PL70051B2 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Zgloszenie ogloszono: 10.04.1973 Opis patentowy opublikowano: 15.03.1974 KL 39b5, 22/04 MKP C08g 22/04 Twórcy wynalazku: Wieslaw Olczyk, Ignacy Demianczuk, Wieslaw Kalinowski, Mieczyslaw Kowalski Uprawniony z patentu tymczasowego: Instytut Przemyslu Organicznego (Polska) Sposób wytwarzania roztworów elastomerów poliuretanowych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania roztworów elastomerów uretanowych, charakteryzujacych sie duzymi wlasnosciami elastycznymi, nadajacych sie szczególnie do pokrywania elastycznych materialów powlokami nieusztywniajacymi.Obecnie najbardziej elastyczne powloki poliuretanowe na tkaniny otrzymuje sie przez wprowadzanie do apretur powlekajacych dodatków zywic akrylowych i pochodnych kwasów tluszczowych. Dodatki te poprawiaja znacznie elastycznosc powlok. Stwierdzono jednak, ze apretury te poza cechami dodatnimi maja równiez pewne cechy ujemne. Dodawanie zywic akrylowych wprowadzanych do apretur wymaga dlugiego mieszania. Poza tym gotowa apretura po pewnym okresie czasu rozdziela sie. Czesc jej skladników ma wtedy sklonnosc do przenika¬ nia na druga strone powlekanych tkanin, co powoduje usztywnienie wtórne powleczonych tkanin. Zmniejsza sie przez to efekt elastycznosci nadany przez wprowadzenie zywic akrylowych. Fakt ten powoduje takze sklejanie tkanin w czasie procesu powlekania.Sposób wedlug wynalazku eliminuje wymienione niedogodnosci. Stwierdzono, ze dodanie zywic akrylowych w scisle okreslonym etapie procesu wytwarzania elastomerów pozwala otrzymac produkt nie rozdzielajacy sie nawet po dlugim okresie magazynowania. Stwierdzono poza tym, ze dodawanie zywic akrylowych w czasie procesu pozwala na uzyskanie lepszej elastycznosci powlok, niz przy dodawaniu tych zywic bezposrednio przy przygotowywaniu apretur. Fakt ten pozwala na znaczne zmniejszenie dodatków zywic akrylowych dla uzyskania dostatecznej elastycznosci powlok, unika sie przez to obnizenia wytrzymalosci powlok na tarcie i na dzialanie rozpuszczalników.Sposób wedlug wynalazku polega na wkomponowaniu w elastomer w trakcie procesu technologicznego zwiaz¬ ków poliakrylowych, oraz wbudowaniu w czastke tegoz elastomeru etoksylowanych pochodnych kwasów tlusz¬ czowych, i ewentualnie wmieszaniu zywic silikonowych, przy czym proces prowadzony jest w trzech etapach.WI etapie, który prowadzi sie w dwóch fazach poliestry zakonczone grupami wodorotlenowymi, przereagowuje sie z dwuizocyjanianami. W pierwszej fazie tego etapu reakcje poliestrów z dwuizocyjanianem prowadzi sie z nie¬ domiarem grup izocyjanianowych. Stosunek grup izocyjanianowych do wodorotlenowych wynosi najkorzystniej2 70 051 0,8—0,9:1. W drugiej fazie reakcje prowadzi sie z nadmiarem dwuizocyjanianu przy czym najkorzystniejszym stosunkiem grup izocyjanianowych do wodorotlenowych jest 1,1— 2 : 1. W II etapie procesu dodaje sie odpowied¬ nia ilosc zywicy akrylowej, etoksylowanej pochodnej kwasu tluszczowego i ewentualnie polimetylosiloksanu.W etapie III w celu dalszego przedluzenia czasteczki dodaje sie niskoczasteczkowy glikol. Produkt rozpuszcza sie w octanie etylu lub w innym organicznym rozpuszczalniku do uzyskania zadanego stezenia.Uklad wymienionych komponentów tj. akrylanów, etoksylowanych pochodnych kwasów tluszczowych i ewentualnie polimetylofenylosiloksanu jest ukladem wspóldzialajacym i wzajemnie wzmacniajacym swe dziala¬ nie, wobec elastomeru poliuretanowego, tak, ze w danym przypadku mozna mówic o synergizmie dzialania.Odnosi sie to zarówno do dzialania uelastyczniajacego jak i stabilizujacego, oraz dzialania antyadhezyjnego bardzo korzystnego w przypadku impregnowania tkanin metoda powlekania.Przyklad I. lOOg poliestru kwasu adypin owego i glikolu etylenowego, o ciezarze czasteczkowym okolo 2000 i liczbie wodorotlenowej 60 miesza sie w kolbie ze 150 g benzenu, ogrzewa do temperatury wrzenia benze¬ nu i oddestylowuje 50 g benzenu dla odwodnienia poliestru. Nastepnie dodaje sie 14 g tolilenodwuizocyjanianu, ogrzewa w ciagu 2 godzin w temperaturze okolo 85°C przy ciaglym mieszaniu i wprowadza 5 g zywicy akrylo¬ wej, powstalej