Uprawniony z patentu: Universal Oil Products Company, Des Plaines, Illinois (Stany Zjednoczone Ameryki) Sposób inicjowania dopalania w warstwie fluidalnej o duzym zageszczeniu ziarnistego katalizatora w strefie regeneracji Przedmiotem wynalazku jest sposób inicjowania dopalania w warstwie fluidalnej o duzym zagesz¬ czeniu ziarnistego katalizatora w strefie regene¬ racji.Znane sa siposoby regeneracji katalizatora, w których zuzyty, czyli zanieczyszczony koksem ka¬ talizator w stanie fluidalnym jest poddawany re¬ generacji przez kontaktowanie ze strumieniem ga¬ zu regenerujacego zawierajacego tlen. To zagad¬ nienie technologii petrochemicznej jest szczególnie istotne w procesach kraikinlgu katalitycznego w fa¬ zie fluidalnej i/lub w fluidalnym adwodornianu weglowodorów o niskim ciezarze czasteczkowym, takich jak propan lub butan. Regeneracja zuzyte¬ go katalizatora z takich procesów byla przedmio¬ tem szerokich badan majacych na celu rozwiaza¬ nie licznych problemów technicznych zwiaza¬ nych z regeneracja.Wyniki badan koncentruja sie przede wszystkim wokól problemu maksymalnego usuwania koksu z zuzytego katalizatora i wiaza sie z próbami cal¬ kowitego unikniecia lub zahamowania dopalania wewnatrz strefy regeneracji katalizatora. W no¬ menklaturze katalitycznego krakowania termin ^dopalanie" odnosi sie do utleniania tlenku wegla wytwarzanego podczas utleniania koksu na zuzy¬ tym katalizatorze do dwutlenku wegla.Zarówno utlenianie koksu, jak i konwersja tle¬ nu do dwutlenku wegla sa procesami egzotermi¬ cznymi, przy czym ten ostatni proces jest bar¬ io dziej egzotermiczny, i dlatego uzyskuje sie bar¬ dzo wysokie temperatury, jesli umozliwi sie szyb¬ ki przebieg reakcji dopalania. Przyjmuje sie zwy¬ kle, ze dopalanie zaczyna sie w temperaturze oko¬ lo 675° mierzonej w warstwie fluidalnej o duzym zageszczeniu ziarnistego katalizatora w strefie re¬ generacji. I tak wiekszosc instalacji kralkingu ka¬ talitycznego w fazie fluidalnej pracuje przy tem¬ peraturze warstwy o duzym zageszczeniu strefy regeneracji wynoszacej od okolo 580 do okolo 650°C, co pozwala uniknac dalsizego stopnia do¬ palania.Inhibitowanie dopalanej w strefie regeneracji, a w szczególnosci w warstwie o malym zageszcze- 15 niu ziarnistego katalizatora tej strefy, ma na celu unikniecie powyzszych uszkodzen mechanicznych, a w szczególnosci cyklonów regeneratora stosowa¬ nych do wydzielania katalizaitora ze strumienia gazu wylotowego opuszczajacego strefe regenera- 20 eji. Naldmierne kosizty zwiazane z konstrukcja i projektowaniem urzadzen zdolnych wytrzymac tak skrajnie wysokie temperatury odwodzily od tych rozwiazan, w których dopuszczalne by*o do¬ palanie w regeneratorze w znacznym stopniu. 25 Zgodnie ze sposobem wefdlug wynalazku, calkowita konwersja CO do CG2 nastepuje wewnatrz war¬ stwy o duzym zageszczeniu zuzytego katalizatora bez narazania sie na szkodliwe nastepstwa.Ponizej podano uproszczony opis typowej, obec- 30 nie stosowanej instalacji do fluidalnego krakin- 821463 82146 4 gu katalitycznego, który pozwoli wyjasnic istote wynalazku.Jak dobrze wiadomo, w technologii petrochemi¬ cznej konwencjonalny ulklad do flulildalnego kra- kinigu katalitycznego obejmuje naczynie reakcyjne, strefe odpedzania, przewód odprowadzajacy