Przedmiotem wynalazku jest kolumna ekstrak¬ cyjna dla dwóah przemieszczajacych sie w prze¬ ciwpradzie cieczy.Znane sa kolumny ekstrakcyjne do prowadzenia ekstrakcji przeciwpradowej cieczy. Jedna z ta- 5 kich znanych kolumn ekstrakcyjnych ma cylin¬ dryczny plaszcz, wewnatrz którego znajduja sie pierscieniowe przegrody rozmieszczone w odstepach od siebie w kierunku osiowym i zamocowane nie¬ ruchomo, na stale do tego plaszcza. Przez srodko- 10 we otwory tych przegród przechodzi wal wirnika wyposazony w tarczowe elementy mieszajace. Aby umozliwic wstawienie wirnika do wnetrza kolumny" oraz wyjecie go w celu oczyszczenia, otwory srod¬ kowe w tych przegrodach imaja srednice wieksza 15 niz srednica tarcz mieszajacych Przy tego rodzaju konstrukcji niekorzystne jest przede wszystkim, to, ze na .skutek istnienia otwo¬ rów w przegrodach, moze nastepowac ponowne mieszanie sie oddzielonych od siebie cieczy. Ponad- 20 to konserwacja tego typu kolumn ekstrakcyjnych jest kosztowna, zwlaszcza czyszczenie takich ko¬ lumn wymaga bardzo duzego nakladu pracy po¬ niewaz przegrody sa zamocowane do plaszcza i tyl¬ ko razem z nim moga byc czyszczone. 25 Ponadto znana jest inna konstrukcja kolumn ekstrakcyjnych, w których, w przeciwienstiwie do poprzednio wspomnianej konstrukcji, otwory w przegródach moga miec mniiegsza srednice od ele¬ mentów mieszajacych zamocowanych od walu wir- 30 mlika4 Aby umoziliwic montaz i demontaz wirnika, przegrody te sa zamocowane rozlacznie do plaszcza i polaczone ze soba wzajemnie w jeden pakiet za pomoca wsporników i tuled dystansowych tak, ze moga byc wyjmowane z wnetrza plaszcza raizeim z wirnikiem -mieszadla w kierunku poosiowymi.Chociaz przy tego rodzaju konstrukcji, w poró¬ wnaniu z konstrukcja wymieniona poprzednio, czy¬ szczenie przegród a zwlaszcza wewnetrznych po¬ wierzchni plaszcza jest powaznie ulatwione to z drugiej strony utrudnione jest czyszczenie wirni¬ ka. Kozbieranie pakietu przegród i wirnika na po¬ szczególne czesci skladowe, co pozwala na calko¬ wite i dokladne oczyszczenie równiez tych czesci w latwy sposób, jest raczej rzadko stosowane ze wzgledu na bardzo wysokie koszty i naklady z tym zwiazane.Poniewaz srednica otworów w przegrodach mo¬ ze tutaj, w przyblizeniu odpowiadac srednicy wa¬ lu wirnika, to nie zachodzi juz obawa ponowne¬ go .mieszania sie oddzielanych cieczy, poprzez szczeline miedzy walem i tymi otworami. Ale z ko¬ lei wystepuje niebezpieczenstwo ponownego mie¬ szania sie poprzez szczeliny istniejace pomiedzy zewnetrznymi krawedziami przegród i wewnetrzna powierzchnia plaszcza co z kolei jest konieczne dla zapewnienia odpowiedniego luzu umozliwiaja¬ cego wyjmowanie calego pakietu.Oprócz tych dwóch wymienionych konstrukcji kolumn ekstrakcyjnych znane jest rozwiazanie, w 86396863D6 3 którym srednica otworów w przegrodach jest równiez mniejsza od srednicy osadzonych na wa¬ le wirnika mieszadel. Aby jednak umozliwic wyj¬ mowanie i wkladanie wirnika, jest on usytuowa¬ ny mimosrodowo, podczas gdy przegrody skladaja sie z dwóch oddzielnych czesci, dajacych sie od siebie odlaczac.Wieksza czesc kazdej przegrody jest zamocowa¬ na do wewnetrznej powierzchni plaszcza nieroz¬ lacznie, przy .czym jej