Przedmiotem wynalazku jest sposób wykonywania ferrytowej glowicy wizyjnej z mala szczelina robocza. Wynalazek dotyczy glowic wizyjnych z rdzeniem z ferrytów magnetycznie miekkich o duzej gestosci i malej porowatosci stosowanych w wideomagnetofonach.Stan techniki. W wideomagnetofonach szpulowych i kasetowych ferrytowe glowice wizyjne maja szczeliny robocze o dlugosci 0,5 do 1 /im. Szczeliny te wypelnione sa materialem niemagnetycznym w postaci na przyklad specjalnego lutowania szklanego, które spelnia role lepiszcza laczacego polówki rdzenia.W glowicach magnetycznych z rdzeniem ferrytowym w celu otrzymania szczelin roboczych o dlugosci od 2 do 15 /im miedzy dwie odpowiednio przygotowane i wypolerowane polówki rdzenia ferrytowego umieszcza sie element dystansujacy o grubosci równej wymaganej dlugosci szczeliny roboczej. Jako element dystansujacy stosowana jest na ogól folia na przyklad folia z miedzi berylowej.W odpowiednio scisniete rdzenie ferrytowe wraz z elementem dystansujacym umieszcza sie lutowie szklane Podgrzewajac w piecu do temperatury okolo 750°C. Roztopione szklo wypelnia przestrzen miedzy rdzeniami, okreslona gruboscia elementu dystansujacego. Nastepnie glowice poddaje sie obróbce mechanicznej.W przypadku glowic wizyjnych wymagana jest dlugosc szczelin roboczych od 0,5 do 1 /im. Sposób otrzymywania tak malych szczelin metoda opisana powyzej jest niemozliwy poniewaz nie produkuje sie folii 0 grubosci mniejszej niz 1,5 /im, która stanowi element dystansujacy. Szczeliny robocze o dlugosci od 0,5 do 1 /xm uzyskuje sie stosujac zamiast elementu dystansujacego w postaci folii, warstwy na przyklad krzemu, która napyla sie prózniowo na odpowiednio przygotowane rdzenie ferrytowe.Uzyskanie szczeliny metoda napylania warstwy dystansujacej jest bardzo skomplikowane, dlugotrwajace oraz kosztowne. Poza tym uzyskanie szczelin roboczych o okreslonych wymiarach wyzej opisanym sposobem jest bardzo trudne poniewaz uzyskane szczeliny posiadaja duze tolerancje dochodzace do okolo 3/im, powodujac znaczne odpady produkcyjne.Ostota wynalazku. Celem wynalazku jest usuniecie wyzej wymienionych wad przez opracowanie prostego sposobu wykonywania szczelin roboczych o bardzo malych dlugosciach w ferrytowych glowicach wizyjnych.2 86962 Sposób wykonywania glowic wedlug wynalazku polega na szlifowaniu ferrytowych plytek o odpowied¬ nich wymiarach a nastepnie umieszczeniu miedzy tymi plytkami elementu dystansujacego i wypelnieniu lutowiem szklanym. Plytki ferrytowe sklada sie tak, ze oszlifowane plaszczyzny tworza kat ostry, którego rozwartosc okreslona jest gruboscia elementu dystansujacego, zas jego wierzcholek stanowia krawedzie styku plytek, przy czym co najmniej w jednej z plytek wykonuje sie równolegly do krawedzi styku kanalek, którego boczna scianka od strony szczeliny roboczej tworzy kat ostry z symetralna plaszczyzna zlozenia plytek.Szczeline robocza dobiera sie w odleglosci od miejsca styku plytek ferrytowych równej iloczynowi zadanej dlugosci szczeliny i stosunku dlugosci plytek ferrytowych do grubosci elementu dystansujacego.Sposób wedlug wynalazku jest technologicznie prosty i pozwala na wykonanie glowic wizyjnych z bardzo mala szczelina robocza i dgza dokladnoscia. < Przyklad wykonania. Glowica wykonana sposobem wedlug wynalazku jest przedstawiona w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku plytek ze szczelina robocza od strony miejsca styku krawedzi plytek, fig. 2 widok z boku plytek ze szczelina robocza od strony elementu dystansujacego. < Miedzy plytkami ferrytowymi 1, 2 usytuowanymi tak, ze oszlifowane plaszczyzny tych plytek tworza kat ostry umieszczony jest element dystansujacy 6, którego grubosc d okresla rozwartosc kata, zas wierzcholek kata stanowia krawedzie plytek. W plytce 1 wykonany jest równolegly do krawedzi styku plytek 1, 2 kanalek 3, którego boczna scianka 4 od strony szczeliny roboczej 7 tworzy kat ostry z symetralna plaszczyzn zlozenia. * Szczelina robocza 7 usytuowana jest w odleglosci x od miejsca styku plytek ferrytowych 1,2 równej iloczynowi zadanej dlugosci g szczeliny roboczej 7 i stosunku dlugosci 1 plytek ferrytowych 1 i 2 do grubosci d elementu dystansujacego 6. Przestrzen miedzy plytkami 1 i 2 wypelniona jest lutowiem szklanym 5.Sposób wedlug wynalazku jest nastepujacy: ferrytowe plytki 1, 2 otrzymuje sie przez ciecie bloków lub pastylek wykonanych ze specjalnego ferrytu gestego za pomoca pil diamentowych. W plytce 1 wykonuje sie sciernica diamentowa, równolegly do krawedzi styku plytek kanalek 3, którego boczna scianka 4 od strony szczeliny roboczej 7 tworzy kat ostry z symetralna plaszczyzn zlozenia. W celu uzyskania zadanej dlugosci g szczeliny roboczej dobiera sie wymiary plytek ferrytowych 1 i 2 oraz grubosc d elementu dystansujacego 6. Po otrzymaniu plytek o odpowiednich wymiarach powierzchnie przewidziane do zlozenia poddaje sie procesowi szlifowania i polerowania a nastepnie miedzy plytki ferrytowe 1, 2 umieszcza sie element dystansujacy 6 i wypelnia przestrzen miedzy plytkami lutowiem szklanym 5, podgrzewajac w piecu do temperatury okolo 750°C. Szczeline robocza 7 dobiera sie w odleglosci x od miejsca styku plytek ferrytowych 1 i 2 równej iloczynowi zadanej dlugosci g szczeliny roboczej 7 i stosunku dlugosci 1 plytek ferrytowych 1 i 2 do grubosci d elementu dystansujacego 6. Nastepnie wycina sie glowice w zaleznosci od usytuowania szczeliny roboczej 7 wzgledem elementu dystansujacego 6. < PL