PL7524B1 - Sposób i urzadzenie do skraplania par metalowych. - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest urzadze¬ nie i sposób do skraplania par metalowych, a szczególnie par cynku.Fabrykacja metalicznego cynku zapo- moca redukcji tlenkowych rud cynkowych przy wysokich temperaturach odbywa sie dotychczas, prawie ogólnie, w piecach de¬ stylacyjnych, zawierajacych pewna ilosc stosunkowo malych retort, na koncu któ¬ rych znajduja sie skraplacze. Retorty te leza zwykle nieco skosnie nadól z ich za¬ mknietego konca ku otwartemu, a skrap¬ lacz tworzy najczesciej przedluzenie retor¬ ty, chociaz lezy on prawie zawsze pozio¬ mo, a wiec nie w jednej linji z przedluzo¬ na osia retorty. Para cynkowa i inne gazy przechodza z retorty przez skraplacz, w przyblizeniu w kierunku poziomym, na¬ stepnie zas odlociny ulatniaja sie przez otwarty koniec skraplacza. Skutecznosc tych uzywanych dzisiaj skraplaczy nie jest wcale zadawalniajaca, gdyz tylko okolo 60 — 65% metalicznej pary cynkowej, wychodzacej z retorty, skrapla sie ma me¬ taliczny cynk, podczas gdy reszta zgeszcza sie jako ,,niebieski proszek" albo spala sie u ujscia skraplacza na tlenek cynkowy, przez co zostaje stracona.Ustalono jednak, ze skraplanie pary cynkowej moze zostac znacznie ulepszone przez to, iz przeprowadza sie pare ponad cienka warstwe stopionego cynku, któraposiada odpowiednia rozszerzalnosc i u- trzymywana jest w starannie regulowanej temperaturze. Ta potrzebna *warstwa sto¬ pionego cynku zostaje przedewszystkiem utworzona i utrzymywana na pokrywie i pio¬ nowych scianach komór skraplajacych, a wchodzaca para cynkowa tak prowadzona, ze przechodzi kilkakrotnie wzdluz tej war¬ stwy i wchodzi z nia w stycznosc. Zadana cyrkulacja pary cynkowej zostaje stosow¬ nie przez to uzyskana, ze strumien pary cynkowej, wchodzacej do komór skrapla¬ cza, zostaje skierowany równomiernie ku warstwie stopionego cynku na pokrywie i na poziomych scianach komór skraplaja¬ cych- W wykonaniu najbardziej stosownem, komora skraplacza jest tak urzadzona, ze para cynkowa, plynaca przez dno komory do góry, napotyka na odpowiednia pokry¬ we, dzieki czemu sfcierowywa sie rów¬ nomiernie nazewnatrz i nadól, ponad znaj¬ dujace sie tam warstwy stopionego cynku.Przez to para cynkowa zostaje zmuszona przechodzic kilkakrotnie wzdluz warstwy stopionego cynku i stykac sie z nia, przy- czem para skrapla sie na tej warstwie przy jej odpowiedniej wielkosci i stosow¬ nej temperaturze. Kazdorazowo skroplony cynk sluzy do podtrzymywania tej war¬ stwy na pokrywie i przedewszystkiem pio¬ nowych scianach komory, przyczem nad¬ miar plynnego cynku scieka i plynie wzdluz tych scian na dno komory, do znaj¬ dujacej sie tam kadzi, w której zbiera sie.Ustalono takze, ze oprócz odpowiedniej wielkosci powierzchni skraplajacej wyma¬ gana jest równiez, dla wysokiej skutecz¬ nosci skraplania pary cynkowej, staranna regulacja temperatury pokrywy i scian ko¬ mory skraplacza. Przy odpowiedniej regu¬ lacji temperatury pokrywy i pionowej sciany a raczej powierzchni skraplacza, zostaje praktycznie skroplona wszystka para cynkowa na plynny, metaliczny cynk, przyczem mniej niz 10%, czesto tylko 1 do 2% calkowitego, wchodzacego do komory skraplajacej cynku, skrapla sie do „nie¬ bieskiego proszku", albo do niestopionych ze