zewnetrzna srednica odpo¬ wiada wewnetrznej srednicy plaszcza. Druga czesc nie tylko obejmuje mniejszy wycinek katowy niz pierwsza czesc ale rozciaga sie jeszcze nad czescia odstepu :pQmie^2y^*ecUriem otworu i odpowiednia czescia' plaszcza. O telróznice, która jest wieksza niz ;promien tarcz wirnika, mniejsze czesci prze¬ gród polaczone w, jedei zespól i pokrywajace sie ze s^b^^w^^fajapócff^^siwym, daja sie przesuwac w ki^rjunlwi plomieniowym, az do uwolnienia tarcz wirnika spod wiekszych czesci tych przegród, aby nastepnie mozna je bylo razem z wirnikiem wy¬ ciagnac w kierunku osiowym z wnetrza plaszcza.Po przesunieciu tych czesci w kierunku promie¬ niowym mozna równiez przesunac caly wirnik w wyciecia przegród, które powstaja po przesunie¬ ciu tych mniejszych czesci aby nastepnie wyjac wirnik w kierunku osiowym.Równiez i w tego rodzaju rozwiazaniach kon¬ strukcyjnych kolumn ekstrakcyjnych problem oczyszczania nie jest rozwiazany w sposób zada¬ walajacy. Wprawdzie wirnik daje sie, po wymonto¬ waniu, oczyscic bez trudnosci ale oczyszczenie wnetrza kolumny z pozostalymi w niej czesciami przegród jest z jednej strony kosztowne i trudne, zwlaszcza w katach pomiedzy przegrodami i pla¬ szczem gdzie gromadza sie trudne do usuniecia Osady. Ponadto istnieje niebezpieczenstwo zgiecia przegród i/lub elementów mieszajacych wirnika, przy jego wkladaniu wzglednie wyjmowaniu.Celem wynalazku jest wyeliminowanie tych nie¬ dogodnosci zwiazanych ze znanymi konstrukcjami kolumn ekstrakcyjnych tego typu. Dla osiagniecia tego celu, postawiono sobie za zadanie skonstruo¬ wanie kolumny ekstrakcyjnej, w której problem czyszczenia, zarówno wnetrza plaszcza jak i wyj¬ mowanych czesci bylby rozwiazany w sposób za¬ dawalajacy, nie nastreczajacy zadnych trudnosci.Zadanie to rozwiazano przez skonstruowanie ko¬ lumny ekstrakcyjnej z cylindrycznym plaszczem, wirnika wyposazonym w elementy mieszajace i nieruchomymi przegrodami poprzecznymi w po¬ staci pierscieniowych tarcz, przy czym przegrody te umieszczone jedna nad druga, obejmujac wirnik sa ze soba polaczone w jeden zespól i razem z wi¬ rnikiem wyjmowane z plaszcza. W kolumnie zgo¬ dnie z wynalazkiem, kazda z przegród jest po¬ dzielona na szereg segmentów a pokrywajace sie ze soba w kierunku osiowym segmenty wszystkich przegród tworza oddzielne zespoly czesciowe, które z kolei sa polaczone ze soba rozlacznie odpowied¬ nimi elementami laczacymi i sa wspólnie wraz z tymi elementami wyjmowane z plaszcza.Opisane wyzej rozwiazanie konstrukcyjne zmie¬ rza do tego, ze poprzez podzielenie przegród na 40 50 55 60 65 segmenty, przegrody te, po wyjeciu ich wraz z wirnikiem na zewnatrz, moga byc wyjete a z drugiej strony po wlozeniu wirnika wraz z prze¬ grodami z powrotem do wnetrza plaszcza mozliwe jest takie przemieszczenie segmentów przegród w kierunku promieniowym, ze segmenty te -bezpo¬ srednio przylegaja do powierzchni wewnetrznej plaszcza. Przez to zostaje wyeliminowany luz po¬ miedzy przegrodami i plaszczem, konieczny w do¬ tychczasowych konstrukcjach dla wyjmowania i wkladania wirnika wraz z przegrodami i tym sa¬ mym wyeliminowane jest niebezpieczenstwo ewen¬ tualnego ponownego miieszania sie ze soba oddzie¬ lonych