Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest regulowany uchwyt na elektrode plaska do osadzenia na naczyniu elektrochemicznym, umozliwiajacy precyzyjna kontrole stopnia zanurzenia elektrody w roz- tworze roboczym. Istnieje potrzeba wykorzystania uchwytów do elektrod, zwlaszcza gdy elektrody maja niewielkie rozmiary lub sa wykonane z materialów nieelastycznych, wrazliwych na pekanie. Rola uchwytu jest zarówno stabilizacja elektrody w wybranej przestrzeni ukladu elektrochemicznego, jak równiez wypro- wadzenie kontaktu elektrycznego poza naczynie elektrochemiczne. W stanie techniki znane sa uchwyty w postaci metalowych pretów zakonczonych koncówka, do której mocuje sie elektrode. Zwykle, pret uchwytu stabilizuje sie w przelotowym otworze korka lub membrany typu septum, które zamykaja szyjki naczyn elektrochemicznych lub otwory w nakretkach lub nasadkach na naczynia elektrochemiczne. Koncówka uchwytu moze miec postac tzw. krokodylka, czyli szczypiec, za pomoca których mozliwe jest zlapanie elektrody bez koniecznosci wykorzystania kleju lub tasm. Alternatywnie, stosuje sie uchwyty z koncówkami w postaci blaszek, do których przykleja sie elektrody za pomoca przewodzacego kleju, tasm przewodzacych lub tasm elastycznych, dociskajacych elektrode do koncówki uchwytu. Blaszki koncówek moga byc plaskie do elektrod planarnych lub zao- kraglone do elektrod walcowatych. Niestety, znane uchwyty na elektrody, osadzane w korkach lub przebijajace septa zamykajace naczynia elektrochemiczne, nie zapewniaja odpowiedniej stabilizacji elektrod, pozwalajacej w sposób precyzyjny i powtarzalny umieszczac elektrody w odpowiedniej przestrzeni naczynia elektrochemicz- nego, a zwlaszcza na odpowiedniej glebokosci wzgledem poziomu roztworu roboczego. Brak uchwytu na elektrody, zapewniajacego proste w realizacji, precyzyjne i odtwarzalne umieszczenie elektrody w roztworze roboczym, w sposób istotny utrudnia prowadzenie eksperymentów elektrochemicznych wymagajacych licznych powtórzen, aby zapewnic jak najwieksza odtwarzalnosc warunków eksperymentu. Istnieje zatem potrzeba opracowania uchwytu na elektrode, pozwalajacego w sposób precyzyjny i powtarzalny umieszczac elektrode w naczyniu elektrochemicznym, a zwlaszcza na odpowiedniej gle- bokosci roztworu roboczego. Istota wzoru uzytkowego Istota wzoru jest uchwyt na elektrode plaska w ukladach elektrochemicznych w postaci metalo- wego preta wyposazonego w koncówke do zamocowania elektrody, charakteryzuje sie tym, ze uchwyt 1 ma gwintowany pret 2 o srednicy M1–M5, korzystnie M2–M3 mm, o skoku 0,25–0,8 mm, korzystnie 0,4–0,5 mm, przechodzacy przez kompatybilny z nim gwintowany pionowy otwór przelotowy korka 3 o srednicy M1–M5, korzystnie M2–M3 mm, o skoku 0,25–0,8 mm, korzystnie 0,4–0,5 mm, przy czym na dolnym koncu preta 2 przymocowana jest metalowa koncówka 4 do mocowania elektrody 5. Korzyst- nie, pret 2 pelniacy funkcje stabilizujaca i kontaktowa jest wykonany z inertnego chemicznie materialu przewodzacego, korzystnie ze stali kwasoodpornej, tytanu, mosiadzu, miedzi lub zlota. Alternatywnie, pret 2 pelniacy funkcje stabilizujaca jest wykonany z inertnego chemicznie tworzywa, korzystnie z po- liamidu (PA), polioksymetylenu (POM), polieteroeteroketonu (PEEK) lub poliweglanu (PC). Korzystnie, koncówka 4 ma postac tzw. krokodylka lapiacego elektrode. Alternatywnie, koncówka 4 ma postac blaszki, plaskiej lub zakrzywionej. Zgodnie ze wzorem uzytkowym, korek 3 jest wykonany z tworzywa inertnego chemicznie, odpornego na dzialanie rozpuszczalników i skladników zawartych w roztworze roboczym, korzystnie materialem jest poli(tetrafluoroetylen) (PTFE), fluorowany etylen/propylen (FEP), polieteroimid (PEI) lub polieteroeteroketon (PEEK). Uchwyt na elektrode 1 zapewnia precyzyjne i powtarzalne umieszczanie elektrody 5 na odpo- wiednej glebokosci roztworu roboczego w