zuzyty katalizator zawierajacy urzadzenie zwykle nazywa¬ ne klapowym zaworem zuzytego kaitalizaitora, stre¬ fe regeneracjli zuzytego katalizatora, rure cisnie¬ niowa regeneratora, przewód wprowadzajacy zre¬ generowany katalizator — zawierajacy zawór kla¬ powy katalizatora regenerowanego, oraz rure pio¬ nowa prowadzaca z powrotem do naczynia reak¬ cyjnego. Ponadto zwykle instalacja obejmuje rów¬ niez priiIijm }ri\nnncm bmima .i, podgrzewacz gazu re- geneJuTaeeJoj iawiefcajfcicpgo tlen, aparat do frak- cjonojwainia produktu c^rli kolumne glówna, oraz zewn^jeczny.kociol j— utMizator do utleniania tlen¬ ku T^egia do dWtienkuj wegla i odzyskiwania tak wytiwftr!2xmeigo ciepla-w-postaci pary.Surowiec podgrzewany do pozadanej temperatu- ry w podgrzewaczu wprowadza sie do rury pio¬ nowej, w której miesza sie ze zmiennymi iloscia¬ mi jednego lub wiekszej liczby zawracanych stru¬ mieni oraz z goracym katalizatorem regenerowa¬ nym wyprowaidzanym z regeneraitora. Mieszanina przechodzi przez rure pionowa, gdzie zachodza re¬ akcje krakowania i wchodzi do reaktora, w któ¬ rym zachodzi dalsze krakowanie. Opary produk¬ tów oddziela sie od czastek katalizatora w sepa¬ ratorze cyklonowym, a nastepnie wprowadza do kolumny glównej celem rozdzielenia nia rózne strumienie produktów, przy czym jeden z nich stanowi tak zwany ciezki suiriowiiec zawracany, który zawiera czastki katalizatora. Strumien ten przechodzi do odstojnika celem odprowadzenia kla¬ rownego oleju, zas breja zawierajaca katalizator jest zwykle kierowana do rury pionowej.Z zuzytego w naczyniu reakcyjnym katalizato¬ ra odpedza sie opary weglowodorów, zwykle przy uzyciu pary, azotu lub innych gazów obojetnych, a nastepnie katalizator kieruje sie do regenerato¬ ra poprzez zawór klapowy katalizatora zuzytego.Gaz regenerujacy zawierajacy tlen wprowadza sie dowolnej czesci regeneratora, gdzie fluidalna war¬ stwa o duzym zageszczeniu ziarnistego zuzytego katalizatora umozliwia kontaktowanie zawieraja¬ cych, koks czastek katalizatora z utleniajacym strumieniem gazów.W górnej czesci regeneratora strefa warstwy fluidalnej o malym zageszczeniu umozliwia od¬ dzielenie czastek katalizatora od przeplywajacego strumienia gazu. Oddzielanie to przeprowadza sie za pomoca cyklonów odsrodkowych, które umozli¬ wiaja zawrócenie czastek katalizatora do dolnej warstwy o duzym zageszczeniu poprzez wylot z cy¬ klonu oraz odprowadzaja odplywajacy gaz do kot¬ la — utylizatora CO.Czastki zregenerowanego katalizatora wyciaga sie z warstwy o duzym zageszczeniu poprzez za¬ wór klapowy regenerowanego katalizatora i wpro¬ wadza do rury pionowej. Strumien gazu opuszcza¬ jacy regenerator zawiera produkty spalania pocho¬ dzace z wypalania koksu z katalizatora, jest wiec bogaty w tlenek i dwutlenek wegla. Obecnie sto¬ sowana praktyka wykorzystywania ciepla spalania tlenku wegla do dwutlenku wegla czyli dopalania, polega na przepuszczeniu gazów wylotowych z re¬ generatora do kotla — utylizatora CO celerii ich utlenienie. W kotle tym wytwarza sie wysoko¬ prezna pare lub tez podgrzewa sie swiezy suro¬ wiec.Korzysci ze stosowania takiej techniki prowa¬ dzenia procesu obejimuja oprócz odzysku ciepla po¬ chodzacego z utlenianiu tlenku wegla równiez wy¬ eliminowanie CO z gazów