cieczy. W zwiazku z tym, zgodnie z roz¬ wiazaniem wedlug wynalazku, promien luku ko¬ la stanowiacego zarys zewnetrzny kazdego segmen¬ tu jest równy polowie srednicy wewnetrznej pla¬ szcza kolumny.W szczególnie korzystnej postaci rozwiazania we¬ dlug wynalazku podzespoly segmentów polaczone sa ze isoba za pomoca elementów laczacych pozwa¬ lajacych na wzajemne odchylanie sie tych podze¬ spolów wzgledem siebie i wokól osi przebiegaja¬ cej równolegle do osi wtiirnika, a ponadto w sklad elementów laczacych wchodza urzadzenia mocujace sluzace do silowego laczenia segmentów przegród z plaszczem kolumny.Przy montazu lub demontazu kolumny wedlug wynalazku, w znacznym stopniu zmniejszone jest niebezpieczenstwo uszkodzenia poszczególnych ele¬ mentów konstrukcyjnych. Niebezpieczenstwo usz¬ kodzenia przegród lub elementów mieszajacych na wale wirnika zostalo oddalone dlatego, ze zesta¬ wienie wirnika z przegrodami nie odbywa sie jak dotychczas przez przemieszczanie ich wzajemne w kierunku osiowym az osiagniecia zadanego polo¬ zenia ale poprzez wstawienie wirnika z elementa¬ mi mieszajacymi od razu w zadane polozenie po¬ miedzy przegrody, przemieszczajac te zespoly tylko w kierunku promieniowym. Dzieki temu unika sie tego, ze tarcze mieszajace lub przegrody moga ulec pogieciu. Ponadto w zwiazku z faktem, ze przegrody nie tworza jednego zespolu konstrukcyj¬ nego z plaszczem kolumny mozliwe jest stoso/wanie na przegrody materialów, niespawalnych z mate¬ rialem plaszcza kolumny. Tak wiec, mozna tutaj stosowac tworzywa sztuczne do wytwarzania prze¬ gród lub elementów mieszajacych.Obok tych zalet konstrukcyjnych stwierdzono równiez nieoczekiwane polepszenie w zakresie sa¬ mego przebiegu procesu ekstrakcji. Sprawnosc ko¬ lumny moze byc dzieki wynalazkowi poprawiona, to znaczy ze wysokosc poszczególnych stopni od¬ dzielania moze byc zmniejszona. Ta poprawa zo¬ staje osiagnieta dlatego, ze prawie na calym ob¬ wodzie kazdej przegrody istnieje iszczelne przyle¬ ganie do powierzchni wewnetrznej plaszcza kolu¬ mny. Dlatego tez mieszanie sie zawartosci po¬ szczególnych, sasiadujacych ze soba komór jest praktycznie uniemozliwione. Do tego dochodza jeszcze dodatkowe korzysci ekonomiczne przy eks¬ ploatacji kolumny, poniewaz ulatwione jest zna¬ cznie jej czyszczenie i konserwacja.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony ws 88396 6 przykladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragmentarycznie kolumne eks¬ trakcyjna wedlug wynalazku z symetrycznie usy¬ tuowanym wirnikiem w przekroju wzdluznym I—I zaznaczonym na fig. 2, fig. 2 — te sama ko¬ lumne w rzucie poziomym i w przekroju II—II zaznaczonym na fig. 2, fig. 3 — fragment kolu¬ mny z mimosrodowo usytuowanym wirnikiem w przekroju wzdluznym III—III zaznaczonym na fig. 4, fig. 4 — ta sama kolumne w przekroju poprze¬ cznym IV—IV zaznaczonym na fig. 3, fig. 5 — urzadzenie mocujace w przekroju V—V zazna¬ czonym na fig. 2, fig. 6 — urzadzenie mocujace pokazane na fig. 5 w rzucie poziomym widziane w kierunku strzalek VI—VI na fig. 5, fig. 7 — drugie urzadzenie mocujace w przekroju poprze¬ cznym VII—VII zaznaczonym na fig. 4, fig. 8 — urzadzenie mocujace pokazane na fig. 7 w prze¬ kroju