soba kropelek cynkowych, podczas gdy reszta cynku zostaje uzyskana w plynnym stanie.Zalaczone rysunki przedstawiaja przy¬ klady wykonania wynalazku, uznane obec¬ nie jako najlepsze. W rysunkach tych od¬ powiedni wynalazkowi skraplacz przedsta¬ wiony jest w jego uzyciu na pionowym piecu wygazniczym, jasnem jest jednak, ze skraplacz ten moze byc równiez uzyty do innych rodzajów pieców destylacyjnych do cynku i wszedzie tam, gdzie nalezy skraplac cynk lub inne metaliczne pary, bez wzgledu na to, w jaki sposób zostaly one uzyskane.Fig. 1 wskazuje przekrój przez piono¬ wy piec wygazniczy do redukcji tlenko¬ wych rud cynku wraz z odpowiednim we¬ dlug wynalazku skraplaczem, sluzacym do skraplania pary cynkowej; fig. 2 jest rzu¬ tem bocznym; fig. 3 — przekrojem wedlug linji/77 — III na fig. 2, a fig. 4, 5, 6, 7, 8, 9 sa przekrojami przykladowego wykona¬ nia skraplacza wedlug wynalazku.Piec przedstawiony na fig. 1, 2 i 3 po¬ siada pionowa retorte 10 z glinki ognio¬ trwalej, albo z innych odpowiednich ma- terjalów. Retorta 10 jest otoczona, na wiekszej czesci jej dlugosci, przez komo¬ re ogrzewajaca 11, lezaca we wnetrzu pieca. Piec ten sklada sie z zewnetrznego plaszcza stalowego 12, z posredniej war¬ stwy izolacyjnej 13 oraz ogniotrwalego wylozenia z cegiel 14, posiadajacego po¬ wloke z plyt grafitowych 15. W scianach pieca znajduja sie otwory 16, sluzace do wprowadzania pirometrów do komory o- grzewajacej 11, celem stwierdzenia wyso¬ kosci temperatury oraz moznosci jej regu¬ lowania.Piec stoi na odpowiednim fundamencie 17, a dno retorty 10 wchodzi w zamknieta komore 18, posiadajaca drzwiczki 19. — 2 —Rozgrzanie retorty 10 moze byc doko- ane w najrozmaitszy sposób, np. moga byc ioprowa ;e ogrzewajaca 11 naokolo retorty 10: W urzadzeniu przedstawionem na fig. 1, 2 i 3 retorta jest rozgrzewana zapómoca elek¬ trycznosci, a mianowicie urzadzenie to sklada sie z ctyruch biegunów grafitowych 20, które przechodza przez pokrywe pieca nadól i spoczywaja na blokach grafito¬ wych 21, znajdujacych sie nieco nizej srodka komory 11. Dolne czesci tych biegu¬ nów, dzialajacych jako opory, sa puste i posiadaja wreb srubowy tak, ze prad e- lektryczny musi przebic stawiajaca opór droge srubowa. Kazdy /biegun 20 polaczo¬ ny jest z odpowiednim biegunem zródla pradu, a obieg pradu miedzy dolnemi kon¬ cami obu biegunów zostaje uzupelniony przez bloki grafitowe 21 i wylozenie grafi¬ towe 15. Dla rozgrzania moze byc uzyty zarówno prad zmienny, jak tez i staly. Dno komory posiada dwa prety oporowe 22 z grafitu, które posiadaja ksztalt biegunów 20. Prety 22 przechodza pionowo przez piec i spoczywaja na blokach grafitowych 23, które sluza do równoleglego polacze¬ nia lezacych miedzy nimi czesci srubo¬ wych obu pretów 22. To dolne urzadzenie ogrzania moze byc czesto nie stosowane, gdyz sluzy ono tylko, jako dodatkowe, po¬ mocnicze zródlo ciepla, wtedy gdy to jest konieczne lub pozadane.Skraplacz wedlug wynalazku spoczy¬ wa na Szczycie pieca i posiada wspólna os z retorta 10. Wedlug fig. 1 i 2 rysunku, skraplacz sklada sie z pionowej, cylidrycz- nej sciany 25, która zamknieta jest na gó¬ rze kolista, plaska pokrywa 26, a na dole czesciowo przez plyte pierscieniowa 27.Cylinder 25 i plyty 26 i 27 wykonane sa z materjalu ogniotrwalego, np. glinki