odpusaazonych w koncu do atmosfery. Z punktu widzenia niedopuszczania do dopalania sie CO w regeneratorze, kociol — utyliizaftor CO staje sie niezbednym drogim ele¬ mentem skladowym znanej instalacji do fluidalne¬ go krakingu katalitycznego.Przykladami ostatnich rozwiazan, w których do¬ palanie w regeneratorze bylo z zalozenia regulo¬ wane, a faktycznie rzecz biorac uniemozliwiane, opisano w amerykanskich opisach patentowych nr 3161583 i nr 3206393. W rozwiazaniach tam opisa¬ nych, podobnie jak w innych, zastosowano rózne metody regulowania szybkosci wprowadzania ga¬ zu regenerujacego, zawierajacego tlen, do obsza¬ ru- warstwy o duzytm zageszczeniu fluidalnego zu¬ zytego katalizatora w strefie regeneracji. Ogólnie biorac, regulowano szybkosc przeplywu gazu rege¬ nerujacego w zaleznosci od róznicy temperatur pomiedzy dolna warstwa o duzym zageszczeniu a górna wrastwa o malym zageszczeniu fluidal¬ nego katalizatora w strefie regeneracji.Zgodnie z opisanym sposobem temperatura war¬ stwy o duzym zageszczeniu przekracza 620°C, co uwazano za maksymalna dopuszczalna temperatu¬ re, w której regenerator moze pracowac bezpiecz¬ nie. Zauwazyc nalezy, ze zgodnie z omawianymi patentami nie ma tendencji do przekraczania w warstwie o duzym lub malym zageszczeniu ziaren katalizatora temperatury* 675°C przy której zaczy¬ na sie dopalanie. W wielu przedstawionych przy¬ kladach maksymalna temtperatuira warstwy o du- zyim zageszczeniu wynosilo 650°C przy maksymal¬ nej temperaturze warstwy o malym zageszczeniu ziarnistego katalizatora wynoszacej 650*0, przy czym róznice temperatur regulowano w zakresie 9°C.W innych patentach opisano sposób prowadze¬ nia procesu, wykorzystujacy analizatory zawartosci tlenu w gazie odlotowym do regulowania ilosci 50 gazu regenerujacego, wprowadzanego do warstwy o duzym zageszczeniu zuzytego katalizatora. Ogól¬ nie biorac, zawartosc tlenu w gazie odlotowym utrzymywano na mozliwie najnizszym poziomie, najkorzystniej dkolo 0,l*/o objetosciowych. Wspólna 55 cecha wszystkich dotychczasowych sposobów jest v zapobieganie dopalaniu we wszystkich czesciach strefy regeneracji zuzytego katalizaitora.Jak powyzej stwierdzono, znane sposoby regene¬ racji zuzytego katalizatora dotyczyly w szczegól- 60 nasci zapobiegania dopalaniu w strefie regenera¬ cji. Niezwykle istotne w dotychczasowych rozwia¬ zaniach jest takie prowadzenie dopalania w gór¬ nej warstwie o malym zageszczeniu katalizatora, w celu zapobiezenia uszkodzeniom aparatury na os skutek zbyt wysokiej temperatury w. czasie spala¬ lo 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60&214* nia CO do C02. Wysokie temperatury w tym przypadku wynikaja z niedostatecznej pojemnosci cieplnej warstwy o malym zageszczeniu kataliza- toria, która nie jest w stanie zaabsorbowac ciepla reakcji.W dotychczas stosowanych instalacjach do flui¬ dalnego krakingu katalitycznego umieszcza sie w warstwie o malym zageszczeniu czastek katalizato¬ ra w strefie regeneracji zabezpieczenia w posta¬ ci natrysku wodnego i/lub wymienników ciepla jako elementów chlodzacych. Powszechnie stosuje sie analize strumienia gazów odlotowych i przy uzyciu odpowiednich elementów regulacyjnych kontroluje sie ilosc tlenu wprowadzana do strefy regeneracji. Natryskiwanie