poprzecznym VIII—VIII zaznaczonym na fig. 7, fig. 9 — przegrode w przekroju poprzecz¬ nym IX—IX zaznaczonym na fig. wl, fig. 10 — inne rozwiazanie miejsca podzialu przegrody po¬ kazanej na fig. 9, fig. 11 sworzen polaczenia za¬ wiasowego w przekroju XI—XI zaznaczonym na fig. 1 i fig. 12 — polozenie przegrody i walu wir¬ nika z elementami mieszajacymi przed ich zmonto¬ waniem.Na fig. 1 i 2 jest pokazana kolumna ekstrakcyj¬ na, w której wirnik z elementami mieszajcaymi jest usytuowany wsipólolsiowo do plaszcza kolu¬ mny. Kolumna 10 ma cylindryczny plaszcz 12.Wewnatrz tego plaszcza jest umieszczony wspól¬ osiowy z nim wirnik 14 skladajacy sie z walu 16 i tarcz mieszajacych 18 rozmieszczonych na tym wale w odstepach od siebie. Wewnatrz plaszcza 12 znajduja sie ponadto przegrody 20 w ksztalcie tarcz pierscieniowych, z których kazda podzielona jest na dwa segmenty 22, 24.Segmenty 22 wzglednie 24 leza w tej samej li¬ nii TÓwnoleglej do osi kolumny i w rzucie pio¬ nowym pokrywaja sie ze soba. Pokrywajace sie ze soba segmenty poszczególnych przegród sa po¬ laczone elementami 32, w sklad których wchodza prety laczace 34 przechodzace poprzez pokrywa¬ jace sie ze soba segmenty 22 lub 24 oraz tuleje dystansowe 36 osadzone na tych pretach i znaj¬ dujace sie pomiedzy sasiadujacymi ze soba seg¬ mentami. W ten sposób, wszystkie pokrywajace sie ze soba segmenty sa polaczone w dwa podzespo¬ ly 27 lub 29, z których kazdy zawiera po jednym segmencie kazdej przegrody. Oba te podzespoly utworzone z segmentów 22, i 24 sa ze soba po¬ laczone ze soba polaczeniem zawiasowym 26. Jak to widac na fig. 2 i fig. 11, polaczenie to zawiera sworzen 28, który przechodzi przez wszystkie seg¬ menty 22 i 24 przegród, przy ich brzegach w miej¬ scu gdzie segmenty te zachodza wzajemnie na siebie pomiedzy dwiema parami sasiadujacych ze *soba segmentów 22 i 24, z których kazda tworzy jedna przegrode 20, osadzona jest na sworzniu 28 tuleja dystansowa 30. Wyciecia lukowe 23, 25 w poszczególnych segmentach tworza razem okragle otwory, przez które przechodzi wal 16 wirnika, Srednica otworów w przegrodach utworzonych przez wyciecia 23, 25 jest w kazdym przypadku znacznie mniejsza niz srednica tarcz mieszajacych 18. Najkorzystniej jest jesli powierzchnia prze¬ switu pomiedzy walem i przegrodami jest taka sama co do wielkosci jak powierzchnia przeswitu miedzy brzegami tarcz mieszajacych 18 a plaszczem 12 kolumny. Po przeciwleglej stronie do polaczenia zawiasowego 26 znajduja sie dalsze elementy la¬ czace w postaci urzadzen mocujacych 38 rozmie¬ szczone w odstepach od siebie w kierunku równo¬ leglym do osi kolumny i osadzone, na przyklad na sasiadujacych ze soba pretach laczacych, kazdego z podzespolów 27, 29. W plaszczu 12 znajduja sie otwory 40 znajdujace sie na wysokosciach od¬ powiadajacych rozmieszczeniu urzadzen mocuja¬ cych 38.Otwory 40 sa przykryte zdejmowalnymi pokry¬ wami 42. W polozeniu jakie zajmuja podzespoly 27 i 29 na fig. 1 i 2, wszystkie przegrody sa po¬ laczone silowo z plaszczem 12 za pomoca elemen¬ tów laczacych, w których sklad wchodzi polacze¬ nie zawiasowe 26 i urzadzenia mocujace 38. Po¬ niewaz zewnetrzny zarys kazdego segmentu 22 i 24, majacy ksztalt luku