Przedmiotem wynalazku jest aparat do mikroskalowego, elucyjnego rozdzialu hydrogenizatów weglowych na glówne klasy weglowodorów.Hydrogenizaty weglowe stanowiace surowiec do otrzymywania paliw plynnych zwegla, sa zlozonymi mieszaninami wysokowrzacych i poliskondensowanych weglowodorów aromatycznych, naftenowych i parafino¬ wych, o nieznanym skladzie jakosciowym i ilosciowym.Badania skladu hydrogenizatów weglowych, niezbedne dla opracowania optymalnych warunków technolo¬ gicznych otrzymywania zwegla paliw plynnych, prowadzi sie w aparatach do elucyjnego rozdzialu. Znane dotychczas aparaty, do elucyjnego rozdzialu zawieraja kolumny wykonane z róznych materialów w ksztalcie walców o najrozmaitszych wymiarach. W takich aparatach próbke hydrogenizatu weglowego wprowadza sie u góry kolumny i frakcjonuje stosujac nadcisnienie lub u dolu kolumny poprzez zbiorniki i krany stosujac do jej rozdzialu podcisnienie.W trakcie badan prowadzonych aparatami z górnym wprowadzeniem próbki do kolumny^w absorbencie tworza sie róznego rodzaju „uprzywilejowane" kanaliki wylaczajace czesc absorbenta z rozdzialu, co w konse¬ kwencji prowadzi do duzych bledów w analizie. Stosowanie aparatów z dolnym wprowadzeniem próbki do kolumny eliminuje wprawdzie mozliwosc tworzenia sie „uprzywilejowanych" kanalików w adsorbencie, jednak czesc próbki wprowadzanej poprzez zbiorniczek i kran, dostaje sie zawsze pomiedzy szlify kranu, powodujac duze róznice w oznaczeniach ilosciowych. Ma to bardzo istotne znaczenie zwlaszcza w przypadku operowania malymi objetosciami próbek, gdy minimalna strata próbki prowadzi do bardzo duzych bledów. Ponadto z obawy przed zanieczyszczeniem próbki, nie pokrywa sie kranów zadnymi smarami. Powoduje to nieszczelnosc kranów i stwarza koniecznosc stosowania bardzo wysokiej prózni dla przeciagniecia eluentu przez kolumne, co z kolei jest przyczyna bardzo gwaltownego parowania eluatów w odbieralnikach.Celem wynalazku jest opracowanie takiego aparatu do mikroskalowego, elucyjnego rozdzialu hydrogeni¬ zatów weglowych, któryby wyeliminowal powyzsze wady i niedogodnosci Cel ten zostal osiagniety za pomoca aparatu wedlug wynalazku, zawierajacego rozdzialowa kolumne w ksztalcie zblizonym do litery „U". Krótsze ramie kolumny do wprowadzania próbki hydrogenizatu weglowego2 89 764 jest zaopatrzone w zamykajacy korek i polaczone poprzez krany ze zbiornikami eluentów. Dluzsze ramie kolumny jest zakonczone odbierajaca nasadka i kolektorem frakcji.Taki aparat do mikroskalowego, elucyjnego rozdzialu hydrogenizatów weglowych, jest prosty w konstru¬ kcji i obsludze. Zastosowanie w aparacie kolumny w ksztalcie zblizonym do litery „U" umozliwia wprowadzanie próbki hydrogenizatu weglowego bezposrednio na dolna powierzchnie adsorbenta z pominieciem dotychcza¬ sowych zbiorników próbki i kranów. Pozwala to na unikniecie bledów analizy wynikajacych ze strat próbki.Dolaczenie do kolumny poprzez krany zbiorników eluentów, zamiast jednego zbiornika oddzielonego od kolumny jednym kranem, umozliwia ciagle prowadzenie procesu elucji w przypadkach koniecznosci kilkukrotnej zmiany rozpuszczalników. Ponadto aparat moze pracowac z podcisnieniem lub nadcisnieniem, przy czym zastosowanie nadcisnienia ulatwia znacznie utrzymanie stalego przeplywu eluentu przez kolumne i bardzo istotnie zmniejsza gwaltownosc parowania eluatów w kolektorach frakcji oraz dodatkowo usuwa problemy zwiazane z dokladnym dopasowywaniem wszystkich polaczen szlifowych.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladowym wykonaniu na rysunku w widoku z przodu.Jak uwidoczniono na rysunku, wykonany ze szkla aparat do mikroskalowego, elucyjnego rozdzialu hydrogenizatów weglowych, jest zaopatrzony w osadzona na plycie rozdzialowa kolumne 1, majaca ksztalt zblizony do litery „U" o ramionach róznej dlugosci. Krótsze ramie kolumny 1 jest zamykane korkiem 2 i polaczone odpowiednio poprzez krany 3, 4, 5, 6 z dwoma zbiornikami 7, 8 eluentów, natomiast jej dluzsze ramie jest zakonczone odbierajaca nasadka 9 i kolektorem 10 frakcji.Badanie skladu hydrogenizatów weglowych tak skonstruowanym aparatem, prowadzi sie w sposób nastepujacy. Przy zamknietych kranach 3, 5 napelnia sie kolumne 1 18 g tlenu glinu o wymaganej aktywnosci, przykrywajac górna i dolna powierzchnie adsorbenta korkami z waty. Tak przygotowana kolumne 1 mocuje sie za pomoca uchwytów na plycie, laczac jej któtsze ramie z zamknietymi u dolu kranami 4, 6 zbiornikami 7, 8 eluentów, a dluzsze z odbierajaca nasadka 9 i kolektorem 10 frakcji. Nastepnie za pomoca pipety wprowadza sie odpowiednia ilosc próbki bezposrednio na dolna powierzchnie absorbenta. Po wchlonieciu calej ilosci próbki, zamyka sie dokladnie krótsze ramie kolumny 1 korkiem 2, otwiera obydwa krany 3, 4 zbiornika 7 eluentów, podlacza odpowiednie cisnienie azotu i prowadzi elucje badanej próbki z jednoczesnym odbieraniem w kolek¬ torze 10 2 ml porcji eluatu. Zmiane eluenta przeprowadza sie przez zamkniecie kranów 3, 4 zbiornika 7 i otwarcie kranów 5, 6 zbiornika 8. W przypadku koniecznosci stosowania kilku rozpuszczalników w jednym procesie elucji wyjmuje sie z aparatu zbiornik 7 przy zamknietych kranach 3, 4 i wylewa pozostaly eluent, a po przemyciu napelnia sie go odpowiednim eluentem i ponownie wstawia do aparatu, nie przerywajac elucji prowadzonej w tym czasie eluentem ze zbiornika 8. PL