. 3) icianki otworu w jego tylnym koncu wyposazone sa w gwint we¬ wnetrzny 2 siegajacy do okolo 1/4 glebokosci otworu. 92 53792 537 Zamocowania tasmy w tej igle dokonuje sie poprzez wkre¬ canie konca tasmy do nagwintowanego otworu.Inna igla (fig. 4) posiada otwór przez cala dlugosc z ma¬ lym przelotowym otworkiem w ostrym koncu igly.Przez ten otwór wprowadzony jest do srodka igly pret 3 zakonczony z jednego konca uchwytem 4, a z drugiego haczykiem 5* przy pomocy którego tasma wciagana jest do srodka igly i pozostaje na nim przez cala operacje tkania sieci. Haczyk wykonany jest z materialu sprezystego, dzieki czemu za- klinowuje sie on wraz z nawleczona na nim tasma miedzy sciankami igly.Materialem, z którego wykonane sa igly sieciarskie do tasm jest tworzywo sztuczne, lub rurka metalowa. Ze¬ wnetrzna powierzchnia igly charakteryzuje sie duza glad¬ koscia dla zmniejszenia do minimum oporów tarcia i zaha¬ czania o poszczególne nitki tkaniny tasmowej. Grubosc igiel jest tak dopasowana do tasmy, azeby przechodzila przez kieszonki tasmy bez zbytecznego luzu. PL