kola, ma promien równy po¬ lowie srednicy wewnetrznej plaszcza, to polówki przegród przylegaja praktycznie szczelnie do po¬ wierzchni wewnetrznej plaszcza, za wyjatkiem ob¬ szaru oznaczonego przez 116 na fig. 2. Oba pod¬ zespoly 27 i 29 tworza jedna calosc konstrukcyjna, która* jest tak usytuowana wewnatrz plaszcza wzgledem wirnika 14, ze kazda z przegród 20 znaj¬ duje sie w przyblizeniu w polowie odleglosci po¬ miedzy dwiema sasiadujacymi ze soba tarczami 18 wirnika.Urzadzenie mocujace 38 pozwalajace na silowe polaczenie przegród z plaszczem sa szczególowiej omówione w powolaniu sie na fig. 5 i 6. Na fig. 3 i 4 jest pokazany dalszy przyklad wykonania kolumny ekstrakcyjnej, w którym wirnik, w prze¬ ciwienstwie do poprzedniego przykladu, jest usy¬ tuowany mimosrodowo wzgledem osi plaszcza. Ko¬ lumna 44 ma plaszcz 46 oraz mimosrodowo ulozy- skowany wirnik 48, znajdujacy sie wewnatrz te¬ go -plaszcza. Wirnik ten sklada sie równiez i tutaj z walu 50 oraz osadzonych na nim tarcz mieszaja¬ cych 52 rozmieszczonych w odstepach wzdluz osi.Pomiedzy dwiema sasiadujacymi ze soba tarcza¬ mi mieszajacymi znajduje sie przegroda 54 o ko¬ lowym zarysie zewnetrznym, którego srednica od¬ powiada wewnetrznej srednicy plaszcza.Kazda z przegród sklada sie z'dwóch segmentów 56, 58 przy czym segmenty wszystkich przegród lezace wzdluz samej linii równoleglej do osi, czy¬ li pokrywajace sie ze soba w rzucie poziomym, sa z jednej strony polaczone ze soba wzajemnie za pomoca elementów 49, odpowiadajacych elemen¬ tom 32 z poprzedniego przykladu, w sklad których wchodza prety laczace i tuleje dystansowe, a z drugiej strony wygietymi lukowo paskami 66 bla¬ chy, tworzac oddzielne zespoly konstrukcyjne 43 lub 45. Kazdy segment 56 lub 58 przegrody jest polaczony z takim paskiem blachy, na przyklad przez spawanie.Segmenty 56 i 58 przegród wspólnie ogranicza- 40 45 50 55 6086396 7 ja mimosrodowo usytuowany otwór dla przejscia walu 50 wirnika, który to otwór tworza lukowe wyciecie 57 i 59 w kazdej parze segmentów. Sred¬ nica otworu utworzonego przez wyciecia 57 i 59 jest tylko niewiele wieksza niz srednica samego walu 50. Kazda przegroda ma ponadto bezposred¬ nio sasiadujace z plaszczem wyciecie, w postaci wycinka pierscieniowego, utworzone przez wycie¬ cia zewnetrzne 53 i 55 obu segmentów 56 i 58 przegrody.W przestrzeni znajdujacej sie pomiedzy paskami 66 i powierzchnia wewnetrzna plaszcza znajduja sie czesci 70 lub 72 majace ksztalt wycinków pier¬ scienia i przyspawane do pasków 66, które to cze¬ sci tworza dodatkowe przegrody 68. Te dodatko¬ we przegrody odpowiadaja wielkoscia i ksztaltem wycieciom 53 i 55 tworzacym te przestrzen oraz pokrywaja sie wzajemnie ze soba w irzucie pozio¬ mym. Odstep pomiedzy dwiema sasiednimi prze¬ grodami dodatkowymi 68 odpowiada odstepowi po¬ miedzy sasiednimi przegrodami 54, przy czym te ostatnie przegrody sa przesuniete w kierunku osio¬ wym wzgledem przegród dodatkowych o polowe odstepu dzielacego te przegrody.Podzespoly konstrukcyjne utworzone z segmen¬ tów 56 lub 58 przegród oraz z czesci 70 lub 72 przegród dodatkowych sa ze soba polaczone za pomoca odpowiednich elementów laczacych, w sklad których wchodzi polaczenie zawiasowe 60 