ogniotrwalej, karborundu, mieszanin tych¬ ze lub t. p. materjalów. Te trzy czesci mo¬ ga fbyc wykonane z jednej sztuki lub tez oddzielnie, a nastepnie zlozone i ze soba zlaczone, tworzac nowy, o ksztalcie kape¬ lusza, skraplacz wedlug wynalazku.W plycie dolnej 27 umieszczona jest dysza 28, a otwór w srodku tej plyty 27, jak tez wewnetrzna srednica dyszy 28, sa mniejsze niz srednica retorty 10. Dysza 28 wchodzi do komory skraplacza, dochodzac prawie do jej srodka* , Pokrywa 26 posiada srodkowy otwór 30, który jest luzno przykryty plyta 31.Zewnetrzna strona skraplacza (cylinder 25 i nakrywa 26) pokryta jest warstwa izo¬ lujaca od ciepla 29. Okazalo sie, ze pyl weglowy jest doskonala izolacja do skra¬ placza. Pirzez luzno narzucany izolujacy materjal (wegiel) naokolo plyty 31 i przez otwór 30 komory skraplacza wyplywa gaz tlenku weglowego i spala sie w powietrzu.Przestrzen pierscieniowa miedzy dy¬ sza 28 i cylindrycznemi sciankami 25 skra¬ placza tworzy naczynie posiadajace ksztalt kadzi do zbierania stopionego cynku, który zostaje od czasu do czasu odprowadzany z tej kadzi przez otwór spustowy 32. Przy redukcji tlenkowej rudy cynku powsta¬ jaca w retorcie 10 mieszanina pary cynkowej i tlenku weglowego przechodzi ze szczytu retorty do dyszy 28, przez któ¬ ra plynie do komory skraplajacej zwróco¬ ny wgóre prad pary cynkowej, który ude¬ rza o pokrywe 26, rozszerza sie wachla- rzowo i zbacza równomiernie nadól, wzdluz wewnetrznej sciany 25, jak to pokazuja strzalki na fig. 1.Wewnetrzne strony scianki 25 i pokry¬ wy 26 pokryte sa cienka warstwa stopio¬ nego cynku (oznaczone na rysunku przez linje a). Pary cynkowe wchodzace do skraplacza zostaja przeprowadzane wzdluz tej stale odnawianej, swiezej warstwy sto¬ pionego cynku i skraplaja sie na niej. Cien¬ ka ta warstwa stopionego cynku tworzy rdzen, na którym odbywa sie szybko skra¬ planie pary cynkowej. Spaliny, w glównej czesci tlenek wegla, uchodza przez otwór 30, przechodza pod luzno nalozona plyta — 3 -31 i przez znajdujacy sie na niej luzno narzucony materjal izolacyjny, Zapomoca odpowiedniego regulowania temperatury powierzchni skraplajacych 25, 26, skra¬ pla sie praktycznie wszystka para cynkowa na plynny, metaliczny cynk.Cynk (skroplony na sciance 25 plynie wzdluz tejze do znajdujacego sie na dnie skraplacza naczynia, zbiera sie tam i zo¬ staje od czasu do czasu odprowadzany przez otwór spustowy 32.Warstwa stopionego cynku na scian¬ kach skraplajacych nie jest przewaznie ciagla» lecz sklada sie z drobnych krope¬ lek albo kulek stopionego cynku, które mniej wiecej pokrywaja wewnetrzna po¬ wierzchnie scianek. Pod warstwa stopio¬ nego cynku nalezy rozumiec cienki poklad stopionego eynjku, który {nie jest ciagly, lecz w swej rozciaglosci jejst tak wielki, ze mniej wiecej pokrywa wewnetrzne skra¬ plajace powierzchnie cylindra 25 i jego pokrywy 26.Temperatura scian komory skraplaja¬ cej 25 i 26 musi byc starannie regulowa¬ na; o ile ta temperatura jest za wysoka, gazy uchodzace przez otwór 30 porywaja ze soba za duzo pary cynkowej, jezeli zas za niska — tworzy sie nadmierna ilosc tak zwanego „niebieskiego proszku". Ustalono, ze temperatura 500° do 800°C jest najbar¬ dziej odpowiednia, wykazujaca najlepsza wydajnosc /skraplania pary cynkowej na metaliczny cynk.Korzystne jest takie regulowanie