woda jest rozwiaza¬ niem riiefcorzystnym, poniewaz powoduje ochlodze¬ nie katalizatora, co z kolei wymaga zwiekszenia ilosci ciepla niezbednego do wstepnego ogrzania wsadu w celu utrzymania równowagi cieplnej pro¬ cesu. Koniecznosc stosowania natrysku wodnego lub innych sposobów chlodzenia w strefie fazy rzadkiej w regeneratorze jest takze wyeliminowa¬ na, poniewaz warstwa o malym zageszczeniu (kata¬ lizatora jest wolna od tlenku wegla, przynajmniej w zakresie uniemozliwiajacym przebieganie reakcji dopalania. - W przeciwienstwie do dotychczasowych rozwia¬ zan, sposób wedlug wynalazku opiera sie na celo¬ wym zainicjowaniu dopalania w warstwie o du¬ zym zageszczeniu zuzytego katalizatora, które po¬ siada niezbedna pojemnosc cieplna. O ile tempe¬ ratura warstwy o malym zageszczeniu moze wzra¬ stac to fakt, ze caly tlenek wegla zostaje zuzyty w warsltwie o duzym zageszczeniu katalizatora, zapobiega nadmiernemu wzrostowi temperatury w warstwie o malym zageszczeniu ponad wartosci dopuszczalne.Warta podkreslenia korzyscia jest bardziej efek¬ tywne wykorzystanie ciepla wytwarzanego w pro¬ cesie; poniewaz zregenerowany katalizator usuwa sie z fiazy gestej w wyzszej temperaturze niz to normalnie czyni sie a wiec wstepne ogrzanie su¬ rowca mozna znacznie zmniejszyc. Ponadto za- t warttosc koksu w regenerowanym katalizatorze be¬ dzie nizsza, i to tak znacznie, ze katalizator moz¬ na rzeczywiscie uznac za calkowicie oczyszczony.Dotychczas zawartosc koksu w zregenerowanym ka¬ talizatorze wynikajaca z temperatury warstwy o malym zageszczeniu katalizatora wynoszacej 540—i675°C, zawierala sie w granicach 0,15%—0,5% wagowych, a nawet wiecej, zwykle 0,20^0,40% wagowych.Efektem wywolania dopalania w warstwie o du¬ zym zageszczeniu przejawiajacego sie we wzroscie temperatury do zakresu 675°C—#150C, zwykle 700°C—785°C, jest mozliwosc zmniejszenia zawar¬ tosci koksu w katalizatorze do poziomu 0,0— —0,20% wagowych, najczesciej do wartosci poni¬ zej okolo 0,15% wagowych. Usuniecie CO ze stru¬ mienia gazów odlotowych eliminuje koniecznosc zastosowania zewnetrznego kotla ogrzewanego tlenkiem \wegla, co powoduje okolo 20% zmniej¬ szenie kosztów wezla reaktor—regenerator w in¬ stalacji do fluidalnego krakowania katalitycznego.W sposobie wedlug wynalazku nastepuje calko- 10 15 20 wita konwersja tlenku wegla do dwutlenku wegla czyli dopalanie Wewnatrz fluidalnej warstwy o du¬ zym zageszczeniu ziarnistego katalizatora w stre¬ fie regeneracji, oraz inicjowanie dojpalania tlenku wegla do dwutlenku wegla w strefie regeneracji w procesie fluidalnym krakingu katalitycznego.Ponadto sposób wedlug wynalazku pozwala nawy- eliminowanie usuwania z instalacji do krakingu tlenku wegla do atmosfery oraz na unikniecie 'ko¬ niecznosci stosowania kotla — utylizatora ciepla dcipalania CO w celu przemiany CO do COa, któ¬ ry normalnie stosuje sie na zewnatrz jednostki do krakingu katalitycznego w fazie fluidalnej.Tak wiec wynalazek dotyczy sposobu inicjowa¬ nia dopalania w warstwie fluidalnej o duzym za- grsaczeniu ziarnistego zuzytego katalizatora w stre¬ fie regeneracji, przy czym te warstwe zuzytego katalizatora kontaktuje sie z gazem regenerujacym zawierajacym tlen w temperaturze 538—677°C, w celu usuniecia koksu i wytworzenia