Przedmiotem wynalazku jest czujka sygnalizatora ognia, przeznaczona do wspólpracy z typowa centralka sygnalizacji pozaru.Znane sa czujki sygnalizatora ognia, np. rozwiazania opisane wstanie techniki w patencie szwajcarskim nr 519761-. Dajace porównac sie rozwiazanie wykorzystuje typowe dla plomienia niskoczestotliwe migotanie, co ma na celu odciecie sygnalu od zaklócen. Uklad elektryczny tego rozwiazania zawiera filtr, który przepuszcza wylacznie okreslony zakres czestotliwosci, np. 5-25 Hz lub 2-40 Hz. Ponadto w czujce tej znajduje sie filtr podczerwieni, który jest umieszczony przed fotokomórka i jest przeznaczony do odcinania niedogodnej czesci widma promieniowania padajacego na czujke. Rozwiazanie wedlug podanego powyzej patentu poprawia niewrazliwosc czujki ognia na zaklócenia, ale nie eliminuje ich wplywu calkowicie.Wada znanych rozwiazan polega na tym, ze sa one czule na zaklócenia, a szczególnie na sygnaly o duzej amplitudzie i niskiej czestotliwosci, które czesto wystepuja w otoczeniu czujek ognia.Celem wynalazku jest usuniecie wymienionej wady przez stworzenie czujki ognia z odpowiednim ukladem polaczen, która bedzie nadawala sie do wspólpracy z typowa centralka sygnalizacji pozaru, wyposazona w czujki dymu na ukladach tranzystorowych.Cel ten zostal osiagniety przez to, ze czujka sygnalizatora ognia ma na wejsciu ukladu elektrycznego filtr, który jest wlaczony pomiedzy czuly na podczerwien przetwornik lub element dopasowujacy i wzmacniacz, skladajacy sie z czlonu dolnoprzepustowego i czlonu tlumiacego czestotliwosc zaklócajaca, przy czym ten filtr jest polaczony przez wzmacniacz z ukladem pompy diodowej, skladajacej sie z dwóch diod oraz z dwóch kondensatorów. Uklad pompy diodowej jest polaczony dalej z ukladem stopnia wyjsciowego ukladu czujki sygnalizatora ognia, zbudowanego na dwóch tranzystorach. Ponadto filtr na wejsciu ukladu czujki sklada sie z elementów RC, a stopien wyjsciowy ukladu czujki jest zbudowany na dwóch tranzystorach i posiada próg zadzialania. Oprócz tego w ukladzie pompy diodowej zbierajacy ladunek kondensator posiada wieksza pojemnosc od pojemnosci kondensatora dawkujacego, a wzmacniacz posiada ograniczenie amplitudy sygnalu2 86156 wyjsciowego.Czujka sygnalizatora ognia wedlug wynalazku jest calkowicie niewrazliwa na sygnaly zaklócajace o niskich czestotliwosciach i to zarówno na sygnaly periodyczne i aperiodyczne, a takze na sygnaly pochodzace od sieciowego oswietlenia elektrycznego. Ponadto czujka ta nadaje sie do wspólpracy z typowymi centralkami sygnalizacji pozaru, produkowanymi w kraju.Wynalazek zostanie objasniony na przykladzie wykonania przedstawionym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowo-ideowy ukladu elektrycznego czujki sygnalizatora ognia, a fig. 2 uklad stopnia wyjsciowego w jednej z wielu mozliwych odmian wykonania. Uklad elektryczny czujki sygnalizatora ognia posiada na wejsciu czuly na podczerwien przetwornik P, przed którym znajduje sie uklad optyczny U, np. w postaci soczewki polaczonej z filtrem K, który przepuszcza promieniowanie podczerwieni. Przetwornik P jest polaczony z ukladem dopasowujacym E, wykonanym w postaci wtórnika emiterowego, a dalej poprzez filtr Ftypu RC — z wzmacniaczem tranzystorowym W. Wyjscie wzmacniacza W jest polaczone z ukladem pompy diodowej, która sklada sie z diod D1 i D2, kondensatorów C1 i C2 oraz rezystora R1. Uklad pompy diodowej jest polaczony z ukladem stopnia wyjsciowego, zbudowanego na tranzystorach T1 i T2 i stanowiacego wzmac¬ niacz napieciowo-pradowy. Do emitera tranzystora T2 stopnia wyjsciowego jest podlaczona dioda D3, stabilizujaca napiecie zasilania dla poprzednich czlonów ukladu czujki sygnalizatora ognia.Uklad wyjsciowy moze byc wykonany równiez w innej wersji, np. podanej na fig. 2 która rózni sie od poprzednio opisanej tym, ze tranzystor T2 jest pólprzewodnikiem typu pnp.Czujka sygnalizatora ognia dziala nastepujaco. Pochodzace od plomienia promieniowanie podczerwieni pada na filtr K i przechodzi przez ten filtr oraz uklad optyczny U do czulego na podczerwien przetwornika P, gdzie jest zamieniane na napiecie elektryczne. Promieniowanie podczerwieni i powstajace z niego napiecie elektryczne wykazuja fluktuacje lezace w pasmie czestotliwosci okolo 5—30 Hz. Filtr elektryczny Fjest dopasowany do przetwornika fotoelektrycznego P i sklada sie on z czlonu dolnoprzepustowego oraz z czlonu tlumiacego dodatkowo czestotliwosc 100 Hz. Filtr F przepuszcza skladowa zmienna lezaca w interesujacym pasmie czestotliwosci, tlumiac jednoczesnie wszelkie czestotliwosci lezace powyzej 30 Hz, a szczególnie czesto¬ tliwosc 100 Hz, która pochodzi od zródel oswietlenia sieciowego i ma szczególny wplyw zaklócajacy prawidlo¬ wa prace sygnalizatora ognia. Sygnal wychodzacy z filtru F podlega wzmocnieniu w wzmacniaczu W, przy czym maksymalna amplituda .tego sygnalu na wyjsciu wzmacniacza W jest ograniczona. Dalej sygnal ten laduje kondensator zbierajacy ladunek w pompie diodowej, przy czym napiecie na tym kondensatorze C2 zalezy od amplitudy sygnalu na wyjsciu wzmacniacza W oraz od czestotliwosci tego sygnalu. Stala czasu rozladowania kondensatora C2 zbierajacego ladunek, stosunek wartosci pojemnosci kondensatora C2 do pojemnosci kondensa¬ tora C1 dawkujacego w pompie diodowej, ograniczenie napiecia wyjsciowego, ze wzmacniacza W oraz próg zadzialania stopnia wyjsciowego, sterowanego napieciem z tego kondensatora C2, sa tak dobrane, ze sygnal o czestotliwosci lezacej ponizej 5 Hz nie wytworzy na kondensatorze C2 takiego napiecia; które jest wymagane do wysterowania stopnia wyjsciowego. Powyzsze zapewnia pelna eliminacje zaklócen lezacych ponizej czestotli¬ wosci 5 Hz i to zarówno periodycznych, jak i nieperiodycznych, które sa najczestsza przyczyna wyzwalania falszywych alarmów. Wysterowanie stopnia wyjsciowego nastepuje dopiero pod wplywem zadzialania sygnalu pochodzacego od plomienia. W tym stanie plynie prad elektryczny przez stopien wyjsciowy, a w wyniku tego wyzwala sie sygnal alarmu w centrali sygnalizacji pozaru, do której jest podlaczona czujka sygnalizatora ognia. PL