i do¬ zorowanie temperatury skraplajacych scia¬ ny skraplacza przez odpowiednie regulo¬ wanie ilosci zewnetrznej izolacji tych scian.Odbywa sie to przez perjodyczne wprowa¬ dzanie do komory skraplacza (przede- wszystkiem przez otwór szczytowy 30 tejze) pyrometru (ogniwo termoelektrycz¬ ne), dzieki wskazówkom którego zmniej¬ sza sie lub zwieksza ilosc materjalu izo¬ lacyjnego na zewnetrznych sciankach skra¬ placza. Ta zewnetrzna izolacja ciepla moze skladac sie z warstwy pylu Weglowe¬ go albo z innego materjalu izolujacego od ciepla, który jest luzno narzucony naoko¬ lo zewnetrznych scianek skraplacza. Ze¬ wnetrzna izolacja moze byc wtedy zmie¬ niana przez zmiane grubosci jej warstwy.Wymiary skraplacza sa zmieniane od¬ powiednio do ilosci pary cynkowej, która ma byc skroplona. Przy retorcie o srednicy 20 cm i dlugosci 3 m, która zasila sie w przyblizeniu równemi ilosciami 45 do 50% cynku, rudy krzemiano-cynkowej i pylu weglowego, zostaly osiagniete znakomite wyniki ze skraplaczem, który zostal wyko¬ nany z mieszaniny karborundu i glinki ogniotrwalej, w przyblizeniu o 30 cm srednicy, 27 cm wysokosci i o 25 om gru¬ bosci scianek. Dysza 27 miala w przybli¬ zeniu 7,5 cm w swietle i wchodzila prawie na 10 cm do komory skraplajacej. Ze¬ wnetrzna powierzchnia skraplacza pokry ta byla mialem weglowym o grubosci oko¬ lo 5 cm, sluzacym jako materjal izolacyjny.Skraplacz wedlug fig. 4 jest wykonany w podobny sposób i o podobnych wymia¬ rach, jak uwidoczniony na fig. 1. Dysza 28* tego skraplacza posiada jednak nieco wieksza srednice, niz dysza 28 ima ksztalt stozkowaty. Wieksza srednica dyszy 28' umozliwia zaladowywanie retorty przez skraplacz, wprowadzajac ladunek do re¬ torty przez otwór 30 i dysze 28. Dysza o zbyt wielkiej srednicy nie jest jednak od¬ powiednia, gdyz zwykle pewna ilosc skro¬ plonego cynku scieka z pokrywy 26 i, w razie znacznej srednicy dyszy 28\ spada znów do retorty.Skraplacz wedlug fig. 5 jest stosunko¬ wo wyzszy i wezszy niz skraplacz wedlug fig. 1 i 4. Skraplacz nie powinien byc zbyt wysoki, gdyz szczyt komory skraplajacej bedzie wtedy chlodniejszy, dzieki czemu utworzy sie nadmierna ilosc ,,niebieskiego proszku".Chociaz korzystniejsze jest umieszcze¬ nie dyszy wejsciowej na jednej osi z ko- — 4 —mora skraplajaca, nie jest to jednak ko¬ nieczne. Dysza 28", pokazana na fig. 6, znajduje sie na jednej stronie komory skraplajacej.Skraplacz wedlug fig. 7 posiada po¬ dwójny plaszcz. Gazy z komory skrapla¬ jacej przechodza przez przestrzen miedzy scianami plaszcza i tworza przez to ciepl¬ na izolacje komory skraplajacej. Wlasci¬ wy skraplacz 25, 26 otoczony jest w pewnem oddaleniu powloka 33 z ognio¬ trwalej glinki lub podobnego materjalu.Gazy uchodza z komory skraplanej przez otwory 35 w cylindrze 25, plyna przez przestrzen miedzy powloka 33 a skrapla¬ czem 25, 26 i uchodza przez otwory 34 zewnetrznej powloki w powietrze.W skraplaczu wedlug fig. 8 pionowe scianki skraplacza 25* umieszczone sa po¬ chylo tak, z skraplacz ten posiada ksztalt stozkowaty. Poza tern skraplacz ten odpo¬ wiada w zasadzie wyzej opisanym.Na fig. 9 przedstawiony jest wielokrot¬ ny skraplacz, który moze byc uzyty przy piecu retortowym o stosunkowo wielkiej srednicy. Skraplacz ten sklada sie z trzech lub wiecej jednostek i posiada ogólne zna¬ miona skraplaczy uwidocznionych na fig. 1 i 7.Opisane skraplacze posiadaja przekrój •kolisty, jasnem jest jednak, ze moga tez miec ksztalt w przekroju kwadratowy, czworograniasty, owalny lub kazdy dowol¬ ny; przekrój skraplacza kolisty stosuje sie zwykle, jako najpraktyczniej szy.Znamionami skraplacza wedlug wyna¬ lazku sa w zasadzie stojace, najkorzyst¬ niej pionowe, scianki skraplajace i w przy¬ blizeniu poziome pokrycie. Skraplajaca powierzchnia pionowej scianki skraplacza oraz okrycie tegoz sa starannie dostosowane do ilosci pary cynkowej, która ma byc skroplona w jednostce czasu, przyczem temperatura skraplania jest dokladnie re¬ gulowana. Prad pary cynku zostaje wpro¬ wadzony do komory skraplajacej przez najkorzystniej zwezony otwór w dnie skra¬ placza, uderza przy podnoszeniu sie w gó¬ re o pokrywe i zastaje rozdzielony, przy równoczesnem zboczeniu, w kierunku plaszczyzn skraplajacych. Para cynkowa cyrkuluje kilkakrotnie i tak dlugo na skra¬ plajacej, cienka warstwa cynku stopione¬ go pokrytej plaszczyznie, az zostaje cal¬ kowicie skroplona. Scianki skraplacza mo¬ ga tez byc zaopatrzone w otwory dla uj¬ scia spalin.Para cynkowa wchodzi do komory skraplajacej prawie pod katejn prostym, do powierzchni stopionego cynku, znajduja¬ cego sie w zbiorniku plynnego cynku. Ko- rzystnem jest, gdy zbiornik ten otacza przewód, przez który para cynkowa prze¬ plywa przy przejsciu do komory skrapla¬ jacej. Temperatura stopionego cynku w zbiorniku zostaje tak regulowana, aby cynk znajdowal sie stale w stanie wrzenia.Uzyskuje sie to przez odpowiednie regulo¬ wanie ilosci materjalu izolujacego w tej czesci skraplacza. Pionowa sciana skra¬ placza jejgt wtedy w tern samem oddaleniu j. wchodzacego pradu pary cynkowej, w kierunku prostopadlym do jego doplywu.Przy pionowym piecu wygazniczym, przedstawionym na rysunku, prad pary cynkowej przechodzi (pionowo) z retorty do komory skraplajacej do góry tak, ze droga pary stanowi ciagle linje prosta. Za¬ pewnia to ruch pary czesto dzieki oddzia¬ lywaniu czesciowej prózni oraz naturalne¬ go ciagu.W przypuszczeniu, ze w zasadzie czy¬ sta mieszanina tlenku weglowego i pary cynkowej wychodzi z retorty 10 najwaz- niejszemi czynnikami przy skraplaniu sa temperatura i cisnienie w komorze skra¬ plaj acej. Czynniki te zaleza od wielkosci i wymiarów skraplacza. Jezeli tempera¬ tura powierzchni skraplajacych jest zbyt wysoka, para cynkowa uchodzi i jest stra¬ cona, ijezeli zas temperatura jest zbyt niska, wtedy otrzymuje sie cynk raczef w posta- — 5 —ci „niebieskiego proszku", niz Jako metal plynny. Zbyt wysokie cisnienie w komorze skraplajacej wstrzymuje szybkosc reakcji i zmniejsza wydajnosc skraplania. Zbyt zas niskie cisnienie w komorze skraplaja¬ cej powoduje wytwarzanie sie raczej tak zwanego „niebieskiego proszku", niz me¬ talu plynnego.Przy ruchu mufli lub retorty do desty¬ lacji cyriku z warstwowem lub czasowem zasilaniem, skraplanie pary cynkowej jest trudniejsze niz przy zasilaniu stalem.Przy tern ostatniem, stosunek pary cynko¬ wej i tlenku weglowego, jak tez ilosc pary cynkowej, moga byc utrzymywane w przy¬ blizeniu stale i jednakowe, a dla tych rów¬ nomiernych warunków moze byc zasto¬ sowany sskraplacz odpowiedniej wielkosci i wykonania* Przy niestalym ruchu, np, przy osmiogodzinnej pracy, najwieksza