PL68508Y1 - Odrzwia obudowy chodnikowej podatnej - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego są odrzwia obudowy chodnikowej podatnej do zabezpieczenia górniczych wyrobisk korytarzowych, zwłaszcza na bieżąco eksploatowanych.

Powszechnie stosowane odrzwia obudowy chodnikowej podatnej składają się z trzech lub większej ilości elementów łukowatych połączonych ze sobą rozłącznie na zakładkę za pomocą strzemion. Taki sposób łączenia umożliwia przemieszczanie się wzajemne elementów łukowatych względem siebie, co umożliwia uzyskanie podatności w momencie wzmożonego ciśnienia górotworu. Istotne jest, aby w całym założonym zakresie podatności obudowa wykazywała jednakową podporność roboczą. Możliwe jest to do uzyskania tylko wtedy, kiedy łuki w miejscu łączeniu mają ten sam kształt, te same promienie gięcia. Praktycznie jest to trudne do uzyskania, stąd obecnie produkowane obudowy mają końce łuków na długości minimum 200 mm proste, co zmniejsza podporność roboczą obudowy oraz powoduje często zakleszczanie się końcówek i przejście obudowy w podporność szczytową.

Znane są z polskiego opisu patentowego nr 180 601 odrzwia obudowy podatnej, które składają się z łuku stropnicowego i łuków ociosowych połączonych ze sobą na zakładkę za pomocą strzemion. Łuk stropnicowy ma dwie krzywizny gięcia, z których jedna jest równa współpracującej krzywiźnie gięcia łuku ociosowego.

Znane z polskiego opisu patentowego nr 192 108 odrzwia obudowy chodnikowej podatnej są wykonane ze wsporników, składających się z łukowych elementów połączonych strzemionami na zakładkę. Łukowe elementy wspornika mogą mieć te same lub inne wymiary niż te elementy wspornika. Wsporniki leżą na trzech płaszczyznach tworząc w widoku z góry literę „Y” i są połączone ze sobą w części stropowej rozłącznie łącznikiem. Podstawę litery „Y” stanowi pojedynczy wspornik z jednej strony przystropowego łącznika, a jej ramiona zdublowany wspornik z drugiej strony tego łącznika. Wsporniki leżą na płaszczyznach zbieżnych lub na płaszczyznach równoległych. Łączniki tworzą dwu-jarzmowe strzemiona, których jarzma dolne są połączone ze sobą w częściach bocznych trwale blachami łączącymi. Z brytyjskich zgłoszeń patentowych OB 685477 i GB 1011821 znane są odrzwia obudowy wyrobisk górniczych, które składają się z łukowatych elementów ociosowych i stropnicowych połączonych ze sobą strzemionami. Na końcach łuków stropnicowych znajdują się poprzeczne wycięcia, które stanowią oparcia dla strzemion.

Istotą rozwiązania według wzoru jest, że każdy element łukowaty odrzwi posiada poprzeczne wycięcia o profilu prostokątnym, do współpracy z zabierakami znanych strzemion dwujarzmowych, umieszczone przy obu ich końcach.

Zastosowanie, w rozwiązaniu według wzoru, poprzecznych wycięć przy końcach łukowatych elementów odrzwi, pozwala na przeniesienie miejsc ich dotychczasowych wzajemnych połączeń, to jest z końców na część prostą elementów łukowatych, na około połowę ich długości, co umożliwia wzajemną, lepszą współpracę elementów łukowatych. Strzemiona współpracujące z poprzecznymi wycięciami elementu łukowatego mogą przesuwać się razem z nim, pod wpływem ruchu górotworu, wymuszając takie same ustawienie prostoliniowego końca drugiego współpracującego z nim elementu łukowatego.

Rozwiązanie według wzoru użytkowego eliminuje możliwość zakleszczenia się końcówek elementów łukowatych, a w konsekwencji przejście obudowy w podporność szczytową.

Przedmiot wzoru użytkowego jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie odrzwia obudowy w widoku z przodu, a fig. 2 - element łukowaty odrzwia ze szczegółem, w widoku z przodu.

Odrzwia obudowy chodnikowej podatnej składają się z elementów łukowatych 1, to jest stropnicowych i ociosowych, które połączone są między sobą na zakładkę za pomocą strzemion 2. Każdy element łukowaty 1 posiada poprzeczne wycięcia 3 o profilu prostokątnym, których wymiary i odległość od ich końców zależą od wielkości obudowy.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie ochronne Odrzwia obudowy chodnikowej podatnej złożone z elementów łukowatych stropnicowych posiadających na końcach poprzeczne wycięcia i elementów łukowatych ociosowych, połączonych między sobą strzemionami dwujarzmowymi z zabierakami, znamienne tym, że każdy element łukowaty /1/ odrzwi posiada poprzeczne wycięcia /31 o profilu prostokątnym, do współpracy z zabierakami znanych strzemion dwujarzmowych /2/, umieszczone przy obu ich końcach.