regenerowa¬ nego katalizatora o zalozonej zawartosci koksu.W spcsobie wedlug wynalazku poczatkowo zwiek¬ sza sie zawartosc koksu w regenerowanym kata¬ lizatorze do ilosci 0,15—0,8% wagowych az do uzyskania ustalonych warunków temiperaituirowych, a nastepnie zmniejsza sie zawartosc koksu w re¬ generowanym katalizatorze do wartosci 0—0,7% wagowych, podnoszac temperature*' do poziomu 677—'316°C, w celu wywolania calkowitego dopa¬ lania sie tlenku wegla do dwutlenku wegla we¬ wnatrz warstwy o duzym zageszczeniu czastek zuzytego katalizatora.W- sposobie wedlug wynalazku dopalanie tlenku wegla inicjuje sie i utrzymuje bezpiecznie w gra¬ nicach strefy regeneracji. Dokladniej biorac, do^ palanie zachodzi w warstwie o duzym zageszcze¬ niu zuzytego katalizatora fluidalnego, znajdujacej sie' w dolnej czesci strefy regeneracji, przy czym dopalanie zachodzi w takim zakresie, ze w fazie rozcienczonej nie wystepuje juz tlenek wegla, któ¬ ry móglby sie dopalac. Tak wiec gaz odlotowy jest calkowicie pozbawiony tlenku wegla i moze byc bezposrednio odprowadzany do atmosfery.Wynalazek niniejszy polega na inicjowaniu i utrzymywaniu reakcji dopalania CO do CO2, w warstwie o duzym zageszczeniu zuzytego katali¬ zatora w strefie regeneracji w instalacji do flui¬ dalnego krakingu katalitycznego. Daje to zasadni¬ cza zalete polegajaca na wyeliminowaniu wypro¬ wadzenia na zewnatrz tlenku wegla z jednocze¬ snym umozliwieniem utrzymywania temperatury katalizatora przechodzacego do strefy reakcji na poziomie wyzszym niz bylo to dotychczas mozliwe.Biorac pod uwage jedynie temperature warstwy o duzym zageszczeniu w regeneratorze, dotych¬ czas stosowane sposoby wymagaja aby tempera¬ tura ta wynosila od okolo 540°C do okolo 675°C, zas zawartosc koksu w regenerowanym kataliza¬ torze miescily sie w granicach od okolo 0,15 do okolo 0,50% wagowych.Zgodnie ze sposobami wedlug wynalazku, za¬ wartosc koksu w regenerowanym l^alizaftorze po¬ czatkowo zwieksza sie piowyzej okreslonego po¬ ziomu az do ustalenia sie temperatury. Instalacje 85 fluidalnego krakowanJia katalityczniego projektuje 30 35 40 45 50 55 6082146 8 10 15 20 25 30 sie zwyikile w oparciu o bilans cieplny, w którym otodlioza sie konwersje i wydajnosc tworzenia koksu (w °/o .wagowych odniesionych do swiezego wsa¬ du), a nastepnie siponzaidiza sie bilans cieplny dla danego stosunku recyrkulacji wsadu.Cieplo dostarcza sie do instalacji droga wstep¬ nego ogrzewania wsadu oraz wypalania koksu ze zuzytego katalizatora. Gdy osiaga sie stan usta¬ lony (praca w równowadze cieplnej) zawartosc koksu w regenerowanym katalizatorze wynosi np. od okolo 0,2 do okolo 0,4% wagowych, przy tem¬ peraturze fluidalnej warstwy o duzym zageszcze¬ niu ziaren katalizatora w regeneratorze regulowa¬ nej w zakresie od 565°C do okolo 650°C. Gdy za¬ wartosc koksu w regenerowanym katalizatorze wzrosnie powyzej zalozonej wartosci czyli ponad stan ustalony, to wówczas zgodnie z opisana me¬ toda — temperatura warstwy o duzym zageszcze¬ niu w regeneratorze zwykle zmniejszy sie, zaleznie od innych zmian, które jednoczesnie moga wysta¬ pic w róznych parametrach prowadzenia procesu i wystapi niewielkie odchylenie od ustalonego po¬ ziomu.Zaopatrzona w urzadzenie regulacyjne instalacja ustabilizuje