PL69282Y1 - Głowica urabiająca kombajnu chodnikowego - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest głowica urabiająca kombajnu chodnikowego, wykorzystywanego do wykonywania wyrobisk w górnictwie podziemnym.

Znane i powszechnie wykorzystywane do wykonywania wyrobisk chodnikowych są kombajny chodnikowe, urabiające caliznę za pomocą organów urabiających zamocowanych na końcu wysięgnika, w którym zabudowany jest ich napęd. Zazwyczaj wysięgnik na swobodnym, czołowym końcu posiada ułożyskowane dwa prostopadłe do jego osi wzdłużnej organy urabiające. Dla zmniejszenia zapylenia w trakcie urabiania skał organy urabiające wyposażone są w dysze wodne, przez które na niże podawana jest rozpylona woda, doprowadzana kanałami drążonymi w wale napędowym organów. Woda, zraszająca strefę urabiania, oprócz ograniczania zapylenia i gaszenia iskrzenia na nożach urabiających, pełni pośrednio rolę schładzania korpusu głowicy urabiającej od zewnątrz. Jest to jednak schładzanie wysoce niewystarczające, zwłaszcza przy urabianiu skał o znacznej zwięzłości, gdy przenoszone przez głowicę urabiającą obciążenia powodują grzanie się oleju wypełniającego przedłużenie głowicy i pogorszenie smarowania łożysk, w których posadowiony jest wał napędowy organów urabiających. To zaś pogarsza charakterystykę pracy kombajnu chodnikowego oraz powoduje konieczność przerw zapobiegających awariom.

Problem schładzania bloków funkcjonalnych kombajnów ścianowych rozwiązuje przykładowo układ chłodząco-zraszający według polskiego wynalazku PL 180 915. W układzie tym woda przed podaniem do dysz zraszających kombajnu ścianowego kierowana jest do obiegu chłodzenia poszczególnych zespołów kombajnu. Z chłodnic tych obiegów chłodzących woda spływa do zbiornika wyposażonego w zawór przelewowy i stąd za pomocą pompy wodnej podawana jest do kanałów doprowadzających ją do dysz rozpylających, rozmieszczonych na organach urabiających.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie takiej konstrukcji głowicy urabiającej kombajnu chodnikowego, która umożliwi wykorzystanie wody używanej do zraszania stref urabiania do wcześniejszego chłodzenia mechanizmów głowicy urabiającej wysięgnika.

Istota wzoru użytkowego polega na tym, że na zewnętrznej powierzchni czołowego końca wysięgnik posiada zamocowaną na sztywno szczelną komorę, wyposażoną w przyłącze wlotowe i przyłącze wylotowe dla płynu chłodzącego, zazwyczaj wody, przy czym zarówno przyłącze wlotowe, jak i przyłącze wylotowe oraz przewody doprowadzające płyn chłodzący umieszczone są w górnym, wzdłużnym kanale korpusu głowicy urabiającej, zamkniętym od góry zamocowaną rozłącznie pokrywą.

Najlepiej jest, gdy komorę tworzy zewnętrzna płyta, równoległa do zewnętrznej, zaoblonej powierzchni czołowego końca, przyspawana w górnej części swym poprzecznym bokiem do listwy wyposażonej w przyłącza wlotowe i wylotowe, oraz w dalszej części przyspawana dolnym poprzecznym bokiem do zewnętrznej powierzchni czołowego końca zaoblenia korpusu. Utworzona w ten sposób przestrzeń wnętrza komory zamykana jest szczelnie z obydwóch boków przyspawanymi skrajnymi płytami bocznymi, przy czym przestrzeń wewnętrzna komory podzielona jest przegrodami zasadniczo równoległymi do płyt bocznych, wyposażonymi w naprzemiennie usytuowane przelotowe otwory.

Korzystne parametry chłodzenia uzyskuje się wówczas, gdy komora ma mierzoną po obwodzie długość wynikającą z kąta opasania zewnętrznej powierzchni czołowego końca wysięgnika o wielkości zbliżonej do 240° względem osi obrotu organów urabiających.

Dodatkowo korzystnym jest, gdy korpus głowicy urabiającej w pobliżu kołnierza przyłączeniowego do napędu wyposażony jest w obydwóch ściankach bocznych w otwierane okna, umożliwiające dostęp do sprzęgła przeciążeniowego, łączącego wał napędu z wałem głowicy urabiającej bez konieczności demontażu głowicy, a więc również rozłączania przewodów obiegu chłodzącego głowicę urabiającą.

Zasadnicze zalety głowicy urabiającej według wzoru użytkowego polegają na tym, że posiada obiegowy, zamknięty układ cieczy chłodzącej, opasujący powierzchnię jej czołowego końca, gdzie występuje najbardziej intensywne wydzielanie ciepła z wnętrza korpusu głowicy urabiającej. Zatem intensywne chłodzenie dotyczy zarówno oleju smarującego głowicy, jak i łożysk, w których osadzone są organy urabiające. Dzięki konstrukcji spawanej komory z naprzeciwległymi przelotowymi otworami, utworzona jest stosunkowo znaczna długość strumienia płynu chłodzącego, opływającego swobodny koniec głowicy, co sprzyja zwiększeniu odbierania ciepła. Stąd też korzystnym jest utworzenie komory na płyn chłodzący o możliwie największym kącie opasania swobodnego końca głowicy urabiającej. Płyn chłodzący, a najczęściej woda, po przepłynięciu między przyłączem wlotowym, a przyłączem wylotowym komory i po odebraniu ciepła przez ścianki korpusu głowicy kierowana jest do zbiornika spływowego, skąd pompowana jest do obiegu zraszania. Głowica urabiająca według wzoru użytkowego