czesc cynku zostaje zwolniona w pierwszych czterech godzinach; w tym tez okresie za¬ wartosc procentowa cynku w mieszaninie gazu, wychodzacego z mufli lub retorty, jest mniejsza niz w dalszych czterech go¬ dzinach. W pierwszych wiec czterech go¬ dzinach pracy, skraplacz powinienby po¬ siadac ,stosunkowo wielka powierzchnie promieniowania i stosunkowo wielka ob¬ jetosc, azeby utrzymywac temperature i cisnienie wewnatrz 'granic, odpowiednich do dobrego skraplania. W czasie ostatnich czterech godzin, stosunek procentowy cyn¬ ku w mieszaninie gazu zwieksza sie, a ilosc tegoz zmniejsza sie tak, ze konieczne jest lepsze izolowanie skraplacza z ze¬ wnatrz, azeby utrzymywac temperature ko¬ nieczna do skraplania. Niemozliwe jest wtedy zmienianie objetosci komory skra¬ plajacej i wobec tego, podczas tej ostat¬ niej fazy przetwarzania, istniejace cisnie¬ nie jest zbyt niskie do dobrego skraplania, wobec czego nieco cynku musi sie otrzy¬ mac jako „niebieski proszek".Dla wykonania skraplacza o ruchu warstwowym lub czasowym, jest bardziej wskazane wybranie wartosci sredniej mie¬ dzy niemi, a wiec stosowanie skraplacza o takiej wielkosci, by odpowiadal jednocze¬ snie 'jednemu lub drugiemu ruchowi. PL PL

Claims (10)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób skraplania pary cynkowej, znamienny tern, ze para ta zostaje wpro¬ wadzona do góry przez zwezony otwór do komory skraplajacej, na sciankach której utrzymuje sie cienka warstwa stopionego cynku, ponad która przechodzi para cyn¬ kowa i na której sie skrapla, przyczem skroplony cynk zbiera sie na dnie komory skraplajacej, a gazy uchodza u szczytu tejze komory.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze na dnie komory skraplajacej utrzymuje sie stale pewna ilosc stopionego cynku. . .

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze temperatura w komorze skra¬ plajacej jest tak regulowana, aby na po¬ wierzchniach skraplaj acych pozostawala stale cienka warstwa stopionego cynku.

4. Sposób wedlug zastrz. 1 i 3, zna¬ mienny tern, ze para cynkowa wchodzi do komory skraplajacej przez pewna ilosc zwezonych dróg przejsciowych.

5. Sposób wedlug zastrz. 1 i 4, zna¬ mienny tern, ze para cynkowa z retort przechodzi do góry, przez pewna ilosc zwezonych dróg przejsciowych, do od¬ dzielnych komór skraplajacych.

6. Skraplacz wedlug zastrz. 1 — 5, znamienny tern, ze sklada sie z komory skraplajacej, do której pary cynku wcho¬ dza z retorty przez zwezona dysze, wy¬ stajaca z dna tejze komory.

7. Skraplacz wedlug zastrz. 6, zna¬ mienny tern, ze posiada stojace, przewaz¬ nie pionowe, boczne scianki.

8. Skraplacz wedlug zastrz. 6, zna- mknny tern, ze w jego sciankach, najle- — 6 —piej zas w scianie szczytowej, znajduje sie otwór do ujscia gazu.

9. Skraplacz wedlug zastrz. 6, zna¬ mienny tern, ze pary cynku wprowadzane sa do niego przez pewna ilosc dysz, wy¬ stajacych z dna komory skraplajacej.

10. Skraplacz wedlug zastrz. 6, zna¬ mienny tern, ze sklada sie z pewnej ilosci komór skraplajacych, z których kazda po¬ siada jedna dysze do wprowadzania do niej pary cynkowej. The New Jersey Z i n c Company. Zastepca: Inz. H, Sokal, rzecznk patentowy.f)o opisu patentowego Nr 752 K Ark. i.Do Ark, 2U te„ %r4 %r4 ,%r Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL PL