sie ponownie na innym poziomie pra¬ cy w stanie ustalonym. Wykazuje to najlepiej temperatura warstwy o duzym zageszczeniu tem¬ peratura w reaktorze i/lub róznica temperatury miedzy reaktarem i regeneraitoirem. Gdy osiagnie sie ten drugi stan ustalony, zwany dalej kontro¬ lowanym spalaniem, to wówczas zawartosc koksu w regenerowanym katalizatorze ulega zmniejszeniu do poziomu ponizej uprzednio zalozonego, nato¬ miast temperatura warstwy o duzym zageszczeniu wzrasita do wartosci powyzej 675°C w której to temperaturze rozpoczyna sie dopalanie tlenku wegla. Pomimo, ze temperatura warstwy o ma¬ lym zageszczeniu w regeneratorze równiez wzro¬ snie, to nie osiaga ona poziomu, przy którym na¬ stepuje zniszczenie aparatury, poniewaz nie ma w tej warstwie tlenku wegla.* Temperatura war¬ stwy o duzym zageszczeniu w regeneratorze musi byc podwyzszona nad 675°C w celu zainicjowania dopalania; górna granica wynosi okolo 816°C, zas najkorzystniejszy przedzial tej temperatury zawie¬ ra sie od okolo 700°C do okolo 785DC.Podwyzszenie zawartosci kloksu w regenerowa¬ nym katalizatorze mozna osiagnac róznymi sposo¬ bami, np. przez zwiekszenie stosunku cyrkulacji wsadu, poprzez zwiekszenie zawracania oleju pól- so plynnego, albo przez zawrócenie oleju ciezkiego, lub tez przez zawracanie gazów wylotowych do warstwy o duzym zageszczeniu katalizatora, badz tez zmniejszenie czasu przebywania katalizatora w tej warstwie w regeneratorze, lub wreszcie przez zwiekszenie temperatury w reaktorze, badz tez zmniejszenie ilosci powietrza wyprowadzanego do warstwy o duzym zageszczeniu zuzytego kata¬ lizatora. Mozna równiez zastosowac rózne kombi¬ nacje tych sposobów.Po uzyskaniu stanu ustalonego pracy instala¬ cji przy jednoczesnym zwiekszeniu zawartosci ko¬ ksu w regenerowanym katalizatorze do wyzszego poziomu, zawartosc koksu zmniejsza sie przez zwiekszenie spalania w warstwie o duzym zagesz- 40 45 55 czenki. Temperatura tej warstwy wzrasta, na sku¬ tek egzotermlicznosci realscji i po przekroczeniu granicznej wartosci 675°C rozpoczyna sie dopala¬ nie CO do C02 powodujac dalszy wzrost tempe¬ ratury. Górna granice temperatury reguluje sie, mierzac zawartosc tlenku wegla w strumieniu ga¬ zów wylotowych. Gdy wynosi ona 0, instalacje mozna wówczas latwo wprowadzic w stan ustalo¬ ny z temperatura warstwy o duzym zageszczeniu w regeneratorze, zawierajaca sie najkorzystniej w granicach od okolo 700°C do okolo 785°C.Po zwiekszeniu zawartosci koksu i ultrzywiywa- niu kontrolowanego spalania, temperature w re¬ aktorze mozna podwyzszyc wieloma róznymi spo¬ sobami lub kombinacje tych sposobów. Na przy¬ klad, mozna zwiekszyc szybkosc wdmuchiwiania powietrza wprowadzajac dodatkowe ilosci tlenu do warsitwy katalizatora o duzym zageszczeniu. Jed¬ noczesnie ze wzrostem szybkosci podawania po¬ wietrza wzrost temperatury mozna osiagnac przez zmniejszenie stopnia odpedzenia weglowodorów z katalizatora opuszczajacego reaktor, co powodu¬ je wprowadzenie wiekszej ilosci weglowodorów do warstwy o duzym zageszczeniu i ich spalanie w niej, lub tez mozna do tej warsitwy wypryski¬ wac olej palnikowy stosowany zwykle do rozru¬ chu instalacji fluidalnego krakowania katalityczne¬ go, badz tez mozna zastosowac surowiec o wzgled¬ nie wysokiej liczbie