może mieć korpus fabrycznie wyposażony w komorę i wzdłużny, kryty kanał na przewody doprowadzające płyn chłodzący, jednak również możliwym jest przystosowanie do tego celu również głowic już pracujących, nie mających układu chłodzenia, co stanowi bardzo istotną zaletę konstrukcji według wzoru użytkowego. Wzór użytkowy został przedstawiony na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia głowicę urabiającą w widoku przestrzennym z częściowo odkrytymi przegrodami komory, fig. 2 - głowicę urabiającą w przekroju podłużnym przez oś wzdłużną wysięgnika, a fig. 3 - głowicę urabiającą w uproszczonym widoku od góry z częściowo otwartą komorą dla płynu chłodzącego. Głowica urabiająca 1 (fig. 1) ma korpus 2 z jednej strony wyposażony w kołnierz 3 do mocowania z nienarysowanym napędem za pomocą śrub 4, a w sąsiedztwie kołnierza 3 na obydwóch bocznych ściankach 5 korpusu 2 wyposażona jest w otwierane okna 6, umożliwiające dostęp do sprzęgła przeciążeniowego 7 (fig. 2), łączącego wał napędu z wałem 8 głowicy urabiającej 1. Na drugim, czołowym końcu 9, na zewnętrznej powierzchni 10 korpusu 2 zamocowana jest na sztywno komora 11, składająca się z zewnętrznej płyty 12, położonej równolegle nad zaobloną zewnętrzną powierzchnią 10 korpusu 2, zamocowanej swym górnym poprzecznym bokiem 13 do listwy 14 wyposażonej w przyłącza wlotowe 15 i wylotowe 16 (fig. 3), a dolnym poprzecznym bokiem 17 do zewnętrznej powierzchni 10 korpusu 2, oraz z ograniczających komorę 11 z boków skrajnych płyt bocznych 18, między którymi znajdują się przegrody 19. Przegrody 19 są równoległe do płyt bocznych 18 i przy swych końcach mają naprzemianlegle usytuowane przelotowe otwory 20, tworzące labiryntową drogę przepływu płynu chłodzącego przez komorę 11. Płyty boczne 18 oraz przegrody 19 leżą w płaszczyznach zasadniczo prostopadłych do osi obrotu organów urabiających 21, która z kolei jest prostopadła do osi wzdłużnej O2 wysięgnika. Komora 11 otacza zewnętrzną powierzchnię 10 korpusu 2 na jego czołowym końcu 9 na kącie opasania a zbliżonym do wielkości 240° wokół osi obrotu O1 organów urabiających 21. Korpus 2 głowicy urabiającej 1 wyposażony jest ponadto w górny, wzdłużny kanał 22, w którym umieszczone są przewody 23, 24 doprowadzające i odprowadzające płyn chłodzący, doprowadzone do przyłączy wlotowego 15 i wylotowego 16, który to wzdłużny kanał 22 przykryty jest zamocowaną rozłącznie do korpusu 2 pokrywą 25.

Claims (4)

Zastrzeżenia ochronne

1. Głowica urabiająca kombajnu chodnikowego, stanowiąca zakończenie wysięgnika, w którym połączona jest swym korpusem rozłącznie z korpusem napędu i sprzężona z wałem napędowym napędu za pomocą sprzęgła przeciążeniowego, a na swobodnym czołowym końcu wyposażona jest po bokach w dwa organy urabiające o wspólnej osi obrotu prostopadłej do osi wzdłużnej wysięgnika, znamienna tym, że na zewnętrznej powierzchni (10) czołowego końca (9) posiada zamocowaną na sztywno szczelną komorę (11) wyposażoną w przyłącze wlotowe (15) i przyłącze wylotowe (16) dla płynu chłodzącego, przy czym zarówno przyłącze wlotowe (15) i wylotowe (16) jak i przewody (23, 24) doprowadzające i odprowadzające płyn chłodzący umieszczone są w górnym wzdłużnym kanale (22) korpusu (2) zamkniętym od góry zamocowaną rozłącznie pokrywą (25).

2. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że komorę (11) tworzy zewnętrzna płyta (12) równoległa do zewnętrznej powierzchni (10) czołowego końca (9) przyspawana w górnej części swym poprzecznym bokiem (13) do listwy (14) wyposażonej w przyłącza wlotowe (15) i wylotowe (16) oraz w dolnej części przyspawana dolnym poprzecznym bokiem (17) do zewnętrznej powierzchni (10) czołowego końca (9) korpusu (2), a utworzona przestrzeń wnętrza komory (11) zamknięta jest szczelnie z obydwóch boków przyspawanymi skrajnymi płytami bocznymi (18), przy czym przestrzeń wnętrza komory (11) podzielona jest przegrodami (19), zasadniczo równoległymi do płyt bocznych (18), wyposażonymi w naprzemianlegle usytuowane przelotowe otwory (2).

3. Głowica według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że komora (11) ma obwodową długość wynikającą z kąta opasania (a) zewnętrznej powierzchni (10) czołowego końca (9) o wielkości zbliżonej do 240° względem osi obrotu (O^ organów urabiających (21).

4. Głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że jej korpus (2) w pobliżu kołnierza (3) przyłączeniowego do napędu wyposażony jest w obydwóch bocznych ściankach (5) w otwierane okna (6) umożliwiające dostęp do sprzęgła przeciążeniowego (7) łączącego wał napędu z wałem głowicy (1).