naczyniu. Dzieki zastosowaniu gwintowanego preta 2 wspól- pracujacego z gwintowanym otworem korka 3 mozliwa jest kontrola glebokosci zanurzenia elektrody 5 z dokladnoscia porównywalna ze skokiem gwintu, czyli 0,25–0,8 mm. Uchwyt na elektrode z regulowanym zanurzeniem wedlug wzoru uzytkowego zostal przedsta- wiony na zalaczonym rysunku, na którym: Fig. 1 przedstawia wizualizacje przestrzenna uchwytu 1 z osadzona w nim elektroda 5, gdzie uchwyt 1 sklada sie z gwintowanego preta 2, korka 3 z gwintowanym pionowym otworem przelotowym i koncówki 4 w postaci krokodylka do mocowania elektrody 5;3 Fig. 2 przedstawia wizualizacje przestrzenna uchwytu 1 z osadzona w nim elektroda 5 umieszczonego w okraglym otworze w przykrywce naczynia elektrochemicznego wypelnionego roztworem ro- boczym, gdzie uchwyt 1 sklada sie z gwintowanego preta 2, korka 3 z gwintowanym pionowym otworem przelotowym i koncówki 4 w postaci krokodylka do mocowania elektrody 5; Szczególowych opis wzoru uzytkowego Uchwyt 1 na elektrode plaska wedlug wzoru uzytkowego sluzy do osadzania elektrody w naczyniu elektrochemicznym i zapewnia mozliwosc precyzyjnej kontroli glebokosci zanurzenia elektrody w roztwo- rze roboczym oraz powtarzalnosc jednakowego zanurzenia tej elektrody w kolejnych eksperymentach. Powtarzalnosc warunków eksperymentu, w tym glebokosc zanurzenia elektrody w roztworze roboczym, zapewniana przez obecny wzór uzytkowy, jest niezwykle istotna dla metodyki prowadzonych badan. Uchwyt 1 wedlug wzoru uzytkowego sklada sie z gwintowanego preta 2 korka 3 z gwintowanym pionowym otworem przelotowym i koncówki 4 do mocowania elektrody 5. Zgodnie ze wzorem uzytko- wym, stopien zanurzenia elektrody w warunkach prowadzenia eksperymentu, przy zachowaniu jedna- kowej objetosci roztworu roboczego oraz elektrod o jednakowych parametrach geometrycznych zalezy tylko i wylacznie od sposobu osadzenia preta 2 w korku 3. Dzieki zastosowaniu gwintowanego polaczenia preta 2 z korkiem 3, sposób osadzenia preta 2 w korku 3 jest mozliwy do precyzyjnej regu- lacji poprzez wzajemny obrót tych elementów, rozdzielczosc kontroli polozenia preta 2 w korku 3 jest porównywalna ze skokiem zastosowanego gwintu, czyli 0,25–0,8 mm. Ponadto, gwintowane polaczenie preta 2 z korkiem 3 zapewnia wzajemna stabilnosc polozenia tych elementów, wymagajaca swiado- mego wykonania obrotu jednego z nich dla zmiany tego polozenia, co wyklucza przypadkowa zmiane podczas uzytkowania uchwytu. Dzieki temu, polozenie elektrody w naczyniu elektrochemicznym jest stabilne i powtarzalne. Zgodnie ze wzorem uzytkowym, gwintowany pret 2 ma srednice M1–M5, korzystnie M2–M3 mm, i skok 0,25–0,8 mm, korzystnie 0,4–0,5 mm. Z kolei korek 3 ma gwintowany pionowy otwór przelotowy korka 3 o gwincie wewnetrznym kompatybilnym z gwintem preta 2. Ksztalt i rozmiar korka 3 jest do- stosowany do standardów naczyn elektrochemicznych. Zgodnie ze wzorem uzytkowym, mozliwe jest wykonanie uchwytów z korkami pasujacymi do róznych rozmiarów szlifów naczyn laboratoryjnych lub pasujacymi do dowolnego okreslonego otworu w przykrywkach naczyn elektrochemicznych. Korek 4 pelni role stabilizacyjna, izolujaca i uszczelniajaca. Zgodnie ze wzorem uzytkowym, ko- rek 4 jest wykonany z tworzywa inertnego chemicznie, korzystnie materialem konstrukcyjnym jest poli(tetrafluoroetylen) (PTFE), fluorowany etylen/propylen (FEP), polieteroimid (PEI) lub polieteroetero- keton (PEEK). Pret 2 pelni funkcje stabilizujaca i ewentualnie funkcje wyprowadzenia kontaktu elektrycznego. Zgodnie z wynalazkiem, pret 1 pelniacy funkcje stabilizacyjna i kontaktowa jest wykonany z inertnego chemicznie materialu przewodzacego, korzystnie ze stali kwasoodpornej, tytanu, miedzi lub zlota. Alternatywnie, pret 2 pelniacy jedynie funkcje stabilizujaca jest wykonany z inertnego chemicznie two- rzywa, korzystnie z poliamidu (PA), polioksymetylenu (POM), polieteroeteroketonu (PEEK) lub poliwe- glanu (PC). Zgodnie ze wzorem uzytkowym, na dolnym koncu preta 2 zamocowana jest metalowa kon- cówka 4 do mocowania elektrody 5. Koncówka 4 moze miec postac tzw. krokodylka lapiacego elektrode lub blaszki, do której przymocowuje sie elektrode 5. Przy zastosowaniu koncówek 4, w postaci kroko- dylka nie ma koniecznosci stosowania dodatkowych klejów lub tasm, podczas gdy przy zastosowaniu koncówki 4 w postaci blaszki, zastosowanie kleju lub tasmy jest niezbedne. Mozliwe jest zastosowanie blaszek plaskich lub zakrzywionych w zaleznosci od ksztaltu elektrody 5. Koncówka 4 w postaci kroko- dylka jest polaczona z pretem 2 w sposób standardowy, przykladowo z wykorzystaniem elementu zaci- skowego. Podobnie, koncówka 2 w postaci blaszki jest polaczona z pretem w sposób standardowy, przykladowo poprzez spaw. Uchwyt na elektrode wedlug wzoru uzytkowego zostal opisany ponizej w przykladach wykonania. Przyklad 1. Wykonano uchwyt 1 na elektrode 5 zgodnie niniejszym wzorem uzytkowym. Uchwyt 1 wykonano standardowymi technikami obróbki stratnej. Gwintowany pret 2 o srednicy 2 mm o gwincie zewnetrznym M2 o skoku 0,4 mm wykonano ze stali kwasoodpornej. Na dolnym koncu preta 2, za pomoca spawu, przymocowana byla metalowa koncówka 4 w postaci plaskiej blaszki o sze- rokosci 10 mm, wysokosci 5 mm i grubosci 0,5 mm. Pret 2 osadzono w gwintowanym pionowym otworze przelotowym korka 3, o gwincie wewnetrznym M2 i skoku 0,4 mm. Korek 3 wykonano z PTFE. Korek mial wymiary odpowiadajace szlifowi 19. Tak wykonany uchwyt wykorzystano do osadzenia elektrody z tlenku indowo-cynowego (ITO) o wymiarach: 20 x 10 x 1 mm. Elektrode zamocowano na blaszce 4 za pomoca tasmy z PTFE. Elektrode 5, zamocowana na uchwycie 1 umieszczono w roztworze THF, osadzaiac korek 3 w szyjce 19 kolby okraglodennej o objetosci 50 ml wypelnionej 20 ml roztworu tetra- hydrofuranu THF. Stopien zanurzenia elektrody nastawiono, krecac pretem 1 odpowiednia ilosc razy w korku 3. Uchwyt 1 pozwolil na powtarzalne umieszczanie tej samej elektrody na te sama glebokosc w kolbie zawierajacej 20 ml roztworu THF. Precyzja nastawu glebokosci zanurzenia elektrody to 0,4 mm na kazdy pelen obrót preta 2 w korku 3. Przyklad 2. Wykonano uchwyt 1 na elektrode 5 zgodnie z ze wzorem uzytkowym przedstawio- nym na Fig. 1. Uchwyt 1 wykonano standardowymi technikami obróbki stratnej. Gwintowany pret 2 o srednicy 3 mm o gwincie zewnetrznym M3 o skoku 0,5 mm wykonano z polieteroeteroketonu (PEEK). Na dolnym koncu preta 2 , za pomoca elementu zaciskowego, przymocowana byla metalowa kon- cówka 4 w postaci krokodylka o dlugosci 20 mm. Pret 2 osadzono w gwintowanym pionowym otworze przelotowym korka 3, o gwincie wewnetrznym M3 i skoku 0,5 mm. Korek 3 wykonano z PEEK. Korek mial wymiary odpowiadajace szlifowi 14. Tak wykonany uchwyt wykorzystano do osadzenia elektrody miedzianej o wymiarach: 10 x 5 x 0,5 mm. Elektrode 5, zamocowana na uchwycie 1, umieszczono w roztworze dimetylosulfotlenku DMSO, osadzajac korek 3 w otworze 19 przykrywki naczynia laborato- ryjnego o objetosci 50 ml wypelnionej 20 ml roztworu DMSO, jak przedstawiono na Fig. 2. Stopien zanurzenia elektrody nastawiono, krecac pretem 1 odpowiednia ilosc razy w korku 3. Uchwyt 1 pozwolil na powtarzalne umieszczanie tej samej elektrody na te sama glebokosc w naczyniu zawierajacym 20 ml roztworu DMSO. Precyzja nastawu glebokosci zanurzenia elektrody to 0,5 mm na kazdy pelen obrót preta 2 w korku 3. Przyklad 3. Wykonano serie trzech uchwytów 1 na elektrody 5 standardowymi technikami ob- róbki stratnej jak w przykladzie 1, z ta róznica, ze do wytworzenia korka 3 wykorzystano FEP, PEI i PEEK. Przyklad 4. Wykonano serie trzech uchwytów 1 na elektrody 5 standardowymi technikami obróbki stratnej jak w przykladzie 2, z ta róznica, ze do wytworzenia korka 3 wykorzystano PTFE, FEP i PEI. PL PL