Przedmiotem wynalazku jest zlacze regalu, stosowane przy rozlacznym montowaniu skladowych czesci regalów paletowych, pólkowych, rusztowan lub podobnych konstrukcji, w celu uzyskania po zmontowaniu sztywnej samonosnej konstrukcji, która moze byc szybko i latwo zdemontowana dla potrzeb transportu i ma¬ gazynowania.Konstrukcje takie, jak regaly pólkowe, rusztowanie i tym podobne skladaja sie zazwyczaj z zespolów pionowych slupów kratowych, z elementów poziomych belek oraz ze zlaczy, które sluza do polaczenia ele¬ mentów skladowych. Zespoly slupów wspornikowych sa zwykle wykonane ze stalowych ceowników i katow¬ ników i skladaja sie z pary pionowych kolumn sztywno zamontowanych w odstepie jedna od drugiej za po¬ moca poziomych i przekatnych elementów konstrukcyjnych, które sa do tych kolumn przyspawane lub za¬ montowane w inny sposób. W miejscu montazu, poziome belki sa zamocowane do pionowych zespolów slupów i sa przez nie podpierane za pomoca zespolów laczacych, takich, jak plyty laczace z usuwalnymi kolkami zabezpieczajacymi i/lub wieksza iloscia sworzni, srub, nakretek i podobnych mocujacych elementów. Pomo¬ cnicze elementy takie, jak krzyzulce lub czesci ryglujace sa powszechnie instalowane w celu usztywniania plasz¬ czyzny wzdluznej konstrukcji.Te znane konstrukcje wymagaja stosowania sworzni lub podobnych czesci mocujacych, co pociaga za soba koniecznosc posiadania znacznego zapasu tych czesci i narzedzi recznych, a takze zatrudniania co najmniej na wspólwykwalifikowanych pracowników. Równiez, zastosowanie pomocniczych elementów konstrukcyjnych, takich, jak czesci ryglujace i krzyzulce, koniecznych dla usztywnienia plaszczyzny wzdluznej konstrukcji nastrecza szereg trudnosci przy montazu. Róznorodnosc wymaganych czesci i/lub czas niezbedny na zmonto¬ wanie prawidlowej konstrukcji czesto podnosi naklady inwestycyjne i koszty powodujac, ze konstrukcje takie sa nieekonomiczne.Znane z amerykanskich opisów patentowych nr 3048245 i 3217894 konstrukcje pozwolily na usuniecie wielu z przedstawionych powyzej niedogodnosci. Konstrukcje te eliminuja potrzebe stosowania pomocniczych elementów takich, jak kolki zabezpieczajace dajac dodatkowe korzysci polegajace na wlasciwym rozmieszczeniu pionowych, skrecajacych i poprzecznych obciazen, dzieki czemu nacisk na jednostke powierzchni elementów2 89 113 konstiukcyjnych znacznie sie zmniejsza. Ponadto, obciazenie na kazdy slup i plyte laczaca zostalo tak pr/uwidziane, ze na czesci te dzialaja raczej naprezenia rozciagajace i sciskajace anizeli naprezenia styczne.Dlatego tez nosnosc konstrukcji znacznie sie zwiekszyla i podniosly sie wspólczynniki bezpieczenstwa.Celem wynalazku jest opracowanie zlacza przeznaczonego dla dajacych sie rozmontowac konstrukcji, które by zapewnialo konstrukcjom dalsze podniesienie ich pionowej nosnosci oraz poprawilo ich sztywnosc i prawidlowosc przenoszenia obciazenia z elementów nosnych na slupy. Cel wynalazku zostal osiagniety przez to, ze stojak regalu sklada sie ze scianki przedniej i usytuowanych naprzeciw siebie pólek bocznych, przy czym scianka przednia ma wzdluzne wglebienie, usytuowane posrodku i rozdzielajace ja na awie oddzielne powierz¬ chnie czolowe, majace dwa usytuowane naprzeciw siebie naroza, a w co najmniej jednym z tych narozy wykonane sa otwory, zas element nosny wyposazony jest w zamocowany do niego element laczacy, skladajacy sie z pary równoleglych pólek polaczonych scianka a szerokosc wglebienia miedzy pólkami jest w zasadzie równa szerokosci jednej powierzchni czolowej scianki przedniej stojaka, przy czym jedna z pólek jest zamocowana do elementu nosnego, a w narozu laczacym druga pólke ze scianka wytloczony jest do wnetrza wglebienia co najmniej jeden skierowany ku dolowi wystep, dopasowany ksztaltem do wymienionego otworu wykonanego w narozu stojaka, w celu zamocowania elementu laczacego do scianek stojaka.Zlacze wedlug wynalazku sluzy do latwego polaczenia czesci konstrukcyjnych, pozwala na szybkie rozmontowanie tych czesci dla potrzeb transportu i magazynowania oraz podnosi wytrzymalosc i sztywnosc konstrukcji, która moze byc latwo i tanio wyprodukowana.Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedsta¬ wia regal, w którym zastosowano zlacze wedlug wynalazku, w widoku perspektywicznym, fig. 2 — zlacze z belka przygotowana do montazu, w widoku perspektywicznym, fig. 3 — przekrój zlacza wzdluz linii 3-3 oznaczonej na fig. 4; a fig. 4 — przekrój zlacza wzdluz linii 4-4 oznaczonej na fig. 3.Zlacze wedlug wynalazku zawiera pionowy stalowy stojak 10, majacy scianke przednia 12 i lezace naprzeciw siebie pólki 14, 16. Pólki 14, 16 zakrzywione sa wzdluz swych tylnych krawedzi 18, 20, w celu uzyskania zwiekszonej sztywnosci. Scianka przednia 12 ma w srodku wzdluzne wglebienie 22 okreslajace odstep powierzchni czolowych 24, 26, lezacych naprzeciw siebie scianek bocznych 28, 30, polaczonych z jego tylna scianka 32.Wieksza liczba równo rozmieszczonych otworów 34 znajduje sie wzdluz kazdego z ustawionych naprzeciw siebie narozy 36, 38 okreslonych przednia powierzchnia 24 i scianka boczna 28 oraz odpowiednio powierzchnia przednia 26 i scianka boczna 30.Element nosny przedstawiony jako pozioma belka 40 lub listwa podluzna ma element laczacy 42 sztywno zamontowany do kazdego z jego konców (fig. 1 i 2). Element laczacy 42 wykonany jest ze stalowego ceownika o rozstawionych, równolegle pólkach 44, 46 oraz laczacej je sciance 48. Element laczacy 42 jest polaczony z koncami belki 40 za pomoca spoiny pachwinowej 49 lub podobnego sposobu laczenia ulozonej na zewnetrznej powierzchni pólki 44 w taki sposób, ze pólki 44, 46 sa prostopadle do osi wzdluznej belki 40. Pomiedzy pólkami 44, 46 znajduje sie wglebienie 50, które ma szerokosc przednich powierzchni 24, 26 stojaka 10, dzieki czemu boki pólek 44, 46 przylegaja do pólki 14 stojaka i do scianki 28 wglebienia 22 lub do pólki 16 stojaka i scianki 30 wglebienia 22 i sa do nich scisle dopasowane. Powyzszy opis dotyczy lewostronnego elementu polaczonego z lewym koncem elementu nosnego, a podane w opisie oznaczniki dotycza równiez elementu prawostronnego. « W obydwu elementach laczacych znajduje sie para pionowo rozstawionych, skierowanych w dól wystepów 52, która jest odchylona do wewnatrz w stosunku do naroza utworzonego przez polaczenie scianki 48 i pólki 46.Kazdy z wystepów 52 utworzony jest przez wyciecie 60 zasadniczo w ksztalcie litery U materialu zlacza, a nastepnie wygiety do wewnatrz w swej górnej czesci laczacej 62 w taki sposób, ze plaszczyzny zewnetrznych powierzchni scianek 64, 66 wystepu 52 przesuniete sa do wewnatrz plaszczyzn wewnetrznych powierzchni pólki 46 i scianki 48 elementu laczacego o odleglosc odpowiadajaca grubosc scianek stojaka 10 i sa polozone zasadniczo równolegle do pólki 46 i scianki 48. Element laczacy 42 moze miec pojedynczy wystep 52 lub wieksza ilosc wystepów 52 takich, jak para przedstawiona na rysunku, rozmieszczonych od siebie w odleglosci równej rozmieszczeniu otworów 34. Boczne przesuniecie elementu laczacego 42 powoduje, ze wystepy 52 wchodza w odpowiednie otwory 34.Para wystepów 52-odpowiada parze sasiadujacych otworów 34 (fig. 1 i 2). Wzajemna odleglosc wystepów 52 uwarunkowana jest zadana sztywnoscia oraz wymaganiami wynikajacymi z obciazenia pionowego i skrecaja¬ cego poziomych belek 40. Rozmieszczenie otworów 34 umozliwia uzyskanie zadanego ustawienia poziomych belek 40 na odpowiedniej wysokosci oraz zapewnia pionowe usytuowanie konstrukcji.; Przy montazu konstrukcji wedlug wynalazku element laczacy 42 przesuwa sie bocznie w taki sposób, ze89113 3 pólki 44, 46 tego elementu obejmuja scianki 16 i 30 