Condradsona (zawartosci weg¬ la wedlug próby Comdiradsona} co równiez spowo¬ duje wzrost temperatury powyzej 675°C. Podane ' Tablica 1 Srednie (w ciagu tygodnia) wartosci parametrów prowadzenia procesu fluidalnego krakinigu katali¬ tycznego Temperatura wsadu Temperatura w reaktorze Temperatura w warstwie fluidal¬ nej o duzym zageszczeniu katali¬ zatora w regeneratorze Temperatura gazu odlotowego Róznica temperatury reaktor—re¬ generator Róznica temperatury regenera¬ tor — gaz odlotowy Dwutlenek wegla, °/o molowe Tlenek wegla, °/o objetosciowe Tlen, °/o molowe Stosunek ilosciowy tlenek wegla — 'dwutlenek wegla Benzyna, °/o objetosciowe Surowiec do alkilowania, °/o obje¬ tosciowe Produkt odprowadzany z góry ab¬ sorbera Benzyna ciezka (lub solvent — nafta), °/o objetosciowe Lekki olej obiegowy, % obje¬ tosciowe Ciezki olej obiegowy, °/o obje¬ tosciowe Koks, °/o wagowe Stopien przemiany, °/o objetoscio- | we 385°C 5l5°C ¦ 650PC 659°C 135pC 9°C 11,0 10,5 0 0,95 60,5 25,7 261 6,0 11,2 , 7,9 5,4 80,9 |82146 9 10 metody .stanowia tylko przyklady, a nie sa ogra- nlczeniem wynalazku.W taMbBcy 1 praedstawiono typowe parametry p^y przemyslowej instalacji do fluidalnego kra- kingu katalitycznego oraz wydajnosci niektórych produktów. jflblkft,,2 przedstawia parametry procesu dopa¬ lania wa fluidalnej warstwie o duzym zageszcze¬ niu czastek katalizatora Tablica 2 Ponizej padano przyklad sposobu wedlug wy¬ nalazku. Przyklad ten nie stanowi ograniczenia wynalazku, lecz jedynie ilustruje wynalazek.Przyklad. Podczas pracy instalacji zawartosc koksu w regenerowanym katalizatorze wahala sie od okolo 0,18 do okolo 0,21% wagowych. Szybkosc wprowadzania powietrza zostala stopniowo zmniej¬ szona lecz nie tak, aby wprowadzic powazniejsze zaklócenia do przebiegu procesu, ale jedynie po to, aby zawartosc koksu w regenerowanym kata¬ lizatorze wzrosla do okolo 0,51% wagowych. Da¬ lej nie zmniejszano szybkosci wprowadzania po¬ wietrza i instalacja osiagnela stan ustalony przy zawartosci koksu okolo 0,53% wagowych i tem¬ perature warstwy o duzym zageszczeniu w rege¬ neratorze okolo 590°C. Kiedy uzyskano nowy stan ustalony kontrolowanego spalania, wówczas szyb¬ kosc przeplywu powietrza zwiejkszono ponad war¬ tosc jaka ten .przeplyw mial w pierwotnym stanie ustalonym.Temperatura fazy gestej w rageneratorze wzro¬ sla i przy wartosci 690°C (ternperaftiura gazów od¬ lotowych wynosila T25°C), zawartosc w regenero¬ wanym katalizatorze wyniosla 0;15% wagowych, a zawartosc C02 w gazach odlotowych okolo 12%, zas CO okolo 5% dajac wartosc stosunku CO/002 = 0,42. Okolo piec godzin pózniej insta¬ lacja osiagnela nowy stan ustalony pnacy, który ilustruja dane przedstawione w tablicy 2. Porów¬ nanie danych zawartych w tablicach 1 i 2 ujaw¬ nia szereg istotnych zalet wynikajacych z zasto- sowantia sposobu wedlug wynalazku. LaibwD zauwa¬ zyc fakt, ze zawartosc tlenku wegla w gazach od¬ lotowych wynosi 0.Temperatura polaczonego wsadu zostala zmniej¬ szona o 118°C do wartosci 265°C, tak ze w rzeczy¬ wistosci podgrzewacz swiezego surowca zostal wy¬ laczony z pracy. Wydajnosc tworzenia sie koksu w przeliczeniu na swiezy surowiec zmalala do 4,5% wagowych, a stopien konwersji swiezego su¬ rowca wzrósl do wartosci 81,5% wagowych. PL PL