odpowiadajace polaczeniu zawiasowemu 26 z przy¬ kladu pokazanego na fig. 1 i 2. Polaczenie zawia¬ sowe 60 sklada sie przy tym znowu ze sworznia 62 i tulei dystansowych 64. Dalsze elementy la¬ czace stanowia urzadzenia mocujace 74, które sa opisane przy omawianiu fig. 7 i 8 rysunku, roz¬ mieszczone w odstepach od siebie na calej wyso¬ kosci podzespolów 43, 45.Urzadzenia mocujace 74 przytrzymuja podczas pracy kolumny oba podzespoly wewnatrz plaszcza 46 w stanie nieruchomym, przy czym przegrody pomocnicze 68 znajduja sie na wysokosciach od¬ powiadajacych zasadniczo miejscom usytuowania tarcz mieszajacych. W plaszczu 46 znajduja sie tu¬ taj takze otwory 76 zamykane pokrywami 78 da¬ jacymi sie zdejmowac, które to otwory umozliwia¬ ja dostep do urzadzen mocujacych 74.Jak to widac na fig. 4 paski 66 blachy tworza miedzy soba szczeline 69 przebiegajaca w kie¬ runku równoleglym do osi, która to szczelina jest po stronie wewnetrznej przykryta na calej dlugo¬ sci jeszcze jednym paskiem 67 blachy. Pasek 67 ma w przekroju poprzecznym ksztalt lukowy po¬ dobnie jak paski 66, przy czym luki krzywizny tych wszystkich pasków 66 i 67 maija jeden wspól¬ ny srodek lezacy w przyblizeniu na osi wirnika.Paski 66 i 67 tworza razem scianke 65, która wraz z wewnetrzna powierzchnia sasiadujacej z nimi czesci plaszcza oraz przegrodami dodatkowymi 68 ograniczaja strefy osadzania 82. Po przeciwnej stronie scianki 65 znajduja sie ograniczone prze¬ grodami 54 strefy mieszania 80 dla oddzielanych od siebie cieczy.Przeprowadzone na kolumnach ekstrakcyjnych wedlug fig. 1, 2, 3 i 4 próby wykazaly mozliwosc uzyskania stosunkowo wysokiego, w porównaniu z dotychczasowymi mozliwosciami, wspólczynnika sprawnosci ekstrakcji. Ten wysoki wspólczynnik sprawnosci ekstrakcji daje sie uzyskac dlatego, ze poprzez dokladne mechaniczne oddzielenie od sie¬ bie stref, a zwlaszcza przez praktycznie zupelne wy¬ eliminowanie szczelin pomiedzy przegrodami i pla¬ szczem, wyeliminowano ponowne mieszanie sie ze soba juz oddzielonych cieczy.Na fig. ,5 i 6 wzglednie 7 i 8 sa przedstawione urzadzenia mocujace dla podzespolów 27 i 29 wzglednie 43 i 45 w podzialce wiekszej niz na fig. 1 i 2 lub 3 i 4.Urzadzenie mocujace 38 pokazane na fig. 5 i 6 sklada sie z dwóch jarzm 84 i 86 polaczonych ze soba dwustronna sruba rozpierajaca 88. Sruba rozpierajaca 88 ma w srodkowej swej czesci sze- sciokat 94 oddzielajacy od siebie oba jej gwinto¬ wane konce 90 i 92, które sa wkrecane odpowied¬ nio w jarzma 84 i 86, przy czym jeden z tych gwintów jest prawy a drugi lewy.•W jarzmach 84 i 86 znajduja sie otwory 96 slu¬ zace do osadzenia tych jarzm oa tulejach dystan¬ sowych 36, jak to widac na fig. 1 i 2. Przez obrót sruby rozpierajacej w jednym lub w drugim kie¬ runku mozna oba podzespoly 27 i 29 odchylac wzgledem siebie na polaczeniu zawiasowym 26 i odpowiednio do kierunku obrotu sruby doci¬ skac do powierzchni wewnetrznej plaszcza lub odsuwac od tej powierzchni.Urzadzenie mocujace pokazane na fig. 7 i 8, oz¬ naczone ogólnie przez 74, sklada isie z mostka 100, który jest zamocowany do plyty nosnej 102 oraz wspólpracujacej z tym mostkiem sruby sciagaja¬ cej 104. Sruba sciagajaca ma na stozkowa kon¬ cówke 106 