stojaka 10 zas wystepy 52 wchodza w otwory 34. Nastepnie element laczacy przesuwa sie pionowo w dól w taki sposób, ze zewnetrzne powierzchnie scianek 64, 66 wystepu 52 stykaja sie i zazebiaja z wewnetrznymi powierzchniami scianek 26, 30 stojaka 10, zas wewnetrzne powierzchnie pólek 44 i 46 i scianki 48 elementu laczacego stykaja sie z zewnetrznymi powierzchniami pólek 16 i 30 oraz scianki 26 stojaka 10, scisle do nich przylegajac. Polaczenie skladowych czesci zostalo przedstawione na fig. 3 i 4. Wystep 52 znajduje sie w otworze 34 stojaka 10, zas zewnetrzne powierzchnie scianek 64, 66 wystepu 52 stykaja sie z wewnetrznymi powierzchniami scianki 26 i pólki 30. Scianka 66 wystepu 52 szersza od scianki 64 przenosi obciazenia skrecajace przykladane do belki 40 w wyniku poprzeczne¬ go przesuwania spoczywajacych na niej ladunków oraz obciazenia wywolane na przyklad, przez ciezki ladunek w postaci pojemnika 80 ustawionego na listwach 82 (fig. 1). Zwezajaca sie stozkowo czesc 62 wystepu 52, przy której wystep wygiety jest do dolu, wspóldziala z dolna krawedzia 66, 70 otworu 34 stojaka powoduje zaklinowanie polaczenia.Obciazenie skrecajace i obciazenia boczne dzialajace na poziome belki 40, sa wiec przenoszone za pomoca elementów laczacych 42 na stojak 10 poprzez przylegajace do siebie powierzchnie nosne, utworzone przez wspóldzialanie scianek wystepu 52 z odpowiednimi sciankami stojaka 10. Poniewaz obciazenia te zostaja przeniesione poprzez powierzchnie nosne o znacznych rozmiarach, naprezenia spowodowane obciazeniem dzialajacym na elementy polaczenia ulegaja zmniejszeniu, utrzymujac wskuiek tego naprezenia konstrukcji w bezpiecznych granicach. Ponadto, obciazenia skrecajace i obciazenia boczne zostaja przeniesione przez uklad laczacy w taki sposób, ze materialy konstrukcyjne regalu pracuja zarówno na sciskanie i rozciaganie, jak i na scinanie, co przyczynia sie do wzrostu nosnosci regalu. Ponadto, duza ilosc zamykajacych wystepów 52 oddzialywuje wzajemnie na siebie przeciwdzialajac skutecznie pionowym i skretnym odksztalceniom poziomej belki 40 oraz wzmacnia nosnosc tego elementu w przypadku zaistnienia momentów obrotowych, wynikajacych z nierównomiernego rozmieszczenia obciazen wywieranymi na pozioma belke 40. Para zamykajacych wystepów 52 usztywnia równiez konstrukcje w plaszczyznie wzdluznej.Pionowe obciazenie przekazane z belki 40 na stojak 10 poprzez element laczacy 42 znajduje sie w poblizu glównych osi stojaka 10 i w ten sposób zmn/ejsza momenty gnace wywierane zazwyczaj n.i stojak. Naprezenia powstale w elemencie laczacym i stojaku 10 sa przenoszone przez czesci 62 kazdego wystepu 52 w taki spos+b, ze w przypadku nadmiernego przeciazenia wystepy 52 nie ulegna wygieciu. Dla zwiekszenia nosnosci podstawy wystepów 52 nalezy powlec metalem i utwardzic.Fig. 1'przedstawia zmontowany regal pafetowy, który sklada sie z ustawionych w odstepach pionowych kratownic 75 i polaczonych z nimi za pomoca elementów laczacych belek 40. Belka 40 przedstawiona jest w pozycji odsunietej na bok w stosunku do regalu przed jej zamontowaniem. Kazdy element kratownicy ma dwa pionowe stojaki 10 oraz poziome i przekatne ceowniki 76 i 77, które sa sztywno zamocowane do stojaków za pomoca spawania lub w podobny sposób. Kratownice 75 dzieki swej budowie usztywniaja konstrukcje w plaszczyznie poprzecznej do osi wzdluznej konstrukcji. Wieksza ilosc belek 40 zamocowanych do boków regalu nadaje sztywnosc wzdluzna i pozwala na wyeliminowanie poprzecznych elementów wzmacniajacych.Jak wykazaly badania, dzieki opisanemu wyzej korzystnemu rozkladowi oaciazert, nosnosc regalów wedlug wynalazku wzrosla znacznie w stosunku do znanych regalów. Uzyskano tez wieksza odpornosc regalów na przypadkowe uszkodzenia spowodowane uderzeniami przez pojazdy ladunkowe takie jak wózki widlowa. PL