z polimeryzacji 85 czesci wagowych akrylanu butylu z 5 czesciami wagowymi kwasu akrylowego i z 10 czescjj|mi wagowymi akrylonitrylu, rozpuszczonej w 10 g acetonu. Dodaje sie nastepnie 0,1 g produktu etoksylowania 1 mola kwasu stearylowego 7 molami tlenku etylenu. Calosc ogrzewa sie wciagu 1,5 godziny w temperaturze 85° C i codaje nastepnie 1,6 g glikolu 1,4-butylenowego, ogrzewajac mieszanine w ciagu nastep¬ nych 2 godzin, po czym produkt reakcji oziebia sie do temperatury 50° C dodaje 120 g octanu etylu, miesza bez dalszego ogrzewania w ciagu 15 minut. Otrzymuje sie 350 g 30% roztworu elastomeru poliuretanowego.Przyklad II. 100 g poliestru kwasu adypinowego i glikolu etylenowego o ciezarze czasteczkowym okolo 2000 i liczbie wodorotlenowej 60 ilOOg poliestru kwasu adypinowego i glikolu dwuetylenowego o ciezarze czasteczkowym okolo 2100 i liczbie wodorotlenowej 40 wprowadza sie kolby o pojemnosci 750 ml. Do kolby tej dodaje sie nastepnie 300 g benzenu. Calosc ogrzewa sie do ternperatury 85°C i pod próznia oddestylowuje 100 g benzenu dla odwodnienia poliestrów. Nastepnie dodaje sie 0,2 g 2-etylokapronianu cynowego, 26 g 4,4-dwuizocyjanianu dwufenylometanu, ogrzewa w ciagu 45 minut w temperaturze 85°C, ciagle mieszajac zawar¬ tosc kolby. Po tym czasie dodaje sie 15 g produktu polimeryzacji 50 czesci wagowych akrylanu butylu, 40 czesci wagowych maslanu butylu i 10 czesci wagowych kwasu maleinowego, równoczesnie dodaje sie 1,5 g etoksylowa- nego kwasu olejowego (- 5 moli telnku etylenu na 1 mol kwasu olejowego) i ogrzewa sie wciagir 15 minut w temperaturze 85°C. Dodaje sie 6g polimeru metylofenylosiloksanu, o lepkosci wynoszacej w temperaturze 50°C 600 cP, i ogrzewa w ciagu 1,5 godziny w temperaturze 85°C. Nastepnie dodaje sie 4,5 g glikolu dwuetyle¬ nowego, ogrzewa w wymienionej wyzej temperaturze w ciagu 2 godzin, oziebia do temperatury 50°C, dodaje lOOg octanu etylu i 50 g acetonu i miesza wciagu 15 minut. Otrzymuje sie 600 g 42% roztworu elastomeru poliuretanowego.Przyklad III. 75 g poliestru kwasu adypinowego i glikolu etylenowego, o ciezarze czasteczkowym okolo 2000 i liczbie wodorotlenowej 60, 75 g poliestru kwasu adypinowego i glikolu 1,2-propylenowego, o ciezarze czasteczkowym okolo 1900 i liczbie wodorotlenowej 55, wprowadza sie do kolby o pojemnosci 500 ml, dodaje 225 g benzenu i ogrzewa do temperatury 85°C, oddestylowujac 75 g benzenu dla odwodnienia poliestrów.Nastepnie dodaje sie 0,2 g 2-etylokapronianu cynowego i wprowadza 13,6 g szesciometylenodwuizocyjanianu, ogrzewajac w ciagu 1 godziny w temperaturze 85°C, przy ciaglym mieszaniu. Dodaje sie nastepnie 6 g polimeru akrylenu butylu rozpuszczonego w 12 g acetonu oraz 0,4 g produktu reakcji 18 moli tlenku etylenu z 1 molem kwasu palmitynowego. Calosc ogrzewa sie w temperaturze85°C wciagu 45 minut, przy ciaglym mieszaniu.Dodaje nastepnie 3 g glikolu 1,2-propylenowego, ogrzewa w ciagu nastepnych 2 godzin w podanej wyzej tempe¬ raturze, po czym zawartosc kolby oziebia sie do temperatury 50°C, wprowadza 150 g octanu etylu i miesza bez ogrzewania w ciagu 15 minut. Otrzymuje sie 480 g 42% roztworu elastomeru poliuretanowego. PL PL

Claims (2)

1. Zastrzezeniapatentowe 1. Sposób wytwarzania roztworów elastomerów poliuretanowych w reakcji poliestrów kwasu adypinowego i glikoli z dwuizocyjanianami organicznymi, znamienny tym, ze reakcje prowadzi sie w trzech etapach, przy czym w pierwszej fazie I etapu reakcje miedzy poliestrami i dwuizocyjanianami prowadzi sie z niedomiarem3 70 051 izocyjanianu zachowujac stosunek grup izocyjanianowych do wodorotlenowych najkorzystniej 0,8—0,9 :1, w drugiej fazie I etapu reakcji prowadzi sie w nadmiarze izocyjanianu zachowujac stosunek grup izocyjaniano¬ wych do wodorotlenowych najkorzystniej 1,2—2 : 1, w II etapie dodaje sie polimery akrylowe i etoksylowane pochodne kwasów tluszczowych, przy czym reakcje prowadzi sie w nadmiarze grup izocyjanianowych natomiast w III etapie celem dalszego przedluzenia czasteczki dodaje sie niskoczasteczkowe glikole.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w II etapie procesu dodaje sie polimetylofenylosiloksanu. PL PL