polaczona z gwintowanym trzonem 108, z którym wspólpracuje nakretka 110 opierajaca sie na zewnetrznej powierzchni mostka 100.Plyta nosna 102 mostka opiera sie na paskach 66. Stozkowa koncówka sruby sciagajacej 104 prze¬ chodzi przez otwór w pasku 67 oraz przez szcze¬ line utworzona pomiedzy dwoma paskami 66. Przez pokrecanie nakretka 110 sruby sciagajacej naste¬ puje sciaganie trzonu gwintowanego 108 wraz ze stozkowa koncówka 106 w kierunku mostka 100, przez co nastepuje odsuwanie sie od siebie pas¬ ków 66.Jak to pokazano na fig. 9 celowym jest, dla uzyskania mozliwie najlepszej Szczelnosci prze¬ gród, nalozenie na siebie obu segmentów 22 i 24 kazdej przegrody, jak tez w drugim przykladzie równiez obu czesci 70, 72 przegród pomocniczych.Szczególnie dobra szczelnosc uzyskuje sie przy rozwiazaniu pokazanym na fig. 10 gdzie segment 22 przegrody posiada rowek 114, w który wcho¬ dzi sasiadujacy z nim brzeg drugiego segmentu 24.Poprawe szczelnosci pomiedzy plaszczem i prze¬ grodami mozna równiez uzyskac przez zastosowa¬ nie elastycznych pierscieni uszczelniajacych 112 jak to pokazano na fig. 9.Montaz kolumny ekstrakcyjnej pokazanej na fig. 1 i 2 jest zilustrowany na fig. 12. Segmenty 22 i 24, wzglednie utworzone z nich podzespoly 27 zo 40 45 50 55 609 86396 i 29 zostaja najpierw odchylone od siebie na po¬ laczeniu zawiasowym 26.Wal 16 wirnika 14 zostaje nastepnie umieszczo¬ ny pomiedzy wycieciami 23 i 25 obu segmentów 22 i 24. Teraz oba podzespoly 27 i 29 zostaja zlo¬ zone z powrotem i dociagniete do siebie za po¬ moca srub rozpierajacych 88 i jarzm 84 i 86 tak daleko, aby najwiekszy wymiar przekroju poprze¬ cznego nalozonych na wirnik segmentów 22 i 24 byl mniejszy od wewnetrznej srednicy palszcza 12 (fig. 1 i 2). W tym celu rozwierajace sie konce obu segmentów maja sciecia 116 przebiegajace po cieciwie.Po takim dociagnieciu do siebie obu podzespo¬ lów 27, 29 zostaja one wraz z wirnikiem 14 wlo¬ zone do wnetrza plaszcza 12 tak gleboko, aby poszczególne urzadzenia mocujace 38 znalazly sie naprzeciw nalezacych do nich otworów 40. Wtedy sruby rozpierajace 88 obraca sie w kierunku prze¬ ciwnym tak, aby podzespoly 27 i 29 odchylone zostaly na zewnatrz od siebie, przy czym segmen¬ ty 22 i 24 kazdej z przegród zostaja docisniete do powierzchni wewnetrznej plaszcza 12 i tym sa¬ mym nastepuje ich silowe polaczenie z tym pla¬ szczem.Montaz kolumny ekstrakcyjnej 44 pokazanej na fig. 3 i 4 moze przebiegac analogicznie jak kolum¬ ny 10 pokazanej na fig. 1 i 2. Jedynie rodzaj urzadzenia mocujacego jest tutaj inny. Podczas gdy w przykladzie pokazanym na fig. 1 i 2 oba podzespoly 27 i 29 segmentów sa odpychane od siebie za pomoca srub rozpierajacych 88 to pod¬ zespoly 43 i 45 pokazane na fig. 3 i 4 sa rozpie¬ rane przez dokrecanie nakretki 110 i sciaganie stozkowej koncówki 104 naciskajacej, za posredni¬ ctwem paska 67 na oba paski 66.Z powyzszego wynika, ze przez podzielenie ze¬ spolu nieruchomych przegród, na dwa polaczone ze soba zawiasowo podzespoly, dociskane nastep¬ nie do powierzchni wewnetrznej plaszcza, zarówno montaz jak i demontaz kolumny, w celu dokona¬ nia jej przegladu lub oczyszczenia moze przebie¬ gac znacznie latwiej niz dotychczas. PL